Δημιουργήθηκε "έξυπνο" πλαστικό που αυτοεπιδιορθώνεται με τη βοήθεια του φωτός

Ένα νέο είδος "έξυπνου" πλαστικού, το οποίο μπορεί να "αυτο-θεραπευτεί", όταν εκτεθεί σε υπεριώδες φως λέιζερ, δημιούργησαν Αμερικανοί και Ελβετοί επιστήμονες

Το "θαυματουργό" υλικό (πολυμερές) μπορεί να επεκτείνει τη διάρκεια ζωής και να αυξήσει την αντοχή δεκάδων προϊόντων, που βασίζονται στα πολυμερή, όπως σαμπρέλες ελαστικών, ιατρικός εξοπλισμός κ.ά. Επίσης, θα μπορούσε στο μέλλον να γίνει πραγματικότητα τα χρώματα αυτοκινήτων να επιδιορθώνουν μόνα τους τις γρατζουνιές τους, ενώ κάτι ανάλογο θα μπορούσε να συμβεί με βερνίκια επίπλων και πατωμάτων ή με τη ραγισμένη οθόνη ενός κινητού τηλεφώνου.

Τα πολυμερή είναι μακρομόρια, δηλαδή μεγάλα μόρια, από τα οποία κατασκευάζονται πολλά πλαστικά και ελαστικά, χρησιμοποιούμενα σε χιλιάδες καταναλωτικά προϊόντα. Τα υλικά αυτά, όμως, θεωρούνται μέχρι σήμερα πολύ ευάλωτα σε γρατζουνιές, κοψίματα, τρυπήματα και άλλες βλάβες. Οι ανά τον κόσμο χωματερές είναι γεμάτες από τέτοια πλαστικά, που πετάχτηκαν επειδή έσπασαν, ράγισαν κλπ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κρίστοφερ Γουέντερ του πανεπιστημίου Case Western Reserve, δημιούργησαν ένα "αυτο-θεραπευόμενο" πλαστικό, το οποίο περιέχει μέταλλο, που απορροφά το υπεριώδες φως, το μετατρέπει σε τοπική θερμότητα και, με αυτόν τον τρόπο, κλείνει μόνο του τις ζημιές. Όταν θερμαίνεται το νέο υλικό, "αποσυναρμολογεί" τα μόρια του, αποκτώντας έτσι ρευστή μορφή, που ρέει σε οποιαδήποτε ρωγμή και την κλείνει. Όταν σταματήσει η έκθεση στο φως, το υλικό "συναρμολογείται" ξανά, στερεοποιείται και ξαναγίνεται τόσο σκληρό όσο πριν.

Το υπεριώδες φως μπορεί να εκπέμπεται από μια λάμπα, όπως αυτή που χρησιμοποιούν οι οδοντογιατροί για τα σφραγίσματα. Το φως του ήλιου, που περιέχει υπεριώδη ακτινοβολία, δεν επαρκεί για το "θαύμα", γιατί δεν διαθέτει αρκετή ενέργεια για να λιώσει το πολυμερές σε πρώτη φάση. Η σχετική μελέτη παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, το Science και το New Scientist.

Τέτοιου είδους "έξυπνα" υλικά, που αυτο-επιδιορθώνονται, αποτελούν το στόχο των επιστημόνων, εδώ και μια δεκαετία, καθώς αποτελούν το μέλλον σε πολλούς τομείς, όπως οι μεταφορές, οι κατασκευές, η συσκευασία κ.ά. Μεταξύ άλλων ωφελειών, αναμένεται να μειώσουν τον όγκο των άχρηστων προϊόντων που πετιούνται στα σκουπίδια. Όμως παραμένουν ακόμα διάφορα εμπόδια, έως ότου τέτοια υλικά, όπως το νέο πολυμερές (αποκαλούμενο "μεταλλο-υπερμοριακό πολυμερές"), καταστεί δυνατό να παραχθούν σε μαζική (βιομηχανική) κλίμακα.

