Η διάσημη προτομή της Νεφερτίτης, που φιλοξενείται στο Βερολίνο, είναι μία «πλαστογραφία» που κατασκευάστηκε το 1912 ως πρότυπο για μελέτες πάνω στην πολυχρωμία, υποστηρίζει σε έργο του που μόλις δημοσιεύτηκε ο γνωστός ιστορικός Τέχνης Ανρί Στιερλέν.
«Συσσωρεύονται οι ενδείξεις» που συνηγορούν πως είναι «αδύνατον» η προτομή της βασίλισσας της Αιγύπτου να έχει φιλοτεχνηθεί πριν από 3.400 χρόνια, τόνισε σήμερα ο ελβετός ιστορικός Τέχνης, ο οποίος δημοσίευσε το πόνημα «Η προτομή της Νεφερτίτης, μια απάτη της Αιγυπτιολογίας;» από τις εκδόσεις Infolio.
Σύμφωνα με τον Στιερλέν, συγγραφέας μίας πλειάδας έργων για την Αίγυπτο, τη Μέση Ανατολή και τον αρχαίο ισλαμικό κόσμο, η προτομή κατασκευάστηκε στο ίδιο το σκάμμα της ανασκαφής το 1912 από έναν καλλιτέχνη, ονόματι Γκέρχαρντ Μαρκς, με την προτροπή του υπεύθυνου γερμανού αρχαιολόγου Λούντβιχ Μπόρχαρντ.
Ο αρχαιολόγος επιθυμούσε να φιλοτεχνηθεί μία προσωπογραφία της βασίλισσας, της οποίας διαθέτουμε πλείστες εικόνες, στην οποία θα φορά την τιάρα, για την οποία γνωρίζαμε πώς ήταν, χρησιμοποιώντας αρχαίες μπογιές, που ανακαλύφθηκαν στην ανασκαφή, κάνοντας πειράματα για την πολυχρωμία, τονίζει.
Όταν στις 6 Δεκεμβρίου 1912 επισκέφθηκε το σκάμμα ο πρίγκιπας της Γερμανίας, ανακάλυψε την προτομή, που θεωρήθηκε τότε αυθεντική και αποτέλεσε αντικείμενο ιδιαίτερου θαυμασμού από όλους. Ο αρχαιολόγος τότε δεν είχε «το θάρρος να γελοιοποιήσει» τους υψηλούς φιλοξενούμενούς του, τονίζει ο ιστορικός.
«Δεν τοποθετούμε ποτέ στις προθήκες μας έργα αμφίβολης καταγωγής για τους περίπου 700.000 επισκέπτες που δεχόμαστε κάθε χρόνο», ήταν η αντίδραση του διευθυντή του Αιγυπτιακού Μουσείου του Βερολίνου Ντίτριχ Βίλντουνγκ, που είναι υπεύθυνος για την προτομή, εν αναμονή της «μετακόμισής» της τον Οκτώβριο στο Νόιες Μουζέουμ της πόλης.
«Μία τομογραφία, οι αναλύσεις των υλικών και μία πλήρης τεκμηρίωση με έγγραφα για την ιστορία της τεκμαίρουν την αυθεντικότητά της », τονίζει ο ίδιος.
(πηγή:www.evdomi.gr)
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
Τρίτη 5 Μαΐου 2009
Που πήγαν οι ηλιακές κηλίδες; Οι επιστήμονες προβληματίζονται για την επίπτωση στην κλιματική αλλαγή
Οι επιστήμονες ξύνουν το κεφάλι τους απορημένοι από αυτό που βλέπουν στην επιφάνεια του Ήλιου: τίποτε απολύτως! Η σχεδόν παντελής απουσία ηλιακών κηλίδων αποτελεί ένα αίνιγμα, ενώ πυροδοτεί διάφορες επιστημονικές ανησυχίες για το τι μπορεί να σημαίνει και ποιες επιπτώσεις (αρνητικές ή θετικές) μπορεί να έχει μελλοντικά, ιδίως σε σχέση με την κλιματική αλλαγή.
Η εμφάνιση και εξαφάνιση των κηλίδων ακολουθεί ένα πρότυπο ορισμένων ετών διαχρονικά, όμως αυτή τη φορά η απουσία των κηλίδων έχει ξεφύγει από αυτό το πρότυπο και έχει διαρκέσει περισσότερο από άλλες φορές -μάλιστα ο Ήλιος δεν δείχνει σημάδια ότι σύντομα οι κηλίδες του θα επανεμφανιστούν. Κανένας εν ζωή επιστήμονας δεν έχει δει ποτέ τον ήλιο να συμπεριφέρεται έτσι.
Οι περισσότεροι επιστήμονες εκτιμούσαν ότι μέχρι σήμερα οι κηλίδες θα είχαν ξανακάνει την περιοδική τους εμφάνιση, αλλά έχουν διαψευστεί; Η ηλιακή δραστηριότητα βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει ποτέ παρατηρηθεί εδώ και ένα αιώνα. Σε ανάλογα χαμηλό επίπεδο βρίσκεται ένα άλλο φαινόμενο, οι ηλιακοί άνεμοι, οι οποίοι αποτελούνται από τα ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων που ο ήλιος στέλνει στο διάστημα και προς τη Γη. Μέσα σε όλα αυτά, έχει επίσης παρατηρηθεί ότι ο μαγνητικός άξονας του ήλιου έχει αποκτήσει ασυνήθιστη κλίση.
Ορισμένοι επιστήμονες άρχισαν πλέον να προωθούν την θεωρία ότι ο ήλιος έχει περισσότερη σχέση με την υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή από ό,τι νομίζαμε ως τώρα, σύμφωνα με την Independent. Ο ήλιος είναι η κατ' εξοχήν δύναμη που επηρεάζει το κλίμα του πλανήτη μας, την κατάσταση της ατμόσφαιρας, τα ρεύματα των ωκεανών κ.α. Ορισμένοι πιστεύουν ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου μπορεί τελικά να μετριασθεί εξαιτίας της "ησυχίας" του ήλιου.
Ο κύκλος των ηλιακών κηλίδων (σκούρων, ψυχρότερων περιοχών στην επιφάνεια του άστρου μας) είναι περίπου 11ετής και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1843. Έχει παρατηρηθεί ότι ανάλογα με το αν οι κηλίδες μεγαλώνουν ή μικραίνουν, το κλίμα της Γης γίνεται θερμότερο ή ψυχρότερο αντίστοιχα. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, κατά τα τελευταία 12.000 χρόνια, υπήρξαν 27 μεγάλα "ναδίρ" και 19 μεγάλα "ζενίθ" των ηλιακών κηλίδων, δηλαδή εποχές είτε ιδιαίτερα κρύες είτε ιδιαίτερα θερμές.
Στον 20ό αιώνα ο ήλιος ήταν ιδιαίτερα ενεργός στις δεκαετίες του ΄50 και του ΄80. Ο ήλιος έγινε αυξανόμενα ενεργός την ίδια περίπου εποχή που η Γη άρχισε να θερμαίνεται περισσότερο, όμως μέχρι τώρα γενικά οι επιστήμονες απέδιδαν μικρή μόνο επίδραση στον ήλιο (γύρω στο 10-20% σύμφωνα με τα υπολογιστικά κλιματικά μοντέλα) - μια άποψη που ίσως στο μέλλον αλλάξει.
Αυτό που έχει παρατηρηθεί στον 21ό αιώνα, είναι ότι αφού ο ήλιος άρχισε να έχει πια μειωμένη δραστηριότητα, η αύξηση στη θερμοκρασία της Γης άρχισε επίσης να μειώνεται. Αν και στη διάρκεια του 11ετούς κύκλου των κηλίδων, η ενεργειακή παραγωγή του ήλιου μεταβάλλεται μόλις κατά 0,1% (μικρό ποσοστό για να θεωρηθεί σημαντικό για τη Γη), σε απόλυτα νούμερα αυτή η μεταβολή είναι τεράστια και αναλογεί σε 1,3 βατ ενέργειας ανά τετραγωνικό μίλι στην επιφάνεια του πλανήτη μας, ποσότητα που, σύμφωνα με νέες θεωρίες, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το κλίμα και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η εμφάνιση και εξαφάνιση των κηλίδων ακολουθεί ένα πρότυπο ορισμένων ετών διαχρονικά, όμως αυτή τη φορά η απουσία των κηλίδων έχει ξεφύγει από αυτό το πρότυπο και έχει διαρκέσει περισσότερο από άλλες φορές -μάλιστα ο Ήλιος δεν δείχνει σημάδια ότι σύντομα οι κηλίδες του θα επανεμφανιστούν. Κανένας εν ζωή επιστήμονας δεν έχει δει ποτέ τον ήλιο να συμπεριφέρεται έτσι.
