Το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη

Το πρόγραμμα του 30ου Α.Ε.Μ.Θ.

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

30η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

9 – 11 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Για τριακοστή συνεχή χρονιά θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη η επιστημονική συνάντηση που αφορά στις ανασκαφές στη Μακεδονία και τη Θράκη. Θα γίνουν 89 ανακοινώσεις σχετικές με την αρχαιολογική έρευνα που διεξάγεται στον βορειοελλαδικό χώρο από την Καστοριά ως τον Έβρο.Οι αρχαιολόγοι σάς προσκαλούν να παρακολουθήσετε τις εργασίες αυτής της συνάντησης στην αίθουσα τελετών του παλαιού κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ

ΕΙΔΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΕΡΕΥΝΑΣ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΜΕΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ATTIKO ΜΕΤΡΟ A.E.

Την έκδοση των πρακτικών επιχορηγεί το ΥΠ.ΠΟ.Α.

ΠΕΜΠΤΗ 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

ΠΡΩΙ: 9:00 – 14:45

9:00 Προσφωνήσεις επισήμων – Κήρυξη έναρξης εργασιών

9:30    1. Γ. Στρατούλη
Νεολιθικός οικισμός Αυγής Καστοριάς. Το ερευνητικό πρόγραμμα και οι εκπαιδευτικές δράσεις (2002-2016).

9:45    2. Δ. Δαμάσκος, Δ. Πλάντζος
Πανεπιστημιακή ανασκαφή Άργους Ορεστικού.

10:00  3. Μ. Λουκμά, Α. Σιαφάκα, Ε. Μπιλμπιλή, Α. Τάντσης, Μ. Στεφανίδου
Κουρσούμ Τζαμί: το τελευταίο οθωμανικό τέμενος της Καστοριάς.

10:15  4. Παν. Χρυσοστόμου
Οι χερσαίες, οι παρόχθιες και οι λιμναίες εγκαταστάσεις της περιοχής του λεκανοπεδίου Αμυνταίου Φλώρινας.

10:30  5. Λ. Γκέλου, Κ. Μοσχάκης, Γ. Αδαμίδου, Ι. Στεφάνου
Ανάργυροι VIIc. Ένας νέος νεολιθικός οικισμός στο ορυχείο πεδίου Αμυνταίου.

10:45  6. Παν. Χρυσοστόμου
Η περιοχή των τεσσάρων λιμνών του λεκανοπεδίου Αμυνταίου κατά τους ιστορικούς χρόνους. Τα νεότερα στοιχεία για την κατοίκηση της Βόρειας Εορδαίας από τον 11ο αι. π.Χ. έως τον 4ο αι. μ.Χ.

11:00  7. Λ. Γκέλου
Το νεκροταφείο αρχαϊκών και κλασικών χρόνων της Αχλάδας Φλώρινας. Δύο χρόνια ανασκαφής 2015-2016.

11:15-11:30  Συζήτηση

11:30-11:45  Διάλειμμα

11:45  8. Ν. Ευστρατίου, P. Biagi, R. Nisbet, E. Starnini
Δέκα χρόνια παλαιολιθικής έρευνας στην περιοχή της Σαμαρίνας στην Πίνδο: αποτελέσματα και προοπτικές.

12:00  9. Σ. Δρούγου, Χ. Καλλίνη, Α. Θάνος
Καστρί Γρεβενών. Μεταξύ Ηπείρου και Μακεδονίας.

12:15  10. Γ. Καραμήτρου-Μεντεσίδη
Νομοί Κοζάνης και Γρεβενών. Από το αρχαιολογικό έργο της τελευταίας δεκαετίας.

12:30  11. Α. Χονδρογιάννη-Μετόκη
Η ζωή στην κοιλάδα του μέσου ρου του Αλιάκμονα: μια προσέγγιση μέσα από τα τοπογραφικά δεδομένα.

12:45  12. Β. Τζεβελεκίδη
Διαχείριση και κατανάλωση ζώων στον νεολιθικό οικισμό «Κλείτος Ι» στην Κοζάνη.

13:00  13. Μ. Χειμωνοπούλου, Μ. Χατζημιχάλη, Σ. Κούτσιανου, Α. Κούτσιανου
Η β΄ φάση του έργου αποκατάστασης του κάστρου των Σερβίων.

13:15  14. Α. Κοτταρίδη, Μ. Χειμωνοπούλου, Μ. Χατζημιχάλη, Κ. Τζίμπουλας
Η αποκατάσταση του αρχοντικού της Πούλκως στη Σιάτιστα.

13:30  15. Χ. Παλιαδέλη, Α. Κυριάκου, Α. Τούρτας
Βεργίνα 2007-2016.Αποτελέσματα και προσδοκίες της πανεπιστημιακής ανασκαφής στον τομέα της Αγοράς των Αιγών.

13:45  16. Χ. Παλιαδέλη, Α. Κυριάκου, Δ. Τσίποτας, Κ. Καλαμαρτζή, Μ. Καρτά, Μ. Καντεράκη
Μελέτη κατάστασης διατήρησης και προτάσεις επεμβάσεων συντήρησης και αποκατάστασης του αρχαιολογικού χώρου στην περιοχή του Ιερού της Εύκλειας.

14:00  17. Σ. Δρούγου
Ταφικά μνημεία στη νεκρόπολη των Αιγών.

14:15  18. Π. Φάκλαρης, Β. Σταματοπούλου
Η οχύρωση της Βεργίνας.

14:30-14:45  Συζήτηση

ΠΕΜΠΤΗ 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

ΑΠΟΓΕΥΜΑ: 16:45 – 21:15

16:45  1. Α. Κοτταρίδη
Το ανάκτορο του Φιλίππου Β΄ στις Αιγές: η «αναγνώριση» ενός αρχετυπικού κτηρίου.

17:00  2. Α. Κοτταρίδη, Κ. Νικολαΐδου
Ψηφιακό μουσείο: «Μέγας Αλέξανδρος. Από τις Αιγές στην Οικουμένη».