Πολλά πολυμερή είναι πλαστικά, αλλά υπάρχουν επίσης φυσικά και συνθετικά υλικά που ανήκουν στην ίδια κατηγορία. Τα συνθετικά πολυμερή περιλαμβάνουν τα τεχνητά ελαστικά, το νεοπρένιο, το νάϊλον, το PVC, το πολυαιθυλένιο, τη σιλικόνη κ.α.

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Η προσευχή θεραπεύει τον καρκίνο, υποστηρίζει ο επικεφαλής της Καθολικής εκκλησίας στην Αυστραλία

Η προσευχή δύναται να νικήσει τον καρκίνο, όμως η ελπίδα για μία θαυματουργή ίασή του είναι «μακρινό όνειρο», τόνισε ο επικεφαλής των 5 εκατ. Καθολικών της Αυστραλίας.

«Ναι προφανώς ο καρκίνος μπορεί να θεραπευθεί μέσω της προσευχής. Και στα επίσημα αρχεία υπάρχει ικανός αριθμός από παραδείγματα», τόνισε ο καρδινάλιος Τζορτζ Πελ, στο δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο ABC.

Ωστόσο, ο αρχιεπίσκοπος του Σίδνεϊ διευκρίνισε πως οι ασθενείς στο τελικό στάδιο θα πρέπει να κατανοήσουν πως οι θαυματουργές θεραπείες είναι σπάνια φαινόμενα.

Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου το Βατικανό αναγνώρισε το δεύτερο από δύο θαύματα που αποδίδονται στη Μέρι Μακ Κίλοπ, που έχει πεθάνει εδώ και 100 χρόνια, καθώς φέρεται ότι οι προσευχές μίας γυναίκας σε τελικό στάδιο τη θεράπευσαν από ανεγχείρητο καρκίνο. Η Μακ Κίλοπ αναμένεται να γίνει η πρώτη αυστραλή αγία.

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Ποιοι άνθρωποι θυμώνουν περισσότερο

Οι νεότεροι, όσοι έχουν παιδιά και οι λιγότερο μορφωμένοι είναι οι τρεις κατηγορίες ανθρώπων που είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν θυμό, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Ο θυμός, ένα από τα πιο κοινά αρνητικά συναισθήματα, μπορεί να έχει σημαντικές ψυχικές και σωματικές συνέπειες αν διαρκεί πολύ, αν και η σύγχρονη ψυχολογία τον θεωρεί μάλλον ως ένα φυσικό συναίσθημα, που ορισμένες φορές μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο, γι' αυτό, άλλωστε, ενθαρρύνει την εκδήλωσή του. Μάλιστα μια προηγούμενη μελέτη έχει διαπιστώσει ότι όσοι εκφράζουν συχνά το θυμό τους (σε λογικά πλαίσια!) μπορούν να ζήσουν περισσότερο από όσους τον κρατούν μέσα τους.

Η νέα έρευνα έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου του Τορόντο υπό τον καθηγητή Σκοτ Σίμαν του τμήματος κοινωνιολογίας, σύμφωνα με το Live Science, και θα δημοσιευτεί στο "International Handbook of Anger" (Διεθνές Εγχειρίδιο του Θυμού), που θα κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο του 2010.

Σύμφωνα με την έρευνα:

Οι νεότεροι άνθρωποι κάτω των 30 ετών νιώθουν πιο συχνά θυμό σε σχέση με τους μεγαλύτερους, κυρίως επειδή βιώνουν μεγαλύτερη πίεση χρόνου, περισσότερες οικονομικές δυσκολίες (ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης) και μεγαλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις στο εργασιακό περιβάλλον τους.

Η έλλειψη χρόνου και το συνακόλουθο αίσθημα πίεσης είναι ο συχνότερος παράγων πρόκλησης θυμού.

Πέρα από τις πολλές χαρές της, μια οικογένεια με παιδιά (ειδικά όταν αυτά είναι άτακτα…) είναι ένα περιβάλλον όπου συχνά γεννιούνται συναισθήματα θυμού και επιθετικές συμπεριφορές, κάτι που ισχύει περισσότερο για τις γυναίκες παρά για τους άνδρες.

