Όλη η Χημεία βασίζεται στον "Περιοδικό Πίνακα", που περιλαμβάνει τα χημικά στοιχεία που υπάρχουν στη φύση, όπως όλοι μάθαμε στο σχολείο. Σύντομα, η "Βίβλος" της χημείας θα αποκτήσει το 112ο στοιχείο της, ένα "υπερ-βαρύ" στοιχείο, προς το παρόν χωρίς όνομα, που προέκυψε από τις πολύχρονες μιας ομάδας γερμανών επιστημόνων.
Μετά από μια δεκαετία πειραμάτων, που παρήγαγαν ένα άτομο του νέου στοιχείου, οι γερμανοί ερευνητές, που πιστώθηκαν την ιστορική ανακάλυψη, με επικεφαλής τον καθηγητή Σίγκουρτ Χόφμαν του Κέντρου Έρευνας Βαριών Ιόντων, πρέπει να προτείνουν (όπως συνηθίζεται) ένα όνομα πριν το στοιχείο επίσημα προστεθεί στον Περιοδικό Πίνακα, σύμφωνα με το BBC. Παράλληλα, οι γερμανοί επιστήμονες συνεχίζουν την έρευνα για να ανακαλύψουν και άλλα "υπερ-βαριά" στοιχεία.
Ο Χόφμαν ξεκίνησε το 1976 την έρευνά του για νέες προσθήκες στον Περιοδικό Πίνακα. Τα πειράματα σύντηξης που έκανε με τους συνεργάτες του, ήδη έχουν αποκαλύψει νέα στοιχεία με ατομικούς αριθμούς 107 - 111, που είναι πλέον γνωστά ως "υπερ-βαριά" στοιχεία (οι αριθμοί αντιπροσωπεύουν τον αριθμό των πρωτονίων που, μαζί με τα νετρόνια, δίνουν στο άτομο τη μάζα του).
Τώρα ο Χόφμαν προχώρησε την ανακάλυψη ενός ακόμα στοιχείου με τον αριθμό 112, χρησιμοποιώντας έναν επιταχυντή σωματιδίων μήκους 120 μέτρων, με τον οποίο έστειλε μια ακτίνα φορτισμένων ατόμων ψευδαργύρου (ή ιόντων ψευδαργύρου) πάνω σε άτομα μολύβδου. Οι πυρήνες των δύο στοιχείων συγχωνεύθηκαν (συντήχθηκαν) και από τη διαδικασία αυτή προέκυψε ο πυρήνας του νέου στοιχείου, που είναι ιδιαίτερα μεγάλος, βαρύς και ασταθής. Οι πυρήνες αυτοί αρχίζουν να αποσυντίθενται πολύ γρήγορα μετά το σχηματισμό τους, σε λίγα μόλις χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Επειδή τέτοια πειράματα παράγουν τελικά ελάχιστες επιτυχείς συντήξεις, οι επιστήμονες χρειάζονται όλο και μεγαλύτερους και ισχυρότερους επιταχυντές σωματιδίων για να βρουν τέτοια "φευγαλέα" και ασταθή στοιχεία. Για το λόγο αυτό, πέρασε πολύς καιρός μετά την αρχική ανακάλυψη του στοιχείου 112, μέχρι η Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (IUPAC) επίσημα να αναγνωρίσει το στοιχείο. Η ανακάλυψή του από τον Χόφμαν έπρεπε να επιβεβαιωθεί και από άλλους χημικούς με ανεξάρτητα πειράματα και μέχρι τώρα μόνο τέσσερα άτομα του στοιχείου 112 έχουν παρατηρηθεί.
Η Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (IUPAC) προσωρινά "βάφτισε" το στοιχείο 112 με το λατινικό όνομα "ununbium" (ununbi σημαίνει 112 στα λατινικά), αλλά ο Χόφμαν ήδη ψάχνει για κάποιο άλλο όνομα.
Επιστημονικές ομάδες από τη Ρωσία, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία συμμετέχουν σε μια ιδιότυπη διεθνή "κούρσα" ανακάλυψης νέων βαρύτερων χημικών στοιχείων. Το 2006 μια ρωσική ερευνητική ομάδα από το Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικής Έρευνας (JINR) ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε το στοιχείο 118, "βομβαρδίζοντας" το στοιχείο καλιφόρνιο με ακτίνες ιόντων ασβεστίου. Από την πλευρά τους, οι Γερμανοί, υπό τον Χόφμαν, κάνουν νέα πειράματα πιστεύοντας ότι πλησιάζουν στην ανακάλυψη του στοιχείου 120.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009
Πουλιά που τρέχουν γρηγορότερα από τα τζετ για χάρη του έρωτα!
Όταν πρόκειται να διεκδικήσουν την καρδιά ενός θηλυκού, τα αρσενικά κολιμπρί κάνουν ακροβατικές επιδείξεις πτητικών ικανοτήτων και πιάνουν τέτοιες ασύλληπτες επιταχύνσεις στις βουτιές τους, που ένας πιλότος αεριωθούμενου θα ζήλευε - αν δεν λιποθυμούσε! Μια νέα έρευνα από το βιολόγο Κρις Κλαρκ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Μπέρκλεϊ), διαπίστωσε ότι τα συγκεκριμένα πουλιά, για χάρη του φλερτ, σπάνε κάθε ρεκόρ ταχύτητας στη Γη, σπρώχνοντας το πέταγμά τους στα όρια του φυσικά εφικτού και, στην πορεία, ξεπερνούν τις δυνατότητες των πιλότων τζετ. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Proceedings of the Royal Society B" της Βασιλικής Εταιρίας επιστημών της Βρετανίας, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία και το BBC.
Χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά βίντεο πολύ υψηλής ταχύτητας, ο επιστήμονας κατάφερε να αποτυπώσει τα κατορθώματα των κολιμπρί και να δείξει ότι, αναλογικά με το μέγεθος του σώματός τους, είναι τα ταχύτερα κινούμενα σπονδυλωτά στον πλανήτη μας. Καθώς επιταχύνουν προς το έδαφος, όπου τους περιμένουν τα θηλυκά, τα πουλιά ταξιδεύουν με ταχύτητα περίπου 400 φορές το μήκος του σώματός τους ανά δευτερόλεπτο, δηλαδή αναπτύσσουν σχεδόν διπλάσια ταχύτητα σε σχέση με τη μέγιστη ταχύτητα των γερακιών και ελαφρώς μεγαλύτερη από την ταχύτητα "βουτιάς" των χελιδονιών.
Καθώς προσεγγίζουν την επιφάνεια του εδάφους, τα κολιμπρί απλώνουν τις φτερούγες τους και τις ουρές τους και αφήνονται σε μια ελεύθερη ολίσθηση. Σε αυτή τη φάση, ο Κλαρκ υπολόγισε ότι τα πουλιά υφίστανται στο σώμα τους κεντρομόλες δυνάμεις που φθάνουν τα 10 G, δηλαδή δεκαπλάσια δύναμη σε σχέση με τη βαρύτητα της Γης. Οι πιλότοι των τζετ λιποθυμούν ή χάνουν προσωρινά την όρασή τους, όταν επιταχύνουν πάνω από τα 7 G, επειδή το αίμα τους αρχίζει να κατανέμεται ανομοιόμορφα στο κυκλοφορικό τους σύστημα.
Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μικρό σώμα των κολιμπρί τούς προσδίδει σχετική "ανοσία" από τη λιποθυμία, παρά τις υψηλές πιέσεις που υφίστανται κατά τη βουτιά τους. Λόγω των μικρών διαστάσεών τους, η πίεση του αίματός τους διαφέρει ελάχιστα από τη μία στην άλλη άκρη του κυκλοφορικού τους συστήματος, γι' αυτό επηρεάζονται πολύ λιγότερο από την απότομη επιτάχυνση.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://rspb.royalsocietypublishing.org/content/early/2009/06/05/rspb.2009.0508
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά βίντεο πολύ υψηλής ταχύτητας, ο επιστήμονας κατάφερε να αποτυπώσει τα κατορθώματα των κολιμπρί και να δείξει ότι, αναλογικά με το μέγεθος του σώματός τους, είναι τα ταχύτερα κινούμενα σπονδυλωτά στον πλανήτη μας. Καθώς επιταχύνουν προς το έδαφος, όπου τους περιμένουν τα θηλυκά, τα πουλιά ταξιδεύουν με ταχύτητα περίπου 400 φορές το μήκος του σώματός τους ανά δευτερόλεπτο, δηλαδή αναπτύσσουν σχεδόν διπλάσια ταχύτητα σε σχέση με τη μέγιστη ταχύτητα των γερακιών και ελαφρώς μεγαλύτερη από την ταχύτητα "βουτιάς" των χελιδονιών.
Καθώς προσεγγίζουν την επιφάνεια του εδάφους, τα κολιμπρί απλώνουν τις φτερούγες τους και τις ουρές τους και αφήνονται σε μια ελεύθερη ολίσθηση. Σε αυτή τη φάση, ο Κλαρκ υπολόγισε ότι τα πουλιά υφίστανται στο σώμα τους κεντρομόλες δυνάμεις που φθάνουν τα 10 G, δηλαδή δεκαπλάσια δύναμη σε σχέση με τη βαρύτητα της Γης. Οι πιλότοι των τζετ λιποθυμούν ή χάνουν προσωρινά την όρασή τους, όταν επιταχύνουν πάνω από τα 7 G, επειδή το αίμα τους αρχίζει να κατανέμεται ανομοιόμορφα στο κυκλοφορικό τους σύστημα.
Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μικρό σώμα των κολιμπρί τούς προσδίδει σχετική "ανοσία" από τη λιποθυμία, παρά τις υψηλές πιέσεις που υφίστανται κατά τη βουτιά τους. Λόγω των μικρών διαστάσεών τους, η πίεση του αίματός τους διαφέρει ελάχιστα από τη μία στην άλλη άκρη του κυκλοφορικού τους συστήματος, γι' αυτό επηρεάζονται πολύ λιγότερο από την απότομη επιτάχυνση.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://rspb.royalsocietypublishing.org/content/early/2009/06/05/rspb.2009.0508
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009
Ο βομβαρδισμός της Γης από μετεωρίτες την έκανε πιο κατοικήσιμη
Μια καταιγίδα μετεωριτών, που σφυροκόπησε τη Γη, καθώς και τον Άρη, πριν περίπου 4 δισ. χρόνια (ο λεγόμενος "Ύστερος Βαρύς Βομβαρδισμός" που κράτησε 20 εκατ. χρόνια), πιθανότατα έκανε τους δύο πλανήτες πιο ζεστούς και υγρούς και τελικά πιο κατοικήσιμους, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη έγινε από βρετανούς επιστήμονες, υπό τον Ρίτσαρντ Κορτ, του Τμήματος Γεωεπιστημών του Αυτοκρατορικού Κολλεγίου (Imperial College) του Λονδίνου, και δημοσιεύτηκε στο γεωχημικό περιοδικό "Geochimica et Cosmochimica Acta", σύμφωνα με το BBC.
Όταν ένας μετεωρίτης εισέρχεται στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη, η ακραία θερμοκρασία που αναπτύσσεται, αναγκάζει ορισμένα από τα ορυκτά και την οργανική ύλη στα εξωτερικά στρώματά του να μετατραπούν σε υδρατμούς και διοξείδιο του άνθρακα, πριν αυτός προσκρούσει στο έδαφος.
Οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας την τεχνική της πυρόλυσης (FTIR), υπέβαλαν σε τρομερά απότομη άνοδο της θερμοκρασίας (μέχρι 20.000 βαθμούς Κελσίου μέσα σε ένα μόνο δευτερόλεπτο) αρχαίους διαστημικούς βράχους, που βρέθηκαν σε διάφορα σημεία του πλανήτη μας, προκειμένου να υπολογίσουν την ποσότητα των αερίων που θα είχαν απελευθερωθεί στην γήινη και αρειανή ατμόσφαιρα κατά το βομβαρδισμό από τους μετεωρίτες, οι οποίοι αποσυντέθηκαν εν μέρει πριν την πρόσκρουση.
Όπως συμπέραναν οι επιστήμονες, τα αέρια αυτά θα ήσαν αρκετά για να δημιουργήσουν πιο ζεστούς και υγρούς πλανήτες, που έτσι θα ήσαν πιο φιλικοί για την εμφάνιση και την εξέλιξη της ζωής. Ένα μέσο θραύσμα διαστημικού βράχου διαπιστώθηκε ότι απελευθέρωσε το 12% της μάζας του ως υδρατμούς και το 6% ως διοξείδιο του άνθρακα, που είναι ένα γνωστό "αέριο του θερμοκηπίου".
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών, με τη βοήθεια μαθηματικών μοντέλων, συνολικά 10 δισ. τόνοι νερού και 10 δισ. τόνοι διοξειδίου του άνθρακα υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο απελευθερώνονταν στην επιφάνεια τόσο της Γης όσο και του Άρη λόγω της αδιάκοπης πρόσκρουσης των ουρανίων σωμάτων. Αυτό, με τη σειρά του, θα οδήγησε σε παγκόσμια υπερθέρμανση, στην εμφάνιση υγρών ωκεανών και γενικά σε ένα πιο κατοικήσιμο περιβάλλον.
"Λόγω της χημείας τους, οι αρχαίοι μετεωρίτες έχουν προταθεί ως ένας τρόπος δημιουργίας υγρού νερού στην πρώιμη Γη", δήλωσε ο υπεύθυνος της έρευνας Ρ.Κορτ. "Τώρα πια έχουμε στοιχεία που αποκαλύπτουν πόσο νερό και διοξείδιο του άνθρακα εισήχθησαν στην ατμόσφαιρα μέσω των μετεωριτών. Αυτά τα αέρια είναι πολύ πιθανό ότι άρχισαν να έχουν άμεσο αποτέλεσμα, ενισχύοντας τον κύκλο του νερού και θερμαίνοντας τον πλανήτη μας", πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο ηλιακός άνεμος θα είχε εξαφανίσει τα αέρια αυτά από την ατμόσφαιρα της Γης, αν ο πλανήτης μας δεν προστατευόταν από το μαγνητικό πεδίο του. Αντίθετα, ο Άρης στάθηκε πιο άτυχος, καθώς δεν έχει προστατευτική μαγνητική ασπίδα, με συνέπεια να χάσει σταδιακά το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιράς του. Παράλληλα, μια μείωση της ηφαιστειακής δραστηριότητας ψύχρανε περαιτέρω τον πλανήτη, γεγονός που οδήγησε τους υγρούς ωκεανούς του να περιοριστούν μόνο στους πόλους, όπου και τελικά μετατράπηκαν σε πάγους.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η μελέτη έγινε από βρετανούς επιστήμονες, υπό τον Ρίτσαρντ Κορτ, του Τμήματος Γεωεπιστημών του Αυτοκρατορικού Κολλεγίου (Imperial College) του Λονδίνου, και δημοσιεύτηκε στο γεωχημικό περιοδικό "Geochimica et Cosmochimica Acta", σύμφωνα με το BBC.
Όταν ένας μετεωρίτης εισέρχεται στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη, η ακραία θερμοκρασία που αναπτύσσεται, αναγκάζει ορισμένα από τα ορυκτά και την οργανική ύλη στα εξωτερικά στρώματά του να μετατραπούν σε υδρατμούς και διοξείδιο του άνθρακα, πριν αυτός προσκρούσει στο έδαφος.
Οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας την τεχνική της πυρόλυσης (FTIR), υπέβαλαν σε τρομερά απότομη άνοδο της θερμοκρασίας (μέχρι 20.000 βαθμούς Κελσίου μέσα σε ένα μόνο δευτερόλεπτο) αρχαίους διαστημικούς βράχους, που βρέθηκαν σε διάφορα σημεία του πλανήτη μας, προκειμένου να υπολογίσουν την ποσότητα των αερίων που θα είχαν απελευθερωθεί στην γήινη και αρειανή ατμόσφαιρα κατά το βομβαρδισμό από τους μετεωρίτες, οι οποίοι αποσυντέθηκαν εν μέρει πριν την πρόσκρουση.
Όπως συμπέραναν οι επιστήμονες, τα αέρια αυτά θα ήσαν αρκετά για να δημιουργήσουν πιο ζεστούς και υγρούς πλανήτες, που έτσι θα ήσαν πιο φιλικοί για την εμφάνιση και την εξέλιξη της ζωής. Ένα μέσο θραύσμα διαστημικού βράχου διαπιστώθηκε ότι απελευθέρωσε το 12% της μάζας του ως υδρατμούς και το 6% ως διοξείδιο του άνθρακα, που είναι ένα γνωστό "αέριο του θερμοκηπίου".
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών, με τη βοήθεια μαθηματικών μοντέλων, συνολικά 10 δισ. τόνοι νερού και 10 δισ. τόνοι διοξειδίου του άνθρακα υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο απελευθερώνονταν στην επιφάνεια τόσο της Γης όσο και του Άρη λόγω της αδιάκοπης πρόσκρουσης των ουρανίων σωμάτων. Αυτό, με τη σειρά του, θα οδήγησε σε παγκόσμια υπερθέρμανση, στην εμφάνιση υγρών ωκεανών και γενικά σε ένα πιο κατοικήσιμο περιβάλλον.
"Λόγω της χημείας τους, οι αρχαίοι μετεωρίτες έχουν προταθεί ως ένας τρόπος δημιουργίας υγρού νερού στην πρώιμη Γη", δήλωσε ο υπεύθυνος της έρευνας Ρ.Κορτ. "Τώρα πια έχουμε στοιχεία που αποκαλύπτουν πόσο νερό και διοξείδιο του άνθρακα εισήχθησαν στην ατμόσφαιρα μέσω των μετεωριτών. Αυτά τα αέρια είναι πολύ πιθανό ότι άρχισαν να έχουν άμεσο αποτέλεσμα, ενισχύοντας τον κύκλο του νερού και θερμαίνοντας τον πλανήτη μας", πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο ηλιακός άνεμος θα είχε εξαφανίσει τα αέρια αυτά από την ατμόσφαιρα της Γης, αν ο πλανήτης μας δεν προστατευόταν από το μαγνητικό πεδίο του. Αντίθετα, ο Άρης στάθηκε πιο άτυχος, καθώς δεν έχει προστατευτική μαγνητική ασπίδα, με συνέπεια να χάσει σταδιακά το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιράς του. Παράλληλα, μια μείωση της ηφαιστειακής δραστηριότητας ψύχρανε περαιτέρω τον πλανήτη, γεγονός που οδήγησε τους υγρούς ωκεανούς του να περιοριστούν μόνο στους πόλους, όπου και τελικά μετατράπηκαν σε πάγους.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Το CERN αρχίζει τον Οκτώβριο τις συγκρούσεις σωματιδίων
Αυτή τη φορά το CERN είναι αποφασισμένο ούτε διακοπές να κάνει τα Χριστούγεννα, ούτε οικονομία στο άφθονο ρεύμα που χαλά. Από τη στιγμή που θα αρχίσει τις πρώτες συγκρούσεις σωματιδίων τον Οκτώβριο, ο μεγάλος επιταχυντής αδρονίων δεν θα σταματήσει ούτε στιγμή να δουλεύει, αν μη τι άλλο για να προλάβει τον ανταγωνιστικό -αλλά λιγότερο ισχυρό- αμερικανικό επιταχυντή Tevatron του εργαστηρίου Fermilab στην σκληρή κούρσα για την αναζήτηση του "σωματιδίου του Θεού" (μποζονίου του Χιγκς) - και όχι μόνο. Αυτό δήλωσε ο επικεφαλής του επιταχυντή δρ Λιν Έβανς στο βρετανικό Τύπο.
Η απόφαση του CERN να μην κάνει καν την καθιερωμένη χειμερινή διακοπή (εν μέρει για διακοπές και εν μέρει για οικονομία ρεύματος!) αποσκοπεί στο να κερδίσει το CERN το χαμένο έδαφος μετά τη σοβαρή βλάβη που ανάγκασε την άδοξη αναστολή του ιστορικού πειράματος εννιά μόλις μέρες μετά την πολυδιαφημισμένη έναρξή του στις 10/9/2008. Η χειμερινή λειτουργία θα κοστίσει περίπου 15 εκατ. ευρώ στο CERN.
Οι επιστήμονες του αμερικανικού Tevatron, εκμεταλλευόμενοι την αναγκαστική αδράνεια του CERN, έκαναν σημαντικές προόδους και δήλωσαν ότι μέσα στο 2010 ελπίζουν να βρουν το σωματίδιο του Χιγκς, που θεωρείται ότι δίνει μάζα στην ύλη. "Εύχομαι πάντα καλή τύχη στο Fermilab, αλλά τώρα πια θα έχουν πολύ δύσκολη δουλειά", δήλωσε ο Έβανς.
Ο Tevatron και άλλοι επιταχυντές σωματιδίων έχουν ήδη προσδιορίσει ότι το μποζόνιο του Χιγκς δεν μπορεί να έχει μάζα μεγαλύτερη από 185 GeV (γιγαηλεκτρονιοβόλτ) ή μικρότερη από 114 GeV. Το Μάρτιο, κάνοντας περαιτέρω πρόοδο, οι φυσικοί του αμερικανικού Fermilab απέκλεισαν το σωματίδιο να βρίσκεται στη γκάμα των 160-170 GeV.
"Δεν αμφιβάλλω ότι το Fermilab θα δημοσιεύσει και άλλα όρια (αποκλεισμού) για το (σωματίδιο του) Χιγκς, αλλά θα είναι πολύ δύσκολο γι' αυτούς να κάνουν κάτι περισσότερο. Αυτή θα είναι δουλειά του επιταχυντή του CERN", δήλωσε με αυτοπεποίθηση ο Έβανς, που πρόσθεσε ότι οι αμερικανοί φυσικοί "μπορεί να βρουν κάποιο ίχνος (του σωματιδίου), αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο ίχνος και την ανακάλυψη".
Οι πρώτες ακτίνες σωματιδίων θα σταλούν στο τεράστιο τούνελ μήκους 27 χλμ., κάτω από τα γαλλο-ελβετικά σύνορα, το Σεπτέμβριο, ενώ οι πρώτες συγκρούσεις πρωτονίων θα αρχίσουν τον επόμενο μήνα, όπως είπε ο δρ Έβανς. Οι συγκρούσεις των σωματιδίων από αντίθετες κατευθύνσεις στον ευρωπαϊκό επιταχυντή θα γίνονται με ασύλληπτη ταχύτητα που θα φτάνει το 99,9999991% της ταχύτητας του φωτός.
Οι μαγνήτες, που θα καθοδηγούν τις ακτίνες στο εσωτερικό του τούνελ, έχουν ήδη ψυχθεί στα τέσσερα από τα οκτώ συνολικά τμήματα του επιταχυντή, στην αναγκαία θερμοκρασία των μείον 271,3 βαθμών Κελσίου (μόλις 1,8 βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν) και όλο το τούνελ θα έχει αποκτήσει την ίδια θερμοκρασία μέχρι το τέλος Αυγούστου.