17:15  3. Ε. Στεφανή, Ν. Μερούσης
Η εγχάρακτη κεραμική από τον οικισμό Αγγελοχωρίου Ημαθίας. Συμβολή στη μελέτη της κεραμικής της Ύστερης εποχής του Χαλκού στη Μακεδονία.

17:30  4. Ε. Στεφανή
Η λατρεία της Μητέρας των θεών στη Λευκόπετρα. Στην αναζήτηση μιας μακραίωνης παράδοσης.

17:45  5. Α. Κουκουβού
Αρχαία λατομεία οικοδομικού λίθου: η περίπτωση της Μακεδονίας.

18:00  6. Α. Κοτταρίδη, Γ. Σκιαδαρέσης, Μ. Χειμωνοπούλου, Μ. Χατζημιχάλη, Κ. Τζίμπουλας
Η Παλιά Μητρόπολη της Βέροιας: ξανακερδίζοντας ένα χαμένο μνημείο.

18:15  7. Μ. Χειμωνοπούλου, Μ. Χατζημιχάλη
Η αποκατάσταση των δύο οθωμανικών οικιών της αυλής του Βυζαντινού Μουσείου Βέροιας.

18:30  8. Σ. Κουλίδου, Π. Τριτσαρόλη
Πρακτικές δευτερογενούς μεταχείρισης των νεκρών στην περιοχή του μακεδονικού Ολύμπου. Οι περιπτώσεις των μυκηναϊκών νεκροταφείων στην Τριμπίνα και στο Ρέμα Ξυδιάς, στον Πλαταμώνα Πιερίας.

18:45-19:00  Συζήτηση

19:00-19:15  Διάλειμμα

19:15  9. Ε. Κλινάκη, Β. Κυπριανού, Α. Αδαμίδου, Β. Σπαθοπούλου, Α. Καραμήντζας, Α. Καρουλάς, Κ. Νίκα
Περιήγηση στο βιωματικό πάρκο Λειβήθρων νομού Πιερίας.

19:30  10. Σ. Πινγιάτογλου, Ε. Παπαγιάννη, Κ. Βαστέλη, Ε. Παυλοπούλου, Δ. Τσιάφης
Ανασκαφή Δίου: 2007-2016.

19:45  11. Α. Μέντζος, Δ. Μηνασίδης, Κ. Φραγκούλης
Δίον: οι έρευνες στην οικία της Όψιμης Αρχαιότητας (2007-2016).

20:00  12. Α. Ουλκέρογλου
Δημόσια λουτρικά συγκροτήματα στο Δίον.

20:15  13. Μ. Μπέσιος, Α. Αθανασιάδου, Κ. Νούλας
Ανασκαφές στη Μεθώνη και τη «χώρα» της.

20:30  14. Κ. Κωτσάκης, P. Halstead
Παλιάμπελα Κολινδρού: Έρευνα στον οικισμό της Αρχαιότερης Νεολιθικής.

20:45 15. Ι. Σιαμίδου, Κ. Κωτσάκης, Ν. Ούρεμ-Κώτσου, S. Perić,  P. Halstead
Οίκημα της Μέσης Νεολιθικής περιόδου από τον οικισμό των Παλιαμπέλων Κολινδρού Πιερίας.

21:00-21:15 Συζήτηση

Ο Άγιος Θεόδωρος του Βρανόκαστρου...

Όλοι οι κάτοικοι του Παλαιοχωρίου αλλά και επισκέπτες από όλη την γύρω περιοχή αναμένεται να ανηφορίσουν το Σάββατο 4 Μαρτίου, στο λόφο του Κάστρου του Παλαιοχωρίου προκειμένου να τιμήσουν τον Άγιο Θεόδωρο.

Στην ακρόπολη του κάστρου βρίσκεται και το μικρό εικονοστάσι του Αγίου Θεοδώρου και εκεί τελείται μια παράκληση ενώ ακολουθεί μια όμορφη εκδήλωση με τη φροντίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Παλαιοχωρίου. Πρόκειται, για τη συνέχιση μιας μεσαιωνικής παράδοσης, η οποία θέλει ο Άγιος Θεόδωρος να τιμάται στο Κάστρο, κάτι που οι κάτοικοι του Παλαιοχωρίου δεν ξεχνούν εδώ και αιώνες.

Το κάστρο

Στα ανατολικά του Παλαιοχωρίου, στην κορυφή ενός από τους πρόβουνους του θρυλικού Παγγαίου, βρίσκονται τα ερείπια ενός κάστρου, το οποίο είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία αλλά και την παράδοση της περιοχής. Πρόκειται για το Κάστρο του Παλαιοχωρίου, που για αιώνες είναι γνωστό ως «το Κάστρο του Αλέξανδρου», και το οποίο γνώρισε στιγμές δόξας στους 18 σχεδόν αιώνες λειτουργίας του.

Το «Κάστρο του Αλέξανδρου» είναι μια οχυρή εγκατάσταση που ιδρύθηκε στο λόφο ανατολικά του Παλαιοχωρίου στα χρόνια της βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αρχικά για να προστατεύονται τα μεταλλεία χρυσού που λειτουργούσαν στην περιοχή, και τα οποία συνέδραμαν στην υλοποίηση της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το 1185 ο Βυζαντινός Στρατηγός Αλέξιος Βρανάς ανακατασκευάζει το κάστρο, οπότε και μετονομάζεται σε Βρανόκαστρο. Αυτή τη φορά ο ρόλος του είναι να ελέγχει και να εποπτεύει τη δίοδο που δημιουργούνταν μεταξύ του ορεινού όγκου του Παγγαίου και της λίμνης, που κάλυπτε την σημερινή πεδιάδα των Φιλίππων.

Σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος του Κάστρου είναι επισκέψιμος και μπορεί κανείς ν’ ανηφορίσει προκειμένου να θαυμάσει την υπέροχη θέα. Ο επισκέπτης ανηφορίζοντας στο κάστρο, μπορεί να περπατήσει ανάμεσα στους πύργους και στα τείχη. Ανάμεσα στα ερείπια του οικισμού που υπήρχε εκεί και να φανταστεί τις μάχες και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκεί. Από εκεί πάνω, μπορεί να παρατηρήσει κάθε σπιθαμή της περιοχής, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο ιστορικός Θουκυδίδης αφήνοντας ημιτελές το μνημειώδες έργο του, κάτω από τη σκιά του ιερού βουνού των αρχαίων Ελλήνων, του Παγγαίου.

Μην ξεχάσετε τον "Μάρτη" στο χέρι...

Κάποιοι πιστεύουν ότι προέρχεται από τα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου οι μύστες έδεναν μια κλωστή, που ονόμαζαν «Κρόκη» στο δεξί τους χέρι και στο αριστερό τους πόδι.

Σήμερα η παράδοση του Παλαιοχωρίου θέλει τα παιδιά να φορούν στον καρπό τους, από την 1η Μαρτίου, ένα βραχιόλι φτιαγμένο από κόκκινη και λευκή κλωστή, που είναι γνωστό ως «Μάρτης». Δεν λείπουν ωστόσο και περιπτώσεις όπου ο «Μάρτης» είναι δαχτυλίδι και όχι βραχιόλι. Μάλιστα, όπως αναφέρει η παράδοση, ο «Μάρτης» προστάτευε τα πρόσωπα των παιδιών από το κάψιμο του πρώτου ήλιου της άνοιξης.

Ο «Μάρτης» φτιαχνόταν την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου, και τα παιδιά τον φορούσαν το πρωί της 1ης Μαρτίου, πριν βγουν από το σπίτι.

Ο «Μάρτης» έβγαινε σε τρεις μέρες και στη συνέχεια τοποθετούνταν κάτω από μια πέτρα, όπου παρέμενε για κάποιες ημέρες. Εκεί ανάλογα με το τι ζωύφια υπήρχαν κάτω από την πέτρα, όταν τη σήκωναν, έτσι θα κυλούσε η χρονιά για το σπίτι, όσον αφορά πάντα την παραγωγή.
Στη συνέχεια, ο «Μάρτης» τοποθετούνταν πάνω σε ένα θάμνο προκειμένου να τον πάρουν τα πουλιά για να τον χρησιμοποιήσουν στο χτίσιμο της φωλιάς τους.

Η "Σωματότητα" της Χριστίνας Βούλγαρη στη Myrό Gallery

H Myrό Gallery σας προσκαλεί να παρευρεθείτε στα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας της Χριστίνας Βούλγαρη στον χώρο της Βιτρίνας της την Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 στις ΟΚΤΩ (20.00) το βράδυ.

Το σύνολο «σωματότητα», της Χριστίνας Βούλγαρη είναι έρευνα αυτοπροσδιορισμού μέσα από το φωτογραφικό φακό. Το σώμα είναι η εδράζουσα σύνθεση. Όχι ένα οποιοδήποτε σώμα, αλλά της ίδιας της φωτογράφου. Οι ιδιότητες, η ευπλασία του, η μοναδικότητα των χαρακτηριστικών, τα σημάδια και οι παρεμβάσεις πάνω σε αυτό είναι στίγματα στον κόσμο και θέσεις της ταυτότητας. Είναι το πολύμορφο περιεχόμενο της ανθρώπινης φύσης που αντανακλάται στο σώμα.

Η ψυχική, η βιωματική και η εμπειρική ταυτότητα του υποκειμένου, μορφοποιούνται μέσα από την επίσης προσωπική παρέμβαση στις αρχικές λήψεις, η οποία παρότι γίνεται με ψηφιακά μέσα, φαντάζει σχεδόν ζωγραφική. Αυτά τα μη απτά χαρακτηριστικά της ταυτότητας, διανύουν τη διαδρομή με όχημα το σώμα της ίδιας της φωτογράφου για να καταδειχθεί πως είμαστε το φέρον απτό αντικείμενο του περιεχόμενου μας. Το ένα δεν ζει χωρίς το άλλο. Απεναντίας, αλληλοπροσδιορίζονται και αλληλοσυμπληρώνονται διαρκώς σε έναν αέναο κύκλο. Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα ανεξάντλητο όχημα έμπνευσης και ιδιοτήτων, απόλυτα εξατομικευμένο, αυτοδύναμο, αυτοπροσδιοριζόμενο και η αναμφισβήτητη απόδειξη της ουσίας μας. Περικλείει το περιεχόμενό μας, το οποίο άλλοτε εικονογραφείται ολοκληρωμένα και άλλοτε ελλιπώς προς τον έξω κόσμο. Το ερώτημα επομένως είναι, πόση από την πραγματική μας ταυτότητα αποκαλύπτουμε. Πόση «σωματότητα»;

Σύντομο Βιογραφικό

Η Χριστίνα Βούλγαρη γεννήθηκε το 1985 στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το τμήμα Πλαστικών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 2007 με βραβεύσεις από το Ι.Κ.Υ και φορείς του πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Με υποτροφία του Ι.Κ.Υ συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο ίδιο τμήμα από όπου και αποφοίτησε το 2010 με ειδίκευση στην Ιστορία Νεοελληνικής Τέχνης και Επιμέλεια Εκθέσεων.  Μεταξύ 2011 και 2013 εργάστηκε και μετεκπαιδεύτηκε στο Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης του Τμήματος Φιλοσοφικής του Karls Ruprecht Universität της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία. Έχει συνεργαστεί με μεγάλα μουσεία και Πινακοθήκες ανά την Ελλάδα στην αποδελτίωση και φωτογραφική καταλογογράφηση αρχειακού υλικού και έργων τέχνης, επιμελήθηκε στο Goethe Institut της Θεσσαλονίκης εκθέσεις φωτογραφίας και από το 2013 εργάζεται ως φωτογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα εκπονεί τη διδακτορική της διατριβή στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 8 Απριλίου 2017, και θα είναι ανοικτή -με ελεύθερη είσοδο για το κοινό- Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 - 14.00 & 17.00 - 21.00 και το Σάββατο 11.00 – 15.00.