Οι περισσότερο μορφωμένοι είναι λιγότερο επιρρεπείς στον θυμό και, όταν θυμώνουν, μιλάνε πιο ανοιχτά από τους λιγότερους μορφωμένους για τις αιτίες του θυμού τους. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι γενικά ο αυτοέλεγχος αυξάνεται ανάλογα με το επίπεδο της μόρφωσης ενός ανθρώπου.

Όσοι έχουν μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα, τείνουν να έχουν και περισσότερο θυμό, κάτι που ισχύει επίσης περισσότερο για τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες.

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Ένας άνθρωπος αυτοκτονεί κάθε 40 δευτερόλεπτα παγκοσμίως, σύμφωνα με βρετανικό ιατρικό περιοδικό

Κάθε 40 δευτερόλεπτα σε ολόκληρο τον πλανήτη ένας άνθρωπος αποφασίζει να δώσει τέλος στην ζωή του, σύμφωνα με άρθρο στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό The Lancet.

Συνολικά τουλάχιστον ένα εκατομμύριο άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο στον κόσμο, τοποθετώντας την πράξη της αυτοκτονίας στην δέκατη θέση των αιτιών που προκαλούν τον θάνατο.

Το 30% των περιπτώσεων αυτοκτονίας συμβαίνουν στην Κίνα, ενώ το φαινόμενο παρουσιάζει ανησυχητικές διαστάσεις και στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Στην Ευρώπη, τα ποσοστά των αυτοκτονιών είναι ιδιαίτερα υψηλά στις βόρειες χώρες, σύμφωνα με τους συγγραφείς του άρθρου, Κιθ Χότον (Κέντρο Έρευνας για την Αυτοκτονία, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Βρετανία) και Κις βαν Χέρινγκεν (Ερευνητική μονάδα για την Αυτοκτονία, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γάνδης, Βέλγιο).

Στις αναπτυσσόμενες χώρες, η αυτοκτονία πλήττει από δύο έως τέσσερις φορές περισσότερο τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες, ενώ το χάσμα φαίνεται να αυξάνεται συνεχώς.

Στις περισσότερες χώρες, οι ηλικιωμένοι άνθρωποι παρουσιάζουν τάσεις αυτοκτονίες, αν και τα τελευταία πενήντα χρόνια η αναλογία έχει αυξηθεί ανάμεσα στους νέους.

Τα ποσοστά των αυτοκτονιών φαίνεται ότι κορυφώνονται κατά την εποχή της άνοιξης ιδιαίτερα ανάμεσα στους άνδρες, ενώ πιο ευάλωτες στον κίνδυνο της αυτοκτονίας παρουσιάζονται οι γυναίκες που έχουν γεννηθεί την άνοιξη ή στις αρχές του καλοκαιριού.

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Για τον Άη Γιώργη...

Το παραδοσιακό "κουρμπάνι" μοιράστηκε και πάλι τη Δευτέρα στο Παλαιοχώρι, που πανηγύριζε τον πολιούχο και προστάτη του, τον Άγιο Γεώργιο. Στο χωριό αναβιώνουν ακόμη αρκετά έθιμα που σχετίζονται με την λατρεία του αγίου, και οι ρίζες τους χάνονται στα βάθη των αιώνων. Ως προστάτης του χωριού, ο Άγιος Γεώργιος, είναι άμεσα συνδεδεμένος με την μακραίωνη ιστορία του τόπου, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να νιώθουν μία εξαιρετική οικειότητα με τη μορφή του.

Το «κουρμπάνι», άμεσα συνδεδεμένο με την εορτή του Αγίου ετοιμάζεται με χαρακτηριστική τελετουργία. Παλαιότερα, το «κουρμπάνι» ετοιμαζόταν από ζώα - προσφορές των πιστών χριστιανών του χωριού, τα οποία θυσιαζόταν προς τιμήν του αγίου την παραμονή της εορτής και κατά τη διάρκεια του Εσπερινού, αφού πρώτα έκαναν τρεις φορές τον γύρο του ναού και στην συνέχεια ευλογούνταν από τον ιερέα.