Ο Έβανς εμφανίστηκε καθησυχαστικός ότι, όταν ξαναρχίσει η λειτουργία του επιταχυντή και εμφανιστούν οι πρώτες συναρπαστικές ανακαλύψεις, θα ξεχαστεί αμέσως η καταστροφική βλάβη. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι και το διαστημικό τηλεσκόπιο "Χαμπλ" αρχικά υπέστη πρόβλημα, το οποίο όμως ξεχάστηκε μετά την επιδιόρθωσή του και έκτοτε τροφοδοτεί τους επιστήμονες με συναρπαστικά δεδομένα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η απόφαση του CERN να μην κάνει καν την καθιερωμένη χειμερινή διακοπή (εν μέρει για διακοπές και εν μέρει για οικονομία ρεύματος!) αποσκοπεί στο να κερδίσει το CERN το χαμένο έδαφος μετά τη σοβαρή βλάβη που ανάγκασε την άδοξη αναστολή του ιστορικού πειράματος εννιά μόλις μέρες μετά την πολυδιαφημισμένη έναρξή του στις 10/9/2008. Η χειμερινή λειτουργία θα κοστίσει περίπου 15 εκατ. ευρώ στο CERN.
Οι επιστήμονες του αμερικανικού Tevatron, εκμεταλλευόμενοι την αναγκαστική αδράνεια του CERN, έκαναν σημαντικές προόδους και δήλωσαν ότι μέσα στο 2010 ελπίζουν να βρουν το σωματίδιο του Χιγκς, που θεωρείται ότι δίνει μάζα στην ύλη. "Εύχομαι πάντα καλή τύχη στο Fermilab, αλλά τώρα πια θα έχουν πολύ δύσκολη δουλειά", δήλωσε ο Έβανς.
Ο Tevatron και άλλοι επιταχυντές σωματιδίων έχουν ήδη προσδιορίσει ότι το μποζόνιο του Χιγκς δεν μπορεί να έχει μάζα μεγαλύτερη από 185 GeV (γιγαηλεκτρονιοβόλτ) ή μικρότερη από 114 GeV. Το Μάρτιο, κάνοντας περαιτέρω πρόοδο, οι φυσικοί του αμερικανικού Fermilab απέκλεισαν το σωματίδιο να βρίσκεται στη γκάμα των 160-170 GeV.
"Δεν αμφιβάλλω ότι το Fermilab θα δημοσιεύσει και άλλα όρια (αποκλεισμού) για το (σωματίδιο του) Χιγκς, αλλά θα είναι πολύ δύσκολο γι' αυτούς να κάνουν κάτι περισσότερο. Αυτή θα είναι δουλειά του επιταχυντή του CERN", δήλωσε με αυτοπεποίθηση ο Έβανς, που πρόσθεσε ότι οι αμερικανοί φυσικοί "μπορεί να βρουν κάποιο ίχνος (του σωματιδίου), αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο ίχνος και την ανακάλυψη".
Οι πρώτες ακτίνες σωματιδίων θα σταλούν στο τεράστιο τούνελ μήκους 27 χλμ., κάτω από τα γαλλο-ελβετικά σύνορα, το Σεπτέμβριο, ενώ οι πρώτες συγκρούσεις πρωτονίων θα αρχίσουν τον επόμενο μήνα, όπως είπε ο δρ Έβανς. Οι συγκρούσεις των σωματιδίων από αντίθετες κατευθύνσεις στον ευρωπαϊκό επιταχυντή θα γίνονται με ασύλληπτη ταχύτητα που θα φτάνει το 99,9999991% της ταχύτητας του φωτός.
Οι μαγνήτες, που θα καθοδηγούν τις ακτίνες στο εσωτερικό του τούνελ, έχουν ήδη ψυχθεί στα τέσσερα από τα οκτώ συνολικά τμήματα του επιταχυντή, στην αναγκαία θερμοκρασία των μείον 271,3 βαθμών Κελσίου (μόλις 1,8 βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν) και όλο το τούνελ θα έχει αποκτήσει την ίδια θερμοκρασία μέχρι το τέλος Αυγούστου.
Ο Έβανς εμφανίστηκε καθησυχαστικός ότι, όταν ξαναρχίσει η λειτουργία του επιταχυντή και εμφανιστούν οι πρώτες συναρπαστικές ανακαλύψεις, θα ξεχαστεί αμέσως η καταστροφική βλάβη. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι και το διαστημικό τηλεσκόπιο "Χαμπλ" αρχικά υπέστη πρόβλημα, το οποίο όμως ξεχάστηκε μετά την επιδιόρθωσή του και έκτοτε τροφοδοτεί τους επιστήμονες με συναρπαστικά δεδομένα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2009: Ποσοστά και Ευρωβουλευτές
Ο Υπουργός των Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος ανακοίνωσε τα τελικά αποτελέσματα των χθεσινών Ευρωεκλογών στο 99,99% της ελληνικής επικράτειας (20.530 εκλογικά τμήματα, έναντι συνόλου 20.532).
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το ΠΑΣΟΚ παίρνει 36,65% (1.878.696 ψήφοι), η Νέα Δημοκρατία 32,29% (1.655.461 ψήφοι), το ΚΚΕ 8,35% (428.209 ψήφοι), ο ΛΑΟΣ 7,15% (366.562 ψήφοι), ο ΣΥΡΙΖΑ 4,70% (240.865 ψήφοι) και οι Οικολόγοι - Πράσινοι 3,49% (178.952 ψήφοι).
Το ποσοστό της αποχής έφτασε στο 47,37%.
Με βάση τα ανωτέρω αποτελέσματα από 8 ευρωβουλευτές εκλέγουν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, από 2 το ΚΚΕ και ο ΛΑΟΣ και από έναν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι - Πράσινοι.
Ετσι οι 22 Ελληνες ευρωβουλευτές που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα την επόμενη πενταετία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι οι εξής:
ΠΑΣΟΚ:
Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Συλβάνα Ράπτη, Σταύρος Λαμπρινίδης, Χρυσούλα Σαάτσογλου- Παλιαδέλη, Γιώργος Σταυρακάκης, Μαριλένα Κοππά, Αννυ Ποδηματά και Κρίτων Αρσένης.
ΝΔ:
Μαριέττα Γιαννάκου, Ρόδη Κράτσα, Γιώργος Παπαστάμκος, Κώστας Πουπάκης, Θόδωρος Σκυλακάκης, Γιώργος Κουμουτσάκος, Γιώργος Παπανικολάου και Γιάννης Τσουκαλάς.
ΚΚΕ:
Θανάσης Παφίλης και Γιώργος Τούσσας
ΛΑΟΣ:
Νίκη Τζαβέλλα και Θανάσης Πλεύρης
ΣΥΡΙΖΑ:
Νίκος Χουντής
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ - ΠΡΑΣΙΝΟΙ:
Μιχάλης Τρεμόπουλος
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το ΠΑΣΟΚ παίρνει 36,65% (1.878.696 ψήφοι), η Νέα Δημοκρατία 32,29% (1.655.461 ψήφοι), το ΚΚΕ 8,35% (428.209 ψήφοι), ο ΛΑΟΣ 7,15% (366.562 ψήφοι), ο ΣΥΡΙΖΑ 4,70% (240.865 ψήφοι) και οι Οικολόγοι - Πράσινοι 3,49% (178.952 ψήφοι).
Το ποσοστό της αποχής έφτασε στο 47,37%.
Με βάση τα ανωτέρω αποτελέσματα από 8 ευρωβουλευτές εκλέγουν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, από 2 το ΚΚΕ και ο ΛΑΟΣ και από έναν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι - Πράσινοι.
Ετσι οι 22 Ελληνες ευρωβουλευτές που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα την επόμενη πενταετία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι οι εξής:
ΠΑΣΟΚ:
Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Συλβάνα Ράπτη, Σταύρος Λαμπρινίδης, Χρυσούλα Σαάτσογλου- Παλιαδέλη, Γιώργος Σταυρακάκης, Μαριλένα Κοππά, Αννυ Ποδηματά και Κρίτων Αρσένης.
ΝΔ:
Μαριέττα Γιαννάκου, Ρόδη Κράτσα, Γιώργος Παπαστάμκος, Κώστας Πουπάκης, Θόδωρος Σκυλακάκης, Γιώργος Κουμουτσάκος, Γιώργος Παπανικολάου και Γιάννης Τσουκαλάς.
ΚΚΕ:
Θανάσης Παφίλης και Γιώργος Τούσσας
ΛΑΟΣ:
Νίκη Τζαβέλλα και Θανάσης Πλεύρης
ΣΥΡΙΖΑ:
Νίκος Χουντής
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ - ΠΡΑΣΙΝΟΙ:
Μιχάλης Τρεμόπουλος
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009
Η προϊστορική καταγωγή του σύγχρονου ανθρώπου
Από πού κατάγεται ο σύγχρονος άνθρωπος (homo sapiens) και πώς έφθασε να είναι εξαπλωμένος -και κυρίαρχος- σε όλη τη Γη; Είναι ένα από τα πιο σημαντικά επιστημονικά ερωτήματα και συνεχώς νέα στοιχεία (κυρίως από παλαιολιθικά ευρήματα, ανασκαφές αρχαιολόγων και γενετικές έρευνες DNA) έρχονται στο φως, μεταβάλλοντας διαρκώς την εικόνα που έχουν οι επιστήμονες για την ανθρώπινη προϊστορία.
Μια συνεκτική και συνοπτική παρουσίαση των πιο σύγχρονων επιστημονικών αντιλήψεων γίνεται στη νέα σειρά δύο ντοκιμαντέρ του BBC με τίτλο "Το απίστευτο ανθρώπινο ταξίδι", που παρουσίασε η εφημερίδα Telegraph. H νέα εικόνα που έχουν πλέον διαμορφώσει οι επιστήμονες, έχει ως εξής: Όλα ξεκίνησαν από μια μικρή φυλή περίπου 200 ανθρώπων του είδους homo sapiens, που ζούσαν στην Αφρική, αλλά κάποια στιγμή, πριν περίπου 70.000 χρόνια, κατάφεραν να διασχίσουν την Ερυθρά Θάλασσα, να περάσουν στην Αραβία και από εκεί σταδιακά -περπατώντας!- να επεκταθούν στην Ασία και την Ευρώπη. Όλες οι σημερινές ανθρώπινες φυλές, όλη η σημερινή ανθρωπότητα, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αμερική και την Αυστραλία, οφείλει την ύπαρξή της και έλκει γενετικά την καταγωγή της από αυτή τη μικρή ομάδα.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι πριν 90.000 - 70.000 χρόνια, συνέβησαν κλιματικές αλλαγές που, μεταξύ άλλων, οδήγησαν στην πτώση του επιπέδου των θαλασσών, γεγονός που επέτρεψε τη διάσχιση της Ερυθράς Θάλασσας, στο πλησιέστερο σημείο που χωρίζει την Αφρική από την Αραβία, στο λεγόμενο "Κέρας της Ανατολικής Αφρικής". Σύμφωνα με τον αρχαιογενετιστή Πίτερ Φόρστερ του πανεπιστημίου Άνγκλια Ράσκιν, ο οποίος έκανε σχετικές μελέτες DNA, οι Αφρικανοί που πέρασαν απέναντι, πρέπει να ήσαν λίγες εκατοντάδες, πιθανότατα γύρω στους 200.