Οι περισσότεροι επιστήμονες εκτιμούσαν ότι μέχρι σήμερα οι κηλίδες θα είχαν ξανακάνει την περιοδική τους εμφάνιση, αλλά έχουν διαψευστεί; Η ηλιακή δραστηριότητα βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει ποτέ παρατηρηθεί εδώ και ένα αιώνα. Σε ανάλογα χαμηλό επίπεδο βρίσκεται ένα άλλο φαινόμενο, οι ηλιακοί άνεμοι, οι οποίοι αποτελούνται από τα ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων που ο ήλιος στέλνει στο διάστημα και προς τη Γη. Μέσα σε όλα αυτά, έχει επίσης παρατηρηθεί ότι ο μαγνητικός άξονας του ήλιου έχει αποκτήσει ασυνήθιστη κλίση.
Ορισμένοι επιστήμονες άρχισαν πλέον να προωθούν την θεωρία ότι ο ήλιος έχει περισσότερη σχέση με την υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή από ό,τι νομίζαμε ως τώρα, σύμφωνα με την Independent. Ο ήλιος είναι η κατ' εξοχήν δύναμη που επηρεάζει το κλίμα του πλανήτη μας, την κατάσταση της ατμόσφαιρας, τα ρεύματα των ωκεανών κ.α. Ορισμένοι πιστεύουν ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου μπορεί τελικά να μετριασθεί εξαιτίας της "ησυχίας" του ήλιου.
Ο κύκλος των ηλιακών κηλίδων (σκούρων, ψυχρότερων περιοχών στην επιφάνεια του άστρου μας) είναι περίπου 11ετής και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1843. Έχει παρατηρηθεί ότι ανάλογα με το αν οι κηλίδες μεγαλώνουν ή μικραίνουν, το κλίμα της Γης γίνεται θερμότερο ή ψυχρότερο αντίστοιχα. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, κατά τα τελευταία 12.000 χρόνια, υπήρξαν 27 μεγάλα "ναδίρ" και 19 μεγάλα "ζενίθ" των ηλιακών κηλίδων, δηλαδή εποχές είτε ιδιαίτερα κρύες είτε ιδιαίτερα θερμές.
Στον 20ό αιώνα ο ήλιος ήταν ιδιαίτερα ενεργός στις δεκαετίες του ΄50 και του ΄80. Ο ήλιος έγινε αυξανόμενα ενεργός την ίδια περίπου εποχή που η Γη άρχισε να θερμαίνεται περισσότερο, όμως μέχρι τώρα γενικά οι επιστήμονες απέδιδαν μικρή μόνο επίδραση στον ήλιο (γύρω στο 10-20% σύμφωνα με τα υπολογιστικά κλιματικά μοντέλα) - μια άποψη που ίσως στο μέλλον αλλάξει.
Αυτό που έχει παρατηρηθεί στον 21ό αιώνα, είναι ότι αφού ο ήλιος άρχισε να έχει πια μειωμένη δραστηριότητα, η αύξηση στη θερμοκρασία της Γης άρχισε επίσης να μειώνεται. Αν και στη διάρκεια του 11ετούς κύκλου των κηλίδων, η ενεργειακή παραγωγή του ήλιου μεταβάλλεται μόλις κατά 0,1% (μικρό ποσοστό για να θεωρηθεί σημαντικό για τη Γη), σε απόλυτα νούμερα αυτή η μεταβολή είναι τεράστια και αναλογεί σε 1,3 βατ ενέργειας ανά τετραγωνικό μίλι στην επιφάνεια του πλανήτη μας, ποσότητα που, σύμφωνα με νέες θεωρίες, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το κλίμα και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Δευτέρα 4 Μαΐου 2009
Συλλέκτης από την Καλαμπάκα διαθέτει 5.000 τίτλους σπάνιων βιβλίων, χαρτών, επιστολών και σχολικών αντικειμένων
Διαθέτει περισσότερους από 5.000 τίτλους βιβλίων, δυσεύρετα στις μέρες μας σχολικά αντικείμενα- μέχρι και σχολικές ενδυμασίες- σπάνιους χάρτες και επιστολές κορυφαίων Ελλήνων ποιητών. Πρόκειται για τον συλλέκτη Παύλο Μπαλογιάννη, συμβολαιογράφο από την Καλαμπάκα.
Ήταν την περίοδο 1973-1974 που, όπως λέει ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ξεκίνησε την πλούσια σήμερα συλλογή του, ορμώμενος, όχι μόνο από την αγάπη του για το βιβλίο, αλλά και από το γεγονός ότι είχε στερηθεί την ύπαρξη αυτού στα σχολικά του χρόνια.
"Συνήθως- εξηγεί ο κ. Μπαλογιάνννης- με ρωτάνε, τι ήταν εκείνο που με οδήγησε στη δημιουργία τέτοιας συλλογής. Η απάντησή μου είναι τρεις λέξεις: αγάπη, στέρηση και περιέργεια". Η αγάπη για το βιβλίο, γιατί, όπως λέει, χωρίς αυτή τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Η στέρηση, γιατί ως ένα βαθμό, στερήθηκε και ο ίδιος το σχολείο στα παιδικά του χρόνια. Και η περιέργεια, που τον παρακίνησε να έρθει σε επαφή με τη μαγεία των σχολικών βιβλίων, παλαιότερων εποχών και με τους ανθρώπους που τα χρησιμοποίησαν και άφησαν πάνω τους ανεξίτηλα τα σημάδια της σκέψης και της καρδιάς τους.
"Η οικογένειά μου ήταν φτωχή και εγώ μεγάλωσα στο εκκλησιαστικό οικοτροφείο στα Γρεβενά, ενώ τα βιβλία τότε τα αγοράζαμε στο δημοτικό", μας λέει ο κ. Μπαλογιάννης, προσθέτοντας πως ο ίδιος δεν είχε τη δυνατότητα να αγοράσει σχολικά συγγράμματα, γεγονός που του δημιούργησε "ένα απωθημένο για το βιβλίο".
Στην αρχή προσπάθησε να αγοράσει τα βιβλία που του έλειψαν, ψάχνοντας καθημερινά στο "Μοναστηράκι", ενώ το "ψάξιμο" στον κόσμο του βιβλίου συνεχίστηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα και σε παλαιοπωλεία, κυρίως όταν άρχισε να εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. "Σιγά-σιγά, αυτό το απωθημένο εξελίχθηκε τα επόμενα χρόνια σε πάθος και μάλιστα καθημερινό. Σήμερα, ενημερώνομαι και αγοράζω βιβλία μέσα από δημοπρασίες που γίνονται στο internet", τονίζει ο κ. Μπαλογιάννης.
Μέσα σε ένα μικρό διαμέρισμα στην πόλη της Καλαμπάκας είναι συγκεντρωμένη όλη η ιδιωτική συλλογή του κ. Μπαλογιάννη, που- μεταξύ άλλων- περιλαμβάνει ένα δίγλωσσο (λατινικά-ελληνικά) βιβλίο με λόγους των Δημοσθένη-Αισχύνη (Γενεύη, 1607), μία έκδοση της ομηρικής Οδύσσειας (Βενετία, 1803), ύμνους και επιγράμματα του Καλλίμαχου του Κυρηναίου (Λειψία, 1761), ένα χειρόγραφο του καλλιγράφου Χαρίτωνος για τους πολέμους των Ρωμαίων (Ανδριανούπολη, 1607), τον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη, (μετάφραση Νεόφυτου Δούκα, Βενετία 1605), πτυχίο της Μεγάλης του Γένους Σχολής, όπως και βιβλία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 1917, βιβλία σχολικά του Παροικιακού Ελληνισμού κ.ά.
Ένα ιδιαίτερο κομμάτι της συλλογής αποτελούν τα "Κορασιακά Αναγνώσματα", που εκδόθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, ειδικά για τα παρθεναγωγεία. "Το καλόν κοράσιον σηκόνεται ευθύς το πρωί από την κλίνην του άμα το φωνάξωσιν οι καλοί γονείς του", αναφέρει χαρακτηριστικά η εισαγωγή του βιβλίου.
Ξεχωρίζει, επίσης, το βιβλίο "Τα ψηλά Βουνά" του Ζαχαρία Παπαντωνίου, σε έκδοση του 1919 και "Τον Νέο Γεωργό", ένα αναγνωσματάριο της Γαλάτειας Καζαντζάκη, σε έκδοση του 1914. Υπάρχουν, επίσης, βιβλία που κυκλοφόρησαν για τα κατηχητικά σχολεία, όπως και χάρτες που χρησιμοποιήθηκαν ως εποπτικά μέσα. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η μεγάλη Χάρτα του Ρήγα Βελεστινλή.
Επίσης, στη συλλογή υπάρχουν εκατοντάδες μαθητικά τετράδια από το 1903, ενώ ξεχωριστή θέση κατέχουν και οι 1500 φωτογραφίες -κάρτες που είναι γραμμένες και σταλμένες από Γάλλους φαντάρους που υπηρετούσαν στο ανατολικό μέτωπο στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δύο χειρόγραφες επιστολές των ποιητών Γιάννη Ρίτσου και Κώστα Ουράνη, σπάνια σχολικά αντικείμενα, πένες και κονδυλοφόροι, όπως και σχολικές ενδυμασίες του περασμένου αιώνα, σε άριστη κατάσταση, συμπληρώνουν τη μεγάλη αυτή συλλογή.