Λατρεία κατά παράδοση

«Ο τόπος αυτός είναι υπό την προστασία του Άη Γιώργη» λένε οι ντόπιοι και νιώθουν μια σιγουριά γιατί όπως αναφέρουν ποτέ μέσα στους αιώνες δεν τους πρόδωσε. Η μέχρι στιγμής παλαιότερη αποδεδειγμένη μαρτυρία για την «παρουσία» του Αγίου Γεωργίου ως προστάτη στην περιοχή, έρχεται με την ανακάλυψη από την αρχαιολογική σκαπάνη κατά τη διετία 1995 - 1996 εκτεταμένου μοναστηριακού συγκροτήματος του 11ου αιώνα στο Παλαιοχώρι, ευρύτερα γνωστό από Πατριαρχικά σιγίλια ως «Ιερά Μονή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος και Τροπαιοφόρου Γεωργίου του Διασωρίτου». Από τότε η λατρεία του Αγίου είχε εξαπλωθεί στην περιοχή, πράγμα που εξόργισε τον Οθωμανό τόπαρχο και έτσι στις 23 Απριλίου του 1507, όπως αναφέρεται στον Κώδικα του Δαμασκηνού, κατέστρεψε ολοσχερώς το πανηγυρίζον μοναστήρι. Παρόλα αυτά η φλόγα της πίστης δεν έσβησε στους Παλαιοχωρινούς και έτσι η μονή ξαναχτίστηκε για να καταστραφεί οριστικά λίγο μετά το 1763.

Κατόπιν οι κάτοικοι του χωριού έκτισαν τον υπάρχοντα Ιερό Ναό προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος αποπερατώθηκε το 1835, με πολλά βυζαντινά χαρακτηριστικά ενός μοναστηριακού ναού.

Ευχές...

Καλή Ανάσταση σε όλους,

για το πνεύμα, για την ψυχή, για τη σκέψη...

Ανάσταση για ότι ο καθένας θεωρεί σημαντικό

Μακάρι η θυσία του Χριστού

να μην πάει χαμένη!

"Τη Αγία και Μεγάλη Παρασκευή..."

Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη Ταφή Σου, προσφέρουσι Χριστέ μου.
Καθελών του ξύλου, ο Αριμαθείας, εν τάφω Σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον, μύρα σοι, Χριστέ μου, κομίζουσαι προφρόνως.
Δεύρο πάσα κτίσις, ύμνους εξοδίους, προσοίωμεν τω Κτίστη.
Ούς έθρεψε το μάννα, εκίνησαν την πτέρναν, κατά του ευεργέτου.
Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω, νεκροπρεπώς τον Κτίστην.

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.

Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

Μεγάλη Πέμπτη: Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο,
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη,
ο νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη,
ο υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν

ΣΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ: Ουμπέρτο Έκο, Το Κοιμητήριο της Πράγας

Στη διάρκεια του 19ου αιώνα, ανάµεσα στο Τορίνο, το Παλέρµο και το Παρίσι, συναντάµε µια υστερική σατανίστρια, έναν αβά που πεθαίνει δύο φορές, µερικά πτώµατα µέσα σ’ έναν υπόνοµο του Παρισιού, έναν Γαριβαλδίνο που ονοµάζεται Ιππόλυτος Νιέβο και χάθηκε στη θάλασσα κοντά στο Στρόµπολι, το ψεύτικο bordereau του Ντρέιφους για τη γερµανική πρεσβεία, τη σταδιακή µεγέθυνση του πλαστογραφήµατος που έγινε γνωστό ως Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, το οποίο θα εµπνεύσει στον Χίτλερ τα στρατόπεδα εξόντωσης, Ιησουίτες που δολοπλοκούν εναντίον των Μασόνων, Μασόνους, Καρµπονάρους και Ματσινιανούς που στραγγαλίζουν τους παπάδες µε τα έντερά τους, έναν Γαριβάλδη αρθριτικό και στραβοκάνη, τα σχέδια των Μυστικών Υπηρεσιών του Πιεµόντε, της Γαλλίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας, τις σφαγές στο Παρίσι της Κοµούνας, όπου ο κόσµος τρώει τα ποντίκια, αηδιαστικά και ρυπαρά στέκια εγκληµατιών οι οποίοι, ανάµεσα στους ατµούς απ’ το αψέντι, καταστρώνουν εκρήξεις κι εξεγέρσεις στις πλατείες, ψεύτικες γενειάδες, ψεύτικους συµβολαιογράφους, ψεύτικες διαθήκες, διαβολικές αδελφότητες και µαύρες λειτουργίες.