Οι άνθρωποι αυτοί ανήκαν στους homo sapiens (τους θεωρούμενους "σύγχρονους" ανθρώπους), οι οποίοι θεωρείται ότι πρωτοεμφανίστηκαν πριν 195.000 χρόνια στην ανατολική Αφρική. Τα αρχαιότερα ίχνη τους έχουν εντοπιστεί κοντά στον ποταμό Όμο της Αιθιοπίας. Μετά από μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια, περίπου 150.000 πριν την εποχή μας, οι homo sapiens πιστεύεται ότι πλέον είχαν επεκταθεί λίγο-πολύ σε όλη την Αφρική, καθώς απολιθωμένα ίχνη τους έχουν βρεθεί, μεταξύ άλλων, στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στη Ν.Αφρική. Τα αρχαιότερα ίχνη homo sapiens εκτός της Αφρικής χρονολογούνται πριν περίπου 100.000 χρόνια κι έχουν βρεθεί στο σημερινό Ισραήλ. Θεωρούνται ότι είναι απομεινάρια μιας ομάδας που εγκατέλειψε την Αφρική μέσω της σημερινής ερήμου Σαχάρας, στη διάρκεια μιας σύντομης χρονικής περιόδου, όταν το κλίμα ήταν πιο υγρό και η περιοχή αυτή ήταν πράσινη από βλάστηση. Σύντομα όμως το κλίμα άλλαξε ξανά, η Σαχάρα και η Μέση Ανατολή έγιναν ξανά άνυδρες περιοχές και η σύντομη "έξοδος" από την Αφρική είχε άδοξο τέλος για αυτούς τους πρωτοπόρους.
Σήμερα υπάρχουν στην Αφρική 14 πληθυσμοί διαφορετικοί από γενετική πλευρά, αλλά μόνο ένας από αυτούς φαίνεται πως επιβίωσε εκτός της Αφρικής. Οι πιο πρόσφατες γενετικές έρευνες δείχνουν ότι πριν 70.000 χρόνια αυτή η αφρικανική ομάδα εκμεταλλεύθηκε την υποχώρηση της στάθμης των νερών της θάλασσας και πέρασε στην Αραβία. Αν και υπολογίζεται ότι ακόμα και μετά την πτώση των υδάτων, θα παρέμενε το εμπόδιο μιας στενής λωρίδας νερού στην Ερυθρά Θάλασσα, πλάτους περίπου 13 χλμ, οι τολμηροί πρόγονοί μας τη διέσχισαν - άγνωστο ακόμα πώς! Από εκεί και πέρα, βρήκαν πηγές φρέσκου νερού κατά μήκος της Αραβικής Χερσονήσου και έτσι μπόρεσαν να προχωρήσουν προς το Βορρά.
Τύχη και ευνοϊκό κλίμα
Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι η θαυμαστή ανθρώπινη επιτυχία στην εξάπλωση ανά τον κόσμο οφειλόταν στην προσαρμοστικότητα και στις κυνηγετικές ικανότητες των προγόνων μας. Αν και αυτά υπήρχαν σίγουρα, οι νέες έρευνες δίνουν έμφαση περισσότερο στην τύχη και στις ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες που συνάντησαν αυτοί οι πρωτοπόροι.
Σύμφωνα με τον γενετιστή Στέφεν Οπενχάιμερ της σχολής Ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που μελέτησε ενδελεχώς τη γενετική καταγωγή αυτών των πρώτων ταξιδευτών, το σημερινό DNA όλων των μη Αφρικανών ανήκει σε αυτό το μικρό αφρικανικό παρακλάδι των homo sapiens που διέσχισαν την ερυθρά Θάλασσα. Όπως αναφέρει, αν ήταν εύκολο για τους τότε Αφρικανούς να κάνουν αυτό το πέρασμα, τότε σήμερα θα υπήρχαν στους μη Αφρικανούς γονιδιακά ίχνη από πολλαπλές αφρικανικές γενετικές ομάδες, όμως υπάρχουν ίχνη από μια και μόνο αφρικανική γενετική ομάδα, συνεπώς πρέπει να υπήρξε μια και μοναδική πετυχημένη έξοδος αφρικανών homo sapiens από την Αφρική.
Μέσα σε διάστημα 5.000 ετών, αυτοί οι πρωτοπόροι κατάφεραν να εξαπλωθούν προς την Ανατολή, κατά μήκος του Ινδικού Ωκεανού ως την ΝΑ Ασία, ώσπου έφθασαν μέχρι και την Αυστραλία πριν περίπου 65.000 χρόνια (επίσης άγνωστο με ποιο τρόπο). Μια άλλη υπο-ομάδα των ίδιων ανθρώπων στράφηκε βόρεια, μέσω της Μέσης Ανατολής, προς το Πακιστάν, ώσπου έφθασε στην Κεντρική Ασία. Τέλος, μια τρίτη ομάδα, πριν περίπου 50.000 χρόνια, άρχισε να εξαπλώνεται προς τη Δύση, διασχίζοντας τα στενά του Βοσπόρου και από εκεί (με τα πόδια!) εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Eκεί οι homo sapiens δεν βρήκαν μια άδεια ήπειρο - κάθε άλλο. Η Ευρώπη ήταν γεμάτη από τους Νεάντερταλ, οι οποίοι, πιο κοντοί και γεροδεμένοι, ήσαν καλύτερα προσαρμοσμένοι για το ψυχρό κλίμα και τους πάγους εκείνης της εποχής. Οι Νεάντερταλ ζούσαν στην Ευρώπη σχεδόν επί 250.000 χρόνια, αλλά, μετά την άφιξη των homo sapiens, σταδιακά άρχισαν να υποχωρούν, ώσπου 25.000 χρόνια πριν την εποχή μας είχαν ουσιαστικά εξαφανιστεί, είτε λόγω κλιματικών αλλαγών, είτε λόγω πιέσεων από τους εξυπνότερους homo sapiens, είτε από ένα συνδυασμό παραγόντων.
Οι νέοι κυρίαρχοι
Έτσι, πριν 25.000 χρόνια οι homo sapiens έγιναν πια οι νέοι κυρίαρχοι από την Ευρώπη ως τη Σιβηρία. Πριν από 20.000 χρόνια εκτιμάται ότι για πρώτη φορά περπάτησαν δια μέσου του Βερίγγειου πορθμού, που ήταν τότε ξηρά, και εισήλθαν στην Αλάσκα, πατώντας πλέον το πόδι τους και στην Αμερικανική ήπειρο. Το αποκορύφωμα της τελευταίας εποχής των παγετώνων, που έφθασε πριν περίπου 19.000 χρόνια, έσπρωξε τους ανθρώπους προς τα νότια κι έτσι πριν 15.000 χρόνια έφθασαν στην Νότια Αμερική, η οποία έγινε η τελευταία ήπειρος που αποίκισαν.
Αυτή η επιστημονική προσέγγιση περί "εξόδου από την Αφρική" απορρίπτει την ανταγωνιστική θεωρία ότι οι διαφορετικές σημερινές ανθρώπινες φυλές εξελίχτηκαν ξεχωριστά, έλκοντας την καταγωγή τους από διαφορετικές ομάδες των προγόνων των homo sapiens, δηλαδή των homo erectus, οι οποίοι είχαν επεκταθεί σε διάφορα σημεία του πλανήτη.Οι κινέζοι αρχαιολόγοι, για παράδειγμα, πίστευαν ότι διέθεταν ισχυρές ενδείξεις πως ο κινεζικός λαός δεν έλκει την καταγωγή του από την Αφρική, αλλά από μια ομάδα homo erectus που έφθασε στην Κίνα πριν περίπου 2 εκατ. χρόνια.
Όμως μια πρόσφατη γενετική έρευνα που έγινε από το κινεζικό πανεπιστήμιο του Φουντάν στη Σαγκάη, υπό τον καθηγητή γενετικής Λι Τζιν, και η οποία μελέτησε τα χρωμοσώματα Υ χιλιάδων σύγχρονων Κινέζων, διαπίστωσε ότι όλοι ανεξαιρέτως κατάγονται από μια προγονική αφρικανική ομάδα - την ίδια από την οποία κατάγονται και οι υπόλοιποι Ασιάτες, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί. Όπως δήλωσε ο κινέζος γενετιστής, "δεν βρήκαμε ούτε ένα άτομο στην Κίνα που να μπορεί να θεωρηθεί απόγονος του homo erectus. Τελικά, πρέπει να είμαστε χαρούμενοι με αυτό, καθώς, σε τελευταία ανάλυση, σημαίνει πως οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν είναι καθόλου διαφορετικοί μεταξύ τους".
(Πηγή:www.evdomi.gr - ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Μια συνεκτική και συνοπτική παρουσίαση των πιο σύγχρονων επιστημονικών αντιλήψεων γίνεται στη νέα σειρά δύο ντοκιμαντέρ του BBC με τίτλο "Το απίστευτο ανθρώπινο ταξίδι", που παρουσίασε η εφημερίδα Telegraph. H νέα εικόνα που έχουν πλέον διαμορφώσει οι επιστήμονες, έχει ως εξής: Όλα ξεκίνησαν από μια μικρή φυλή περίπου 200 ανθρώπων του είδους homo sapiens, που ζούσαν στην Αφρική, αλλά κάποια στιγμή, πριν περίπου 70.000 χρόνια, κατάφεραν να διασχίσουν την Ερυθρά Θάλασσα, να περάσουν στην Αραβία και από εκεί σταδιακά -περπατώντας!- να επεκταθούν στην Ασία και την Ευρώπη. Όλες οι σημερινές ανθρώπινες φυλές, όλη η σημερινή ανθρωπότητα, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αμερική και την Αυστραλία, οφείλει την ύπαρξή της και έλκει γενετικά την καταγωγή της από αυτή τη μικρή ομάδα.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι πριν 90.000 - 70.000 χρόνια, συνέβησαν κλιματικές αλλαγές που, μεταξύ άλλων, οδήγησαν στην πτώση του επιπέδου των θαλασσών, γεγονός που επέτρεψε τη διάσχιση της Ερυθράς Θάλασσας, στο πλησιέστερο σημείο που χωρίζει την Αφρική από την Αραβία, στο λεγόμενο "Κέρας της Ανατολικής Αφρικής". Σύμφωνα με τον αρχαιογενετιστή Πίτερ Φόρστερ του πανεπιστημίου Άνγκλια Ράσκιν, ο οποίος έκανε σχετικές μελέτες DNA, οι Αφρικανοί που πέρασαν απέναντι, πρέπει να ήσαν λίγες εκατοντάδες, πιθανότατα γύρω στους 200.
Οι άνθρωποι αυτοί ανήκαν στους homo sapiens (τους θεωρούμενους "σύγχρονους" ανθρώπους), οι οποίοι θεωρείται ότι πρωτοεμφανίστηκαν πριν 195.000 χρόνια στην ανατολική Αφρική. Τα αρχαιότερα ίχνη τους έχουν εντοπιστεί κοντά στον ποταμό Όμο της Αιθιοπίας. Μετά από μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια, περίπου 150.000 πριν την εποχή μας, οι homo sapiens πιστεύεται ότι πλέον είχαν επεκταθεί λίγο-πολύ σε όλη την Αφρική, καθώς απολιθωμένα ίχνη τους έχουν βρεθεί, μεταξύ άλλων, στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στη Ν.Αφρική. Τα αρχαιότερα ίχνη homo sapiens εκτός της Αφρικής χρονολογούνται πριν περίπου 100.000 χρόνια κι έχουν βρεθεί στο σημερινό Ισραήλ. Θεωρούνται ότι είναι απομεινάρια μιας ομάδας που εγκατέλειψε την Αφρική μέσω της σημερινής ερήμου Σαχάρας, στη διάρκεια μιας σύντομης χρονικής περιόδου, όταν το κλίμα ήταν πιο υγρό και η περιοχή αυτή ήταν πράσινη από βλάστηση. Σύντομα όμως το κλίμα άλλαξε ξανά, η Σαχάρα και η Μέση Ανατολή έγιναν ξανά άνυδρες περιοχές και η σύντομη "έξοδος" από την Αφρική είχε άδοξο τέλος για αυτούς τους πρωτοπόρους.