Archive Alert: Διαδικτυακή πλατφόρμα διάσωσης ιστορικών αρχείων

«Εντόπισε – Δήλωσε – Σώσε» θα μπορούσε επιγραμματικά να είναι το τρίπτυχο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η ιδέα για τη δημιουργία του «Archive Alert», το οποίο προκαλεί μεμονωμένα άτομα, συλλογικότητες και την πολιτεία να στρέψουν με μεγαλύτερη θέρμη το ενδιαφέρον τους σε ένα παραμελημένο ζήτημα, αυτό της διάσωσης των ιστορικών αρχείων. Στη συνείδηση των περισσότερων τα ιστορικά αρχεία αποτελούν μόνο παλιά έγγραφα που αφορούν σημαντικά πρόσωπα και γεγονότα, ενώ στην καθημερινότητά μας παράγουμε πλήθος τέτοιων αρχείων κάθε μορφής (ηλεκτρονικά, έντυπα κ.ά.) τα οποία, μετά τη χρήση τους, αποτελούν ιστορικό υλικό. Οτιδήποτε, λοιπόν, έρχεται από το παρελθόν, ανεξαρτήτως όγκου, χρονολογίας, περιεχομένου και υποστρώματος είναι αναγκαίο να διασωθεί και να αποφασίσουν οι αρμόδιοι φορείς σε ποιο βαθμό θα καταστραφεί, έτσι ώστε να μη χαθούν σημαντικές πληροφορίες.

Το «Archive Alert» (www.archivealert.gr) αποτελεί μια διαδικτυακή πλατφόρμα όπου μεμονωμένα άτομα, φορείς και συλλογικότητες μπορούν να δηλώνουν αρχεία και κάθε άλλο υλικό, το οποίο αναδεικνύει την πολιτιστική κληρονομιά (οπτικοακουστικό υλικό, χάρτες, φωτογραφίες, έντυπα, εφημερίδες, αφίσες κ.ά.). Υλικό που κατέχουν ή εντόπισαν ή αντιλήφθηκαν και θεωρούν ότι κινδυνεύει, λόγω άγνοιας, αμέλειας ή έλλειψης εξειδικευμένης γνώσης σχετικά με τη διάσωση και χρήση του. Παράλληλα, υπάρχει η δυνατότητα σε όσους/όσες εγγραφούν στην πλατφόρμα και κατέχουν αρχειακό υλικό και ιστορικά τεκμήρια είτε απλώς να τα δηλώσουν προς ενημέρωση των αρχειακών φορέων, είτε να προσκαλέσουν ειδικό προσωπικό για την καταγραφή, ταξινόμηση, διάσωση και αξιοποίησή του.

Η πλατφόρμα επιτρέπει την καταγραφή και στη συνέχεια, ανάλογα με το υλικό που δηλώνεται, ενημερώνει με αυτόματο τρόπο όλους τους φορείς τους οποίους μπορεί να τους αφορά. Είναι αναγκαίο να επισημανθεί, πως η χρήση της πλατφόρμας είναι δωρεάν, τόσο για τους χρήστες-πληροφορητές όσο και για τους αρχειακούς φορείς, ενώ απαγορεύεται κάθε είδους αγοραπωλησία αρχειακού και πολιτιστικού υλικού.

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο έρχονται στη δημοσιότητα υποθέσεις παραμέλησης και καταστροφής αρχειακών συνόλων (π.χ. δημοτικών και κοινοτικών αρχείων, αρχείων επιχειρήσεων κ.ά.) ή καπηλείας και εμπορίας αρχειακών συλλογών, ακόμα και δημόσιων αρχείων. Στην κατεύθυνση αυτή η πλατφόρμα έρχεται να βοηθήσει ως εργαλείο διαμεσολάβησης με νόμιμο τρόπο για την ενημέρωση των αρμόδιων φορέων και ανάπτυξης συνεργασιών για τη διάσωση του εν λόγω υλικού. Οι φορείς που μπορούν να εγγραφούν στην πλατφόρμα είναι αναγκαίο να είναι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, να διαθέτουν αρχειακές συλλογές και διαδικασίες ελεύθερης πρόσβασης στο υλικό. Ο πρώτος και βασικός φορέας συνεργασίας είναι η κεντρική υπηρεσία των Γενικών Αρχείων του Κράτους. Επιπλέον, το όλο εγχείρημα έχει στόχο την αναβάθμιση του αρχειακού υλικού στη συνείδηση των πολιτών και την ενίσχυση του διαλόγου για τη διάσωση και αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς εν γένει. Η συστηματική συγκέντρωση και διάσωση των αρχείων που κινδυνεύουν δεν αποτελεί επιλογή, αλλά κοινωνική και επιστημονική αναγκαιότητα.
Το «Archive Alert» σχεδίασαν οι ιστορικοί Παναγιώτης Ανδριανόπουλος, Στέφανος Βαμιεδάκης, Γιώργος Γάσιας, Γιάννης Γονατίδης, και Χρήστος Χρυσανθόπουλος μέλη του συλλογικού εγχειρήματος της Αρχείων Τάξις. Η Αρχείων Τάξις δραστηριοποιείται από το 2011 στη διάσωση, καταγραφή, τεκμηρίωση και ανάδειξη ιστορικών αρχείων και άλλων πολιτιστικών αγαθών. Το εργαστήρι επιχειρηματικού πολιτισμού Ματαρόα υποστηρίζει τεχνικά την πλατφόρμα. Η υλοποίηση του έργου χρηματοδοτήθηκε από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης επιστημονικών εταιρειών 2016.