Σχεδόν τριάντα χρόνια µετά Το όνοµα του ρόδου, το οποίο καθιέρωσε τον Ουµπέρτο Έκο ως έναν από τους σηµαντικότερους λογοτέχνες του εικοστού αιώνα, το πολυαναµενόµενο Κοιµητήριο της Πράγας αποδεικνύει ότι το ταλέντο του ιδιοφυούς Ιταλού διανοούµενου παραµένει αστείρευτο.

T H E Ο D O R O S II, Pope and Patriarch of Alexandria and All Africa: Easter Message

T H E Ο D O R O S II
by the Mercy of God, Pope and Patriarch of Alexandria and All Africa,
to the plenitude of our Apostolic and Patriarchal throne,
Grace and Mercy and Peace of our Lord and God and Saviour, Jesus Christ, Risen from the dead.

My Dear Brothers,

Christ is risen!

I am addressing you my Easter message from the country where the Son and Word of God the Father, made His first steps; from the country where Our Lord, chased away by the fury of Herod, lived as a peregrinating immigrant the early years of His life; a life only temporarily earthy and mortal, as it was demonstra ted by His Resurrection, which conclusively won death.


I am addressing you my Easter message from Egypt which once again found itself at the forefront of historical developments. This time because its people arose from the graves of political and social injustice; because its people demanded peacefully and won the right of living respectably, the right of speaking and acting freely; because its people inspired worldwide admiration by converting the uncertainty and the fear of radical change into an explosion of dignity and hope.


Yet in the hearts of millions of people throughout the African continent, and throughout the world, hope is severely dwindling. At this night of Resurrection, my thought is with those who are looking for outlets to the dea dlocks of their lives; with those who are trapped in a reality that does not provide them any perspective; with those who are unable to offer themselves even the necessaries.


My thought is with those who sacrifice their right to personal freedom in order to survive; with those who fall into the hands of human traffickers and are coerced into being trafficked and becoming subject to any kind of exploitation.



At this night of Resurrection, my thought is with the victims of trafficking; of this modern form of slavery; of this crime against humanity that shames us all.


During one of my missionary trips in West Africa, I met a woman who had been "purchased" and "sold". Her words shatter ed me; she said to me: "They stole my life ...I will never get it back." The way she was looking at me, shook me. In her eyes I saw demerit, fear, and shame. In her eyes it was being reflected an entire continent bleeding from the drain of valuable human resources.


I felt puzzled. Is it possible, when transport and labor markets are being globalized, developed countries to raise walls impenetrable to non-privileged? Is it possible the enforcement of more and more restrictive measures to convert the hope of a decent life into a marketable product? Is it possible the desperate need for work to make people giving their own freedom in gage?


Our Mission does its best so as to safeguard the vulnerable population groups of women and children; the main victims of modern slave trade. It gives priority to securing livelihoods an d to promoting education. It stands by the weak people so as them to gain self-confidence. It creates local support networks so as people not to be lured by the sirens of fake promises.



I deeply fear however, that the flood of despair sooner or later will become unstoppable. It is time to deal locally with circumstances from which they are trying to escape all those who choose to be trafficked and be lost in the dark waters of exploitation. It is time to give to every human being, as personal existence, as complete and perfect image of God, the means to freely decide for his or her life. And it is time, hard though it sounds, some in name only Christians to stop exploiting these beleaguered people in every way.



Let therefore the powe rful of this earth not forget the words of the Nobel laureate novelist Gabriel Garcia Marquez: "A man only has the right to look down on another man when it is to help him to stand up". Only when love towards our fellow humans ceases to have conventional limits; only when we realize that the reason to exist is based on the coexistence with the others; then only it will nest again in our hearts, not just the joy for the Resurrection of our Lord, yet also the joy for the revival of our humanity.



+ THEODOROS II
Pope and Patriarch of Alexandria and all Africa

In the Great City of Alexandria
Holy Easter 2011