Σήμερα υπάρχουν στην Αφρική 14 πληθυσμοί διαφορετικοί από γενετική πλευρά, αλλά μόνο ένας από αυτούς φαίνεται πως επιβίωσε εκτός της Αφρικής. Οι πιο πρόσφατες γενετικές έρευνες δείχνουν ότι πριν 70.000 χρόνια αυτή η αφρικανική ομάδα εκμεταλλεύθηκε την υποχώρηση της στάθμης των νερών της θάλασσας και πέρασε στην Αραβία. Αν και υπολογίζεται ότι ακόμα και μετά την πτώση των υδάτων, θα παρέμενε το εμπόδιο μιας στενής λωρίδας νερού στην Ερυθρά Θάλασσα, πλάτους περίπου 13 χλμ, οι τολμηροί πρόγονοί μας τη διέσχισαν - άγνωστο ακόμα πώς! Από εκεί και πέρα, βρήκαν πηγές φρέσκου νερού κατά μήκος της Αραβικής Χερσονήσου και έτσι μπόρεσαν να προχωρήσουν προς το Βορρά.
Τύχη και ευνοϊκό κλίμα
Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι η θαυμαστή ανθρώπινη επιτυχία στην εξάπλωση ανά τον κόσμο οφειλόταν στην προσαρμοστικότητα και στις κυνηγετικές ικανότητες των προγόνων μας. Αν και αυτά υπήρχαν σίγουρα, οι νέες έρευνες δίνουν έμφαση περισσότερο στην τύχη και στις ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες που συνάντησαν αυτοί οι πρωτοπόροι.
Σύμφωνα με τον γενετιστή Στέφεν Οπενχάιμερ της σχολής Ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που μελέτησε ενδελεχώς τη γενετική καταγωγή αυτών των πρώτων ταξιδευτών, το σημερινό DNA όλων των μη Αφρικανών ανήκει σε αυτό το μικρό αφρικανικό παρακλάδι των homo sapiens που διέσχισαν την ερυθρά Θάλασσα. Όπως αναφέρει, αν ήταν εύκολο για τους τότε Αφρικανούς να κάνουν αυτό το πέρασμα, τότε σήμερα θα υπήρχαν στους μη Αφρικανούς γονιδιακά ίχνη από πολλαπλές αφρικανικές γενετικές ομάδες, όμως υπάρχουν ίχνη από μια και μόνο αφρικανική γενετική ομάδα, συνεπώς πρέπει να υπήρξε μια και μοναδική πετυχημένη έξοδος αφρικανών homo sapiens από την Αφρική.
Μέσα σε διάστημα 5.000 ετών, αυτοί οι πρωτοπόροι κατάφεραν να εξαπλωθούν προς την Ανατολή, κατά μήκος του Ινδικού Ωκεανού ως την ΝΑ Ασία, ώσπου έφθασαν μέχρι και την Αυστραλία πριν περίπου 65.000 χρόνια (επίσης άγνωστο με ποιο τρόπο). Μια άλλη υπο-ομάδα των ίδιων ανθρώπων στράφηκε βόρεια, μέσω της Μέσης Ανατολής, προς το Πακιστάν, ώσπου έφθασε στην Κεντρική Ασία. Τέλος, μια τρίτη ομάδα, πριν περίπου 50.000 χρόνια, άρχισε να εξαπλώνεται προς τη Δύση, διασχίζοντας τα στενά του Βοσπόρου και από εκεί (με τα πόδια!) εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Eκεί οι homo sapiens δεν βρήκαν μια άδεια ήπειρο - κάθε άλλο. Η Ευρώπη ήταν γεμάτη από τους Νεάντερταλ, οι οποίοι, πιο κοντοί και γεροδεμένοι, ήσαν καλύτερα προσαρμοσμένοι για το ψυχρό κλίμα και τους πάγους εκείνης της εποχής. Οι Νεάντερταλ ζούσαν στην Ευρώπη σχεδόν επί 250.000 χρόνια, αλλά, μετά την άφιξη των homo sapiens, σταδιακά άρχισαν να υποχωρούν, ώσπου 25.000 χρόνια πριν την εποχή μας είχαν ουσιαστικά εξαφανιστεί, είτε λόγω κλιματικών αλλαγών, είτε λόγω πιέσεων από τους εξυπνότερους homo sapiens, είτε από ένα συνδυασμό παραγόντων.
Οι νέοι κυρίαρχοι
Έτσι, πριν 25.000 χρόνια οι homo sapiens έγιναν πια οι νέοι κυρίαρχοι από την Ευρώπη ως τη Σιβηρία. Πριν από 20.000 χρόνια εκτιμάται ότι για πρώτη φορά περπάτησαν δια μέσου του Βερίγγειου πορθμού, που ήταν τότε ξηρά, και εισήλθαν στην Αλάσκα, πατώντας πλέον το πόδι τους και στην Αμερικανική ήπειρο. Το αποκορύφωμα της τελευταίας εποχής των παγετώνων, που έφθασε πριν περίπου 19.000 χρόνια, έσπρωξε τους ανθρώπους προς τα νότια κι έτσι πριν 15.000 χρόνια έφθασαν στην Νότια Αμερική, η οποία έγινε η τελευταία ήπειρος που αποίκισαν.
Αυτή η επιστημονική προσέγγιση περί "εξόδου από την Αφρική" απορρίπτει την ανταγωνιστική θεωρία ότι οι διαφορετικές σημερινές ανθρώπινες φυλές εξελίχτηκαν ξεχωριστά, έλκοντας την καταγωγή τους από διαφορετικές ομάδες των προγόνων των homo sapiens, δηλαδή των homo erectus, οι οποίοι είχαν επεκταθεί σε διάφορα σημεία του πλανήτη.Οι κινέζοι αρχαιολόγοι, για παράδειγμα, πίστευαν ότι διέθεταν ισχυρές ενδείξεις πως ο κινεζικός λαός δεν έλκει την καταγωγή του από την Αφρική, αλλά από μια ομάδα homo erectus που έφθασε στην Κίνα πριν περίπου 2 εκατ. χρόνια.
Όμως μια πρόσφατη γενετική έρευνα που έγινε από το κινεζικό πανεπιστήμιο του Φουντάν στη Σαγκάη, υπό τον καθηγητή γενετικής Λι Τζιν, και η οποία μελέτησε τα χρωμοσώματα Υ χιλιάδων σύγχρονων Κινέζων, διαπίστωσε ότι όλοι ανεξαιρέτως κατάγονται από μια προγονική αφρικανική ομάδα - την ίδια από την οποία κατάγονται και οι υπόλοιποι Ασιάτες, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί. Όπως δήλωσε ο κινέζος γενετιστής, "δεν βρήκαμε ούτε ένα άτομο στην Κίνα που να μπορεί να θεωρηθεί απόγονος του homo erectus. Τελικά, πρέπει να είμαστε χαρούμενοι με αυτό, καθώς, σε τελευταία ανάλυση, σημαίνει πως οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν είναι καθόλου διαφορετικοί μεταξύ τους".
(Πηγή:www.evdomi.gr - ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Η κατάψυξη συμβάλλει στην αποκατάσταση ιστορικών βιβλίων και εγγράφων
Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες αναζητούν την ιδανική μέθοδο αποκατάστασης παλιών βιβλίων και ντοκουμέντων που έχουν υποστεί κάποια αλλοίωση ή ακόμη και καταστροφές. Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλε («ΝΒ»), πάντως, Γερμανοί επιστήμονες φέρεται πως ανακάλυψαν μια καινούρια μέθοδο και προτείνουν την? κατάψυξη των συγκεκριμένων εντύπων.
Πριν από περίπου 2 μήνες (στις 3 Μαρτίου), στις 2 μετά το μεσημέρι, συνέβη κάτι αναπάντεχο στην Κολονία. Μέσα σε λίγα λεπτά, το κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν το Ιστορικό Αρχείο της πόλης, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Αιτία, όπως αποδείχτηκε, τα υπόγεια έργα επέκτασης του μετρό.
Πλην όμως, εκτός από τα δύο ανθρώπινα θύματα, η Κολονία θρήνησε και τα χιλιάδες ιστορικά ντοκουμέντα και παλιά βιβλία, τα οποία σκίστηκαν, λερώθηκαν ή καταστράφηκαν ολοσχερώς. Οι υπεύθυνοι των αρχείων της γερμανικής μεγαλούπολης απευθύνθηκαν στην υπηρεσία αποκατάστασης βιβλίων και εγγράφων του Βερολίνου, ζητώντας τη συμβολή των ειδικών της.
Πάγωμα, κενό αέρος και ραδιενέργεια
Ποια όμως είναι η διαδικασία που ακολουθούν οι ειδικοί του Βερολίνου, ώστε να σώσουν όποια από τα παλιά έντυπα δεν καταστράφηκαν εντελώς; Η εκπρόσωπός τους, Μάργκαρετ Πόλατσεκ, την περιέγραψε φέρνοντας ως παράδειγμα ένα βιβλίο που βρίσκεται σε κακή κατάσταση: «Είναι δεμένο με περγαμηνή. Συνεπώς, έπρεπε πρώτα να το τυλίξουμε σε μεγάλους επιδέσμους, έτσι ώστε να μη φουσκώσει και χάσει τη δομή του. Στη συνέχεια το καταψύξαμε στους 18 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν».
Όπως είπε, τα δραστικά αυτά μέτρα είναι απαραίτητα, διότι κάθε ώρα που περνά το βιβλίο αλλοιώνεται. Εννοείται βέβαια πως τα βιβλία δεν παραμένουν εσαεί στον ειδικό καταψύκτη. «Το κάνουμε κατ’ αρχήν ώστε να κερδίσουμε χρόνο. Όπως συμβαίνει και με τα τρόφιμα, έτσι και τα βιβλία δεν παθαίνουν το παραμικρό όσο βρίσκονται στο ψυγείο: δεν φουσκώνουν εάν είναι βρεγμένα, το μελάνι δεν αρχίζει να τρέχει. Και το σημαντικότερο, εξουδετερώνονται οι μύκητες», πρόσθεσε χαρακτηριστικά η κυρία Πόλατσεκ.
Στη συνέχεια, όπως είπε, αρχίζει το στέγνωμα του βιβλίου. Και μάλιστα αυτό που ονομάζουμε «στεγνό στέγνωμα», το οποίο γίνεται σε κενό αέρος. Αυτό, διότι, το βιβλίο δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να βραχεί την ώρα που λιώνει ο πάγος. Έπειτα, οι ειδικοί περνούν στο τελευταίο και σημαντικότερο στάδιο, την αποκατάσταση του χαρτιού. Καταπολεμούν τους υπόλοιπους μύκητες με τη βοήθεια ραδιενεργών ακτινών. Τέλος, με τη βοήθεια ειδικού χαρτιού αποκαθιστούν το σκίσιμο και συμπληρώνουν σημεία που λείπουν.