Η παρουσίαση του «Archive Alert» θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου και ώρα 14.00 στον Ιανό (Σταδίου 24 – Αθήνα).
Η εκδήλωση στο Facebook, εδώ : https://www.facebook.com/events/867549033347409/

(Δελτίο Τύπου)

Ψηφιακή ανασύνθεση της θείας λειτουργίας στην Αγία Σοφία

(Πηγή: Ανασκαφή)

Δύο φορές τα τελευταία χρόνια, ερευνητές και επιστήμονες του πανεπιστημίου του Stanford προσπαθούν να δημιουργήσουν ψηφιακά την εμπειρία του να βρίσκεται κάποιος στην Αγία Σοφία την περίοδο του Βυζαντίου.

Σε συνεργασία με την χορωδιακή ομάδα Cappella Romana, κατάφεραν να ανασυνθέσουν ψηφιακά την ακουστική του ιερού κτιρίου και να παρουσιάσουν βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική στο Bing Concert Hall του πανεπιστημίου, σαν να βρίσκονταν στην Αγία Σοφία. Οι προσπάθειές τους είναι μέρος μιας πολυετούς συνεργασίας μεταξύ των τμημάτων του Πανεπιστήμιο του Stanford, που θέτει το ερώτημα: μπορεί η σύγχρονη τεχνολογία να μας βοηθήσει να ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο;

Το project Icons of Sound εστιάζει στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας, χρησιμοποιώντας καταγραφές από σκάσιμο μπαλονιών στο χώρο και άλλες ηχητικές και οπτικές ερευνητικές μεθόδους προκειμένου να κατανοηθεί η ακουστική του κτιρίου μέσα από τους ήχους. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τα δεδομένα για να αναδημιουργήσουν την εμπειρία του να βρίσκεσαι εκεί, μια εμπειρία που υπήρξε κατά κάποιο τρόπο διαχρονική για τα 1500 σχεδόν χρόνια που στέκεται το κτίριο. Ωστόσο, πολλά έχουν αλλάξει για την Αγία Σοφία σε αυτό το διάστημα.

(ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ)

Κατά τη διάρκεια της ζωής του κτιρίου, «με τις γιγάντιες αντηρίδες και τους ψηλούς μιναρέδες», υπήρξε ο χώρος όπου σύμφωνα με τον συγγραφέα Fergus Μ. Bordewich πραγματοποιήθηκε «μια πολιτιστική σύγκρουση επικών διαστάσεων». Όπως χαρακτηριστικά γράφει, το όνομα του κτιρίου στα ελληνικά «Ιερή Σοφία», αντιπροσωπεύει τις κληρονομιές «του μεσαιωνικού Χριστιανισμού, της οθωμανικής αυτοκρατορίας, της αναζωπύρωσης του Ισλάμ και της σύγχρονης κοσμικής Τουρκίας».

«Όταν χτίστηκε τον 6ο αιώνα (οι γραπτές πηγές δείχνουν ότι αφιερώθηκε το 537), η Αγία Σοφία ήταν μια ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία και το στολίδι της Κωνσταντινούπολης, προτού γίνει το μεγαλύτερο θρησκευτικό κτίριο της οθωμανικής αυτοκρατορίας κατά τον 15ο αιώνα», γράφει ο Kaya Genç για την The Paris Review, «και τζαμί». Το 1935 εκκοσμικεύθηκε και μετατράπηκε σε μουσείο, αν και υπήρχαν αντιδράσεις από εθνικιστικές ομάδες να μετατραπεί και πάλι σε ένα πλήρως λειτουργικό τζαμί.

(ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ)

Η μουσική σύνθεση που εκτελεί η Cappella Romana είναι ιστορική χριστιανική μουσική. Μεγάλο μέρος της εργασίας τους για το έργο της Αγίας Σοφίας δεν έχει ακουστεί εδώ και αιώνες, γράφει ο Jason Victor serinus για το blog του Stanford.

Για να ανασυνθέσουν τον μοναδικό ήχο, οι ερμηνευτές τραγούδησαν ακούγοντας τις προσομοιωμένες ακουστικές της Αγίας Σοφίας μέσω ακουστικών στα αυτιά τους. Το τραγούδι τους τέθηκε στη συνέχεια μέσα από τον ίδιο ακουστικό προσομοιωτή και έπαιξε κατά τη διάρκεια της ζωντανής παράστασης της χορωδίας μέσω των ηχείων της αίθουσας συναυλιών, την ίδια στιγμή που τραγουδούσαν, κάνοντας την απόδοση του ήχου να μοιάζει με αυτή της Κωνσταντινούπολης, στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας.

«Η μοναδική ακουστική της Αγίας Σοφίας έχει δραματική επίπτωση όχι μόνο στο επίπεδο του ήχου, αλλά και στην ίδια τη παράσταση», αναφέρει η εταιρεία ηχοληψίας που κατέγραφε με μικρόφωνο τους ερμηνευτές της χορωδίας. «Οι ερμηνευτές επιβραδύνουν το ρυθμό τους ώστε να συνεργάζονται σχεδόν με τα 11 δευτερόλεπτα του μακρύ χρόνου αντήχησης, ενώ οι ψάλτες που κρατούν τον ίσο, ερμηνεύουν ποικίλα αλλά διακριτικά στο χώρο τους για να συντονιστούν με το κτίριο. Ως εκ τούτου, για να δημιουργήσουμε μια εικονική απόδοση, οι ερμηνευτές πρέπει να ακούν το χώρο σε πραγματικό χρόνο».

Δεν υπάρχει υποκατάστατο από το είσαι πραγματικά εκεί. Αλλά δεδομένου ότι είναι αδύνατο να ταξιδέψει κανείς πίσω στο χρόνο για να είναι παρών σε μια εκκλησία του 10ου αιώνα, αυτό είναι ίσως το επόμενο καλύτερο πράγμα.

(Πηγή: The Archaeology News Network, Ανασκαφή)

Καλά Χριστούγεννα!!!