Πάντως, σκοπός και όνειρο του κ. Μπαλογιάννη είναι να δημιουργήσει το δικό του μουσείο ελληνικής εκπαίδευσης, το οποίο, όπως μας είπε, εδώ και λίγο καιρό έχει μπει σε πορεία υλοποίησης. Σημειώνεται ότι το διαμέρισμα στο οποίο φυλάσσεται προσωρινά η συλλογή είναι ανοιχτό στους επισκέπτες.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Ήταν την περίοδο 1973-1974 που, όπως λέει ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ξεκίνησε την πλούσια σήμερα συλλογή του, ορμώμενος, όχι μόνο από την αγάπη του για το βιβλίο, αλλά και από το γεγονός ότι είχε στερηθεί την ύπαρξη αυτού στα σχολικά του χρόνια.
"Συνήθως- εξηγεί ο κ. Μπαλογιάνννης- με ρωτάνε, τι ήταν εκείνο που με οδήγησε στη δημιουργία τέτοιας συλλογής. Η απάντησή μου είναι τρεις λέξεις: αγάπη, στέρηση και περιέργεια". Η αγάπη για το βιβλίο, γιατί, όπως λέει, χωρίς αυτή τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Η στέρηση, γιατί ως ένα βαθμό, στερήθηκε και ο ίδιος το σχολείο στα παιδικά του χρόνια. Και η περιέργεια, που τον παρακίνησε να έρθει σε επαφή με τη μαγεία των σχολικών βιβλίων, παλαιότερων εποχών και με τους ανθρώπους που τα χρησιμοποίησαν και άφησαν πάνω τους ανεξίτηλα τα σημάδια της σκέψης και της καρδιάς τους.
"Η οικογένειά μου ήταν φτωχή και εγώ μεγάλωσα στο εκκλησιαστικό οικοτροφείο στα Γρεβενά, ενώ τα βιβλία τότε τα αγοράζαμε στο δημοτικό", μας λέει ο κ. Μπαλογιάννης, προσθέτοντας πως ο ίδιος δεν είχε τη δυνατότητα να αγοράσει σχολικά συγγράμματα, γεγονός που του δημιούργησε "ένα απωθημένο για το βιβλίο".
Στην αρχή προσπάθησε να αγοράσει τα βιβλία που του έλειψαν, ψάχνοντας καθημερινά στο "Μοναστηράκι", ενώ το "ψάξιμο" στον κόσμο του βιβλίου συνεχίστηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα και σε παλαιοπωλεία, κυρίως όταν άρχισε να εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. "Σιγά-σιγά, αυτό το απωθημένο εξελίχθηκε τα επόμενα χρόνια σε πάθος και μάλιστα καθημερινό. Σήμερα, ενημερώνομαι και αγοράζω βιβλία μέσα από δημοπρασίες που γίνονται στο internet", τονίζει ο κ. Μπαλογιάννης.
Μέσα σε ένα μικρό διαμέρισμα στην πόλη της Καλαμπάκας είναι συγκεντρωμένη όλη η ιδιωτική συλλογή του κ. Μπαλογιάννη, που- μεταξύ άλλων- περιλαμβάνει ένα δίγλωσσο (λατινικά-ελληνικά) βιβλίο με λόγους των Δημοσθένη-Αισχύνη (Γενεύη, 1607), μία έκδοση της ομηρικής Οδύσσειας (Βενετία, 1803), ύμνους και επιγράμματα του Καλλίμαχου του Κυρηναίου (Λειψία, 1761), ένα χειρόγραφο του καλλιγράφου Χαρίτωνος για τους πολέμους των Ρωμαίων (Ανδριανούπολη, 1607), τον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη, (μετάφραση Νεόφυτου Δούκα, Βενετία 1605), πτυχίο της Μεγάλης του Γένους Σχολής, όπως και βιβλία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 1917, βιβλία σχολικά του Παροικιακού Ελληνισμού κ.ά.
Ένα ιδιαίτερο κομμάτι της συλλογής αποτελούν τα "Κορασιακά Αναγνώσματα", που εκδόθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, ειδικά για τα παρθεναγωγεία. "Το καλόν κοράσιον σηκόνεται ευθύς το πρωί από την κλίνην του άμα το φωνάξωσιν οι καλοί γονείς του", αναφέρει χαρακτηριστικά η εισαγωγή του βιβλίου.
Ξεχωρίζει, επίσης, το βιβλίο "Τα ψηλά Βουνά" του Ζαχαρία Παπαντωνίου, σε έκδοση του 1919 και "Τον Νέο Γεωργό", ένα αναγνωσματάριο της Γαλάτειας Καζαντζάκη, σε έκδοση του 1914. Υπάρχουν, επίσης, βιβλία που κυκλοφόρησαν για τα κατηχητικά σχολεία, όπως και χάρτες που χρησιμοποιήθηκαν ως εποπτικά μέσα. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η μεγάλη Χάρτα του Ρήγα Βελεστινλή.
Επίσης, στη συλλογή υπάρχουν εκατοντάδες μαθητικά τετράδια από το 1903, ενώ ξεχωριστή θέση κατέχουν και οι 1500 φωτογραφίες -κάρτες που είναι γραμμένες και σταλμένες από Γάλλους φαντάρους που υπηρετούσαν στο ανατολικό μέτωπο στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δύο χειρόγραφες επιστολές των ποιητών Γιάννη Ρίτσου και Κώστα Ουράνη, σπάνια σχολικά αντικείμενα, πένες και κονδυλοφόροι, όπως και σχολικές ενδυμασίες του περασμένου αιώνα, σε άριστη κατάσταση, συμπληρώνουν τη μεγάλη αυτή συλλογή.
Πάντως, σκοπός και όνειρο του κ. Μπαλογιάννη είναι να δημιουργήσει το δικό του μουσείο ελληνικής εκπαίδευσης, το οποίο, όπως μας είπε, εδώ και λίγο καιρό έχει μπει σε πορεία υλοποίησης. Σημειώνεται ότι το διαμέρισμα στο οποίο φυλάσσεται προσωρινά η συλλογή είναι ανοιχτό στους επισκέπτες.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Δύο διαστημικές αποστολές θα εξερευνήσουν κοντύτερα από ποτέ τον Ήλιο
Δύο φιλόδοξες νέες διαστημικές αποστολές πρόκειται να αποσταλούν στον Ήλιο, σε μια προσπάθεια να φθάσουν πλησιέστερα στην επιφάνειά του από κάθε άλλη φορά. Θα πρέπει να ξεπεράσουν εμπόδια όπως υψηλές θερμοκρασίες που λιώνουν μέταλλα, έντονες και καταστροφικές ακτινοβολίες, καθώς και χαοτικά μαγνητικά πεδία - όλα πράγματα που μπορούν να διαλύσουν ή να αποσυντονίσουν οποιοδήποτε διαστημοσυσκευή.
Η μια αποστολή θα φέρει το όνομα Solar Orbiter, θα έχει μέγεθος αυτοκινήτου, τεθεί σε τροχιά γύρω από τον ήλιο και θα επιτρέψει στους επιστήμονες για πρώτη φορά να μελετήσουν τους πόλους του. Ποτέ μέχρι τώρα δεν έχουμε δει τον ήλιο από πάνω ή από κάτω. Επικεφαλής της αποστολής θα είναι η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA), με την υποστήριξη της NASA. Αναμένεται να εκτοξευτεί το 2017 και η προεργασία έχει ήδη αρχίσει.
Η δεύτερη αποστολή, αρχικού προϋπολογισμού 750 εκατ. δολ., είναι καθαρά αμερικανική. Έχει ονομαστεί Solar Probe Ρlus από τη NASA και αναμένεται να εκτοξευτεί το 2015. Θα είναι εφοδιασμένη με μια ειδική παχιά προστατευτική ασπίδα και θα χρειαστεί γύρω στα επτά χρόνια για να φθάσει από τη Γη στον Ήλιο. Για πρώτη φορά θα επιχειρήσει να διαπεράσει τα άνω στρώματα του ηλιακού στέμματος, δηλαδή της εξωτερικής ατμόσφαιρας του ήλιου, όπου θα πρέπει να αντέξει θερμοκρασίες μέχρι 2.000 βαθμών Κελσίου, πλησιάζοντας περισσότερο από ποτέ στην επιφάνεια του άστρου μας, σε απόσταση μόλις 7 εκατ. χλμ..
Η πρώτη αποστολή, η ευρωπαϊκή, που θα διαθέτει επίσης μια ειδική προστατευτική ασπίδα πάχους περίπου 35 εκατοστών, αποτελούμενη από διαδοχικά στρώματα επενδυμένων πλαστικών και κεραμικών, ώστε να αντέξει θερμοκρασίες περίπου 600 βαθμών και καταιγισμό ακτινοβολίας, θα κινείται σε πιο μακρινή τροχιά. Θα χρειαστεί περίπου 3,5 χρόνια για να φθάσει σε απόσταση 32 εκατ. χλμ. από την επιφάνεια του ήλιου, δηλαδή περίπου στα δύο τρίτα της απόστασης μεταξύ Ήλιου-Ερμή, του κοντινότερου πλανήτη.
Το Solar Orbiter, που θα κατασκευαστεί από την ευρωπαϊκή κοινοπραξία Astria, σχεδιάζεται έτσι ώστε να μπορέσει να τραβήξει τις καλύτερες μέχρι σήμερα φωτογραφίες του ήλιου (υπό γωνία 30 μοιρών σε σχέση με το επίπεδο περιφοράς της Γης γύρω από αυτόν, ώστε να μπορέσει να συμπεριλάβει τους πόλους του ήλιου), μετρώντας παράλληλα τις εκπομπές σωματιδίων και τα μαγνητικά πεδία. Αφού φθάσει στον ήλιο, θα κάνει μια πλήρη περιφορά γύρω από αυτόν κάθε 150 χρόνια. Μέχρι τώρα η κοντινότερη στον ήλιο διαστημική αποστολή ήταν των διαστημοσυσκευών "Ήλιος" που εκτοξεύθηκαν στη δεκαετία του ΄70 και έφθασαν σε απόσταση 45 εκατ. χλμ. από το άστρο μας, δηλαδή λίγο μετά τον Ερμή.
Οι επιστήμονες προσδοκούν ότι οι δύο αποστολές, οι οποίες, καλώς εχόντων των πραγμάτων, για ένα διάστημα θα δίνουν παρατηρήσεις ταυτόχρονα, η κάθε μια από το δικό της πεδίο λειτουργίας, θα τους βοηθήσουν να απαντήσουν αναπάντητα μέχρι σήμερα ερωτήματα, όπως γιατί η εξωτερική ατμόσφαιρα του ήλιου είναι πιο καυτή από την επιφάνειά του ή τι ακριβώς προκαλεί τους ηλιακούς ανέμους (ρεύματα ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων που εκπέμπονται από την ατμόσφαιρα του ήλιου) και τις ηλιακές κηλίδες (σκοτεινές περιοχές λόγω έντονης μαγνητικής δραστηριότητας στην επιφάνεια του ήλιου). Το ηλιακό στέμμα μπορεί να φθάσει το 1 εκατ. βαθμούς Κελσίου, ενώ η επιφάνεια του ήλιου δεν ξεπερνά τους 6.000 βαθμούς.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η μια αποστολή θα φέρει το όνομα Solar Orbiter, θα έχει μέγεθος αυτοκινήτου, τεθεί σε τροχιά γύρω από τον ήλιο και θα επιτρέψει στους επιστήμονες για πρώτη φορά να μελετήσουν τους πόλους του. Ποτέ μέχρι τώρα δεν έχουμε δει τον ήλιο από πάνω ή από κάτω. Επικεφαλής της αποστολής θα είναι η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA), με την υποστήριξη της NASA. Αναμένεται να εκτοξευτεί το 2017 και η προεργασία έχει ήδη αρχίσει.
Η δεύτερη αποστολή, αρχικού προϋπολογισμού 750 εκατ. δολ., είναι καθαρά αμερικανική. Έχει ονομαστεί Solar Probe Ρlus από τη NASA και αναμένεται να εκτοξευτεί το 2015. Θα είναι εφοδιασμένη με μια ειδική παχιά προστατευτική ασπίδα και θα χρειαστεί γύρω στα επτά χρόνια για να φθάσει από τη Γη στον Ήλιο. Για πρώτη φορά θα επιχειρήσει να διαπεράσει τα άνω στρώματα του ηλιακού στέμματος, δηλαδή της εξωτερικής ατμόσφαιρας του ήλιου, όπου θα πρέπει να αντέξει θερμοκρασίες μέχρι 2.000 βαθμών Κελσίου, πλησιάζοντας περισσότερο από ποτέ στην επιφάνεια του άστρου μας, σε απόσταση μόλις 7 εκατ. χλμ..
Η πρώτη αποστολή, η ευρωπαϊκή, που θα διαθέτει επίσης μια ειδική προστατευτική ασπίδα πάχους περίπου 35 εκατοστών, αποτελούμενη από διαδοχικά στρώματα επενδυμένων πλαστικών και κεραμικών, ώστε να αντέξει θερμοκρασίες περίπου 600 βαθμών και καταιγισμό ακτινοβολίας, θα κινείται σε πιο μακρινή τροχιά. Θα χρειαστεί περίπου 3,5 χρόνια για να φθάσει σε απόσταση 32 εκατ. χλμ. από την επιφάνεια του ήλιου, δηλαδή περίπου στα δύο τρίτα της απόστασης μεταξύ Ήλιου-Ερμή, του κοντινότερου πλανήτη.
Το Solar Orbiter, που θα κατασκευαστεί από την ευρωπαϊκή κοινοπραξία Astria, σχεδιάζεται έτσι ώστε να μπορέσει να τραβήξει τις καλύτερες μέχρι σήμερα φωτογραφίες του ήλιου (υπό γωνία 30 μοιρών σε σχέση με το επίπεδο περιφοράς της Γης γύρω από αυτόν, ώστε να μπορέσει να συμπεριλάβει τους πόλους του ήλιου), μετρώντας παράλληλα τις εκπομπές σωματιδίων και τα μαγνητικά πεδία. Αφού φθάσει στον ήλιο, θα κάνει μια πλήρη περιφορά γύρω από αυτόν κάθε 150 χρόνια. Μέχρι τώρα η κοντινότερη στον ήλιο διαστημική αποστολή ήταν των διαστημοσυσκευών "Ήλιος" που εκτοξεύθηκαν στη δεκαετία του ΄70 και έφθασαν σε απόσταση 45 εκατ. χλμ. από το άστρο μας, δηλαδή λίγο μετά τον Ερμή.
Οι επιστήμονες προσδοκούν ότι οι δύο αποστολές, οι οποίες, καλώς εχόντων των πραγμάτων, για ένα διάστημα θα δίνουν παρατηρήσεις ταυτόχρονα, η κάθε μια από το δικό της πεδίο λειτουργίας, θα τους βοηθήσουν να απαντήσουν αναπάντητα μέχρι σήμερα ερωτήματα, όπως γιατί η εξωτερική ατμόσφαιρα του ήλιου είναι πιο καυτή από την επιφάνειά του ή τι ακριβώς προκαλεί τους ηλιακούς ανέμους (ρεύματα ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων που εκπέμπονται από την ατμόσφαιρα του ήλιου) και τις ηλιακές κηλίδες (σκοτεινές περιοχές λόγω έντονης μαγνητικής δραστηριότητας στην επιφάνεια του ήλιου). Το ηλιακό στέμμα μπορεί να φθάσει το 1 εκατ. βαθμούς Κελσίου, ενώ η επιφάνεια του ήλιου δεν ξεπερνά τους 6.000 βαθμούς.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Κυριακή 3 Μαΐου 2009
Ανακαλύφθηκε το πιο μακρινό αντικείμενο στο σύμπαν
Οι αστρονόμοι εντόπισαν το πιο μακρινό μέχρι σήμερα αντικείμενο στο σύμπαν, ένα αυτοκαταστρεφόμενο άστρο που εξερράγη σε απόσταση 13,1 δισ. ετών φωτός από τη Γη. Η έκρηξη συνέβη 640 εκατ. χρόνια μετά το αρχικό "Μπινγκ Μπανγκ", δηλαδή περίπου την εποχή που τελείωνε ο "κοσμικός μεσαίωνας" και άρχιζαν να εμφανίζονται στο διάστημα τα πρώτα άστρα και γαλαξίες.
Αυτό που οι αστρονόμοι "είδαν", ήταν μια ισχυρή έκρηξη ακτινών γάμμα, το φωτεινότερο τύπο αστρικής έκρηξης που υπάρχει και η οποία συμβαίνει όταν μεγάλα άστρα καταρρέουν προς το εσωτερικό τους και σχηματίζουν μαύρες τρύπες, οι οποίες με τη σειρά τους εκτοξεύουν πίδακες αερίων σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός. Αυτοί οι πίδακες στέλνουν προς την κατεύθυνση του πλανήτη μας τις ακτίνες γάμμα.
Η έκρηξη έγινε αρχικά αντιληπτή από το δορυφορικό τηλεσκόπιο Swift της NASA και αμέσως οι αστρονόμοι άρχισαν να την παρατηρούν και με τα επίγεια τηλεσκόπια, σύμφωνα με το New Scientist. Όπως δήλωσε ο Έντο Μπέργκερ, του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν, "είναι η πιο μακρινή έκρηξη ακτινών γάμμα που έχουμε δει, αλλά επίσης το πιο μακρινό (επιβεβαιωμένο) αντικείμενο στο σύμπαν γενικότερα".
Ορισμένοι αστρονόμοι έχουν στο παρελθόν ισχυριστεί ότι έχουν εντοπίσει ακόμα πιο μακρινά αντικείμενα, αλλά οι παρατηρήσεις τους δεν έχουν επιβεβαιωθεί ακόμα. Οι επιστήμονες προσδοκούν να αποκτήσουν έτσι μια καλύτερη εικόνα για το πρώιμο σύμπαν, κάτι που όμως απαιτεί περισσότερες ανακαλύψεις τόσο μακρινών αντικειμένων στο μέλλον.
Μέχρι στιγμής μόνο τρεις παρατηρήσεις (συμπεριλαμβανομένης αυτής της πιο πρόσφατης) προέρχονται από τη μακρινή εποχή που το σύμπαν είχε ηλικία μέχρι 1 δισ. χρόνια. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι δεν σχηματίζονταν άστρα με ταχύ ρυθμό στο πρώιμο σύμπαν και συνεπώς δεν εκρήγνυνταν συχνά για να δημιουργήσουν ακτίνες γάμμα. Από την άλλη, μόλις πρόσφατα άρχισαν να λειτουργούν πολύ ευαίσθητοι ανιχνευτές υπέρυθρης ακτινοβολίας για τόσο μακρινές αποστάσεις.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Αυτό που οι αστρονόμοι "είδαν", ήταν μια ισχυρή έκρηξη ακτινών γάμμα, το φωτεινότερο τύπο αστρικής έκρηξης που υπάρχει και η οποία συμβαίνει όταν μεγάλα άστρα καταρρέουν προς το εσωτερικό τους και σχηματίζουν μαύρες τρύπες, οι οποίες με τη σειρά τους εκτοξεύουν πίδακες αερίων σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός. Αυτοί οι πίδακες στέλνουν προς την κατεύθυνση του πλανήτη μας τις ακτίνες γάμμα.
Η έκρηξη έγινε αρχικά αντιληπτή από το δορυφορικό τηλεσκόπιο Swift της NASA και αμέσως οι αστρονόμοι άρχισαν να την παρατηρούν και με τα επίγεια τηλεσκόπια, σύμφωνα με το New Scientist. Όπως δήλωσε ο Έντο Μπέργκερ, του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν, "είναι η πιο μακρινή έκρηξη ακτινών γάμμα που έχουμε δει, αλλά επίσης το πιο μακρινό (επιβεβαιωμένο) αντικείμενο στο σύμπαν γενικότερα".
Ορισμένοι αστρονόμοι έχουν στο παρελθόν ισχυριστεί ότι έχουν εντοπίσει ακόμα πιο μακρινά αντικείμενα, αλλά οι παρατηρήσεις τους δεν έχουν επιβεβαιωθεί ακόμα. Οι επιστήμονες προσδοκούν να αποκτήσουν έτσι μια καλύτερη εικόνα για το πρώιμο σύμπαν, κάτι που όμως απαιτεί περισσότερες ανακαλύψεις τόσο μακρινών αντικειμένων στο μέλλον.
Μέχρι στιγμής μόνο τρεις παρατηρήσεις (συμπεριλαμβανομένης αυτής της πιο πρόσφατης) προέρχονται από τη μακρινή εποχή που το σύμπαν είχε ηλικία μέχρι 1 δισ. χρόνια. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι δεν σχηματίζονταν άστρα με ταχύ ρυθμό στο πρώιμο σύμπαν και συνεπώς δεν εκρήγνυνταν συχνά για να δημιουργήσουν ακτίνες γάμμα. Από την άλλη, μόλις πρόσφατα άρχισαν να λειτουργούν πολύ ευαίσθητοι ανιχνευτές υπέρυθρης ακτινοβολίας για τόσο μακρινές αποστάσεις.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
- Με ... οδηγό τα άστρα, ένας ερασιτέχνης αστρονόμος από το Βόλο συνέλεξε σπάνια αντικείμενα που μαρτυρούν την ιστορία του διαστήματος
"Όλοι βρισκόμαστε μέσα στον ίδιο λάκκο, αλλά μερικοί από εμάς κοιτάζουμε ψηλά". Η φράση αυτή του Όσκαρ Ουάιλντ σε συνδυασμό με μια διάλεξη του διάσημου Γαλλοκαναδού αστροφυσικού Ούμπερ Ρίιβς, πριν από μια εικοσαετία, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον ερασιτέχνη αστρονόμο και συλλέκτη, κ. Ευστάθιο Ζαφραντζά, από το Βόλο, ο οποίος σε όλη του τη ζωή κοίταζε … ψηλά, στον έναστρο ουρανό.
"Η ενασχόληση με την αστρονομία μας βοηθά να κοιτάζουμε ψηλά. Έχουμε πολλά να κερδίσουμε και τίποτα να χάσουμε", λέει ο κ. Ζαφραντζάς, ο οποίος ασχολείται εδώ και δύο δεκαετίες με την επιστήμη αυτή, διαβάζοντας τόσο εκλαϊκευμένα βιβλία για το σύμπαν όσο και εξειδικευμένα συγγράμματα και γυρνώντας ανά τον κόσμο για να συλλέξει σπάνια αστρονομικά αντικείμενα.
"Με την αστρονομία άρχισα να ασχολούμαι πριν από 20 χρόνια περίπου. Μέχρι τότε, κοίταζα που και που τον έναστρο ουρανό, όπως όλος ο κόσμος, τον θαύμαζα, αλλά τίποτα περισσότερο. Κάποια στιγμή άρχισα να διαβάζω εκλαϊκευμένα βιβλία για την γέννηση και την εξέλιξη του Σύμπαντος και του φυσικού κόσμου που μας περιβάλλει", λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ζαφραντζάς.
Ήταν το 1988, σε μια διάλεξη του Ούμπερ Ρίιβς, που συνειδητοποίησε ότι, αυτά που έβλεπε στον ουρανό ως απόμακρα φωτεινά σημεία, είχαν κάποια "συγγένεια" με τον ίδιο. "Μου άρεσε η σύνδεση που έκανε ο ομιλητής μεταξύ του Σύμπαντος, του φυσικού κόσμου και του ανθρώπου, καθώς και της καθημερινής μας ζωής", αναφέρει χαρακτηριστικά.
Εκθέσεις και παλαιοπωλεία της Αθήνας, των Βρυξελλών και άλλων πόλεων του Βελγίου, αλλά και άλλων μεγάλων πόλεων της Ευρώπης (κυρίως στη Γαλλία, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιρλανδία, τη Μεγάλη Βρετανία και την Ελβετία), τις οποίες επισκεπτόταν για επαγγελματικούς λόγους ή για τουρισμό, αποτέλεσαν την "πηγή" της μεγάλης συλλογής του.
Μια συλλογή που αποτελείται από πλήθος χαρακτικών, πολλά από τα οποία αποτυπώνουν τη γνώση της εποχής από την οποία προέρχονται για το Σύμπαν, διαφανή διαγράμματα, τηλεσκόπια, ουράνιες σφαίρες, ηλιακά ρολόγια, στερεοσκοπικές φωτογραφίες, που χρησίμευαν για τη μελέτη και την απεικόνιση της κίνησης των ουράνιων σωμάτων, αλλά και πρακτικά, για τη μέτρηση των ωρών στην περίπτωση των ηλιακών ρολογιών.
"Οι θεωρίες για τη φύση του Σύμπαντος, του φυσικού κόσμου, παρουσιάζουν μία εξέλιξη από την αρχαιότητα, ως αποτέλεσμα της εξέλιξης της επιστημονικής γνώσης και της ανθρώπινης διάνοιας. Ενδιαφέρθηκα για τέτοιου είδους γνώσεις και διαπίστωσα ότι ήταν αποτυπωμένες όχι μόνο σε βιβλία και χάρτες του ουρανού, αλλά και σε χαρακτικά που συνδύαζαν την τέχνη με την επιστημονική γνώση της εποχής εκείνης ( από τον 17- 18 αιώνα και μετά) για την απεικόνιση αυτών των γνώσεων", μας εξηγεί ο κ. Ζαφραντζάς.
-------------------------------------------
Αναδρομική έκθεση με σπάνια εκθέματα
-------------------------------------------
Μέρος της πλούσιας συλλογής του κ. Ζαφραντζά εκτίθεται από χθες στο Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο, στο Βόλο, στο πλαίσιο των δράσεων της εκεί Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος για το "Διεθνές Έτος Αστρονομίας 2009".
Ο κ. Ζαφραντζάς αποτελεί, άλλωστε, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας και είναι συντονιστής της ομάδας αστροπαρατήρησης.
"Ο Κόσμος είναι επίσης μέσα μας. Είμαστε αστερόσκονη, το υλικό από το οποίο είμαστε φτιαγμένοι βρισκόταν κάποτε στην καρδιά ενός άστρου. Από τα άστρα προήλθαμε και εκεί θα επιστρέψουμε μια μέρα. Το άζωτο στο DNA μας, το ασβέστιο στα δόντια μας, το σίδηρο στο αίμα μας κατασκευάστηκαν στο εσωτερικό αστεριών που έχουν εκραγεί. Είμαστε φτιαγμένοι από αστερόσκονη". Το κείμενο αυτό, που αποδίδεται στον Αμερικανό αστρονόμο Καρλ Σαγκάν, αναγράφεται στην είσοδο της έκθεσης, κάτω από την αφίσα ενός καλλιτέχνη, ο οποίος απεικόνισε τον άνθρωπο να περικλείει μέσα του τους γαλαξίες του Σύμπαντος και υποδέχεται τον επισκέπτη σε ένα κόσμο, έμπλεο της "μαγείας" του ουρανού.
Η συλλογή του κ. Ζαφραντζά, όπως τόνισε και ο πρόεδρος της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος Βόλου, κ. Κωνσταντίνος Μαυρομμάτης, στα εγκαίνια της έκθεσης, θα άξιζε τον κόπο αργότερα, όταν η Εταιρεία αποκτήσει μόνιμη στέγη, κάτι που αποτελεί και "διαρκές όνειρό της", να αποτελέσει ένα μόνιμο εκθετήριο, για να μαθαίνουν οι επισκέπτες του πώς φτάσαμε στη σημερινή, τεράστια πρόοδο της αστρονομίας, της αστροφυσικής και της διαστημικής.
Μερικά από τα σπάνια αντικείμενα που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι η έκδοση "Κοσμογραφία" (La Cosmographie) από τον Sebastian Munster (1544) το βιβλίο "Η Περιγραφή του Σύμπαντος" ("La description de l Univers") του Allain Mallet (1685), ο Άτλαντας του Ουρανού (Atlas Celeste) των John Flamsteed &J.Fortin (1776), ο Άτλαντας του Ουρανού (Atlas Coelestis) των J.G Doppelmayer & J.B.Homann, (1742), ο Φωτογραφικός Άτλαντας της Σελήνης (Atlas Photographique de la Lune) των Puisseux - Lowel (1896 - 1909) διαφάνειες με αστερισμούς (Monde celeste - Tableaux Transparents, Bruxelles, 1861) και Αστρονομικά Διαγράμματα (Χίος, 1871), ουράνιες σφαίρες και ηλιακά ωρολόγια περασμένων αιώνων, στερεοσκοπικές φωτογραφίες της Σελήνης και άλλων ουρανίων σωμάτων που πάρθηκαν με τηλεσκόπιο, μεταξύ 1900 και 1930, τρισδιάσταση (3D) προβολή φωτογραφιών View Master, από τις διαστημικές αποστολές Gemini, Mercury και Apollo καθώς και τηλεσκόπια, κιάλια , στεμματογράφο, πλανητάριο του περασμένου αιώνα. Σκοπός της πλούσιας αυτής έκθεσης είναι να προσελκύσει το ενδιαφέρον και να ευαισθητοποιήσει το ευρύτερο ενδιαφερόμενο κοινό στα θέματα της αστρονομίας.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
"Η ενασχόληση με την αστρονομία μας βοηθά να κοιτάζουμε ψηλά. Έχουμε πολλά να κερδίσουμε και τίποτα να χάσουμε", λέει ο κ. Ζαφραντζάς, ο οποίος ασχολείται εδώ και δύο δεκαετίες με την επιστήμη αυτή, διαβάζοντας τόσο εκλαϊκευμένα βιβλία για το σύμπαν όσο και εξειδικευμένα συγγράμματα και γυρνώντας ανά τον κόσμο για να συλλέξει σπάνια αστρονομικά αντικείμενα.
"Με την αστρονομία άρχισα να ασχολούμαι πριν από 20 χρόνια περίπου. Μέχρι τότε, κοίταζα που και που τον έναστρο ουρανό, όπως όλος ο κόσμος, τον θαύμαζα, αλλά τίποτα περισσότερο. Κάποια στιγμή άρχισα να διαβάζω εκλαϊκευμένα βιβλία για την γέννηση και την εξέλιξη του Σύμπαντος και του φυσικού κόσμου που μας περιβάλλει", λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ζαφραντζάς.
Ήταν το 1988, σε μια διάλεξη του Ούμπερ Ρίιβς, που συνειδητοποίησε ότι, αυτά που έβλεπε στον ουρανό ως απόμακρα φωτεινά σημεία, είχαν κάποια "συγγένεια" με τον ίδιο. "Μου άρεσε η σύνδεση που έκανε ο ομιλητής μεταξύ του Σύμπαντος, του φυσικού κόσμου και του ανθρώπου, καθώς και της καθημερινής μας ζωής", αναφέρει χαρακτηριστικά.
Εκθέσεις και παλαιοπωλεία της Αθήνας, των Βρυξελλών και άλλων πόλεων του Βελγίου, αλλά και άλλων μεγάλων πόλεων της Ευρώπης (κυρίως στη Γαλλία, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιρλανδία, τη Μεγάλη Βρετανία και την Ελβετία), τις οποίες επισκεπτόταν για επαγγελματικούς λόγους ή για τουρισμό, αποτέλεσαν την "πηγή" της μεγάλης συλλογής του.
Μια συλλογή που αποτελείται από πλήθος χαρακτικών, πολλά από τα οποία αποτυπώνουν τη γνώση της εποχής από την οποία προέρχονται για το Σύμπαν, διαφανή διαγράμματα, τηλεσκόπια, ουράνιες σφαίρες, ηλιακά ρολόγια, στερεοσκοπικές φωτογραφίες, που χρησίμευαν για τη μελέτη και την απεικόνιση της κίνησης των ουράνιων σωμάτων, αλλά και πρακτικά, για τη μέτρηση των ωρών στην περίπτωση των ηλιακών ρολογιών.
"Οι θεωρίες για τη φύση του Σύμπαντος, του φυσικού κόσμου, παρουσιάζουν μία εξέλιξη από την αρχαιότητα, ως αποτέλεσμα της εξέλιξης της επιστημονικής γνώσης και της ανθρώπινης διάνοιας. Ενδιαφέρθηκα για τέτοιου είδους γνώσεις και διαπίστωσα ότι ήταν αποτυπωμένες όχι μόνο σε βιβλία και χάρτες του ουρανού, αλλά και σε χαρακτικά που συνδύαζαν την τέχνη με την επιστημονική γνώση της εποχής εκείνης ( από τον 17- 18 αιώνα και μετά) για την απεικόνιση αυτών των γνώσεων", μας εξηγεί ο κ. Ζαφραντζάς.
-------------------------------------------
Αναδρομική έκθεση με σπάνια εκθέματα
-------------------------------------------
Μέρος της πλούσιας συλλογής του κ. Ζαφραντζά εκτίθεται από χθες στο Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο, στο Βόλο, στο πλαίσιο των δράσεων της εκεί Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος για το "Διεθνές Έτος Αστρονομίας 2009".
Ο κ. Ζαφραντζάς αποτελεί, άλλωστε, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας και είναι συντονιστής της ομάδας αστροπαρατήρησης.
"Ο Κόσμος είναι επίσης μέσα μας. Είμαστε αστερόσκονη, το υλικό από το οποίο είμαστε φτιαγμένοι βρισκόταν κάποτε στην καρδιά ενός άστρου. Από τα άστρα προήλθαμε και εκεί θα επιστρέψουμε μια μέρα. Το άζωτο στο DNA μας, το ασβέστιο στα δόντια μας, το σίδηρο στο αίμα μας κατασκευάστηκαν στο εσωτερικό αστεριών που έχουν εκραγεί. Είμαστε φτιαγμένοι από αστερόσκονη". Το κείμενο αυτό, που αποδίδεται στον Αμερικανό αστρονόμο Καρλ Σαγκάν, αναγράφεται στην είσοδο της έκθεσης, κάτω από την αφίσα ενός καλλιτέχνη, ο οποίος απεικόνισε τον άνθρωπο να περικλείει μέσα του τους γαλαξίες του Σύμπαντος και υποδέχεται τον επισκέπτη σε ένα κόσμο, έμπλεο της "μαγείας" του ουρανού.
Η συλλογή του κ. Ζαφραντζά, όπως τόνισε και ο πρόεδρος της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος Βόλου, κ. Κωνσταντίνος Μαυρομμάτης, στα εγκαίνια της έκθεσης, θα άξιζε τον κόπο αργότερα, όταν η Εταιρεία αποκτήσει μόνιμη στέγη, κάτι που αποτελεί και "διαρκές όνειρό της", να αποτελέσει ένα μόνιμο εκθετήριο, για να μαθαίνουν οι επισκέπτες του πώς φτάσαμε στη σημερινή, τεράστια πρόοδο της αστρονομίας, της αστροφυσικής και της διαστημικής.
Μερικά από τα σπάνια αντικείμενα που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι η έκδοση "Κοσμογραφία" (La Cosmographie) από τον Sebastian Munster (1544) το βιβλίο "Η Περιγραφή του Σύμπαντος" ("La description de l Univers") του Allain Mallet (1685), ο Άτλαντας του Ουρανού (Atlas Celeste) των John Flamsteed &J.Fortin (1776), ο Άτλαντας του Ουρανού (Atlas Coelestis) των J.G Doppelmayer & J.B.Homann, (1742), ο Φωτογραφικός Άτλαντας της Σελήνης (Atlas Photographique de la Lune) των Puisseux - Lowel (1896 - 1909) διαφάνειες με αστερισμούς (Monde celeste - Tableaux Transparents, Bruxelles, 1861) και Αστρονομικά Διαγράμματα (Χίος, 1871), ουράνιες σφαίρες και ηλιακά ωρολόγια περασμένων αιώνων, στερεοσκοπικές φωτογραφίες της Σελήνης και άλλων ουρανίων σωμάτων που πάρθηκαν με τηλεσκόπιο, μεταξύ 1900 και 1930, τρισδιάσταση (3D) προβολή φωτογραφιών View Master, από τις διαστημικές αποστολές Gemini, Mercury και Apollo καθώς και τηλεσκόπια, κιάλια , στεμματογράφο, πλανητάριο του περασμένου αιώνα. Σκοπός της πλούσιας αυτής έκθεσης είναι να προσελκύσει το ενδιαφέρον και να ευαισθητοποιήσει το ευρύτερο ενδιαφερόμενο κοινό στα θέματα της αστρονομίας.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Παρασκευή 1 Μαΐου 2009
Πέμπτη 30 Απριλίου 2009
Οι μεγάλοι ποταμοί της Γης στερεύουν σταδιακά
Η ροή του νερού και η στάθμη σε όλα σχεδόν τα μεγαλύτερα ποτάμια του κόσμου έχει μειωθεί τον τελευταίο μισό αιώνα. Η αλλαγή, που συνδέεται με την κλιματική αλλαγή, είναι ιδιαίτερα αισθητή περίπου στο ένα τρίτο των μεγάλων ποταμών.
Αυτό προκύπτει από την ανάλυση της κατάστασης 925 μεγάλων ποταμών μετά το 1948, που έκανε ομάδα επιστημόνων, υπό τον Αϊγκούο Ντάι του Εθνικού Κέντρου Ατμοσφαιρικών Ερευνών των ΗΠΑ, και δημοσιεύτηκε στο "Journal of Climate" (Περιοδικό του Κλίματος) της Αμερικανικής Μετεωρολογικής Εταιρίας, σύμφωνα με το BBC.
Από τον Κίτρινο ποταμό στην Κίνα μέχρι το Γάγγη στην Ινδία και από τον Νίγηρα στη Δυτική Αφρική μέχρι τον Αμαζόνιο στη Νότια Αμερική και τον ποταμό Κολοράντο στις ΗΠΑ, παρατηρείται μια διαχρονική μείωση του νερού που περιέχουν και χύνεται στους ωκεανούς.
Μόνες εξαιρέσεις αποτελούν τα ποτάμια στην περιοχή της Αρκτικής, όπου η ροή του νερού έχει αυξηθεί, καθώς έχει επιταχυνθεί το λιώσιμο των πάγων, καθώς και ο Βραχμαπούτρα στη Νότια Ασία και ο Γιανγκτσέ στην Κίνα, καθώς επίσης λιώνουν ταχύτερα οι παγετώνες των Ιμαλαΐων. Συνεπώς, κατά τους ερευνητές, η αύξηση του όγκου του νερού σε λίγα ποτάμια μάλλον πρόσθετη ανησυχία θα πρέπει να προκαλεί. Στο μέτρο που οι παγετώνες αυτοί σταδιακά εξαφανίζονται, η ροή και σε αυτά τα ποτάμια θα μειωθεί αισθητά στο μέλλον.
Ένα σημαντικό μέρος της μείωσης του νερού αποδίδεται στις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η κατασκευή φραγμάτων και η εκτροπή των ποταμών για άρδευση των γεωργικών καλλιεργειών. Παράλληλα, όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, συμβάλλει ιδιαίτερα αρνητικά η κλιματική αλλαγή, καθώς οι αυξανόμενες θερμοκρασίες μεταβάλλουν τα πρότυπα της βροχής ανά τον κόσμο και αυξάνουν το ρυθμό εξάτμισης του γλυκού νερού. Οι επιστήμονες εκφράζουν την ανησυχία τους ότι η μείωση των πηγών φρέσκου νερού θα συνεχιστεί και στο μέλλον, με σοβαρές επιπτώσεις για τον ολοένα διογκούμενο πληθυσμό του πλανήτη.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Αυτό προκύπτει από την ανάλυση της κατάστασης 925 μεγάλων ποταμών μετά το 1948, που έκανε ομάδα επιστημόνων, υπό τον Αϊγκούο Ντάι του Εθνικού Κέντρου Ατμοσφαιρικών Ερευνών των ΗΠΑ, και δημοσιεύτηκε στο "Journal of Climate" (Περιοδικό του Κλίματος) της Αμερικανικής Μετεωρολογικής Εταιρίας, σύμφωνα με το BBC.
Από τον Κίτρινο ποταμό στην Κίνα μέχρι το Γάγγη στην Ινδία και από τον Νίγηρα στη Δυτική Αφρική μέχρι τον Αμαζόνιο στη Νότια Αμερική και τον ποταμό Κολοράντο στις ΗΠΑ, παρατηρείται μια διαχρονική μείωση του νερού που περιέχουν και χύνεται στους ωκεανούς.
Μόνες εξαιρέσεις αποτελούν τα ποτάμια στην περιοχή της Αρκτικής, όπου η ροή του νερού έχει αυξηθεί, καθώς έχει επιταχυνθεί το λιώσιμο των πάγων, καθώς και ο Βραχμαπούτρα στη Νότια Ασία και ο Γιανγκτσέ στην Κίνα, καθώς επίσης λιώνουν ταχύτερα οι παγετώνες των Ιμαλαΐων. Συνεπώς, κατά τους ερευνητές, η αύξηση του όγκου του νερού σε λίγα ποτάμια μάλλον πρόσθετη ανησυχία θα πρέπει να προκαλεί. Στο μέτρο που οι παγετώνες αυτοί σταδιακά εξαφανίζονται, η ροή και σε αυτά τα ποτάμια θα μειωθεί αισθητά στο μέλλον.
Ένα σημαντικό μέρος της μείωσης του νερού αποδίδεται στις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η κατασκευή φραγμάτων και η εκτροπή των ποταμών για άρδευση των γεωργικών καλλιεργειών. Παράλληλα, όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, συμβάλλει ιδιαίτερα αρνητικά η κλιματική αλλαγή, καθώς οι αυξανόμενες θερμοκρασίες μεταβάλλουν τα πρότυπα της βροχής ανά τον κόσμο και αυξάνουν το ρυθμό εξάτμισης του γλυκού νερού. Οι επιστήμονες εκφράζουν την ανησυχία τους ότι η μείωση των πηγών φρέσκου νερού θα συνεχιστεί και στο μέλλον, με σοβαρές επιπτώσεις για τον ολοένα διογκούμενο πληθυσμό του πλανήτη.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η σύγκριση με την οικονομική κατάσταση των γύρω μας φέρνει δυστυχία, ακόμα και αυτοκτονία
Οι άνθρωποι που συνεχώς συγκρίνουν τα εισοδήματά τους, το σπίτι ή το αυτοκίνητό τους με αυτά των συναδέλφων, γειτόνων και φίλων τους, αισθάνονται όλο και λιγότερο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους. Η διαρκής εστίαση της προσοχής σε αυτά που δεν έχει κανείς, αλλά έχουν οι γύρω του, μπορεί να τον κάνει τόσο δυστυχισμένο μάλιστα, σε σημείο που να φθάσει στην αυτοκτονία, σύμφωνα με δύο νέες μελέτες.
Η πρώτη μελέτη έγινε από τον Άντριου Κλαρκ και την Κλαούντια Σένικ της Σχολής Οικονομικών του Παρισιού και διαπίστωσε ότι το 75% των Ευρωπαίων θεωρούν σημαντικές τις εισοδηματικές συγκρίσεις. Επιπλέον, οι φτωχοί είναι πολύ πιο πιθανό να συγκρίνουν τους μισθούς και τον πλούτο τους με αυτόν των γύρω τους, ιδίως των πιο πλούσιων. Η έρευνα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι που η προσοχή τους στρέφεται διαρκώς στο πόσα παίρνουν οι άλλοι, νιώθουν λιγότερη ευτυχία στη ζωή τους.
«Ο άνθρωπος μπορεί να είναι κοινωνικό ζώο, αλλά το να κοιτά συνεχώς τι κάνουν οι γύρω του, φαίνεται πως κάνει τον κόσμο ένα λιγότερο ευτυχισμένο και πιο άνισο μέρος», σύμφωνα με την έρευνα. Όπως αναφέρει, όσο μεγαλύτερη σημασία αποδίδουν οι άνθρωποι στις συγκρίσεις, τόσο χαμηλότερο βαθμό ικανοποίησης αναφέρουν για τη ζωή τους συνολικά, για την υποκειμενική υγεία τους, για την ψυχολογική τους κατάσταση, την ικανοποίηση από την εργασία τους κ.α.
Η σύγκριση των εισοδημάτων φαίνεται πως είναι πιο οδυνηρή μεταξύ φίλων και συγγενών, παρά μεταξύ συναδέλφων. Οι άνθρωποι που συγκρίνουν τα εισοδήματά τους, το σπίτι ή το αυτοκίνητό τους με αυτά των φίλων και συγγενών τους, είναι δύο φορές πιο δυστυχισμένοι σε σχέση με όσους συγκρίνουν όλα αυτά με τους συναδέλφους τους. Μια ερμηνεία, κατά τους ερευνητές, είναι ότι οι εργαζόμενοι μπορεί να παρηγορηθούν ότι κάποια μέρα μπορεί να βγάζουν και αυτοί όσα ο προϊστάμενός τους, αλλά στην περίπτωση των φίλων και συγγενών, που έχουν διαφορετικές καριέρες, αυτή η παρηγοριά δεν έχει την ίδια ισχύ.
Μια δεύτερη μελέτη, από τη Μαίρη Ντάλι και τον Ντάνιελ Γουίλσον της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Σαν Φρανσίσκο, που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Βασιλικής Οικονομικής Εταιρίας της Βρετανίας, σύμφωνα με τη Daily Telegraph, διαπίστωσε ότι τα επίπεδα αυτοκτονίας είναι υψηλότερα στις πιο πλούσιες περιοχές μιας χώρας. Το γεγονός αυτό σημαίνει, κατά τους ερευνητές, ότι το να περιβάλλεται κανείς (ανεξάρτητα από το εισόδημά του) από πιο πλούσιους γείτονες και να συγκρίνεται διαρκώς με αυτούς, τον κάνει δυστυχισμένο, ακόμα και σε βαθμό να θέλει να δώσει τέρμα στη ζωή του.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η πρώτη μελέτη έγινε από τον Άντριου Κλαρκ και την Κλαούντια Σένικ της Σχολής Οικονομικών του Παρισιού και διαπίστωσε ότι το 75% των Ευρωπαίων θεωρούν σημαντικές τις εισοδηματικές συγκρίσεις. Επιπλέον, οι φτωχοί είναι πολύ πιο πιθανό να συγκρίνουν τους μισθούς και τον πλούτο τους με αυτόν των γύρω τους, ιδίως των πιο πλούσιων. Η έρευνα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι που η προσοχή τους στρέφεται διαρκώς στο πόσα παίρνουν οι άλλοι, νιώθουν λιγότερη ευτυχία στη ζωή τους.
«Ο άνθρωπος μπορεί να είναι κοινωνικό ζώο, αλλά το να κοιτά συνεχώς τι κάνουν οι γύρω του, φαίνεται πως κάνει τον κόσμο ένα λιγότερο ευτυχισμένο και πιο άνισο μέρος», σύμφωνα με την έρευνα. Όπως αναφέρει, όσο μεγαλύτερη σημασία αποδίδουν οι άνθρωποι στις συγκρίσεις, τόσο χαμηλότερο βαθμό ικανοποίησης αναφέρουν για τη ζωή τους συνολικά, για την υποκειμενική υγεία τους, για την ψυχολογική τους κατάσταση, την ικανοποίηση από την εργασία τους κ.α.
Η σύγκριση των εισοδημάτων φαίνεται πως είναι πιο οδυνηρή μεταξύ φίλων και συγγενών, παρά μεταξύ συναδέλφων. Οι άνθρωποι που συγκρίνουν τα εισοδήματά τους, το σπίτι ή το αυτοκίνητό τους με αυτά των φίλων και συγγενών τους, είναι δύο φορές πιο δυστυχισμένοι σε σχέση με όσους συγκρίνουν όλα αυτά με τους συναδέλφους τους. Μια ερμηνεία, κατά τους ερευνητές, είναι ότι οι εργαζόμενοι μπορεί να παρηγορηθούν ότι κάποια μέρα μπορεί να βγάζουν και αυτοί όσα ο προϊστάμενός τους, αλλά στην περίπτωση των φίλων και συγγενών, που έχουν διαφορετικές καριέρες, αυτή η παρηγοριά δεν έχει την ίδια ισχύ.
Μια δεύτερη μελέτη, από τη Μαίρη Ντάλι και τον Ντάνιελ Γουίλσον της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Σαν Φρανσίσκο, που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Βασιλικής Οικονομικής Εταιρίας της Βρετανίας, σύμφωνα με τη Daily Telegraph, διαπίστωσε ότι τα επίπεδα αυτοκτονίας είναι υψηλότερα στις πιο πλούσιες περιοχές μιας χώρας. Το γεγονός αυτό σημαίνει, κατά τους ερευνητές, ότι το να περιβάλλεται κανείς (ανεξάρτητα από το εισόδημά του) από πιο πλούσιους γείτονες και να συγκρίνεται διαρκώς με αυτούς, τον κάνει δυστυχισμένο, ακόμα και σε βαθμό να θέλει να δώσει τέρμα στη ζωή του.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τετάρτη 29 Απριλίου 2009
ΙΔΡΥΣΗ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Με την πρωτοβουλία και την ευλογία της ΑΘΜ του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεοδώρου Β’ περί της δημιουργίας ενός Πατριαρχικού Οργανισμού αξιοποιήσεως διεθνών και ευρωπαϊκών αναπτυξιακών καί ανθρωπιστικών προγραμμάτων και κατόπιν της περατώσεως των προβλεπομένων διαδικασιών σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος, ιδρύθηκε Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με νομική προσωπικότητα του ελληνικού Αστικού Κώδικα, με την επωνυμία "ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ" και τον διακριτικό τίτλο "LIGHT OF AFRICA".Η Εταιρεία αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.), κοινωφελές, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρος και διέπεται από τις διατάξεις 60 επ. και 741-784 του ελληνικού Αστικού Κώδικα, ως και από τις διατάξεις του εγκεκριμένου Καταστατικού της από το Πρωτοδικείο Αθηνών. Αποτελεί Μη Κυβερνητική Οργάνωση (Μ.Κ.Ο.), σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.2731/1999 και τη λοιπή εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία που διέπει ή θα διέπει τις Μ.Κ.Ο. στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εταίροι της Μ.Κ.Ο. είναι οι: Σεβ.Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε κ.Γεώργιος, Εριτ.κα.Μαριάννα Βαρδινογιάννη, Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNESCO, Αρχόντισσα του Πατριαρχικού Θρόνου Αλεξανδρείας, Εντιμ.κ.Τάκης Αράπογλου, Πρόεδρος της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, Ελλογιμ.κ.Χρήστος Ζερεφός, Καθηγητής Πανεπιστημίου- Ακαδημαϊκός, Άρχων Μ.Διδάσκαλος του Πατριαρχικού Θρόνου και Εντιμ.κ.Αλέξανδρος Σαρακάκης, Επιχειρηματίας, ο οποίος είναι ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Μ.Κ.Ο.
Βασικός στόχος της Μ.Κ.Ο. "ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ" είναι η διεξαγωγή ανθρωπιστικού, κοινωνικού, πνευματικού, πολιτιστικού, παιδαγωγικού, επισιτιστικού και αναπτυξιακού έργου στους λαούς των χωρών της Αφρικανικής ηπείρου, προκειμένου να συντελέσει στην οικονομική, κοινωνική και πνευματική ανάπτυξη αυτών, ως και στην καταπολέμηση της φτώχειας.
Στα πλαίσια του προαναφερομένου βασικού σκοπού οι δράσεις της Εταιρείας θα καλύπτουν μεταξύ άλλων τους τομείς της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, των βιοτικών αναγκών, των βασικών κοινωνικών υποδομών, της βασικής και επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και επιμορφώσεως, της πνευματικής καταρτίσεως, της οικοδομήσεως και ενδυναμώσεως των θεσμών, της προασπίσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θρησκευτικών ελευθεριών, της ισότητος των δύο φύλων, της προσβάσεως των γυναικών στους τομείς υγείας, εκπαιδεύσεως, χρηματοδοτήσεως και επαγγελματικής αποκαταστάσεως, της διασώσεως και συντηρήσεως ιστορικών, πολιτιστικών, πολιτισμικών και θρησκευτικών μνημείων και κτιρίων, ως και ο τομέας των διαλόγων και της πολιτισμικής προσεγγίσεως των λαών.
Στα πλαίσια των ως άνω σκοπών η Εταιρεία θα επιδιώκει να αναλαμβάνει διεθνείς συνεργασίες με αξιόπιστους φορείς της κοινωνίας των πολιτών (Μ.Κ.Ο., τοπικούς αναπτυξιακούς φορείς, Υπουργεία, Ο.Τ.Α., Πανεπιστημιακά ιδρύματα, Διεθνείς, Αφρικανικούς και Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς, μαζικούς φορείς όπως συνεταιρισμούς, συλλόγους, σωματεία, αλλά και φορείς ιδιωτικής και επιχειρηματικής πρωτοβουλίας σε διεθνές, ευρωπαϊκό και τοπικό επίπεδο).
Η Μ.Κ.Ο. "ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ" τελεί υπό την εποπτεία και σε συνεργασία με την Πατριαρχική Διεύθυνση Αναπτυξιακών Έργων του Θρόνου, της οποίας Διευθυντής τυγχάνει ο Πανοσιολ.Αρχιμ.κ.Παντελεήμων Αράθυμος, Προϊστάμενος του Ιερού Καθεδρικού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας. Η εξονομασθείσα Πατριαρχική Διεύθυνση θα αποτελεί και τον σύνδεσμο της Μ.Κ.Ο. με τις εκκλησιαστικές Επαρχίες και τους Οργανισμούς του παλαιφάτου Πατριαρχείου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)