Παρά το πολύπλοκο, χρονοβόρο και υψηλό κόστος της συγκεκριμένης διαδικασίας, οι ειδικοί εξασφαλίζουν με το πάγωμα πίστωση χρόνου, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να σώσουν βιβλία και έγγραφα. Αυτό, διότι με τον τρόπο αυτό, όπως αναφέρουν, διασφαλίζεται ότι τα σημαντικά αυτά ιστορικά ντοκουμέντα θα αποτελέσουν αντικείμενο μελέτης και για τις επόμενες γενιές.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Πριν από περίπου 2 μήνες (στις 3 Μαρτίου), στις 2 μετά το μεσημέρι, συνέβη κάτι αναπάντεχο στην Κολονία. Μέσα σε λίγα λεπτά, το κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν το Ιστορικό Αρχείο της πόλης, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Αιτία, όπως αποδείχτηκε, τα υπόγεια έργα επέκτασης του μετρό.
Πλην όμως, εκτός από τα δύο ανθρώπινα θύματα, η Κολονία θρήνησε και τα χιλιάδες ιστορικά ντοκουμέντα και παλιά βιβλία, τα οποία σκίστηκαν, λερώθηκαν ή καταστράφηκαν ολοσχερώς. Οι υπεύθυνοι των αρχείων της γερμανικής μεγαλούπολης απευθύνθηκαν στην υπηρεσία αποκατάστασης βιβλίων και εγγράφων του Βερολίνου, ζητώντας τη συμβολή των ειδικών της.
Πάγωμα, κενό αέρος και ραδιενέργεια
Ποια όμως είναι η διαδικασία που ακολουθούν οι ειδικοί του Βερολίνου, ώστε να σώσουν όποια από τα παλιά έντυπα δεν καταστράφηκαν εντελώς; Η εκπρόσωπός τους, Μάργκαρετ Πόλατσεκ, την περιέγραψε φέρνοντας ως παράδειγμα ένα βιβλίο που βρίσκεται σε κακή κατάσταση: «Είναι δεμένο με περγαμηνή. Συνεπώς, έπρεπε πρώτα να το τυλίξουμε σε μεγάλους επιδέσμους, έτσι ώστε να μη φουσκώσει και χάσει τη δομή του. Στη συνέχεια το καταψύξαμε στους 18 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν».
Όπως είπε, τα δραστικά αυτά μέτρα είναι απαραίτητα, διότι κάθε ώρα που περνά το βιβλίο αλλοιώνεται. Εννοείται βέβαια πως τα βιβλία δεν παραμένουν εσαεί στον ειδικό καταψύκτη. «Το κάνουμε κατ’ αρχήν ώστε να κερδίσουμε χρόνο. Όπως συμβαίνει και με τα τρόφιμα, έτσι και τα βιβλία δεν παθαίνουν το παραμικρό όσο βρίσκονται στο ψυγείο: δεν φουσκώνουν εάν είναι βρεγμένα, το μελάνι δεν αρχίζει να τρέχει. Και το σημαντικότερο, εξουδετερώνονται οι μύκητες», πρόσθεσε χαρακτηριστικά η κυρία Πόλατσεκ.
Στη συνέχεια, όπως είπε, αρχίζει το στέγνωμα του βιβλίου. Και μάλιστα αυτό που ονομάζουμε «στεγνό στέγνωμα», το οποίο γίνεται σε κενό αέρος. Αυτό, διότι, το βιβλίο δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να βραχεί την ώρα που λιώνει ο πάγος. Έπειτα, οι ειδικοί περνούν στο τελευταίο και σημαντικότερο στάδιο, την αποκατάσταση του χαρτιού. Καταπολεμούν τους υπόλοιπους μύκητες με τη βοήθεια ραδιενεργών ακτινών. Τέλος, με τη βοήθεια ειδικού χαρτιού αποκαθιστούν το σκίσιμο και συμπληρώνουν σημεία που λείπουν.
Παρά το πολύπλοκο, χρονοβόρο και υψηλό κόστος της συγκεκριμένης διαδικασίας, οι ειδικοί εξασφαλίζουν με το πάγωμα πίστωση χρόνου, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να σώσουν βιβλία και έγγραφα. Αυτό, διότι με τον τρόπο αυτό, όπως αναφέρουν, διασφαλίζεται ότι τα σημαντικά αυτά ιστορικά ντοκουμέντα θα αποτελέσουν αντικείμενο μελέτης και για τις επόμενες γενιές.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Φως στα βουνά-φαντάσματα της Ανταρκτικής μετά από 14 εκατ. χρόνια - Αποκαλύφθηκε η προέλευση του Ανταρκτικού πάγου
Μια σειρά από απίστευτες και μοναδικές στη Γη βουνοκορφές και κοιλάδες-φαντάσματα, τα μυστηριώδη όρη Γκαμπούρτσεφ της Ανταρκτικής, θαμμένα σε βάθος μέχρι 3 χλμ. κάτω από τόνους πάγου, επί 14 εκατ. χρόνια, άρχισαν για πρώτη φορά να αποκαλύπτουν επιτέλους τα μυστικά τους στους επιστήμονες και, ταυτόχρονα, να ρίχνουν φως στην εξίσου μυστηριώδη καταγωγή των πάγων της ανατολικής Ανταρκτικής.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η έρευνα με ειδικά ραντάρ έδειξε ότι το τοπίο, πριν 14 εκατ. χρόνια, έμοιαζε πολύ με τις σημερινές ευρωπαϊκές Άλπεις, με ποτάμια να κυλάνε ανάμεσα σε μεγάλες κοιλάδες. Σήμερα εικάζεται ότι το τοπίο αυτό έχει διατηρηθεί λίγο-πολύ άθικτο κάτω από τους πάγους.
Οι επιστήμονες, που μελέτησαν την περιοχή, σε δύο αποστολές (2004-5 και 2007-8), δημιουργώντας έναν χάρτη με την χρήση ειδικών ραντάρ που "βλέπουν" κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, εκτιμούν ότι η υπόγεια πλέον οροσειρά Γκαμπούρτσεφ, που βρίσκεται σήμερα θαμμένη στο κέντρο της ανατολικής Ανταρκτικής, ήταν ήδη αρκετά κρύα για να σχηματιστεί σε αυτήν ο πρώτος παγετώνας και στη συνέχεια οι πάγοι να αρχίσουν να επεκτείνονται μέχρι που κάλυψαν τα πάντα.
Τα ραντάρ υπεδάφους στέλνουν ραδιοκύματα κάτω από την επιφάνεια, διαπερνώντας τον πάγο, μέχρι να συναντήσουν τα βράχια που βρίσκονται θαμμένα από κάτω. Λόγω των διαφορετικών ηλεκτρικών ιδιοτήτων ανάμεσα στα βράχια και τους πάγους, τα ραδιοκύματα αντανακλώνται στην επιφάνεια και έτσι είναι εφικτή η χαρτογράφηση μιας υπόγειας οροσειράς.
Αναλύοντας τα νέα επιστημονικά στοιχεία σε εργασία τους στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, μια ομάδα κινέζων και βρετανών επιστημόνων, υπό τον Σαν Μπο του Ινστιτούτου Πολικών Ερευνών της Κίνας, πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους παρέχουν σημαντικές ενδείξεις για το πώς μπορεί να συμπεριφερθούν οι πάγοι της Ανταρκτικής στο μέλλον, καθώς ανεβαίνει η θερμοκρασία και αλλάζει το κλίμα.
Οι ερευνητές ταξίδεψαν 1.235 δύσκολα χιλιόμετρα πάνω σε ειδικό όχημα, από έναν ερευνητικό σταθμό στην ακτή της ανατολικής Ανταρκτικής μέχρι την κορυφή του λεγόμενου "Θόλου Α", κοντά στο επίκεντρο των Γκαμπούρτσεφ, σε υψόμετρο 4.093 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι χρειάστηκε μια μέση ετήσια θερμοκρασία γύρω στους 3 βαθμούς Κελσίου, για να σχηματιστούν οι πρώτοι παγετώνες που έθαψαν τελικά τα όρη Γκαμπούρτσεφ, τα οποία πήραν το όνομά τους από τον σοβιετικό γεωφυσικό Γκριγκόρι Γκαμπούρτσεφ, ο οποίος τα ανακάλυψε το 1958. Σήμερα η μέση θερμοκρασία στην περιοχή είναι μείον 60 βαθμοί.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι, λόγω μιας βαθμιαίας πτώσης των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα μέσα από καθαρά φυσικές διαδικασίες, καθώς και των μεταβολών στην τροχιά της Γης, πριν από 32 έως 54 εκατ. χρόνια ο πλανήτης μας άρχισε να κρυώνει και τελικά να παγώνει για τα καλά.
Οι πρώτοι μεγάλοι παγετώνες άρχισαν να σχηματίζονται στην Ανταρκτική πριν 34 εκατ. χρόνια, στην αρχή της λεγόμενης Ολιγόκαινης περιόδου. Λόγω του μεγάλου ύψους τους, κατά πάσα πιθανότητα τα όρη Γκαρμπούρτσεφ, που τότε, όπως σήμερα οι Άλπεις, ήσαν ελεύθερες πάγων, άρχισαν να αποτελούν το αρχικό σημείο σχηματισμού των παγετώνων. Το επόμενο μεγάλο κύμα παγετώνων συνέβη πριν περίπου 14 εκατ. χρόνια, οπότε και έθαψε οριστικά τα Γκαρμπούρτσεφ κάτω από τους πάγους.
Σύμφωνα με τον Φαούστο Φερατσιόλι, της Βρετανικής Ανταρκτικής Υπηρεσίας, που συμμετείχε σε μια πρόσφατη ξεχωριστή διεθνή επιστημονική αποστολή στην ίδια περιοχή (και της οποίας αναμένονται τα επιστημονικά αποτελέσματα), "η συγκεκριμένη περιοχή περιέχει τα μεγαλύτερα αποθέματα πάγου στον πλανήτη και είναι ταυτόχρονα η λιγότερο κατανοητή τοποθεσία της Γης". Όπως είπε, αν ποτέ όλοι οι πάγοι της ανατολικής Ανταρκτικής καταρρεύσουν, το επίπεδο των θαλασσών θα αυξηθεί κατά 60 μέτρα.
Οι μέχρι τώρα ενδείξεις, σύμφωνα με τον Μάρτιν Σίγκερτ, επικεφαλής της σχολής γεωεπιστημών του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, ο οποίος συμμετείχε στη κινεζο-βρετανική έρευνα, δείχνουν ότι, αν και στο πέρασμα των 14 εκατ. ετών πολλά έχουν αλλάξει στο γήινο κλίμα, στην ανατολική Ανταρκτική δεν φαίνεται σχεδόν τίποτε να έχει αλλάξει. Όμως, πρόσθεσε, αν επιδεινωθεί η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, σε 1.000 χρόνια μπορεί τα πράγματα να γίνουν επικίνδυνα.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/v459/n7247/abs/nature08024.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η έρευνα με ειδικά ραντάρ έδειξε ότι το τοπίο, πριν 14 εκατ. χρόνια, έμοιαζε πολύ με τις σημερινές ευρωπαϊκές Άλπεις, με ποτάμια να κυλάνε ανάμεσα σε μεγάλες κοιλάδες. Σήμερα εικάζεται ότι το τοπίο αυτό έχει διατηρηθεί λίγο-πολύ άθικτο κάτω από τους πάγους.