Εγκύκλιος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ελευθερουπόλεως Επί Τη Εορτή Των Χριστουγέννων 2016

«Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί…»

Ἑορτάζομε, ἀγαπητοί ἀδελφοί, καί πάλι, Χάριτι τοῦ Παναγάθου καί Φιλανθρώπου Θεοῦ, τήν «Μητρόπολη τῶν ἑορτῶν μας» τά εὐλογημένα καί πανευφρόσυνα Χριστούγεννα. Καί ἡ ἑορτή αὐτή τῆς Ἐκκλησίας μας ὁδηγεῖ, πρέπει νά ὁδηγεῖ καί νά κατευθύνει τόν νοῦν καί τήν καρδιά μας στήν ἄπειρη Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μας, ὁ Ὁποῖος ὅπως μᾶς διδάσκει ὁ Ἀπόστολος Του Παῦλος «ἐφανερώθη ἐν σαρκί» (Α΄ Τιμ. 3,16), δηλαδή ἐμφανίσθηκε ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους μέ σάρκα ἀνθρώπου. Ἤ ὅπως ἐκήρυττε αἰῶνες πρίν ἀπό τόν ἐρχομό Του στή γῆ ὁ θεοφόρος Προφήτης τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης «παρουσιάσθηκε στή γῆ καί συναναστράφηκε τούς ἀνθρώπους» (Βαρούχ 3,38).

Αὐτά ἀναλογιζόμενοι, αὐτά τά ὑψηλά καί ὡραία τέτοιες ἡμέρες γιορτινές, συγχρόνως σκεπτόμαστε καί τούς ἀρχαίους  μας προγόνους, πού ἔζησαν  πρό Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι  μέσα στή φαντασία των τήν τόσο γόνιμη εἶχαν πλάσει τόν λεγόμενο «ἀπό μηχανῆς θεό». Δηλαδή φαντάζονταν μέσα στίς δυσκολίες των καί τά ἀδιέξοδα των νά ἔρχεται ξαφνικά ἕνας  θεός, βοηθός καί λυτρωτής, ἀπό τόν οὐρανό καί χωρίς νά τό περιμένουν νά δίνει τή λύση τήν παμπόθητη καί τή λυτρωτική διέξοδο. Αὐτή τή φανταστική σύλληψη τοῦ θείου τήν παρουσίαζαν οἱ εὐφυεῖς καί ἐφευρετικοί πρόγονοί μας κυρίως στά θέατρα, στίς περίφημες τραγωδίες των. Καί ὅμως στό βάθος αὐτῆς τῆς φανταστικῆς σύλληψης των, ἀνθρώπων εἰδωλολατρῶν, κρυβόταν  κάποια ἀξιοθαύμαστη ἀλήθεια. Ἡ ἑξῆς: Ἐκεῖ πού ὁ ἄνθρωπος ἀδυνατεῖ νά δώσει λύση, ἐκεῖ ποῦ ὑπάρχουν ἀδιέξοδα, μόνο ἕνας μπορεῖ νά δώσει τή λύση καί νά βγάλει ἀσφαλῶς ἀπό τά ἀδιέξοδα. Καί αὐτός εἶναι ὁ θεός, τόν ὁποῖον καί ὀνόμαζαν ἀπό μηχανῆς θεό… Στό σημεῖο αὐτό, ὅπου τήν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας τήν μεταφέρομε τελείως θεωρητικά στόν πνευματικό κόσμο τῶν προγόνων μας, δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε, ὅτι σύμφωνα μέ τούς πρώτους θεολόγους τῆς Ἐκκλησίας μας καί αὐτοί οἱ σοφοί πρόγονοί μας, ἐκεῖνοι οἱ ἀρχαῖοι ποιητές μας, οἱ σοβαροί αὐτοί ἐργάτες τοῦ πνεύματος, εἶχαν δεχθεῖ κάποιες ἀκτίνες θεικού φωτός στό πνεῦμα τους. Τά λεγόμενα ψήγματα τοῦ σπερματικοῦ Λόγου. Μερικοί τούς ὀνομάζουν χριστιανούς πρό Χριστοῦ.

Αὐτός, λοιπόν, ὁ ἀπό μηχανῆς θεός τῶν εὐφάνταστων προγόνων μας, ὁ ὁποῖος μόνο ἐκεῖνος μποροῦσε νά δώσει λύση στά προβλήματά τους, μικρά, μεγάλα, ὑπαρξιακά, ἐγκόσμια,  ἔγινε πραγματικότητα. Ναί! Ὁ ἀληθινός Θεός «ἐφανερώθη ἐν σαρκί» ἔλαβε σάρκα πραγματική καί ἔγινε τέλειος ἄνθρωπος χωρίς ἁμαρτία γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο, τόν παγιδευμένο στίς ἁμαρτίες καί ἐγκλωβισμένο στίς ἀδυναμίες του καί ἔρημο, ἀπομονωμένο στά ἀδιέξοδά του. Αὐτός ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, «σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἠμίν» (Ἰωάν.1,14). Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, εἶναι ὁ ἀπό τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ Θεός, τόν Ὁποῖον προσκυνοῦμε σήμερα «Βρέφος ἐσπαργανωμένο κείμενο ἐν τή φάτνη» δοξολογούμενο ἀπό ἀγγέλους καί προσκυνούμενο ἀπό τούς Ποιμένες τῆς Βηθλεέμ καί τούς σοφούς μάγους ἐξ ἀνατολῶν.

Αὐτό τό ὕψιστης σημασίας γεγονός μνημονεύουμε κυρίως στήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων. Καί εἴθε νά τό μνημονεύουμε καί νά τό τιμοῦμε ὄχι μόνο ὡς ἕνα γεγονός τοῦ παρελθόντος, ἀλλά ὡς ἕνα γεγονός μέ παντοτεινή, αἰώνια ἀξία. Γεγονός ὑπέρτατο γιά νά γεμίζει τήν καρδιά μας ἡ συνεχής θύμηση του μέ ἀκατάπαυστη δοξολογία καί εὐχαριστία στό Θεό μας, μέ ψυχική δύναμη καί κουράγιο καί ἐλπίδα κάθε ὥρα καί στιγμή. Ἀδελφοί! «Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί» Νά χαίρεστε καί νά ἀγαλλιάσθε γιά πάντα. Ἀμήν

ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ, ΕΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

† Ο Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος

Πατριαρχική Απόδειξις Χριστουγέννων 2016

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Χριστοῦ δ᾿ ἐνανθρώπησις, ἄλλη μοι πλάσις»

Αγαπητοι ἀδελφοι και τέκνα ἐν Κυρίῳ πεφιλημένα,

Ὑμνοῦμεν καί δοξάζομεν τον ἐν Τριάδι Θεόν, τον ἀξιώσαντα ἡμᾶς καί ἐφέτος νά φθάσωμεν εἰς τήν μεγάλην ἑορτήν τῆς ἐν «Βηθλεέμ τῇ μικρᾷ» κατά σάρκα Γεννήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός.

