ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟ
...
Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008
Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008
Το Παγγαίο του φθινοπώρου...
Ο χειμώνας μπήκε, και το Παγγαίο, άφησε, προσωρινά,
τα χρώματα του φθινοπώρου...
"Ξεκουράζεται" και ετοιμάζεται για την άνοιξη!!!
Εικόνες Παγγαίου λοιπόν, από το φθινόπωρο που πέρασε...
αλλά και από τον χειμώνα που έρχεται...
Πείραμα "Μεγάλου Αδελφού" για τη μελέτη μιας πανδημίας γρίπης
Βρετανοί ερευνητές σχεδιάζουν ένα ριζοσπαστικό πείραμα τύπου "Μεγάλου Αδελφού", με τη συμμετοχή 200 εθελοντών που θα μολυνθούν σκοπίμως με γρίπη και στη συνέχεια θα συμβιώσουν επί μια εβδομάδα υπό την παρακολούθηση των καμερών. Ο στόχος είναι οι επιστήμονες να αποκτήσουν από πρώτο χέρι κατανόηση του πώς εξαπλώνεται η γρίπη και πώς θα μπορούσε να αποτραπεί μια πανδημία στο μέλλον. Οι εθελοντές θα χωριστούν σε ομάδες και στη διάρκεια του πειράματος θα κοιμούνται, θα τρώνε και θα κάνουν παρέα σε ειδικά διαμορφωμένα ξενοδοχεία, υπό ιατρική παρακολούθηση και υπό το άγρυπνο βλέμμα των καμερών. Οι επιστήμονες προσδοκούν να συλλέξουν λεπτομερείς και χρήσιμες πληροφορίες για την εξάπλωση του ιού μεταξύ των ανθρώπων και για το πόσο αποτελεσματικές μπορεί να αποδειχθούν στην πράξη ορισμένες προφυλάξεις (πλύσιμο χεριών, μάσκα στο πρόσωπο, κράτημα αποστάσεων μεταξύ των ατόμων κ.α.), σύμφωνα με τους Financial Times.
Σύμφωνα με τον Τζόναθαν Βαν-Ταμ, καθηγητή προστασίας της δημόσιας υγείας στο πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, που βοηθά στο σχεδιασμό του πειράματος (το οποίο πιστεύεται ότι έχει την υποστήριξη και του βρετανικού υπουργείου Υγείας), το πείραμα είναι αναγκαίο, επειδή, παρά τις ουκ ολίγες μελέτες για τη γρίπη, που άρχισαν πριν σχεδόν δύο αιώνες, πάρα πολλά στοιχεία συνεχίζουν να παραμένουν άγνωστα σχετικά με το μηχανισμό μετάδοσής της. Οι επιστήμονες διαφωνούν ακόμα για το αν η γρίπη μεταδίδεται κυρίως με αερομεταφερόμενα σωματίδια ή μέσω επιφανειών που αγγίζουν τα ανθρώπινα χέρια.
Ο διεθνής φόβος για μια πανδημία από το στέλεχος Η5Ν1 του ιού της γρίπης έχει οδηγήσει σε σημαντικές επενδύσεις πρόληψης σε πολλές χώρες, όπως η προκαταβολική ανάπτυξη και η μαζική αγορά φαρμάκων και εμβολίων. Όμως πολλά θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τον ίδιο το μηχανισμό της μετάδοσης παραμένουν αναπάντητα - και είναι αυτά τελικά που θα καθορίσουν τις επιπτώσεις μιας πανδημίας και την αποτελεσματικότητα των κατασταλτικών μέτρων.
Τα πειράματα "καραντίνας" για τη γρίπη αναμένεται να ξεκινήσουν στην αρχή του 2009 μέσω της εταιρίας Retroscreen Virology του καθηγητή Τζον Όξφορντ, κορυφαίου ερευνητή στα θέματα γρίπης. Το ξεκίνημα, όπως δήλωσε, θα γίνει με μια ήπια παραλλαγή του εποχικού ιού γρίπης Η3Ν2 (που αποκαλείται και Α-Ουισκόνσιν). Ένας εθελοντής θα μολυνθεί μέσω της μύτης του και στη συνέχεια οι επιστήμονες θα παρακολουθήσουν από τις κάμερες πώς η ασθένεια εξαπλώνεται στους υπόλοιπους. Κάθε εθελοντής θα πληρωθεί περίπου 3.000 λίρες για μια εβδομάδα συμμετοχής στο πείραμα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Σύμφωνα με τον Τζόναθαν Βαν-Ταμ, καθηγητή προστασίας της δημόσιας υγείας στο πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, που βοηθά στο σχεδιασμό του πειράματος (το οποίο πιστεύεται ότι έχει την υποστήριξη και του βρετανικού υπουργείου Υγείας), το πείραμα είναι αναγκαίο, επειδή, παρά τις ουκ ολίγες μελέτες για τη γρίπη, που άρχισαν πριν σχεδόν δύο αιώνες, πάρα πολλά στοιχεία συνεχίζουν να παραμένουν άγνωστα σχετικά με το μηχανισμό μετάδοσής της. Οι επιστήμονες διαφωνούν ακόμα για το αν η γρίπη μεταδίδεται κυρίως με αερομεταφερόμενα σωματίδια ή μέσω επιφανειών που αγγίζουν τα ανθρώπινα χέρια.
Ο διεθνής φόβος για μια πανδημία από το στέλεχος Η5Ν1 του ιού της γρίπης έχει οδηγήσει σε σημαντικές επενδύσεις πρόληψης σε πολλές χώρες, όπως η προκαταβολική ανάπτυξη και η μαζική αγορά φαρμάκων και εμβολίων. Όμως πολλά θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τον ίδιο το μηχανισμό της μετάδοσης παραμένουν αναπάντητα - και είναι αυτά τελικά που θα καθορίσουν τις επιπτώσεις μιας πανδημίας και την αποτελεσματικότητα των κατασταλτικών μέτρων.
Τα πειράματα "καραντίνας" για τη γρίπη αναμένεται να ξεκινήσουν στην αρχή του 2009 μέσω της εταιρίας Retroscreen Virology του καθηγητή Τζον Όξφορντ, κορυφαίου ερευνητή στα θέματα γρίπης. Το ξεκίνημα, όπως δήλωσε, θα γίνει με μια ήπια παραλλαγή του εποχικού ιού γρίπης Η3Ν2 (που αποκαλείται και Α-Ουισκόνσιν). Ένας εθελοντής θα μολυνθεί μέσω της μύτης του και στη συνέχεια οι επιστήμονες θα παρακολουθήσουν από τις κάμερες πώς η ασθένεια εξαπλώνεται στους υπόλοιπους. Κάθε εθελοντής θα πληρωθεί περίπου 3.000 λίρες για μια εβδομάδα συμμετοχής στο πείραμα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
Ανάλυση DNA θα δείχνει σε ποιο άθλημα έχουν προδιάθεση τα παιδιά
Μία μέθοδος ανάλυσης του DNA, η οποία θα αρχίσει να εφαρμόζεται το 2009 και στην Ελλάδα, παρέχει τη δυνατότητα καθορισμού του τύπου του αθλήματος που θα πρέπει να επιλέξει ο υποψήφιος αθλητής με βάση τις δικές του δυνατότητες. Η ανάλυση σάλιου παιδιών ηλικίας από 6 έως 10 ετών φανερώνει αν αυτά διαθέτουν τα συγκεκριμένα γονίδια τα οποία δείχνουν τα αθλήματα στα οποία έχει προδιάθεση το παιδί, δηλαδή αν θα πρέπει να ασχοληθεί με το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο, την κολύμβηση, το δρόμο αντοχής κλπ. Έτσι, γνωρίζοντας την προδιάθεση οι γονείς θα μπορούν να κατευθύνουν το παιδί στο άθλημα που του ταιριάζει γονιδιακά.
Η μέθοδος αυτή, που εφαρμόστηκε στις ΗΠΑ σε 500 παιδιά, θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά παγκοσμίως από τον καθηγητή γενετικής του Πανεπιστημίου του Yale Μάριο Καμπούρη στο 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Κολεγίου Αθλητιάτρων, το οποίο θα πραγματοποιηθεί 13-14 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη.
Όπως ανέφερε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο αθλητίατρος και διευθυντής του Αθλητιατρικού Κέντρου Εθνικών Ομάδων Στίβου Βόρειας Ελλάδας, Νίκος Μαλλιαρόπουλος, με την ταυτοποίηση του DNA εντοπίστηκαν τα 10 γονίδια αθλητικής απόδοσης τα οποία δείχνουν την προδιάθεση του ανθρώπου για συγκεκριμένα αθλήματα. «Αυτό όμως», πρόσθεσε, «δεν σημαίνει ότι όποιος έχει αυτά τα γονίδια θα γίνει αθλητής υψηλού επιπέδου. Σε αυτό παίζουν ρόλο και διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Μπορούν όμως οι γονείς να κατευθύνουν τα παιδιά σε συγκεκριμένα αθλήματα που τους ταιριάζουν». Η μέθοδος θα αρχίζει να εφαρμόζεται στη χώρα μας το 2009 σε ιδιωτικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και θα κοστίζει 100 ευρώ.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η μέθοδος αυτή, που εφαρμόστηκε στις ΗΠΑ σε 500 παιδιά, θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά παγκοσμίως από τον καθηγητή γενετικής του Πανεπιστημίου του Yale Μάριο Καμπούρη στο 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Κολεγίου Αθλητιάτρων, το οποίο θα πραγματοποιηθεί 13-14 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη.
Όπως ανέφερε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο αθλητίατρος και διευθυντής του Αθλητιατρικού Κέντρου Εθνικών Ομάδων Στίβου Βόρειας Ελλάδας, Νίκος Μαλλιαρόπουλος, με την ταυτοποίηση του DNA εντοπίστηκαν τα 10 γονίδια αθλητικής απόδοσης τα οποία δείχνουν την προδιάθεση του ανθρώπου για συγκεκριμένα αθλήματα. «Αυτό όμως», πρόσθεσε, «δεν σημαίνει ότι όποιος έχει αυτά τα γονίδια θα γίνει αθλητής υψηλού επιπέδου. Σε αυτό παίζουν ρόλο και διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Μπορούν όμως οι γονείς να κατευθύνουν τα παιδιά σε συγκεκριμένα αθλήματα που τους ταιριάζουν». Η μέθοδος θα αρχίζει να εφαρμόζεται στη χώρα μας το 2009 σε ιδιωτικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και θα κοστίζει 100 ευρώ.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008
Η μυρωδιά του φόβου είναι πραγματική και θα μπορούσε ίσως να χρησιμοποιηθεί ως χημικό όπλο
Η μυρωδιά του φόβου δεν είναι μια αυταπάτη, αλλά ένα πραγματικό γεγονός. Οι άνθρωποι μπορούν υποσυνείδητα να ανιχνεύσουν αν κάποιος είναι φοβισμένος ή αγχωμένος, μυρίζοντας μια χημική ουσία (φερομόνη), που εκκρίνεται στον ιδρώτα του, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.
Η έρευνα, σύμφωνα με δημοσίευμα του «Γκάρντιαν», έγινε από ερευνητική ομάδα του αμερικανικού πανεπιστημίου Stony Brook, υπό τη δρα Λίλιαν Μουτζίκα-Παρόντι, και χρηματοδοτήθηκε από το Πεντάγωνο των ΗΠΑ, δημιουργώντας υποψίες ότι είναι το πρώτο βήμα για την χημική χρησιμοποίηση του φόβου στο πεδίο της μάχης, πιθανώς προκαλώντας τρόμο στον αντίπαλο στρατό. Όμως η DARPA (η υπηρεσία προχωρημένων στρατιωτικών ερευνών) αρνήθηκε ότι έχει οποιαδήποτε στρατιωτικά σχέδια για τις φερομόνες του φόβου ή ότι σχεδιάζει να χρηματοδοτήσει περαιτέρω έρευνες σε αυτό το πεδίο.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η μυρωδιά του φόβου πυροδοτεί μια αυξημένη αντίδραση στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το φόβο και συμπέραναν ότι, όπως και πολλά άλλα ζώα, έτσι και οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύσουν και υποσυνείδητα να αντιδράσουν στις φερομόνες που απελευθερώνουν άλλοι άνθρωποι.
Η έρευνα βασίσθηκε στην τοποθέτηση υλικών που απορροφούσαν τον ιδρώτα, στις μασχάλες άπειρων καταδυτών, οι οποίοι έκαναν την πρώτη τους καταδυτική πτώση. Όταν, στη συνέχεια, άλλοι εθελοντές, που δεν ήξεραν τίποτε για το πείραμα, μύρισαν βαμβάκια ποτισμένα με τον ιδρώτα των φοβισμένων καταδυτών και, για λόγους σύγκρισης, άλλα βαμβάκια που δεν είχαν διαποτιστεί από τη φερομόνη του φόβου, όπως έδειξαν οι τομογραφίες του εγκεφάλου τους, οι περιοχές που σχετίζονται με το φόβο, όπως ο υποθάλαμος και η αμυγδαλή, αντέδρασαν πολύ περισσότερο στην πρώτη περίπτωση, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι μπορούσαν να ανιχνεύσουν, χωρίς καν να το συνειδητοποιούν, το φόβο άγνωστων ανθρώπων, όπως ήσαν οι καταδύτες.
Σύμφωνα με την υπεύθυνη της έρευνας Λίλιαν Μουτζίκα-Παρόντι, «η έρευνα δείχνει ότι πιθανώς υπάρχει μια κρυφή βιολογική παράμετρος στην ανθρώπινη κοινωνική δυναμική, κατά την οποία το συναισθηματικό στρες στην κυριολεξία γίνεται κολλητικό».
Όμως ο Σίμον Γουέσλι, στρατιωτικός ψυχίατρος στο King’s College του Λονδίνου, δήλωσε στο New Scientist ότι η ιδέα πως η φερομόνη του φόβου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως χημικό όπλο, είναι απίθανη, καθώς μια απλή φυσιολογική ουσία δεν είναι αρκετή για να γεννήσει φόβο, αν οι άνθρωποι δεν βρίσκονται σε τρομακτική κατάσταση. «Μπορείς να δημιουργήσεις τα φυσικά συμπτώματα του φόβου, αλλά οι άνθρωποι δεν τρομάζουν κατ’ ανάγκην», δήλωσε.
Τα ευρήματα της νέας αμερικανικής έρευνας αναμένεται να τεθούν υπό αμφισβήτηση, επειδή οι περισσότεροι επιστήμονες μέχρι σήμερα δεν παραδέχονται ότι οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύσουν τις φερομόνες, όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα θηλαστικά.
(πηγή:www.evdomi.gr)
Η έρευνα, σύμφωνα με δημοσίευμα του «Γκάρντιαν», έγινε από ερευνητική ομάδα του αμερικανικού πανεπιστημίου Stony Brook, υπό τη δρα Λίλιαν Μουτζίκα-Παρόντι, και χρηματοδοτήθηκε από το Πεντάγωνο των ΗΠΑ, δημιουργώντας υποψίες ότι είναι το πρώτο βήμα για την χημική χρησιμοποίηση του φόβου στο πεδίο της μάχης, πιθανώς προκαλώντας τρόμο στον αντίπαλο στρατό. Όμως η DARPA (η υπηρεσία προχωρημένων στρατιωτικών ερευνών) αρνήθηκε ότι έχει οποιαδήποτε στρατιωτικά σχέδια για τις φερομόνες του φόβου ή ότι σχεδιάζει να χρηματοδοτήσει περαιτέρω έρευνες σε αυτό το πεδίο.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η μυρωδιά του φόβου πυροδοτεί μια αυξημένη αντίδραση στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το φόβο και συμπέραναν ότι, όπως και πολλά άλλα ζώα, έτσι και οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύσουν και υποσυνείδητα να αντιδράσουν στις φερομόνες που απελευθερώνουν άλλοι άνθρωποι.
Η έρευνα βασίσθηκε στην τοποθέτηση υλικών που απορροφούσαν τον ιδρώτα, στις μασχάλες άπειρων καταδυτών, οι οποίοι έκαναν την πρώτη τους καταδυτική πτώση. Όταν, στη συνέχεια, άλλοι εθελοντές, που δεν ήξεραν τίποτε για το πείραμα, μύρισαν βαμβάκια ποτισμένα με τον ιδρώτα των φοβισμένων καταδυτών και, για λόγους σύγκρισης, άλλα βαμβάκια που δεν είχαν διαποτιστεί από τη φερομόνη του φόβου, όπως έδειξαν οι τομογραφίες του εγκεφάλου τους, οι περιοχές που σχετίζονται με το φόβο, όπως ο υποθάλαμος και η αμυγδαλή, αντέδρασαν πολύ περισσότερο στην πρώτη περίπτωση, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι μπορούσαν να ανιχνεύσουν, χωρίς καν να το συνειδητοποιούν, το φόβο άγνωστων ανθρώπων, όπως ήσαν οι καταδύτες.
Σύμφωνα με την υπεύθυνη της έρευνας Λίλιαν Μουτζίκα-Παρόντι, «η έρευνα δείχνει ότι πιθανώς υπάρχει μια κρυφή βιολογική παράμετρος στην ανθρώπινη κοινωνική δυναμική, κατά την οποία το συναισθηματικό στρες στην κυριολεξία γίνεται κολλητικό».
Όμως ο Σίμον Γουέσλι, στρατιωτικός ψυχίατρος στο King’s College του Λονδίνου, δήλωσε στο New Scientist ότι η ιδέα πως η φερομόνη του φόβου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως χημικό όπλο, είναι απίθανη, καθώς μια απλή φυσιολογική ουσία δεν είναι αρκετή για να γεννήσει φόβο, αν οι άνθρωποι δεν βρίσκονται σε τρομακτική κατάσταση. «Μπορείς να δημιουργήσεις τα φυσικά συμπτώματα του φόβου, αλλά οι άνθρωποι δεν τρομάζουν κατ’ ανάγκην», δήλωσε.
Τα ευρήματα της νέας αμερικανικής έρευνας αναμένεται να τεθούν υπό αμφισβήτηση, επειδή οι περισσότεροι επιστήμονες μέχρι σήμερα δεν παραδέχονται ότι οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύσουν τις φερομόνες, όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα θηλαστικά.
(πηγή:www.evdomi.gr)
Τα πλάσματα της θάλασσας "διαβάζουν" μαγνητικούς χάρτες των ωκεανών
Οι επιστήμονες πιθανότατα έλυσαν ένα από το μεγαλύτερα αινίγματα της θαλάσσιας βιολογίας: πώς τα πλάσματα των θαλασσών προσανατολίζονται και βρίσκουν με θαυμαστή ακρίβεια το δρόμο τους μέσα σε χιλιάδες χιλιόμετρα ωκεανών. Συγκεκριμένα, βρήκαν σαφείς ενδείξεις ότι οι θαλάσσιες χελώνες και ο σολομός μπορούν να διαβάζουν τους μαγνητικούς χάρτες των διαφόρων περιοχών και στη συνέχεια να τους αποτυπώνουν στη μνήμη τους.
Πολλά άλλα είδη, όπως οι φάλαινες και οι καρχαρίες, πιθανότατα χρησιμοποιούν παρόμοιες τεχνικές πλοήγησης στις θάλασσες. Μπορούν επίσης να διαβάζουν και να θυμούνται τις διακυμάνσεις και αποκλίσεις του γήινου μαγνητικού πεδίου, σύμφωνα με δημοσίευμα των Times του Λονδίνου.
Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος της έρευνας, Κένεθ Λόμαν, καθηγητής βιολογίας στο πανεπιστήμιο της Β.Καρολίνα των ΗΠΑ, σε μερικές περιοχές των ωκεανών υπάρχουν βράχοι πλούσιοι σε μαγνητικά ορυκτά που παράγουν τοπικές ανωμαλίες, οι οποίες φαίνεται πως, αντί να δημιουργούν προβλήματα στους μαγνητικά ευαίσθητους οργανισμούς της θάλασσας, τους βοηθούν ως "οδοδείκτες" για να προσανατολισθούν.
Οι επιστήμονες εδώ και καιρό γνώριζαν ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης παρουσιάζει ελαφρές ανωμαλίες, με συνέπεια κάθε ωκεανός να έχει τη δική του ξεχωριστή "μαγνητική υπογραφή". Δεν ήταν όμως σίγουροι κατά πόσον τα ψάρια και τα θηλαστικά της θάλασσας μπορούσαν να αναγνωρίσουν αυτές τις μαγνητικές "ιδιοτροπίες".
Ο σολομός θεωρείτο ότι βρίσκει το ποτάμι όπου γεννήθηκε "μυρίζοντας" το νερό με τα βράγχια του, όμως πρόσφατα οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αυτό τελικά μπορεί να συμβεί μόνο σε σχετικά μικρές αποστάσεις. Μια εναλλακτική ερμηνεία είναι ότι οι σολομοί βρίσκουν το δρόμο τους με υδροδυναμικό τρόπο, ανιχνεύοντας την κίνηση του νερού, που δημιουργείται από τα διαφορετικά ρεύματα και τους κυματισμούς κάθε περιοχής των θαλασσών, όπως αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, με την ακτογραμμή και το βυθό.
Όμως η έρευνα του Λόμαν δείχνει πλέον ότι παρόλο που πολλά θαλάσσια πλάσματα χρησιμοποιούν και τις τρεις μεθόδους (μαγνητική πλοήγηση, "μύρισμα" νερού, υδροδυναμική ανίχνευση), η μαγνητική πλοήγηση είναι μακράν η πιο σημαντική μέθοδος για τις μεγάλες αποστάσεις. Τα πειράματά του έγιναν κυρίως με θαλάσσιες χελώνες και σολομούς, επειδή αυτά τα δύο είδη μεταναστεύουν σε μεγάλες αποστάσεις και για μεγάλες χρονικές περιόδους, όμως φαίνεται πάντα να θυμούνται πώς να γυρίσουν στο "σπίτι" τους.
Σε ένα από τα πειράματά του αποδείχθηκε ότι οι νεογέννητες χελώνες διαθέτουν ήδη ένα ενσωματωμένο μαγνητικό χάρτη, που τις βοηθά να προσανατολίζονται κατά τις πρώτες μεταναστεύσεις τους, όταν διασχίζουν τον Ατλαντικό ωκεανό.
(πηγή:www.evdomi.gr)
Πολλά άλλα είδη, όπως οι φάλαινες και οι καρχαρίες, πιθανότατα χρησιμοποιούν παρόμοιες τεχνικές πλοήγησης στις θάλασσες. Μπορούν επίσης να διαβάζουν και να θυμούνται τις διακυμάνσεις και αποκλίσεις του γήινου μαγνητικού πεδίου, σύμφωνα με δημοσίευμα των Times του Λονδίνου.
Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος της έρευνας, Κένεθ Λόμαν, καθηγητής βιολογίας στο πανεπιστήμιο της Β.Καρολίνα των ΗΠΑ, σε μερικές περιοχές των ωκεανών υπάρχουν βράχοι πλούσιοι σε μαγνητικά ορυκτά που παράγουν τοπικές ανωμαλίες, οι οποίες φαίνεται πως, αντί να δημιουργούν προβλήματα στους μαγνητικά ευαίσθητους οργανισμούς της θάλασσας, τους βοηθούν ως "οδοδείκτες" για να προσανατολισθούν.
Οι επιστήμονες εδώ και καιρό γνώριζαν ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης παρουσιάζει ελαφρές ανωμαλίες, με συνέπεια κάθε ωκεανός να έχει τη δική του ξεχωριστή "μαγνητική υπογραφή". Δεν ήταν όμως σίγουροι κατά πόσον τα ψάρια και τα θηλαστικά της θάλασσας μπορούσαν να αναγνωρίσουν αυτές τις μαγνητικές "ιδιοτροπίες".
Ο σολομός θεωρείτο ότι βρίσκει το ποτάμι όπου γεννήθηκε "μυρίζοντας" το νερό με τα βράγχια του, όμως πρόσφατα οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αυτό τελικά μπορεί να συμβεί μόνο σε σχετικά μικρές αποστάσεις. Μια εναλλακτική ερμηνεία είναι ότι οι σολομοί βρίσκουν το δρόμο τους με υδροδυναμικό τρόπο, ανιχνεύοντας την κίνηση του νερού, που δημιουργείται από τα διαφορετικά ρεύματα και τους κυματισμούς κάθε περιοχής των θαλασσών, όπως αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, με την ακτογραμμή και το βυθό.
Όμως η έρευνα του Λόμαν δείχνει πλέον ότι παρόλο που πολλά θαλάσσια πλάσματα χρησιμοποιούν και τις τρεις μεθόδους (μαγνητική πλοήγηση, "μύρισμα" νερού, υδροδυναμική ανίχνευση), η μαγνητική πλοήγηση είναι μακράν η πιο σημαντική μέθοδος για τις μεγάλες αποστάσεις. Τα πειράματά του έγιναν κυρίως με θαλάσσιες χελώνες και σολομούς, επειδή αυτά τα δύο είδη μεταναστεύουν σε μεγάλες αποστάσεις και για μεγάλες χρονικές περιόδους, όμως φαίνεται πάντα να θυμούνται πώς να γυρίσουν στο "σπίτι" τους.
Σε ένα από τα πειράματά του αποδείχθηκε ότι οι νεογέννητες χελώνες διαθέτουν ήδη ένα ενσωματωμένο μαγνητικό χάρτη, που τις βοηθά να προσανατολίζονται κατά τις πρώτες μεταναστεύσεις τους, όταν διασχίζουν τον Ατλαντικό ωκεανό.
(πηγή:www.evdomi.gr)
Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008
Το ηφαίστειο της Σαντορίνης εξερράγη το 1613 π.Χ.
Δύο ελαιόδενδρα που θάφτηκαν από τη μινωική έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, επιτρέπουν μια άμεση και ακριβή χρονολόγηση, με βάση τη μέθοδο του ραδιοάνθρακα, του καταστροφικού γεγονότος, το οποίο συνέβη το 1613 π.Χ. (συν/πλην δέκα χρόνια). Αυτό εκτιμούν δύο ερευνητές, που παρουσίασαν τα πορίσματα των μελετών τους σε ομιλία τους στο αρχαιολογικό Δανικό Ινστιτούτο Αθηνών στην Πλάκα, με τίτλο "Το αίνιγμα της χρονολόγησης της μινωικής έκρηξης - στοιχεία από τη Σαντορίνη και την Αίγυπτο".
Η έρευνα έγινε από τον δρα Βάλτερ Φρίντριχ του δανικού πανεπιστημίου του Άαρχους και τον δρα Βάλτερ Κούτσερα του αυστριακού πανεπιστημίου της Βιέννης. Όπως ανέφεραν, οι πληροφορίες που άφησε πίσω του ένα κλαδί ελιάς με 72 δακτυλίους ανάπτυξης, χρησιμοποιήθηκε για χρονολόγηση με ραδιοάνθρακα. Ένα δεύτερο κλαδί ελιάς -που βρέθηκε μόλις εννιά μέτρα μακριά από το πρώτο- ανασκάφηκε τον Ιούλιο του 2007, αλλά δεν έχει ακόμα αναλυθεί.
Και τα δύο κλαδιά ελιάς βρίσκονταν κοντά σε ένα τοίχο φτιαγμένο από ανθρώπους της Εποχής του Χαλκού, δίνοντας την εντύπωση ότι αποτελούσαν μέρος ενός ελαιώνα δίπλα σε κάποιο οικισμό, κοντά στο χείλος της σημερινής καλντέρας. Τα δένδρα ανακαλύφθηκαν όρθια, καθώς, όπως φαίνεται, καλύφθηκαν από τη θηραϊκή ελαφρόπετρα αμέσως μετά την έκρηξη του ηφαιστείου.
Σύμφωνα με τους δύο επιστήμονες, άλλες μετρήσεις με τη μέθοδο του ραδιοάνθρακα από αρχαιολογικές τοποθεσίες στη Σαντορίνη και τα γύρω νησιά, καθώς και στην τοποθεσία Τελ-αλ-Ντάμπα στο δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο, συμφωνούν με την ημερομηνία χρονολόγησης με βάση το ελαιόδενδρο.
Από την άλλη όμως, όπως ανέφεραν, αρχαιολογικά στοιχεία που συνδέονται με την Ιστορική Χρονολόγηση της Αρχαίας Αιγύπτου, υποδεικνύουν ότι η έκρηξη στη Θήρα πρέπει να συνέβη μετά την έναρξη του Νέου Βασιλείου στην Αίγυπτο το 1530 π.Χ. Όπως είπαν οι ερευνητές, το εύρημά τους (ελαιόδενδρο) αντιπροσωπεύει μια σοβαρή αντίφαση ανάμεσα στα πορίσματα των μεθόδων της επιστήμης (ραδιοάνθρακας) και των ανθρωπιστικών επιστημών (ιστορία-αρχαιολογία), με τις δύο πλευρές να έχουν η κάθε μια ισχυρά επιχειρήματα να προβάλουν υπέρ τους.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η έρευνα έγινε από τον δρα Βάλτερ Φρίντριχ του δανικού πανεπιστημίου του Άαρχους και τον δρα Βάλτερ Κούτσερα του αυστριακού πανεπιστημίου της Βιέννης. Όπως ανέφεραν, οι πληροφορίες που άφησε πίσω του ένα κλαδί ελιάς με 72 δακτυλίους ανάπτυξης, χρησιμοποιήθηκε για χρονολόγηση με ραδιοάνθρακα. Ένα δεύτερο κλαδί ελιάς -που βρέθηκε μόλις εννιά μέτρα μακριά από το πρώτο- ανασκάφηκε τον Ιούλιο του 2007, αλλά δεν έχει ακόμα αναλυθεί.
Και τα δύο κλαδιά ελιάς βρίσκονταν κοντά σε ένα τοίχο φτιαγμένο από ανθρώπους της Εποχής του Χαλκού, δίνοντας την εντύπωση ότι αποτελούσαν μέρος ενός ελαιώνα δίπλα σε κάποιο οικισμό, κοντά στο χείλος της σημερινής καλντέρας. Τα δένδρα ανακαλύφθηκαν όρθια, καθώς, όπως φαίνεται, καλύφθηκαν από τη θηραϊκή ελαφρόπετρα αμέσως μετά την έκρηξη του ηφαιστείου.
Σύμφωνα με τους δύο επιστήμονες, άλλες μετρήσεις με τη μέθοδο του ραδιοάνθρακα από αρχαιολογικές τοποθεσίες στη Σαντορίνη και τα γύρω νησιά, καθώς και στην τοποθεσία Τελ-αλ-Ντάμπα στο δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο, συμφωνούν με την ημερομηνία χρονολόγησης με βάση το ελαιόδενδρο.
Από την άλλη όμως, όπως ανέφεραν, αρχαιολογικά στοιχεία που συνδέονται με την Ιστορική Χρονολόγηση της Αρχαίας Αιγύπτου, υποδεικνύουν ότι η έκρηξη στη Θήρα πρέπει να συνέβη μετά την έναρξη του Νέου Βασιλείου στην Αίγυπτο το 1530 π.Χ. Όπως είπαν οι ερευνητές, το εύρημά τους (ελαιόδενδρο) αντιπροσωπεύει μια σοβαρή αντίφαση ανάμεσα στα πορίσματα των μεθόδων της επιστήμης (ραδιοάνθρακας) και των ανθρωπιστικών επιστημών (ιστορία-αρχαιολογία), με τις δύο πλευρές να έχουν η κάθε μια ισχυρά επιχειρήματα να προβάλουν υπέρ τους.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008
Το διοξείδιο του άνθρακα προστάτεψε κάποτε την αρχαία Γη
Το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να θεωρείται το κυρίως υπεύθυνο αέριο για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και να έχει αποκτήσει το προφίλ του "κακού" στη σημερινή εποχή, όμως ήταν αυτό που κάποτε έπαιξε ζωτικό ρόλο στο να προστατέψει τη Γη και να μην την αφήσει να παγώσει ολοκληρωτικά, σύμφωνα με νέα βρετανική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Nature Geoscience".
Σύμφωνα με την έρευνα επιστημόνων του Τμήματος Επιστημών της Γης του Imperial College του Λονδίνου, υπό τον καθηγητή Φίλιπ Άλεν, η Γη ποτέ δεν πάγωσε πλήρως κατά την λεγόμενη Κρυογονική Περίοδο πριν από 840 - 635 εκατ. χρόνια. Η θεωρία αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη θεωρία της "Γης-Χιονόμπαλας", που υποστηρίζει ότι ο πλανήτης πάγωσε απόλυτα για πολλά εκατομύρια χρόνια.
Αν και δεν είναι απόλυτα βέβαιο τι ήταν αυτό που επέτρεψε στη Γη να αποφύγει το πλήρες πάγωμα, σύμφωνα με τους βρετανούς γεωεπιστήμονες -αλλά και μια πρόσφατη σχετική έρευνα καναδών ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Τορόντο- ο συνεχώς εξαπλούμενος πάγος στην επιφάνεια της Γης "φρεναρίστηκε" από την αλληλεπίδραση του φυσικού κλιματικού συστήματος με τον κύκλο του άνθρακα των ωκεανών, όπου το διοξείδιο του άνθρακα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να θερμομονώσει τον πλανήτη.
Σύμφωνα με τη νέα επιστημονική εκτίμηση, καθώς η θερμοκρασία της Γης έπεφτε και η επιφάνειά της πάγωνε σταδιακά, το οξυγόνο απορροφήθηκε στους ωκεανούς, όπου οξείδωσε την οργανική ύλη, που με τη σειρά της απελευθέρωσε διοξείδιο στην ατμόσφαιρα, ενώ απέτρεψε το πάγωμα των θαλασσών. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο καθηγητής Φ.Άλεν, "στο παιγνίδι της κλιματικής μεταβολής, το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να παίξει το ρόλο τόσο του κακού όσο και του καλού. Στις μέρες μας δίνουμε έμφαση στην παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας και στη ζημιά που κάνει στον πλανήτη μας το διοξείδιο. Όμως πριν περίπου 600 εκατ. χρόνια, ήταν αυτό το αέριο του θερμοκηπίου που πιθανότατα έσωσε την αρχαία Γη και τις βασικές μορφές της ζωής από την παγωμένη εξαφάνισή τους".
Η νέα δημοσίευση αναμένεται να ζωντανέψει την επιστημονική διαμάχη, καθώς πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ακόμα στη θεωρία περί "Γης-Χιονόμπαλας". Το σίγουρο είναι, όπως παραδέχεται ο Άλεν, ότι "υπάρχουν τόσα πολλά στο αρχαίο παρελθόν της Γης, που δεν ξέρουμε ακόμα αρκετά γι' αυτά".
(πηγή:www.evdomi.gr)
Σύμφωνα με την έρευνα επιστημόνων του Τμήματος Επιστημών της Γης του Imperial College του Λονδίνου, υπό τον καθηγητή Φίλιπ Άλεν, η Γη ποτέ δεν πάγωσε πλήρως κατά την λεγόμενη Κρυογονική Περίοδο πριν από 840 - 635 εκατ. χρόνια. Η θεωρία αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη θεωρία της "Γης-Χιονόμπαλας", που υποστηρίζει ότι ο πλανήτης πάγωσε απόλυτα για πολλά εκατομύρια χρόνια.
Αν και δεν είναι απόλυτα βέβαιο τι ήταν αυτό που επέτρεψε στη Γη να αποφύγει το πλήρες πάγωμα, σύμφωνα με τους βρετανούς γεωεπιστήμονες -αλλά και μια πρόσφατη σχετική έρευνα καναδών ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Τορόντο- ο συνεχώς εξαπλούμενος πάγος στην επιφάνεια της Γης "φρεναρίστηκε" από την αλληλεπίδραση του φυσικού κλιματικού συστήματος με τον κύκλο του άνθρακα των ωκεανών, όπου το διοξείδιο του άνθρακα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να θερμομονώσει τον πλανήτη.
Σύμφωνα με τη νέα επιστημονική εκτίμηση, καθώς η θερμοκρασία της Γης έπεφτε και η επιφάνειά της πάγωνε σταδιακά, το οξυγόνο απορροφήθηκε στους ωκεανούς, όπου οξείδωσε την οργανική ύλη, που με τη σειρά της απελευθέρωσε διοξείδιο στην ατμόσφαιρα, ενώ απέτρεψε το πάγωμα των θαλασσών. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο καθηγητής Φ.Άλεν, "στο παιγνίδι της κλιματικής μεταβολής, το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να παίξει το ρόλο τόσο του κακού όσο και του καλού. Στις μέρες μας δίνουμε έμφαση στην παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας και στη ζημιά που κάνει στον πλανήτη μας το διοξείδιο. Όμως πριν περίπου 600 εκατ. χρόνια, ήταν αυτό το αέριο του θερμοκηπίου που πιθανότατα έσωσε την αρχαία Γη και τις βασικές μορφές της ζωής από την παγωμένη εξαφάνισή τους".
Η νέα δημοσίευση αναμένεται να ζωντανέψει την επιστημονική διαμάχη, καθώς πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ακόμα στη θεωρία περί "Γης-Χιονόμπαλας". Το σίγουρο είναι, όπως παραδέχεται ο Άλεν, ότι "υπάρχουν τόσα πολλά στο αρχαίο παρελθόν της Γης, που δεν ξέρουμε ακόμα αρκετά γι' αυτά".
(πηγή:www.evdomi.gr)
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008
Οι πλανήτες συναντιούνται "πάνω" από το Παγγαίο!
Λίγο πάνω από την κορυφογραμμή του Παγγαίου, ο Δίας, η Αφροδίτη και η Σελήνη συναντιούνται...
Επιδίδονται στο δικό τους χορό...
(Σχετική η προηγούμενη δημοσίευση)
Συνάντηση Αφροδίτης, Δία και Σελήνης
Η Αφροδίτη, ο Δίας και η Σελήνη δίνουν ραντεβού το ηλιοβασίλεμα. Οι δύο πλανήτες αρχίζουν να πλησιάζουν ο ένας τον άλλο στον ουρανό μέχρι να βρεθούν ακριβώς δίπλα στο φεγγάρι τις επόμενες μέρες.
Στη νοτιοδυτική πλευρά του ουρανού, σχετικά κοντά στον ορίζοντα, ο Δίας και η Αφροδίτη θα αρχίσουν να πλησιάζουν από το απόγευμα της Πέμπτης και την Κυριακή θα φαίνονται να απέχουν μόλις δύο μοίρες -περίπου το πλάτος ενός δάχτυλου αν κανείς τεντώσει το χέρι μπροστά στα μάτια του.
Τα τρία σώματα θα φαίνονται να πλησιάζουν, στην πραγματικότητα όμως η απόσταση μεταξύ τους θα παραμείνει... αστρονομική. Το φεγγάρι, το λαμπρότερο μέλος της τριάδας, θα βρίσκεται σε απόσταση 406.000 χιλιομέτρων από τη Γη, η Αφροδίτη σε απόσταση 151 εκατομμυρίων χιλιομέτρων, ενώ ο ελαφρώς χλωμότερος Δίας θα απέχει 869 εκατομμύρια χιλιόμετρα.
(Πηγή:www.in.gr)
Στη νοτιοδυτική πλευρά του ουρανού, σχετικά κοντά στον ορίζοντα, ο Δίας και η Αφροδίτη θα αρχίσουν να πλησιάζουν από το απόγευμα της Πέμπτης και την Κυριακή θα φαίνονται να απέχουν μόλις δύο μοίρες -περίπου το πλάτος ενός δάχτυλου αν κανείς τεντώσει το χέρι μπροστά στα μάτια του.
Τα τρία σώματα θα φαίνονται να πλησιάζουν, στην πραγματικότητα όμως η απόσταση μεταξύ τους θα παραμείνει... αστρονομική. Το φεγγάρι, το λαμπρότερο μέλος της τριάδας, θα βρίσκεται σε απόσταση 406.000 χιλιομέτρων από τη Γη, η Αφροδίτη σε απόσταση 151 εκατομμυρίων χιλιομέτρων, ενώ ο ελαφρώς χλωμότερος Δίας θα απέχει 869 εκατομμύρια χιλιόμετρα.
(Πηγή:www.in.gr)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)