Οι επιστήμονες, που μελέτησαν την περιοχή, σε δύο αποστολές (2004-5 και 2007-8), δημιουργώντας έναν χάρτη με την χρήση ειδικών ραντάρ που "βλέπουν" κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, εκτιμούν ότι η υπόγεια πλέον οροσειρά Γκαμπούρτσεφ, που βρίσκεται σήμερα θαμμένη στο κέντρο της ανατολικής Ανταρκτικής, ήταν ήδη αρκετά κρύα για να σχηματιστεί σε αυτήν ο πρώτος παγετώνας και στη συνέχεια οι πάγοι να αρχίσουν να επεκτείνονται μέχρι που κάλυψαν τα πάντα.
Τα ραντάρ υπεδάφους στέλνουν ραδιοκύματα κάτω από την επιφάνεια, διαπερνώντας τον πάγο, μέχρι να συναντήσουν τα βράχια που βρίσκονται θαμμένα από κάτω. Λόγω των διαφορετικών ηλεκτρικών ιδιοτήτων ανάμεσα στα βράχια και τους πάγους, τα ραδιοκύματα αντανακλώνται στην επιφάνεια και έτσι είναι εφικτή η χαρτογράφηση μιας υπόγειας οροσειράς.
Αναλύοντας τα νέα επιστημονικά στοιχεία σε εργασία τους στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, μια ομάδα κινέζων και βρετανών επιστημόνων, υπό τον Σαν Μπο του Ινστιτούτου Πολικών Ερευνών της Κίνας, πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους παρέχουν σημαντικές ενδείξεις για το πώς μπορεί να συμπεριφερθούν οι πάγοι της Ανταρκτικής στο μέλλον, καθώς ανεβαίνει η θερμοκρασία και αλλάζει το κλίμα.
Οι ερευνητές ταξίδεψαν 1.235 δύσκολα χιλιόμετρα πάνω σε ειδικό όχημα, από έναν ερευνητικό σταθμό στην ακτή της ανατολικής Ανταρκτικής μέχρι την κορυφή του λεγόμενου "Θόλου Α", κοντά στο επίκεντρο των Γκαμπούρτσεφ, σε υψόμετρο 4.093 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι χρειάστηκε μια μέση ετήσια θερμοκρασία γύρω στους 3 βαθμούς Κελσίου, για να σχηματιστούν οι πρώτοι παγετώνες που έθαψαν τελικά τα όρη Γκαμπούρτσεφ, τα οποία πήραν το όνομά τους από τον σοβιετικό γεωφυσικό Γκριγκόρι Γκαμπούρτσεφ, ο οποίος τα ανακάλυψε το 1958. Σήμερα η μέση θερμοκρασία στην περιοχή είναι μείον 60 βαθμοί.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι, λόγω μιας βαθμιαίας πτώσης των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα μέσα από καθαρά φυσικές διαδικασίες, καθώς και των μεταβολών στην τροχιά της Γης, πριν από 32 έως 54 εκατ. χρόνια ο πλανήτης μας άρχισε να κρυώνει και τελικά να παγώνει για τα καλά.
Οι πρώτοι μεγάλοι παγετώνες άρχισαν να σχηματίζονται στην Ανταρκτική πριν 34 εκατ. χρόνια, στην αρχή της λεγόμενης Ολιγόκαινης περιόδου. Λόγω του μεγάλου ύψους τους, κατά πάσα πιθανότητα τα όρη Γκαρμπούρτσεφ, που τότε, όπως σήμερα οι Άλπεις, ήσαν ελεύθερες πάγων, άρχισαν να αποτελούν το αρχικό σημείο σχηματισμού των παγετώνων. Το επόμενο μεγάλο κύμα παγετώνων συνέβη πριν περίπου 14 εκατ. χρόνια, οπότε και έθαψε οριστικά τα Γκαρμπούρτσεφ κάτω από τους πάγους.
Σύμφωνα με τον Φαούστο Φερατσιόλι, της Βρετανικής Ανταρκτικής Υπηρεσίας, που συμμετείχε σε μια πρόσφατη ξεχωριστή διεθνή επιστημονική αποστολή στην ίδια περιοχή (και της οποίας αναμένονται τα επιστημονικά αποτελέσματα), "η συγκεκριμένη περιοχή περιέχει τα μεγαλύτερα αποθέματα πάγου στον πλανήτη και είναι ταυτόχρονα η λιγότερο κατανοητή τοποθεσία της Γης". Όπως είπε, αν ποτέ όλοι οι πάγοι της ανατολικής Ανταρκτικής καταρρεύσουν, το επίπεδο των θαλασσών θα αυξηθεί κατά 60 μέτρα.
Οι μέχρι τώρα ενδείξεις, σύμφωνα με τον Μάρτιν Σίγκερτ, επικεφαλής της σχολής γεωεπιστημών του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, ο οποίος συμμετείχε στη κινεζο-βρετανική έρευνα, δείχνουν ότι, αν και στο πέρασμα των 14 εκατ. ετών πολλά έχουν αλλάξει στο γήινο κλίμα, στην ανατολική Ανταρκτική δεν φαίνεται σχεδόν τίποτε να έχει αλλάξει. Όμως, πρόσθεσε, αν επιδεινωθεί η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, σε 1.000 χρόνια μπορεί τα πράγματα να γίνουν επικίνδυνα.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/v459/n7247/abs/nature08024.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
- Για πρώτη φορά παρατηρήθηκε η απόκοσμη "κβαντική εμπλοκή" σε πιο καθημερινά πράγματα
Μια σημαντική εξέλιξη έλαβε χώρα στον μάλλον ακατανόητο (ακόμα και για τους επιστήμονες) χώρο της κβαντικής φυσικής. Αμερικανοί ερευνητές κατόρθωσαν, για πρώτη φορά, να φέρουν πιο κοντά την απόκοσμη κβαντομηχανική με την πιο προσγειωμένη μηχανική της καθημερινής πραγματικότητας, καθώς παρατήρησαν την λεγόμενη "κβαντική εμπλοκή" σε δύο ζευγάρια ατόμων.
Η "εμπλοκή" είναι ένα απίστευτο κβαντικό φαινόμενο, το οποίο ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε χαρακτηρίσει "στοιχειωμένο", καθώς οι κινήσεις και γενικότερα οι ιδιότητες δύο σωματιδίων ή αντικειμένων αλληλοεπηρεάζονται μυστηριωδώς, ακόμα και όταν αυτά απέχουν μεταξύ τους μεγάλες αποστάσεις. Οι φυσικοί ακόμα αγνοούν με ποιο τρόπο τα σωματίδια στέλνουν (και μάλιστα σε μηδενικό χρόνο) μηνύματα το ένα στο άλλο.
Η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Προδιαγραφών και Τεχνολογίας (NIST), υπό τον Τζον Τζοστ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science. Το νέο πείραμα γεφυρώνει περαιτέρω το χάσμα ανάμεσα στον εξωπραγματικό κόσμο της κβαντομηχανικής (που βασίζεται στους νόμους των πιθανοτήτων και που οι φυσικοί επιμένουν ότι αποτελεί την "αληθινή" πραγματικότητα) και τους διαφορετικούς (κλασικούς-ντετερμινιστικούς) νόμους της φυσικής πραγματικότητας που όλοι αντιλαμβανόμαστε με την καθημερινή εμπειρία μας - και όπου π.χ. τα πράγματα δεν "επικοινωνούν" το ένα με το άλλο σε τεράστιες αποστάσεις!
Τώρα, για πρώτη φορά έγινε ορατή η κβαντική εμπλοκή σε ένα "μηχανικό σύστημα", δηλαδή η παρατήρηση και μέτρηση ενός αντικειμένου επηρέασε εξίσου ένα άλλο αντικείμενο σε απόσταση από το πρώτο. Αν κατανοηθεί και "χειραγωγηθεί" η κβαντική εμπλοκή, μεταξύ άλλων, θα δώσει τρομακτική ώθηση σε μια νέα γενιά πανίσχυρων κβαντικών υπολογιστών, που θα μπορούν να κάνουν υπολογισμούς τρομερά πιο γρήγορα από τους συμβατικούς σημερινούς υπολογιστές.
Μέχρι τώρα η κβαντική εμπλοκή είχε παρατηρηθεί μόνο σε εσωτερικές ιδιότητες μικροσκοπικών συστημάτων, όπως στην πόλωση ενός ζεύγους φωτονίων ή στις τροχιές περιστροφής των ηλεκτρονίων πέριξ του πυρήνα των ατόμων. Η ομάδα του Τζοστ κατάφερε να "δει" την εμπλοκή όχι μόνο σε φωτόνια και ηλεκτρόνια, αλλά σε κάτι πιο χειροπιαστό: στις κινήσεις δύο ζευγαριών ατόμων, δηλαδή σε ένα σύστημα που γενικά υπάρχει παντού στη φύση (αν και αόρατο για τα ανθρώπινα μάτια), όπως η δονούμενη χορδή ενός βιολιού ή το εκκρεμές ενός ρολογιού.
Η κβαντική εμπλοκή αφορούσε τέσσερα ηλεκτρικά φορτισμένα άτομα (σε δύο ζεύγη): δύο ιόντα βηρυλλίου και δύο ιόντα μαγνησίου σε απόσταση 240 μικρομέτρων (δηλαδή όσο το πλάτος λίγων τριχών, αλλά μια τεράστια απόσταση για τον ατομικό κόσμο). Μια συσκευή, που αποκαλείται "παγίδα ιόντων", χρησιμοποίησε ηλεκτρικά πεδία για να "χειραγωγήσει" τα ιόντα (που είναι άτομα από όπου αφαιρείται ένα ηλεκτρόνιο, ώστε να αποκτήσουν θετικό φορτίο). Αποδείχτηκε ότι όταν άλλαζε η κίνηση του ενός ζεύγους ιόντων βηρυλλίου-μαγνησίου, σε απόλυτη "ομοφωνία" άλλαζε η κίνηση και του δεύτερου ζεύγους, χωρίς σε αυτό να έχει δοθεί η ίδια "εντολή" για ξεκίνημα ή σταμάτημα των δονήσεων και παρόλο που βρισκόταν σε απόσταση από το πρώτο.
Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει δώσει ακόμα μια πραγματικά ξεκάθαρη απάντηση στο γιατί δεν παρατηρούμε την κβαντική εμπλοκή και τις "στοιχειωμένες" συνέπειές της στην καθημερινή μας ζωή, η οποία φαίνεται να διέπεται από διαφορετικούς νόμους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τίποτε στην κβαντομηχανική δεν αποκλείει η "εμπλοκή" να αφορά ακόμα μεγαλύτερους αριθμούς ατόμων. Η νέα ανακάλυψη ελπίζεται ότι θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν που τελειώνει ο κβαντικός κόσμος και αρχίζει ο γνωστός φυσικός κλασικός κόσμος μας.
Μερικές επιστημονικές θεωρίες ισχυρίζονται ότι υπάρχουν κάποιοι μηχανισμοί (που δεν έχουν ακόμα κατανοηθεί), οι οποίοι εμποδίζουν τα μακροσκοπικά συστήματα της κλασικής φυσικής και της καθημερινής μας πραγματικότητας να "εμπλακούν" κβαντικά από τη στιγμή που αποκτήσουν ένα μέγεθος μάζας και έπειτα. Παραμένει φυσικά πάντα το ερώτημα πόσο βαριά αντικείμενα είναι δυνατό να "εμπλακούν" κβαντικά. Μερικοί ήδη οραματίζονται την "εμπλοκή" των ανθρώπων σε ένα είδος τηλεπαθητικής επικοινωνίας!
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/v459/n7247/abs/nature08006.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η "εμπλοκή" είναι ένα απίστευτο κβαντικό φαινόμενο, το οποίο ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε χαρακτηρίσει "στοιχειωμένο", καθώς οι κινήσεις και γενικότερα οι ιδιότητες δύο σωματιδίων ή αντικειμένων αλληλοεπηρεάζονται μυστηριωδώς, ακόμα και όταν αυτά απέχουν μεταξύ τους μεγάλες αποστάσεις. Οι φυσικοί ακόμα αγνοούν με ποιο τρόπο τα σωματίδια στέλνουν (και μάλιστα σε μηδενικό χρόνο) μηνύματα το ένα στο άλλο.
Η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Προδιαγραφών και Τεχνολογίας (NIST), υπό τον Τζον Τζοστ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science. Το νέο πείραμα γεφυρώνει περαιτέρω το χάσμα ανάμεσα στον εξωπραγματικό κόσμο της κβαντομηχανικής (που βασίζεται στους νόμους των πιθανοτήτων και που οι φυσικοί επιμένουν ότι αποτελεί την "αληθινή" πραγματικότητα) και τους διαφορετικούς (κλασικούς-ντετερμινιστικούς) νόμους της φυσικής πραγματικότητας που όλοι αντιλαμβανόμαστε με την καθημερινή εμπειρία μας - και όπου π.χ. τα πράγματα δεν "επικοινωνούν" το ένα με το άλλο σε τεράστιες αποστάσεις!
Τώρα, για πρώτη φορά έγινε ορατή η κβαντική εμπλοκή σε ένα "μηχανικό σύστημα", δηλαδή η παρατήρηση και μέτρηση ενός αντικειμένου επηρέασε εξίσου ένα άλλο αντικείμενο σε απόσταση από το πρώτο. Αν κατανοηθεί και "χειραγωγηθεί" η κβαντική εμπλοκή, μεταξύ άλλων, θα δώσει τρομακτική ώθηση σε μια νέα γενιά πανίσχυρων κβαντικών υπολογιστών, που θα μπορούν να κάνουν υπολογισμούς τρομερά πιο γρήγορα από τους συμβατικούς σημερινούς υπολογιστές.
Μέχρι τώρα η κβαντική εμπλοκή είχε παρατηρηθεί μόνο σε εσωτερικές ιδιότητες μικροσκοπικών συστημάτων, όπως στην πόλωση ενός ζεύγους φωτονίων ή στις τροχιές περιστροφής των ηλεκτρονίων πέριξ του πυρήνα των ατόμων. Η ομάδα του Τζοστ κατάφερε να "δει" την εμπλοκή όχι μόνο σε φωτόνια και ηλεκτρόνια, αλλά σε κάτι πιο χειροπιαστό: στις κινήσεις δύο ζευγαριών ατόμων, δηλαδή σε ένα σύστημα που γενικά υπάρχει παντού στη φύση (αν και αόρατο για τα ανθρώπινα μάτια), όπως η δονούμενη χορδή ενός βιολιού ή το εκκρεμές ενός ρολογιού.
Η κβαντική εμπλοκή αφορούσε τέσσερα ηλεκτρικά φορτισμένα άτομα (σε δύο ζεύγη): δύο ιόντα βηρυλλίου και δύο ιόντα μαγνησίου σε απόσταση 240 μικρομέτρων (δηλαδή όσο το πλάτος λίγων τριχών, αλλά μια τεράστια απόσταση για τον ατομικό κόσμο). Μια συσκευή, που αποκαλείται "παγίδα ιόντων", χρησιμοποίησε ηλεκτρικά πεδία για να "χειραγωγήσει" τα ιόντα (που είναι άτομα από όπου αφαιρείται ένα ηλεκτρόνιο, ώστε να αποκτήσουν θετικό φορτίο). Αποδείχτηκε ότι όταν άλλαζε η κίνηση του ενός ζεύγους ιόντων βηρυλλίου-μαγνησίου, σε απόλυτη "ομοφωνία" άλλαζε η κίνηση και του δεύτερου ζεύγους, χωρίς σε αυτό να έχει δοθεί η ίδια "εντολή" για ξεκίνημα ή σταμάτημα των δονήσεων και παρόλο που βρισκόταν σε απόσταση από το πρώτο.
Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει δώσει ακόμα μια πραγματικά ξεκάθαρη απάντηση στο γιατί δεν παρατηρούμε την κβαντική εμπλοκή και τις "στοιχειωμένες" συνέπειές της στην καθημερινή μας ζωή, η οποία φαίνεται να διέπεται από διαφορετικούς νόμους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τίποτε στην κβαντομηχανική δεν αποκλείει η "εμπλοκή" να αφορά ακόμα μεγαλύτερους αριθμούς ατόμων. Η νέα ανακάλυψη ελπίζεται ότι θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν που τελειώνει ο κβαντικός κόσμος και αρχίζει ο γνωστός φυσικός κλασικός κόσμος μας.
Μερικές επιστημονικές θεωρίες ισχυρίζονται ότι υπάρχουν κάποιοι μηχανισμοί (που δεν έχουν ακόμα κατανοηθεί), οι οποίοι εμποδίζουν τα μακροσκοπικά συστήματα της κλασικής φυσικής και της καθημερινής μας πραγματικότητας να "εμπλακούν" κβαντικά από τη στιγμή που αποκτήσουν ένα μέγεθος μάζας και έπειτα. Παραμένει φυσικά πάντα το ερώτημα πόσο βαριά αντικείμενα είναι δυνατό να "εμπλακούν" κβαντικά. Μερικοί ήδη οραματίζονται την "εμπλοκή" των ανθρώπων σε ένα είδος τηλεπαθητικής επικοινωνίας!
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/v459/n7247/abs/nature08006.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Φορητή συσκευή μπορεί να εντοπίζει ιούς μέσα σε λίγα μόνο λεπτά!
Μπορείτε να φανταστείτε ότι είναι δυνατό μέσα σε ελάχιστα λεπτά να διαπιστώσετε αν κάποιος είναι μολυσμένος από κάποιον ιό; Αυτό ακριβώς έγινε πια πραγματικότητα, για πρώτη φορά, από σουηδούς ερευνητές του πανεπιστημίου του Τβέντε, οι οποίοι έφτιαξαν για το λόγο αυτό την εταιρία "spin off" Ostendum.
Οι επιστήμονες μόλις ολοκλήρωσαν το πρωτότυπο και υπολογίζουν να εμφανίσουν στην αγορά τη συσκευή μέχρι το τέλος του 2010. Ο ανιχνευτής όχι μόνο είναι πολύ πιο γρήγορος από ό,τι επιτρέπουν οι σημερινές συνήθεις τεχνικές εντοπισμού ιών, αλλά είναι και φορητός, συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού και μάλιστα από όχι εξειδικευμένο προσωπικό. Σύμφωνα με τους δημιουργούς της συσκευής, αν έχουν στη διάθεσή τους τα σωστά αντισώματα για τον ιό της "νέας γρίπης" ("των χοίρων"), θα μπορούν να ανακαλύψουν την παρουσία του ιού σε έναν άνθρωπο μέσα σε μόλις πέντε λεπτά. Εκτός από ιούς, η συσκευή ανιχνεύει επίσης βακτήρια, πρωτεϊνες και μόρια DNA.
Μετά την εμφάνιση της νέας γρίπης, το ζήτημα της έγκαιρης ανίχνευσης αν κάποιος είναι μολυσμένος, έχει αποκτήσει προτεραιότητα. Οι σημερινές τεχνικές δίνουν διαγνωστικά αποτελέσματα μετά από αρκετές ώρες ή και μέρες, ενώ τα τεστ πρέπει να γίνουν σε εργαστήριο από εξειδικευμένο προσωπικό.
Η σουηδική συσκευή αναλύει δείγματα σάλιου, αίματος ή άλλου σωματικού υγρού και χρειάζεται κάποιο "υποδοχέα", μια ουσία δηλαδή που αντιδρά με κάποιο μικρο-οργανισμο, η οποία στην περίπτωση ενός ιού είναι ένα συγκεκριμένο αντίσωμα, το οποίο πρέπει να είναι διαθέσιμο και "φορτωμένο" στο τσιπ του ανιχνευτή.
Η συσκευή αποτελείται από δύο μέρη: ένα μικροσκοπικό εργαστήριο-τσιπ κι ένα φορητό ανιχνευτή. Το τσιπ επικαλύπτεται με τους κατάλληλους υποδοχείς-ουσίες, πάνω στις οποίες διοχετεύεται το σωματικό υγρό (αίμα, σάλιο κλπ). Όταν φως λέιζερ διαπερνά το τσιπ, σε περίπτωση που εντοπισθεί κάποιος ιός ή βακτήριο, παρατηρούνται μεταβολές στο φως, αποκαλύπτοντας το "αποτύπωμα" του παθογόνου μικρο-οργανισμού. Η μέθοδος είναι τόσο ευαίσθητη, που μπορεί να αποκαλύψει ακόμα και την παρουσία ενός και μόνο σωματιδίου ιού.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Οι επιστήμονες μόλις ολοκλήρωσαν το πρωτότυπο και υπολογίζουν να εμφανίσουν στην αγορά τη συσκευή μέχρι το τέλος του 2010. Ο ανιχνευτής όχι μόνο είναι πολύ πιο γρήγορος από ό,τι επιτρέπουν οι σημερινές συνήθεις τεχνικές εντοπισμού ιών, αλλά είναι και φορητός, συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού και μάλιστα από όχι εξειδικευμένο προσωπικό. Σύμφωνα με τους δημιουργούς της συσκευής, αν έχουν στη διάθεσή τους τα σωστά αντισώματα για τον ιό της "νέας γρίπης" ("των χοίρων"), θα μπορούν να ανακαλύψουν την παρουσία του ιού σε έναν άνθρωπο μέσα σε μόλις πέντε λεπτά. Εκτός από ιούς, η συσκευή ανιχνεύει επίσης βακτήρια, πρωτεϊνες και μόρια DNA.
Μετά την εμφάνιση της νέας γρίπης, το ζήτημα της έγκαιρης ανίχνευσης αν κάποιος είναι μολυσμένος, έχει αποκτήσει προτεραιότητα. Οι σημερινές τεχνικές δίνουν διαγνωστικά αποτελέσματα μετά από αρκετές ώρες ή και μέρες, ενώ τα τεστ πρέπει να γίνουν σε εργαστήριο από εξειδικευμένο προσωπικό.
Η σουηδική συσκευή αναλύει δείγματα σάλιου, αίματος ή άλλου σωματικού υγρού και χρειάζεται κάποιο "υποδοχέα", μια ουσία δηλαδή που αντιδρά με κάποιο μικρο-οργανισμο, η οποία στην περίπτωση ενός ιού είναι ένα συγκεκριμένο αντίσωμα, το οποίο πρέπει να είναι διαθέσιμο και "φορτωμένο" στο τσιπ του ανιχνευτή.
Η συσκευή αποτελείται από δύο μέρη: ένα μικροσκοπικό εργαστήριο-τσιπ κι ένα φορητό ανιχνευτή. Το τσιπ επικαλύπτεται με τους κατάλληλους υποδοχείς-ουσίες, πάνω στις οποίες διοχετεύεται το σωματικό υγρό (αίμα, σάλιο κλπ). Όταν φως λέιζερ διαπερνά το τσιπ, σε περίπτωση που εντοπισθεί κάποιος ιός ή βακτήριο, παρατηρούνται μεταβολές στο φως, αποκαλύπτοντας το "αποτύπωμα" του παθογόνου μικρο-οργανισμού. Η μέθοδος είναι τόσο ευαίσθητη, που μπορεί να αποκαλύψει ακόμα και την παρουσία ενός και μόνο σωματιδίου ιού.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)