Ἑορτάζει ἐν χαρᾷ πεπληρωμένῃ ἡ Ἁγία Ἐκκλησία, ἧς “σάρκα ἀνέλαβεν” ὁ Χριστός σαρκωθείς, καταστήσας αὐτήν “κόσμον τοῦ κόσμου”. Σκιρτᾷ διά τάς θείας εὐλογίας ὄχι μόνον σύνολον τό ἀνθρώπινον γένος, ἀλλ ά “πᾶσα ἡ κτίσις”. “Τά σύμπαντα σήμερον χαρᾶς πληροῦνται˙ Χριστοῦ τεχθέντος ἐκ τῆς Παρθένου”.

Ἐν ἀντιθέσει πρός τό “πρῶτον ἀκίνητον” τῶν Ἀρχαίων, ὁ Θεός ἡμῶν εἶναι καθ᾿ ἑαυτόν κοινωνία ἀγάπης καί κινεῖται ἐν χρόνῳ ἀγαπητικῶς πρός τόν ἄνθρωπον καί τόν κόσμον. “Ἐν τούτῳ ἐστίν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τόν Θεόν, ἀλλ᾿ ὅτι αὐτός ἠγάπησεν ἡμᾶς”.

Ὁ προαιώνιος Λόγος τοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος ἔδωκεν εἰς τόν ἄνθρωπον τό “εἶναι”, χαρίζεται εἰς αὐτόν διά τῆς Ἐνανθρωπήσεώς Του τό “εὖ εἶναι”. “Τοῦτό ἐστιν ἡμῖν ἡ πανήγυρις, τοῦτο ἑορτάζομεν σήμερον, ἐπιδημίαν Θεοῦ πρός ἀνθρώπους, ἵνα πρός Θεόν ἐκδημήσωμεν, ἢ ἐπανέλθωμεν…, ἵνα τόν παλαιόν ἄνθρωπον ἀποθέμενοι τόν νέον ἐνδυσώμεθα, καί ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδάμ ἀπεθάνομεν οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζήσωμεν, Χριστῷ καί συγγεννώμενοι καί συσταυρούμενοι καί συνθαπτόμενοι καί συνανιστάμενοι”. Εἰς πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον εἶναι πλέον ἀνοικτή ἡ ὁδός τῆς κατά χάριν Θεώσεως. Ὅλοι εἴμεθα “Θεοῦ χωρητικοί”. “Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ˙ πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ”.

Δυστυχῶς, τό Εὐαγγέλιον τῶν Χριστουγέννων κηρύσσεται καί πάλιν εἰς ἕνα κόσμον, ὅπου ἠχεῖ ἡ κλαγγή τῶν ὅπλων, ὅπου ἀσκεῖται ἀπρόκλητος βία εἰς βάρος ἀτόμων καί λαῶν, ὅπου κυριαρχεῖ ἀνισότης καί κοινωνική ἀδικία. Ἀφόρητος εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τήν ὁποίαν εὑρίσκονται τά ἀναρίθμητα παιδία, θύματα πολεμικῶν συγκρούσεων, ἐκρύθμων καταστάσεων, ποικιλωνύμων ἐκμεταλλεύσεων, διωγμῶν καί διακρίσεων, πείνης, πενίας καί ἐπωδύνων στερήσεων.

Κατά τόν παρελθόντα Ἀπρίλιον εἴχομεν τήν εὐκαιρίαν, μετά τοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου, νά διαπιστώσωμεν ἰδίοις ὄμμασιν ἐν Λέσβῳ τάς περιπετείας τῶν προσφύγων καί τῶν μεταναστῶν καί ἰδίως τά ὀξέα προβλήματα τῶν ταλαιπωρημένων παιδίων, τῶν ἀθώων καί ἀνυπερασπίστων θυμάτων τῆς πολεμικῆς βίας, τῶν φυλετικῶν καί θρησκευτικῶν διακρίσεων καί τῆς ἀδικίας, ὁ ἀριθμός τῶν ὁποίων αὐξάνει συνεχῶς.

Ἡ ἑορτή τοῦ νηπιάσαντος δι᾿ ἡμᾶς Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ παιδίου Χριστοῦ, τόν ἀφανισμόν τοῦ ὁποίου ζητεῖ ἡ κοσμική ἐξουσία συμφώνως πρός τόν Εὐαγγελιστήν Ματθαῖον, εἶναι ὑπόμνησις καί κλῆσις νά μεριμνήσωμεν διά τά παιδία, νά προστατεύσωμεν τά εὐάλωτα αὐτά θύματα καί νά σεβασθῶμεν τήν ἱερότητα τῆς παιδικῆς ἡλικίας.

Τά παιδία καί αἱ εὐαίσθητοι ψυχαί των ἀπειλοῦνται βεβαίως καί εἰς τάς χώρας τοῦ ἀνεπτυγμένου οἰκονομικῶς καί σταθερωτέρου πολιτικῶς κόσμου, ἀπό τήν μεγάλην κρίσιν τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογενείας, ἀπό ποικιλομόρφους παρεμβάσεις καί τήν ἄσκησιν σωματικῆς καί ψυχικῆς βίας. Ἀλλοιώνεται ἡ παιδική ψυχή ἐκ τῆς καταλυτικῆς ἐπιρροῆς τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων καί ἰδίως τῆς τηλεοράσεως καί τοῦ διαδικτύου εἰς τήν ζωήν των καί ἀπό τήν ριζικήν ἀλλαγήν τοῦ ἐπικοινωνιακοῦ περιβάλλοντος. Ὁ ἄκρατος οἰκονομισμός τά μετατρέπει ἐνωρίς εἰς καταναλωτάς καί ὁ εὐδαιμονισμός ἐξαφανίζει ταχύτατα τήν παιδικήν ἀθωότητα.

Ἐν ὄψει τῶν κινδύνων αὐτῶν ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀπευθυνθεῖσα “μετ᾿ ἰδιαιτέρας ἀγάπης καί στοργῆς” πρός τά παιδία καί τούς νέους, ἀναφέρει ἐν τῇ Ἐγκυκλίῳ αὐτῆς τά ἑξῆς: “Μέσα εἰς τόν κυκεῶνα τῶν ἀλληλοαναιρουμένων ὁρισμῶν τῆς ταυτότητος τῆς παιδικῆς ἡλικίας, ἡ ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία προβάλλει τά Κυριακά λόγια, “ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν” καί τό “ὅς ἐάν μή δέξηται τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μή εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν”, ὡς καί ὅσα ἀναφέρει ὁ Σωτήρ ἡμῶν δι᾿ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι “κωλύουν” τά παιδία νά Τόν πλησιάσουν καί δι᾿ ὅσους τά “σκανδαλίζουν”.

Τό μυστήριον τῶν Χριστουγέννων συμπυκνοῦται εἰς τούς λόγους τοῦ Κοντακίου τῆς ἑορτῆς “Δι᾿ ἡμᾶς γάρ ἐγεννήθη παιδίον νέον, ὁ πρό αἰώνων Θεός”. Ὁ Θεός Λόγος ὡς παιδίον καί τό παιδίον ὡς Θεός ἀποκαλύπτεται εἰς ἀνθρώπους μέ “καθαράν καρδίαν” καί μέ τήν ἁπλότητα τοῦ παιδίου. Τά παιδία κατανοοῦν ἀληθείας, τάς ὁποίας “οἱ σοφί καί οἱ συνετοί” ἀδυνατοῦν νά προσεγγίσουν. “Ἀπό παιδιά καί μόνον φτιάχνεις Ἱεροσόλυμα”, σημειώνει ὁ Ἐλύτης εἰς τό “Ἐκ τοῦ πλησίον”.

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἀπευθύνομεν ἔκκλησιν πρός πάντας, νά σέβωνται τήν ταυτότητα καί τήν ἱερότητα τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Ἐνώπιον τῆς παγκοσμίου προσφυγικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία θίγει κατ᾿ ἐξοχήν τά δικαιώματα τῶν παιδίων, ἐνώπιον τῆς μάστιγος τῆς παιδικῆς θνησιμότητος, τῆς πείνης, τῆς παιδικῆς ἐργασίας, τῶν σωματικῶν κακώσεων καί τῆς ψυχολογικῆς βίας, ἀλλά καί τῶν κινδύνων ἀλλοιώσεως τῆς παιδικῆς ψυχῆς λόγῳ τῆς ἀνεξελέγκτου ἐκθέσεώς των εἰς τήν ἐπιρροήν τῶν συγχρόνων ἠλεκτρονικῶν μέσων ἐπικοινωνίας καί τῆς καθυποτάξεως αὐτῶν εἰς τόν καταναλωτισμόν, ἀνακηρύσσομεν τό 2017 Ἔτος προστασίας τῆς ἱερότητος τῆς παιδικῆς ἡλικίας, καλοῦντες πάντας νά ἀναγνωρίζουν καί νά σέβωνται τά δικαιώματα καί τήν ἀκεραιότητα τῶν παιδίων.

Ὅπως τονίζεται εἰς ἕτερον σπουδαῖον κείμενον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μέ τόν λόγον αὐτῆς, δέν ἀποβλέπει πρωτίστως «εἰς τό νά κρίνῃ καί νά καταδικάσῃ τόν κόσμον», ἀλλά εἰς τό νά προσφέρῃ εἰς αὐτόν ὡς ὁδηγόν τό Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τήν ἐλπίδα καί βεβαιότητα ὅτι τό κακόν, ὑπό οἱανδήποτε μορφήν, δέν ἔχει τόν τελευταῖον λόγον εἰς τήν ἱστορίαν καί δέν πρέπει νά ἀφεθῇ νά κατευθύνῃ τήν πορείαν της».

Προσκυνοῦντες ἐν ταπεινώσει καί κατανύξει τόν Σωτῆρα ἡμῶν, ὅστις ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους, καί ἀνυμνοῦντες ᾄσμασιν ἐνθέοις τό μέγεθος τῆς περί ἡμᾶς θείας Οἰκονομίας, κλίνοντες τό γόνυ ἐνώπιον τῆς βρεφοκρατούσης Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἀπευθύνομεν ἐκ τοῦ ἀκοιμήτου Φαναρίου τόν ἑόρτιον χαιρετισμόν «Χριστός γεννᾶται˙ δοξάσατε. Χριστός ἐξ οὐρανῶν˙ ἀπαντήσατε» πρός τά μακράν καί τά ἐγγύς τέκνα τῆς Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας καί ἀποστέλλομεν πρός αὐτά τάς πατρικάς εὐχάς καί τήν Πατριαρχικήν ἡμῶν εὐλογίαν.

«Ἐνδυναμούμενοι ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», ἂς ἀγωνισθῶμεν ἅπαντες ἐν ὁμοψυχίᾳ, ἐν πίστει καί ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ, τόν καλόν ἀγῶνα τῆς καινῆς ἐν Ἐκκλησίᾳ ζωῆς, τηροῦντες ὅσα ἐνετείλατο ἡμῖν ὁ Κύριος, ὁ ὢν μεθ᾿ ἡμῶν «πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος».

Χριστούγεννα‚ βις΄

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν