"Ή πληρώνεις ή φυλακίζεσαι"

Την ελπίδα ότι κάτι τέτοιο ίσως τελικά να μην αποφασιστεί εξέφρασε ο πρόεδρος των υπαλλήλων ΔΟΥ Καβάλας και Δράμας Παναγιώτης Κολσούζογλου, όσον αφορά τη νέα ρύθμιση που σύμφωνα με τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας θα προβλέπει άμεση φυλάκιση για όσους δεν πληρώνουν τα οφειλόμενα τους στο Δημόσιο.


Πιο συγκεκριμένα, η νέα ρύθμιση που φέρονται να ετοιμάζουν το υπουργείο Δικαιοσύνης σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών προβλέπει φυλάκιση για όσους δεν πληρώνουν τα οφειλόμενα στο Δημόσιο. Σύμφωνα με τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, οι φοροφυγάδες που συλλαμβάνονται θα πρέπει να πληρώνουν άμεσα μέρος των οφειλών, γιατί αν δεν το πράξουν θα οδηγούνται στη φυλακή. Αυτό, όπως αναφέρεται, αποφασίστηκε γιατί μόνο τη φετινή περίοδο καταγράφηκαν εκατοντάδες συλλήψεις για φοροδιαφυγή και χρέη προς το Δημόσιο, σύμφωνα με τις αποφάσεις που ελήφθησαν στην κατεύθυνση αυτή. Ωστόσο, αν και υπήρξε εφαρμογή του μέτρου, τα έσοδα που μπήκαν στα ταμεία του κράτους είναι ελάχιστα σε σχέση με τα αναμενόμενα.

Όπως είπε ο κ. Κολσούζογλου, «δεν υπάρχει θέμα. Μπορεί πολλά να ακούσετε αυτό το διάστημα, αλλά να δούμε τι θα περάσει πραγματικά για ψήφιση. Τα όρια έχουν γίνει πολύ ασφυκτικά για όλους. Οπότε δεν πρέπει να πάμε σε τέτοιες δημοσιεύσεις. Ίσως το ξανασκεφτούνε. Το ακούμε μόνο προς το παρόν. Ας δούμε τι θα γίνει».

«Σε καμία περίπτωση δεν συμφωνώ με μέτρα που κάνουν ακόμα χειρότερη την κατάσταση που ήδη υπάρχει στην κοινωνία. Δεν είναι όμως θέμα αν συμφωνώ ή όχι. Το θέμα είναι τι θα περάσουνε κάτω. Για να δούμε. Είναι δύσκολο, δεν θα επιθυμούσαμε να γίνει αλλά θα δούμε. Εγώ δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να περάσει κάτι τέτοιο», παρατήρησε.

Όσον αφορά τις αντιδράσεις του κλάδου στο γεγονός ότι θίγονται και τα δικά τους κεκτημένα, ο κ. Κολσούζογλου παρατήρησε πως «το Σάββατο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, μας έχει στείλει η Ομοσπονδία μας έγγραφο, με το οποίο καλεί όλα τα Διοικητικά Συμβούλια των Συλλόγων της χώρας αν μπορέσουν να παραβρεθούν στις κινητοποιήσεις».

Σε περίπτωση κινητοποιήσεων, ανέφερε πως «θα δούμε τι θα κάνουμε. Θα τοποθετηθεί και η Ομοσπονδία, θα δούμε και οι γενικές συνελεύσεις τι αποφάσεις θα πάρουν. Πιθανότατα πάμε για απεργίες, 24ωρες ή 48ωρες. Ότι αποφασιστεί».

"Ελπίζουμε στην αντίδραση της κοινωνίας"

«Δυστυχώς βρήκαν ακόμη πιο φτηνό εργατικό δυναμικό, τους μετανάστες. Χρησιμοποιούν αυτούς ως εργαλείο για να ρίξουν όχι μόνο τα μεροκάματα, αλλά για να ρίξουν και όλα τα δικαιώματα που έχουν οι Έλληνες εργαζόμενοι». Αυτό υπογράμμισε το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μορφίδης, αναφερόμενος στα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας περί απασχόλησης των μεταναστών από τα Κέντρα Φιλοξενίας σε επιχειρήσεις στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.


Όπως είπε, «το θέμα είναι ότι όταν είχαν πρωτοεξαγγελθεί οι ζώνες, είχαμε πει ότι το κάνουν για να φέρνουν εργαζόμενους από τη Βουλγαρία ή από την Τουρκία. Δυστυχώς βρήκαν ακόμη πιο φτηνό εργατικό δυναμικό, τους μετανάστες. Χρησιμοποιούν αυτούς ως εργαλείο για να ρίξουν όχι μόνο τα μεροκάματα, αλλά για να ρίξουν και όλα τα δικαιώματα που έχουν οι Έλληνες εργαζόμενοι. Θα παίρνουν το φτηνό εργατικό δυναμικό, το ρημαγμένο, γιατί οι άνθρωποι είναι σε εξαθλίωση, και αυτό θα χρησιμοποιηθεί ως πίεση στην ελληνική κοινωνία για να την οδηγήσουν σε μεγαλύτερη εξαθλίωση».

«Σε μια περίοδο που εμείς θα γιορτάσουμε τα 100 χρόνια της απελευθέρωσης, αυτοί στήνουν συρματοπλέγματα, γιατί οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες όπου έχουν εφαρμοστεί, έχουν γύρω γύρω από τις εγκαταστάσεις συρματοπλέγματα και ειδική security που δεν αφήνει κανέναν να μπει ή να βγει. Αντιλαμβάνεστε ότι θα κάνουμε στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους Έλληνες εργαζόμενους σε μια περίοδο που θα γιορτάζουμε και τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση. Θα είναι τραγικό αν συμβεί κάτι τέτοιο», ανέφερε ο κ. Μορφίδης.

«Ελπίζουμε ότι η αντίδραση της κοινωνίας θα είναι τέτοια που θα αποτρέψει αυτά τα σχέδια. Αυτό που με ανησυχεί είναι η αντίληψη που καλλιεργείται ότι αυτό είναι και η μια λύση. Θα πρέπει εδώ εκτός από τα δικαιώματα των εργαζομένων, θα πρέπει να δούμε και το δικαίωμα ύπαρξης των μικρών επιχειρήσεων της περιοχής μας. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις, αν δημιουργηθούν αυτές οι οικονομικές ζώνες, όπου θα μπουν τα μεγαθήρια, θα σβήσουν εν μια νυκτί, γιατί δεν θα έχουν καμία δυνατότητα να ανταπεξέλθουν στον πόλεμο της τιμής που θα κάνουν οι μεγάλες επιχειρήσεις που θα είναι μέσα στις ζώνες, που θα έχουν προσβάσεις στην κυβέρνηση και στους Γερμανούς που όχι μόνο εποπτεύουν αλλά και προωθούν τη δημιουργία των ζωνών. Άρα λοιπόν μικρές επιχειρήσεις και βιοτεχνίες που έχουν έδρα την περιοχή μας θα σβήσουν κατευθείαν», σχολίασε και συμπλήρωσε πως «καταγράφονται μέσα στη μελέτη οι τόποι, όχι οι τρόποι. Ο τρόπος λειτουργίας όπου και να δούμε φαίνεται. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο όφελος για τη χώρα. Αυτό είναι δώρο σε κάποιες επιχειρήσεις. Δημιουργούνται συνθήκες υποτέλειας του ελληνικού κράτους σε όλα τα μεγάλα συμφέροντα που παίρνουν τη γη μας και παίρνουν και τους ανθρώπους πλέον».
Σημείωσε μάλιστα πως «για μας είναι πρώτο θέμα. Στα επιμελητήρια δυστυχώς έχει καλλιεργηθεί μια αντίληψη ότι θα μπορέσουν και αυτοί να μπουν στις Οικονομικές Ζώνες. Δεν θα μπορέσουν να μπουν».

Κλείνοντας ανέφερε πως «σχεδιάζουμε να κάνουμε ειδικές εκδηλώσεις σε κάθε πρωτεύουσα νομού για να αναδείξουμε το θέμα. Στο πρόγραμμα, που η παρουσίασή του θα γίνει στις 15-16 του μήνα στη Θεσσαλονίκη, στόχος είναι να υπάρξει και σαφής αναφορά και πρόταση για τη λειτουργία των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών», και υπογράμμισε πως «η πρώτη αντίδραση στις 8 του μήνα στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα βάλει λεωφορεία που θα πάνε στην έκθεση για τη διαδήλωση. Θα ξεκινήσουν 12 η ώρα από τον Κήπο. Είναι με συμμετοχή και δωρεάν για τους ανέργους».

"Εμείς θέλουμε να προσπαθήσουν να επιβιώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες επιχειρήσεις, να μην υπάρχει ανεργία και να υπάρξει ανάπτυξη"

Την τραγική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους νέους καυτηρίασε ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Καβάλας Άγγελος Τσατσούλης, λέγοντας ότι το πρόβλημα επιδεινώνεται διαρκώς.


Όπως είπε, «η κατάσταση στην νεολαία είναι τραγική, διότι επιχειρήσεις δεν υπάρχουν και αυτές που υπάρχουν είναι όλες στο κόκκινο. Ανάπτυξη δεν γίνεται αν δεν υπάρχει τραπεζικό σύστημα και καταλαβαίνετε αυτό το πρόβλημα θα επιδεινώνεται διαρκώς».

Αναφερόμενος στα 10 σημεία για την ανάπτυξη, που παρουσίασε ο υπουργός Ανάπτυξης, σχολίασε: «Ξέρετε πόσα τέτοια σημεία και πυλώνες έχουν εξαγγελθεί; Είναι γεγονός ότι προσπαθούν να ανατρέψουν το κλίμα με παλιές μεθόδους. Δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό το αναπτυξιακό σοκ να ξεκινήσουν νέες δουλειές να απασχοληθεί κόσμος. Είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε η ανάπτυξη έρχεται μόνο από τον ιδιωτικό τομέα. Αν δεν στηρίξουμε την επιχειρηματικότητα, αν δεν στηρίξουμε τις υπάρχουσες επιχειρήσεις που απέμειναν δεν πρόκειται ποτέ να ξεφύγουμε από αυτό τον κλοιό. Δεν υπάρχει επενδυτικό κλίμα αυτή τη στιγμή στην αγορά. Δεν υπάρχει ανάπτυξη. Αυτό που όλοι περιμένουμε είναι από τον Οκτώβριο και μετά πως θα εξελιχθεί και η πολιτική κατάσταση. Ήδη από το Σαββατοκύριακο άρχισε η συζήτηση για τρίτο κούρεμα. Γιατί το μοντέλο που λειτουργούμε δεν βγαίνει!».

Όπως είπε στις επιχειρήσεις «συμβαίνει το παράδοξο. Τα έξοδα αυξήθηκαν, με έκτακτες εισφορές, φόρους κλπ. Με μειωμένα έσοδα πέφτει και η κατανάλωση».

Για το θέμα της 25ης Διεύθυνσης του υπουργείου Οικονομικών, παρατήρησε πως «όλη αυτή η ιστορία βρίσκεται σε ένα στάδιο ενημέρωσης του κ. Σταϊκούρα για τις υποθέσεις της 25ης διεύθυνσης. Είναι στην κατεύθυνση αλλαγής όλων των μελών του συμβουλίου. Ήδη έχει αναλάβει νέα πρόεδρος με την οποία αυτή τη βδομάδα θα γίνει μια συνάντηση με τα μέλη που εκπροσωπούν τις επιχειρήσεις στο συμβούλιο, να την ενημερώσουν. Δεν εφαρμόζονται από τους υπηρεσιακούς παράγοντες αυτά που ψηφίστηκαν από τη Βουλή».

«Υπάρχουν τράπεζες που έμειναν στο επίπεδο των λόγων και λίγο προσπαθούν να ρίξουν νερό στο κρασί τους, και υπάρχουν τράπεζες που πιέζουν αφόρητα. Δεν έχουν ενιαία γραμμή. Και βέβαια εξαρτάται και από τον διευθυντή σε τοπικά υποκαταστήματα τι εφαρμόζει. Είναι γεγονός πάντως ότι υπάρχει πίεση για πολλές καταπτώσεις εγγυήσεων. Εμείς είμαστε σε επικοινωνία πάντως και ότι μπορούμε σταματάμε, με τη δύναμη που έχουμε. Από εκεί και πέρα είναι θέμα απόφασης του υπουργείου. Όμως η εφαρμογή της απόφασης είναι θέμα χρόνου», ανέφερε και συμπλήρωσε πως «αν βάλουμε τα πράγματα με τη λογική τους σειρά θα δείτε ότι οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι τράπεζες. Τα χρήματα από τις επισφάλειες, έτσι κι αλλιώς θα τα πάρουν από την ανακεφαλαιοποίηση. Άρα κακώς τα ζητούν και από τις επιχειρήσεις».

Τόνισε μάλιστα πως «είναι μια κατάσταση δύσκολη. Εμείς κάνουμε τον αγώνα μας για να ανατραπεί. Πιστεύω ότι την ύστατη στιγμή θα καταλάβουν ότι δεν συμφέρει κανέναν να κλείσουν οι επιχειρήσεις. Θα το καταλάβουν. Δεν μπορεί να αφήνεις την κατάσταση. Η εν πάση περιπτώσει δίνεις μια ανάσα. Λες παγώνω τα πάντα για 3 χρόνια, δεν πληρώνετε τόκους και κεφάλαια μέχρι να δω τι γίνεται. Εμείς θέλουμε να προσπαθήσουν να επιβιώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες επιχειρήσεις, να μην υπάρχει ανεργία και να υπάρξει ανάπτυξη. Ζητάμε οι επιχειρήσεις που βρίσκονται σε αδυναμία πληρωμής, να γίνει ένα κούρεμα των οφειλών τους, να κρατήσουν το προσωπικό τους και σιγά σιγά να πληρώσουν. Υπάρχουν οι αντιδράσεις που προκαλούνται κυρίως από τους υπηρεσιακούς παράγοντες που δεν ξέρω από πού επηρεάζονται».

Τέλος, για τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, είπε πως «το πρώτο που συζητάμε είναι ότι δεν υπάρχει διαφορετική πολιτική όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις. Και εν πάση περιπτώσει αν πάει να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο, όλοι οι φορείς εδώ είμαστε. Εδώ άλλα και άλλα αποτρέψαμε, αυτό δεν μπορούμε να αποτρέψουμε;».

"Η χώρα, μοιραία, την άνοιξη του 2010 χρεοκόπησε"

«Η χώρα, μοιραία, την άνοιξη του 2010 χρεοκόπησε. Χρεοκόπησε υπό την έννοια ότι οι ξένοι δανειστές και εταίροι της διαπίστωσαν ξαφνικά ότι έχασε παντελώς την οικονομική της φερεγγυότητα», παρατήρησε ο πρώην βουλευτής Δημήτρης Παπουτσής, σχολιάζοντας την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα.


«Ασφαλώς είναι πολύ δύσκολη η σημερινή κατάσταση και για τη χώρα και για το ΠΑΣΟΚ. Σε ένα βαθμό έχει γίνει μια αυτοκριτική από την πλευρά μας το προηγούμενο διάστημα. Ελπίζω αυτή με αφορμή τις συνεδριακές διαδικασίες που θα ακολουθήσουν το φθινόπωρο, να έχει πιο σοβαρά χαρακτηριστικά. Πήραμε μια σειρά από αποφάσεις που σχεδόν όλες έχουν γίνει νόμοι του κράτους. Μπορεί να πει κανείς πως σε ένα βαθμό οι αποφάσεις αυτές εφαρμόζονται σήμερα και υπάρχει ελπίδα, υπάρχει προσδοκία να ορθοποδήσει η χώρα, βήμα βήμα, συνεχίζοντας μια προσπάθεια που ασφαλώς είναι επίπονη, είναι οδυνηρή και έχει σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις σε ένα μεγάλο μέρος του λαού μας, στα μικρά, φτωχά, μεσαία εισοδηματικά στρώματα. Η κατάσταση αυτή οφείλεται σε μια σειρά διαχρονικές αιτίες, και από τη στιγμή που χάθηκε ο έλεγχος συνέβησαν όλα αυτά που συνέβησαν και κυρίως οφείλονται σε μια σειρά διαχρονικών αιτιών που κάλλιστα μπορεί να τις καταλογίσει κανείς στο πολιτικό σύστημα, στα κόμματα που κυβέρνησαν κυρίως αλλά και στο συνολικό σύστημα πολιτικής διεύθυνσης της χώρας τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες», παρατήρησε ο κ. Παπουτσής.

Όπως είπε, «το ΠΑΣΟΚ στηρίζει και παρέχει ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την κυβέρνηση, χωρίς να συμμετέχει. Αυτό είναι μια στάση ευθύνης απέναντι στη χώρα και στην ανάγκη να κυβερνηθεί ο τόπος. Αντιλαμβάνεστε πως ακολουθούμε μια τακτική αντιστρόφως ανάλογη από αυτή που ακολουθούσε ο κ. Σαμαράς ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στηρίζουμε την κυβέρνηση με όλες μας τις δυνάμεις. Και με ειλικρινή διάθεση ξέροντας ότι λαμβάνει και αυτή αποφάσεις που την φέρνουν σε σύγκρουση με το λαό. Άρα με αυτή την έννοια το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να είναι στο κάδρο των κυβερνητικών ευθυνών με ότι αυτό συνεπάγεται. Εξακολουθούμε πάνω από τα κομματικά οφέλη να βάζουμε το γενικό καλό. Στηρίζει την κυβέρνηση με την ψήφο εμπιστοσύνης. Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει το στοίχημα της επιβίωσής του. Είναι μια ιστορική παράταξη. Υπηρέτησε τη χώρα τις τελευταίες τέσσερις περίπου δεκαετίες άλλοτε ως αντιπολίτευση και άλλοτε ως κυβέρνηση. Η χώρα, παρά το γεγονός ότι σήμερα περνά μια πρωτόγνωρη, για όλους δυσκολία, αντιλαμβάνεστε πως είχε και τις καλές στιγμές και περιόδους της».

Διευκρίνισε μάλιστα πως «δεν φταίνε οι πολίτες και δεν έχουν σε τελική ανάλυση οι πολίτες την πολιτική ευθύνη για διεύθυνση της χώρας, την έχει το πολίτευμα, το συνολικό σύστημα πολιτικής διεύθυνσης, οι πολιτικές δυνάμεις, κυρίως αυτές που άσκησαν διοίκηση. Σε καμία περίπτωση όμως και η αξιωματική αντιπολίτευση δεν πρέπει να νίπτει τας χείρας της και να αποποιείται τα σημερινή κατάσταση. Όλες αυτές τις δεκαετίες διατύπωνε λόγο και σε ένα βαθμό επηρέαζε την πολιτική διεύθυνση της χώρας. Αυτό το λέω σαν μια γενικότερη παρατήρηση, όχι για να αποποιηθώ τις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ».

«Η χώρα, μοιραία, την άνοιξη του 2010 χρεοκόπησε. Χρεοκόπησε υπό την έννοια ότι οι ξένοι δανειστές και εταίροι της διαπίστωσαν ξαφνικά ότι έχασε παντελώς την οικονομική της φερεγγυότητα. Τότε έπρεπε η κυβέρνηση να φροντίσει αυτή η χώρα να εξακολουθήσει να ζει κρατώντας τα κεκτημένα της όσο το δυνατόν περισσότερο. Πιστεύω ότι η τότε πολιτική ηγεσία, αν είχε συνολική επίγνωση της κατάστασης, θα έπρεπε να αποσαφηνίσει με απόλυτη καθαρότητα και όσο το δυνατόν περισσότερη ακρίβεια την κατάσταση στους πολίτες, στις πολιτικές δυνάμεις και να κληθούν μέσα από τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος όλοι αυτοί να τοποθετηθούν πάνω σε αυτή την πραγματικότητα εκ νέου μέσα από μια εκλογική αναμέτρηση, ή αν θέλετε, μέσα από ένα δημοψήφισμα. Αλλά συνέβη το εξής: δεν ήξερε κανείς τότε το συνολικό πρόβλημα που είχε η χώρα, ούτε στην Ελλάδα, ούτε και στο εξωτερικό. Η Ελλάδα είχε χρεοκοπήσει και αυτό συνέβαινε για πρώτη φορά ιστορικά σε μια χώρα, μέχρι τότε λειτουργώντας στα πρότυπα της οικονομίας του δυτικού τύπου η οποία όμως ήταν μέλος μιας οικονομικής και πολιτικής ένωσης, όπως ήταν η Ευρώπη και είχε ένα κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Δεν ήταν μια χώρα όπως όλες οι άλλες που ιστορικά αντιμετώπισαν αντίστοιχης φύσεως προβλήματα και χρεοκόπησαν, έχοντας τη δυνατότητα να κάνουν και άλλου είδους χειρισμούς, πιο ευέλικτους, μέσα από εσωτερικές υποτιμήσεις των νομισμάτων τους. Ήταν ένα πρωτόγνωρο γεγονός», κατέληξε.

«Γιορτάζουμε με θλίψη αναπολώντας το κραταιό ΠΑΣΟΚ»

«Γιορτάζουμε με θλίψη αναπολώντας το κραταιό ΠΑΣΟΚ», σχολίασε για τη χθεσινή επέτειο του κόμματος, ο πρώην γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Καβάλας του ΠΑΣΟΚ Σάββας Κοσμίδης, τονίζοντας την ανάγκη να υπάρξει ένας φορέας που θα μπορεί να προσφέρει πραγματικά στην πατρίδα και στους πολίτες.


Όπως ανέφερε ο κ. Κοσμίδης, «γιορτάζουμε με θλίψη αναπολώντας το κραταιό ΠΑΣΟΚ. Ομολογώ ότι κοντά στις θετικές παρεμβάσεις που είχε για κάποιο διάστημα το ΠΑΣΟΚ, είχε στη συνέχεια και αρνητικές, και για τον τόπο και για τον ελληνικό λαό».

Σχετικά με το αν το ΠΑΣΟΚ έχει να πει κάτι σήμερα, ο κ. Κοσμίδης παρατήρησε: «Νομίζω ότι κανείς δεν λέει κάτι σήμερα, και κατά τη δική μου ταπεινή άποψη αυτός που θα έλεγε κάτι θα έπρεπε να ασχοληθεί με τη συγκρότηση ενός σοβαρού και αξιόπιστου κράτους, ενός κράτους που θα έχει τάξη και νομιμότητα, που θα εγγυάται τη δημοκρατία, που θα εγγυάται το κοινωνικό σύστημα. Αυτός είναι που θα μπορεί να προσφέρει κάτι στην πατρίδα μας, στο σημείο που έχει φτάσει. Μιλώ για ένα κράτος που θα έχει όλους αυτούς τους αναγκαίους μηχανισμούς. Αυτά τα αυτονόητα δεν υπάρχουν σήμερα. Γι’ αυτό επιμένω ότι αυτή θα είναι η θετική συνεισφορά του πολιτικού κόμματος, του αρχηγού ενδεχομένως μιας νέας κίνησης, που θα μπορεί να εγγυηθεί ένα συγκροτημένο κράτος με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά».

«Αυτή τη στιγμή δεν βλέπω κανένα κομματικό φορέα που να μπορεί να τα κάνει αυτά. Νομίζω ότι θα προκύψει ως αναγκαιότητα από τις δυσκολίες τις οποίες έχει ο τόπος και τις οποίες περνά ο λαός. Είναι σίγουρο για μένα ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού που θέλει την ύπαρξη και τη συγκρότηση ενός τέτοιου κράτους που στο πλαίσιο της δημοκρατίας, στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους, στο πλαίσιο του κράτους που εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών, την ευνομία, την τάξη και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα αυτονόητα που τα έχουμε ξεχάσει για πολλά χρόνια», παρατήρησε.

Υπογράμμισε δε πως «στην πολιτική πολλά πράγματα μπορεί να αργούν να συμβούν, και να πάρει δεκαετίες, και πολλά πράγματα μπορεί μέσα σε συντομότατο διάστημα να υλοποιηθούν και να γίνουν πραγματικότητα. Κατά συνέπεια δεν ξέρουμε τις εξελίξεις που μπορεί να συμβούν στον τόπο, μέσα από τις δυσκολίες που περνάει ο ελληνικός λαός, και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το γεγονός ότι και πολύ σύντομα μπορεί να συγκροτηθεί μια τέτοια δύναμη, η οποία μπορεί να πάρει ένα τίτλο σαν κομματικός φορέας και να αποτελείται από δυνάμεις τέτοιες που να εγγυηθούν αυτές τις εξελίξεις, και πάντως αυτές οι δυνάμεις βρίσκονται, κατά την άποψή μου, στο πλαίσιο του λεγόμενου κεντροαεριστερού χώρου».

Οι Βούλγαροι εφαρμόζουν και εμείς ακόμη συζητάμε για τον εναλλακτικό τουρισμό!

Μια ιδέα που συζητιέται εδώ και πολύ καιρό στη χώρα μας, και ιδιαίτερα στα βόρεια, αλλά πάντα σκοντάφτει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας αλλά και της απροθυμίας φορέων και υπηρεσιών να αναλάβουν κοινή δράση σε αυτή την κατεύθυνση, ώστε το τουριστικό πακέτο που διαθέτουμε να διευρυνθεί, τελικά αξιοποιείται από τη γειτονική Βουλγαρία και μάλιστα με ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα. Πρόκειται για την ανάπτυξη του θρησκευτικού τουρισμού, που όλοι επικαλούνται αλλά κανείς δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει σοβαρά.


Το θέμα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία και για την Καβάλα, αφού πολλές φορές ξεκίνησαν σχετικές συζητήσεις σε όλα τα επίπεδα και σχεδόν σε όλους τους φορείς χωρίς ωστόσο να υπάρξει χειροπιαστό αποτέλεσμα, μια και τα λόγια έμεναν μόνο σε επίπεδο ιδεών και ποτέ δεν έγιναν μια συγκεκριμένη και συντονισμένη δράση.

Η ανάπτυξη του προσκυνηματικού τουρισμού στη Βουλγαρία, σύμφωνα με τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, πήρε μεγάλες διαστάσεις, αφού οι φορείς της γειτονικής χώρας βλέπουν ότι η ιδέα αυτή αποδίδει!

Σύμφωνα με το Διευθυντή του Ινστιτούτου Αναλύσεων και Αξιολογήσεων Τουρισμού της Βουλγαρίας Rumen Draganov, ο προσκυνηματικός τουρισμός στη Βουλγαρία το 2012 αναμένεται να σημειώσει αύξηση 7%, ενώ το ποσοστό αυτό θα ήταν αρκετά μεγαλύτερο, αν η οικονομική κρίση στη Ελλάδα και οι εκλογές δεν είχαν περιορίσει τις επισκέψεις των Ελλήνων τουριστών στη Βουλγαρία. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο κ. Draganov επισημαίνει πως ο προσκυνηματικός τουρισμός στη Βουλγαρία σημειώνει σταθερή αύξηση από το 2007, έτος ένταξης στην Ε.Ε., με τα μοναστήρια της χώρας να υποδέχονται επισκέπτες από περισσότερες από 160 εθνικότητες ετησίως. Μόλις το 1,8% των προσκυνητών είναι αλλοδαποί, ωστόσο οι δαπάνες των αλλοδαπών είναι κατά 70% αυξημένες σε σύγκριση με τους κοινούς παραθεριστές.

Μάλιστα σημειώνεται πως το Μοναστήρι της Ρίλα αποτελεί τον κύριο προσκυνηματικό προορισμό της Βουλγαρίας με περίπου 780.000 επισκέπτες ετησίως από χώρες όπως τα Σκόπια, η Ελλάδα, η Σερβία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Ισπανία και Ρωσία. Επίσης σε 250.000 ανέρχονται οι επισκέπτες του Ναού των Αγίων Κύριλλου και Μεθόδιου στη Σωζόπολη της Μαύρης Θάλασσας, όπου τον Ιούλιο του 2010 αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.

Δηλαδή ίσως θα έπρεπε να σκεφτεί κανείς τι θα έκαναν οι Βούλγαροι αν στη χώρα τους είχαν κάτι ανάλογο των Φιλίππων, των μοναστηριών και των θρησκευτικών αρχαιολογικών χώρων της περιοχής μας! Και προκύπτει, τέλος, το ερώτημα: Θα μπορέσουν ποτέ να συντονιστούν οι φορείς για να κάνουν μια σοβαρή οργανωμένη προσπάθεια προβολής και προώθησης και αυτής της μορφής τουρισμού, πέρα από τις θάλασσες και τις παραλίες;

Προβληματισμός στο ΠΑΣΟΚ

Ιδιαίτερα προβληματισμένα εμφανίζονται πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, σχετικά με τις εσωκομματικές εξελίξεις αλλά και τις τάσεις που φαίνονται να διαμορφώνονται στο εσωτερικό του κόμματος, ενόψει του συνεδρίου του κόμματος. Παράλληλα δεν εμφανίζονται διατεθειμένα για δηλώσεις, τονίζοντας έτσι την επιφύλαξη τους για το μέλλον του κόμματος.


Ήδη η «Αριστερή Πρωτοβουλία» του ΠΑΣΟΚ, ζήτησε με ανακοίνωσή της έξοδο από την κυβέρνηση, κάτι που βρίσκει σύμφωνα πολλά στελέχη που δεν ανήκουν σε αυτή. Όπως αναφέρει η «Αριστερή Πρωτοβουλία», «λέξεις, οράματα και επιλογές αποκτούν και σήμερα μια απίστευτη ταύτιση με τις εξελίξεις, κάνοντας αναγκαία και επιτακτική την προσαρμογή και όχι την μετάλλαξή τους», υπογραμμίζοντας ότι η αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ αποτελεί όρο επιβίωσης.

Η «Αριστερή Πρωτοβουλία» του ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι οι αρχές του Κινήματος δεν είναι είδος προς διαπραγμάτευση και επαναλαμβάνει τη θέση της ότι πρέπει να υπάρξει άμεσα «απεγκλωβισμός από τη συντηρητική κυβέρνηση Σαμαρά» και επαναπροσδιορισμός της πολιτικής κατεύθυνσης της παράταξης στη βάση των προοδευτικών και δημοκρατικών της χαρακτηριστικών, που σηματοδότησε η γέννησή του στις 3 Σεπτέμβρη του 1974. Σε αυτό το πλαίσιο, ζητάει «οργανωτική και πολιτική αναγέννηση, χωρίς αποκλεισμούς και κινητοποίηση όλων των δυνάμεών του», καθώς επίσης και «Συνέδριο δημοκρατικό και εκλογή όλων των οργάνων».

«Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι ο κομπάρσος και το βοηθητικό υποστύλωμα των συντηρητικών και αντιλαϊκών λύσεων που προωθούνται σήμερα στο όνομα μιας ακόμη σωτηρίας της χώρας» αναφέρει στην ανακοίνωσή της και υποστηρίζεται ότι «όσοι επιμένουν να εκφράζουν ένα νεφελώδη αλλά οπωσδήποτε «βολικό» για το σύστημα, πολιτικό πλουραλισμό, όπου περίπου όλα επιτρέπονται, υπονομεύουν την ίδια την ύπαρξή του».

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι θετικά τα μηνύματα ούτε από τη διαδικασία ανασυγκρότησης του κόμματος, που δεν φαίνεται να συγκινεί τον κόσμο με αποτέλεσμα να παραμένει «εσωτερική υπόθεση» της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο σήμερα, με αφορμή την επέτειο από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρός του Ευάγγελος Βενιζέλος, αναμένεται να παρουσιάσει τη νέα διακήρυξη του κόμματος, αλλά και το νέο του έμβλημα, που θα είναι φυσικά ο ήλιος, αλλά με επτά αντί εννέα ακτίνες που συμβολίζουν και τους τομείς πολιτικής του Κινήματος. Παράλληλα το συνέδριο του κόμματος που αρχικά είχε προγραμματιστεί γι’ αυτές τις μέρες, μετατέθηκε για το Νοέμβριο, χωρίς να αποκλείεται και νέα αναβολή.

Και όλα αυτά με τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ να συνεχίζουν να συρρικνώνονται, ενώ σημαντικά στελέχη του να δηλώνουν αποστασιοποιημένοι ή αποχωρούντες από το ΠΑΣΟΚ και τη γραμμή που ακολουθεί.

ΣΠ. ΤΡΙΨΑΣ: "Δεν υπάρχουν πλέον καλοί και κακοί πολιτικοί. Είναι ανίκανοι όλοι"

«Το κράτος λειτουργεί καθαρά με το σκεπτικό του τοκογλύφου τραπεζίτη», σχολιάζει ο δημοσιογράφος Σπύρος Τρίψας, αναφερόμενος στην πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στηρίζοντας τις τράπεζες αλλά όχι και τους πολίτες της χώρας, από τους οποίους συνεχώς απαιτεί.


Αναφερόμενος στην άρνηση της κυβέρνησης να συζητήσει την πρόταση νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τρίψας ανέφερε πως «είναι η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σε πρόταση νόμου που έχει καταθέσει ο Συνασπισμός, έτσι ώστε να μπορούν τα υπερχεωμένα νοικοκυριά να πάρουν μια ανάσα. Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση δεν μπορούμε να πάρουμε καμία ανάσα, γιατί όπως είναι ο νόμος αυτός δεν μπορεί να επέλθει καμία ρύθμιση αυτή τη στιγμή, δεν μπορεί να επέλθει καμία τροποποίηση όσον αφορά τα δάνεια στις τράπεζες. Η πρόταση που είχε καταθέσει τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το αντίστοιχο κούρεμα που είχε γίνει τότε στα ομόλογα να γινότανε και στα δάνεια. Το κράτος λοιπόν είπε ότι όχι δεν μπορεί να γίνει κανένα τέτοιο κούρεμα. Όλες αυτές οι αποφάσεις δεν έχουν τελεσιδικήσει. Είναι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων που κάποια στιγμή το κράτος προσφεύγει στο δεύτερο βαθμό και εκεί θα δούμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Το κράτος στο σκεπτικό του λέει ότι δεν μπορεί να πάρει τους φόρους από τα πιστωτικά ιδρύματα. Το κράτος λειτουργεί καθαρά με το σκεπτικό του τοκογλύφου τραπεζίτη».

Όπως είπε, «από τη μέρα του μνημονίου μέχρι και σήμερα, οι τράπεζες έχουν πάρει 203 δις εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου. Αυτό έγινε γιατί έτσι το προέβλεπε το μνημόνιο, και γιατί όταν ξεκίνησε η κρίση, οι ελληνικές τράπεζες είχαν κερδοφορία. Έρχεται λοιπόν η τρόικα και λέει το εξής, ότι εσύ κράτος επειδή είσαι εντελώς αναξιόπιστο, για να σε δανείσω, θα δανείζονται οι τράπεζες και οι τράπεζες θα δανείζουν εσένα. Δηλαδή τα 203 δις που έχει εγγυηθεί το ελληνικό κράτος απέναντι στις τράπεζες, που παίρνουν τα χρήματα, τα δανείζουν με προμήθεια στο ελληνικό δημόσιο. Τα παίρνουν με 1% το 2009, και δίνουν τα έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου με 4,5-5%! Καταλαβαίνετε ότι οι τράπεζες δεν χάνουν από αυτή τη διαδικασία. Κερδίζουν κιόλας. Τα 203 δις, που τα έχουμε πάρει σαν δάνειο είναι αυξητικά στο χρέος, το οποίο σύμφωνα με το μνημόνιο ερχόμαστε οι απλοί πολίτες να πληρώσουν το χρέος αυτό, βάση του μνημονίου που έχουμε υπογράψει. Γιατί αν δεν πληρώσουμε και αν δεν πάρουμε τα μέτρα αυτά που ακούμε σαν μέτρα, τότε έχουμε δεσμεύσει δημόσια περιουσία και θα έρθει ο Γερμανός, ο Γάλλος ή όποιος είναι, και θα σου πάρει δημόσια περιουσία. Μπαίνουμε σε ένα τέτοιο φαύλο κύκλο, που δεν ξέρω αν θα βγούμε και ποτέ… Γιατί ο τραπεζίτης έγινε ανώτερος του πολιτικού».

Σε αντίθεση έφερε το παράδειγμα της Ισλανδίας, τονίζοντας πως «η Ισλανδία είναι μια χώρα που μέχρι πριν 3-4 χρόνια θεωρούνταν ότι ήταν η πιο πλούσια χώρα του κόσμου. Ξαφνικά οι τράπεζες χρεοκοπούν. Έρχεται λοιπόν το κράτος και λέει δεν θέλω ούτε ΔΝΤ, ούτε Ευρώπη, ούτε δάνεια, ούτε τίποτα. Αυτό που θέλω είναι πρώτον να βάλω τους πολιτικούς φυλακή, αυτοί που έφεραν τη χώρα στην κατάσταση που έφτασε, και δεύτερον βγήκε ο πρωθυπουργός και είπε την αλήθεια στον κόσμο, ότι αυτή τη στιγμή όλες οι ιδιωτικές τράπεζες κρατικοποιούνται και ζητά από τους Ισλανδούς θυσίες, που είναι 80% οριζόντιες περικοπές σε όλα αν θέλετε να ζήσετε και να έχουμε εσωτερική αγορά. Αυτή τη στιγμή οι εκθέσεις του ΔΝΤ λένε ότι η χώρα αυτή, που το 2009 η ύφεση είχε φτάσει στο 15%, έχει ανάπτυξη 3%, μέσα σε τρία χρόνια».

Κλείνοντας σημείωσε πως «δεν υπάρχουν πλέον καλοί και κακοί πολιτικοί. Είναι ανίκανοι όλοι. Ούτε σοβαρή αντιπολίτευση υπάρχει, ούτε σοβαρή κυβέρνηση υπάρχει. Όλοι καταναλώνονται σε μικροπολιτικές, τι είπε ο ένας και τι είπε ο άλλος. Έχουμε έλλειψη πολιτικών ανδρών. Μετά έχουμε έλλειψη βασικής εθνικής στρατηγικής. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο».

Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: «Ο μόνος λόγος που έγινε πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς είναι γιατί υποσχέθηκε ότι δεν θα επαναδιαπραγματευτεί»

«Ήταν εξ ορισμού δεδομένο ότι η μνημονιακή πολιτική, η ιδέα ότι θα ξεπεράσουμε την πτώχευση με ένα τεράστιο δάνειο, υπό τους όρους της λιτότητας, δεν θα μας έβγαζε από τη στενωπό», παρατήρησε ο οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης, σχολιάζοντας την κατάσταση της οικονομίας της χώρας, ενώ παράλληλα καταλογίζει στον πρωθυπουργό ότι «έκανε γαργάρα» όσα έλεγε πριν τις εκλογές.


Όπως ανέφερε ο κ. Βαρουφάκης, «η τραπεζική κρίση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γενικότερης κρίσης. Ειδικότερα στην Ευρωζώνη έχουμε κράτη που έχουν πτωχεύσει και τράπεζες που έχουν πτωχεύσει. Και ο καλύτερος τρόπος για να το σκεφτούμε είναι σαν να έχεις δύο αδύναμους κολυμβητές, οι οποίοι βρίσκονται σε μια βαθιά κυματώδη θάλασσα, και να έχουν πιαστεί ο ένας από τον άλλο, να προσπαθεί ο ένας να σώσει τον άλλο. Αυτό συμβαίνει τώρα από το ελληνικό Δημόσιο και τις ελληνικές τράπεζες. Οι ιδιωτικές τράπεζες δανείζουν το Δημόσιο δανειζόμενες οι ίδιες από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όντας πτωχευμένες, το ελληνικό Δημόσιο δανείζεται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, όντας πτωχευμένο για να τα δώσει στις τράπεζες, και βουλιάζουν και το Δημόσιο και οι τράπεζες. Αυτό συμβαίνει και στην Ιταλία, και στην Ισπανία και στην Ιρλανδία και αυτή είναι η κρίση του ευρώ, στην οποία, η δική μας κρίση είναι η πιο έντονη».

«Από το 2008, με την κρίση στην Wall Street, στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, το χρηματοπιστωτικό σύστημα παγκοσμίως, στη Γερμανία, στη Φρανκφούρτη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη Μαδρίτη, στη Ρώμη, εδώ, αυτό που συμβαίνει είναι ότι σε μια περίοδο υποτιθέμενης σταθερότητας, όπως αυτή που είχαμε πριν από το 2008, οι τράπεζες συνειδητοποιούσαν ότι όσο περισσότερα δανείζονταν οι ίδιες από άλλες τράπεζες, από καταθέτες για να παίζουν στοιχήματα, στα χρηματιστήρια, με παράγωγα, με στεγαστικά δάνεια κλπ, τόσα περισσότερα χρήματα έχασαν. Κάποια στιγμή όμως;, όταν γίνεται το κραχ, όλα αυτά που χρωστάμε για να βγάζουμε χρήματα μας τα ζητάνε πίσω, γιατί και αυτοί που μας δάνεισαν έχουν χάσει και αυτοί, όπως χάσαμε και εμείς. Τότε ξαφνικά αρχίζει μια περιπέτεια, στη διάρκεια της οποίας όλοι προσπαθούν να κρατήσουν ότι χρήματα έχουν στην κατοχή τους για πάρτη τους, και κανένας δεν δίνει αυτά που χρωστάει σε αυτούς που τα χρωστάει. Οπότε ξαφνικά καταρρέει όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και τότε πρώτον ο φορολογούμενος καλείται να ξελασπώσει τους τραπεζίτες, γιατί αν κλείσουν οι τράπεζες καταρρέει όλο το οικονομικό σύστημα, και από την άλλη κανένας δεν δανείζει τα κράτη, γιατί ξέρουν ότι τα κράτη πρέπει να πληρώσουν τα σπασμένα για τους τραπεζίτες, οπότε καταρρέουν και τα κράτη. Αυτό συνέβη στη Ελλάδα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό για τον απλούστατο λόγο ότι η Ελλάδα ήταν η πιο σαθρή οικονομία της Ευρωζώνης», είπε χαρακτηριστικά.

Σημείωσε μάλιστα πως «αυτή η κατάσταση δεν συμφέρει κανέναν. Έχουμε ένα έγκλημα χωρίς να το σχεδιάσει κανένας. Αυτό που συμβαίνει είναι το εξής: Μέσα σε αυτό τον γενικό πανικό που χάνουν όλοι, οι τραπεζίτες, βρίσκονται στο απυρόβλητο. Είναι αυτοί που μπορούν αν επιβάλουν στην υπόλοιπη κοινωνία να αποπληρώνει αυτούς ή να πληρώνει τις ζημιές τους».

«Μας έλεγαν ότι το 2010, τον Μάιο, η Ελλάδα είχε πρόβλημα χρέους και ο γερμανικός λαός κλήθηκε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης να βοηθήσει τους Έλληνες. Κάτι τέτοιο δεν έγινε βέβαια. Αυτό που έγινε ήταν ότι οι γερμανικές τράπεζες είχαν φοβερά ανοίγματα στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο. Αυτά τα ανοίγματα δεν υπήρχε πιθανότητα να κλείσουν μέσα από τις αποπληρωμές από τον νότο για τον απλούστατο λόγο ότι τα χρήματα είχαν εξαφανιστεί, και κάποιος έπρεπε να καλύψει αυτές τις ζημίες των γερμανικών τραπεζών ή οι γερμανικές τράπεζες να τις αποδεχθούν. Αυτό που συνέβη είναι ότι το γερμανικό κράτος μαζί με τα άλλα κράτη ουσιαστικά μετέτρεψαν τις ζημίες των γερμανικών τραπεζών σε ζημίες του Γερμανού φορολογούμενου. Πως; Μέσα από το πακέτο εξυγίανσης της Ελλάδας, της Ιρλανδίας κλπ. Αυτά τα χρήματα δεν τα πήρε η Ελλάδα, τα πήρε η ελληνική κυβέρνηση για να τα δώσει στους πιστωτές, που κατέληξαν στις γερμανικές τράπεζες», παρατήρησε και συμπλήρωσε πως «η μεταφορά των ζημιών από τις τράπεζες στον φορολογούμενο δεν έγινε μέσα από τις αγορές και με οικονομικές διαδικασίες. Ήταν απόφαση των πολιτικών ότι αντί να πληρώσουν τα σπασμένα αυτοί που τα δημιούργησαν, δηλαδή οι τραπεζίτες, θα τα πληρώσουν οι φορολογούμενοι. Αυτό είναι πολιτική απόφαση. Δύο τρεις άνθρωποι γνώριζαν τι συνέβαινε. Απλώς δημιούργησαν μια άλλη αφήγηση των γεγονότων. Εδώ έλεγαν ότι δεν θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις και στη Γερμανία έλεγαν ότι εάν καταρρεύσει η Ελλάδα θα έχουμε πρόβλημα με το ευρώ. Όλα αυτά δεν ήταν ψέματα, απλώς δεν ήταν η αλήθεια».

Το παραμύθι των δανεικών

«Η Ελλάδα είχε παραδοσιακά ένα πολύ μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα, με άλλα λόγια δεν μπορούσε να βγει με τα έσοδά του, δεδομένης της φοροδιαφυγής και δεδομένης και της σπατάλης που έχει το ελληνικό Δημόσιο. Η ουσία όμως είναι ότι όλες οι οικονομίες της περιφέρειας της ευρωζώνης, δεδομένου ότι είμαστε κλειδωμένοι με ένα κοινό νόμισμα, στην περίοδο των παχιών αγελάδων, όταν τα κεφάλαια έρεαν προς την περιφέρεια είχαμε μια ανάπτυξη του 4-5%, και όσο είχαμε αυτή την ανάπτυξη και τα επιτόκια δανεισμού ήταν λιγότερα, το κράτος μας μπορούσε να ανακυκλώνει τα χρέη του χωρίς κανένα πρόβλημα. Όταν ξέσπασε η κρίση, ήταν νομοτελειακά δεδομένο ότι το ελληνικό Δημόσιο θα πτώχευε. Το κράτος ποτέ δεν πτωχεύει. Αυτό που αναγκάζεται να κάνει το κράτος, είναι να διαγράψει κάποια από τα χρέη του. Να πει δηλαδή σε κάποιους από τους πιστωτές του ότι χρωστάω 100 θα πάρεις 30 τελείωσε. Αυτό σημαίνει στάση πληρωμών, σημαίνει αναδιάρθρωση χρέους. Αυτά ονομάζουμε πτώχευση του Δημοσίου. Αυτό έπρεπε να γίνει. Η πτώχευση ήταν δεδομένη τον Ιανουάριο του 2010. Έπρεπε το ελληνικό Δημόσιο τότε να πει στους πιστωτές ότι ένα κομμάτι των δανεικών που πήρα από σένα δεν θα τα πάρεις πίσω», υπογράμμισε ο κ. Βαρουφάκης.

Όπως τόνισε, «από τη στιγμή που είμαστε στο κοινό νόμισμα, όταν το ελληνικό Δημόσιο σταματά να πληρώνει κάποιους τραπεζίτες, δεν έχει καμία σχέση με το γάλα, με τα φάρμακα και με το πετρέλαιο. Όταν ήμασταν όμως στη δραχμή, γιατί δεν μπορούσε ένας ιδιώτης με δραχμές να πάει να αγοράσει πετρέλαιο στο εξωτερικό. Εμείς έχουμε ευρώ όμως, οπότε θα το πάρουμε. Δεν έχει σημασία αν το ελληνικό Δημόσιο χρωστά ή δεν χρωστά. Ήταν μια πλάνη. Φόβισαν τον κόσμο. Πήραμε τα δάνεια για να μην γίνει στάση πληρωμών και για να τα δώσουμε στις γερμανικές τράπεζες. Ήταν εξ ορισμού δεδομένο ότι η μνημονιακή πολιτική, η ιδέα ότι θα ξεπεράσουμε την πτώχευση με ένα τεράστιο δάνειο, υπό τους όρους της λιτότητας, δεν θα μας έβγαζε από τη στενωπό».

«Ο μόνος λόγος που έγινε πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς είναι γιατί υποσχέθηκε ότι δεν θα επαναδιαπραγματευτεί»

«Τόσο για τον κ. Παπανδρέου, όσο και για τον κ. Παπαδήμο, και για τον κ. Σαμαρά, παρακολουθούμε μια φοβερή σύγκρουση αυτών που λέγανε πριν γίνουν πρωθυπουργοί και όταν έγιναν πρωθυπουργοί. Δυστυχώς αυτό που συμβαίνει είναι το εξής θλιβερό. Έχεις ανθρώπους που έχουν κάποιες πεποιθήσεις αλλά έχουν και κάτι πιο ισχυρό από την πεποίθηση, την φιλοδοξία τους να είναι πρωθυπουργοί ή να είναι στα πράγματα, στην εξουσία. Αποκτούν την εξουσία και αγωνιούν να μην την χάσουν. Αρχίσουν και κάνουν «γαργάρα» ότι είχαν πει για να μην τη χάσουν. Είναι μια θλιβερή ψυχολογική, ψυχασθενική διαδικασία, η οποία δυστυχώς έχει πολύ κακό αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων», σχολίασε ο κ. Βαρουφάκης.

Όπως είπε, «ο μόνος λόγος που έγινε πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς είναι γιατί υποσχέθηκε ότι δεν θα επαναδιαπραγματευτεί. Αν δεν τον τηρήσει θα τον ρίξει από το θώκο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τόσο απλά. Όπως έριξαν τον Μπερλουσκόνι. Πριν από τη συγκυβέρνηση Παπαδήμου θυμάστε ο κ. Σαμαράς έλεγε εν πολλοίς αυτά που λέμε και εμείς, και θυμάστε είχε συγκρουστεί κιόλας με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησε ότι για να γίνει πρωθυπουργός έπρεπε να σταματήσει αυτή τη σύγκρουση. Με άλλα λόγια να κάνει γαργάρα αυτά που έλεγε. Ε, αυτό έκανε. Όπως και ο κ. Παπανδρέου, που πριν τα Χριστούγεννα του 2009 είχε μια γραμμή πάρα πολύ κοντά σε αυτά που λέμε τώρα. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησε ότι ή θα έρθει σε σύγκρουση και θα χάσει την πρωθυπουργία αφού δεν θα ήταν ο εκλεκτός, ή θα κάνει γαργάρα αυτά που έλεγε. Και έκανε γαργάρα αυτά που έλεγε. Ο κ. Παπαδήμος, τρεις μέρες πριν γίνει πρωθυπουργός είχε γράψει άρθρο που ήταν εναντίον του κουρέματος του χρέους. Τρεις μέρες μετά μας είπε ότι το να γίνει το κούρεμα του χρέους έτσι όπως έγινε ήταν εθνική επιταγή. Δεν ντρέπονται. Δεν έχουν καμία αίσθηση ντροπής».

Για τη στάση του υπουργού Οικονομικών στο θέμα της Siemens παρατήρησε ότι «μόνο αρνητικά μπορώ να το σχολιάσω. Αυτή τη στιγμή στη Γερμανία, η κοινή γνώμη έχει καθοδηγηθεί να πιστεύει ότι ο Έλληνας είναι η επιτομή της διαφθοράς. Είναι καθήκον του υπουργού Οικονομικών, να χρησιμοποιήσει ότι μέσο έχει για να αλλάξει αυτό το στερεότυπο και να πει στους Γερμανούς ότι αυτά που συνέβαιναν πριν την κρίση δεν ήταν ότι οι Έλληνες ήταν οι κακοί, οι διεφθαρμένοι και οι τεμπέληδες και οι Γερμανοί ήταν οι καλοί και οι αγαθοί. Ήταν ότι στη Γερμανία υπήρχαν διεφθαρμένοι και τεμπέληδες και ανεπρόκοποι, οι οποίοι είχαν την οικονομική εξουσία. Το ίδιο και στην Ελλάδα. Και ότι η κρίση ήταν αποτέλεσμα μιας συνομωσίας των διεφθαρμένων της Γερμανίας και της Ελλάδας. Αυτό είναι ιερή υποχρέωση για να σπάσει τα στερεότυπα. Έπρεπε να χρησιμοποιήσει τις αμαρτίες της Siemens για να καταστήσει σαφές στους Γερμανούς ότι ουδείς αναμάρτητος. Ότι έχουν τις ευθύνες τους».

Ο απλούστερος τρόπος

ο απλούστερος τρόπος διάσωσης, σύμφωνα με τον κ. Βαρουφάκη, «θα ήταν η ΕΚΤ να τυπώσει μερικά τρισεκατομμύρια και, αντί να τα δώσει στις τράπεζες (όπως το έκανε πέρσι τον Δεκέμβρη, τότε που τους έδωσε ένα τρις) ή στα κράτη, να τα δώσει σε κάθε φορολογούμενη οικογένεια της ευρωζώνης υπό έναν μόνο όρο: όσοι έχουν χρέη σε εφορία ή τράπεζες να τα αποπληρώσουν. Οι υπόλοιποι να μπορούν να τα κάνουν ότι θέλουν. Προσέξτε ότι μια τέτοια κίνηση (α) δεν διακρίνει μεταξύ Γερμανών και Ελλήνων (καθώς όλοι λαμβάνουν το ίδιο ποσό), (β) δεν αποτελεί διάσωση μιας χώρας από μια άλλη (καθώς όλες οι χώρες λαμβάνουν χρήματα ανάλογα με τον πληθυσμό τους), (γ) βοηθά στη δραστική μείωση του συνολικού χρέους, (δ) δεν έχει καμία πληθωριστική επίδραση (σε μια περίοδο καθαρά υφεσιακή), και (ε) δεν απαιτεί καμία νέα Συνθήκη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική αυτή δεν είναι η μόνη που θα σταματούσε την κρίση. Αποτελεί απλώς ένα παράδειγμα του πόσο ανόητη είναι η συνέχιση της. Δείχνει όμως και κάτι ακόμα: Πόσο βαθειά έχουν χαράξει στο μυαλό μας την ιδέα ότι η παροχή δισεκατομμυρίων στους πτωχευμένους (από την ανοησία τους) τραπεζίτες θεωρείται σχεδόν «φυσική», ενώ η παροχή ρευστότητας στους φορολογούμενους θεωρείται «αιρετική», «ανατρεπτική» και «τραβηγμένη από τα μαλλιά» ιδέα».

Ωστόσο, όπως είπε, «δεν θα σκεφτούν ποτέ κάτι τέτοιο γιατί το μυαλό τους δεν πάει να δώσουν χρήματα στον πολίτη που υποφέρει, ενώ στις τράπεζες δίνουν».

ΧΡ. ΠΙΤΕΛΗΣ: "Ο καλύτερος τρόπος να πάρουν τα λεφτά τους πίσω αυτή τη στιγμή δεν είναι αυτό που γίνεται"

«Δεν είναι στο συμφέρον κανενός να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ», σχολίασε ο οικονομολόγος και καθηγητής του Cambridge Χρήστος Πιτέλης, αναφερόμενος στον κίνδυνο εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη, στην κατάσταση της χώρας, αλλά και στην πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί, προκειμένου να βγει η χώρα από αυτό το αδιέξοδο.


Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «δεν νομίζω να υπάρξουν προβλήματα γιατί δεν είναι στο συμφέρον κανενός να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ. Το πρόβλημα είναι ότι το μνημόνιο, έτσι όπως είναι αυτή τη στιγμή, ακόμη και να υλοποιηθεί (που θα υλοποιηθεί γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχει η δυνατότητα να γίνει αυτό και η επιθυμία αλλά και η ικανότητα από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών), δεν οδεύει στη σωστή κατεύθυνση, χρειάζονται και άλλα πράγματα. Δηλαδή μόνο αυτές οι διαρθρωτικές αλλαγές και η λιτότητα δεν αρκούν. Αυτές οι διαρθρωτικές αλλαγές έχουν γίνει σε άλλες χώρες όπως η Βρετανία εδώ και 30-40 χρόνια που παρ’ όλα αυτά αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα. Από μόνες τους δεν αρκούν. Από την άλλη μεριά η λιτότητα αυτή τη στιγμή είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορεί να βοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη. Αν δεν υπάρξει παράλληλα τη δημοσιονομική προσαρμογή και τις διαρθρωτικές αλλαγές, η αντιμετώπιση κάποιων δικών μας προβλημάτων και κάποιων θεσμικών θεμάτων, και επίσης μια αναπτυξιακή βοήθεια από την πλευρά των δανειστών, δύσκολα θα βγούμε από αυτή την πορεία».

Σύμφωνα με τον κ. Πιτέλη, «υπάρχουν δύο θέματα. Το ένα είναι πως υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που είναι πεπεισμένοι ότι ο λόγος που ορισμένες χώρες σαν τη Γερμανία έχουν πετύχει, είναι ουσιαστικά η δημοσιονομική προσαρμογή, η δημοσιονομική πειθαρχία και η λιτότητα. Ενδεικτικά, όταν πριν 10 χρόνια όλος ο κόσμος είχε πάρτι, όταν όλες οι οικονομίες πήγαιναν πάρα πολύ καλά, η παγκόσμια οικονομία ανέβαινε, , στη Γερμανία έκαναν μια μορφή λιτότητας. Αυτό είναι συμβατό με την οικονομική θεωρία, δηλαδή να υπάρχει πειθαρχία σε περίοδο ανάπτυξης. Στη Γερμανία συνειδητοποίησαν ότι οι οικονομικοί “ανταγωνιστές” από τα ανατολικά, από την Ασία, βελτιώνονται τόσο γρήγορα (όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων που σύντομα) σχέση κόστους – ποιότητας θα οδηγήσει όλους τους καταναλωτές να αγοράζουν προϊόντα από αυτές τις χώρες. Έδωσε έμφαση στο να βελτιωθεί η ποιότητα μέσω μιας σειράς μέτρων που βοηθούσαν τον επιχειρηματικό κόσμο, και να υπάρξει σταθερότητα στην αγορά εργασίας με τη σύνδεση των πανεπιστημίων με την παραγωγή και συγχρόνως μιας μορφής δημοσιονομική πειθαρχία. Να τονίσω ότι το γερμανικό μοντέλο για το οποίο όλοι μιλάνε, δεν έχει καμία σχέση με αυτή τη λιτότητα και με αυτά που γίνονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Αντιθέτως είναι ένα μοντέλο που βασίζεται στη στενή συνεργασία των συνδικάτων με τους εργοδότες και όλων αυτών με το κράτος. Αυτά τα πράγματα για ένα περίεργο λόγο έχουν όλα ξεχαστεί. Το μόνο που μένει από το υπόδειγμα της Γερμανίας είναι ότι η Γερμανία έκανε δημοσιονομική προσαρμογή και λιτότητα, και κατά συνέπεια όταν εμείς είχατε πάρτι αυτοί προσέχανε. Ισχύει αυτό, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό που έχω πει επανειλημμένα είναι ότι αν θέλουν πραγματικά οι χώρες της Ευρώπης και οι δανειστές να πάρουν τα λεφτά τους πίσω και να βγούμε από αυτή την κατηφόρα, πρέπει να βοηθήσουν και με άλλο, αναπτυξιακό τρόπο. Ο αναπτυξιακός τρόπος είναι και φθηνότερος. Το γιατί δεν το κάνουν, δεν μπορεί να το απαντήσει κανένας αν δεν τους ξέρει προσωπικά. Προσωπικά θεωρώ ότι πολλοί από αυτούς, πάρα πολλοί, πιστεύουν πραγματικά αυτά που κάνουν. Έχουν ξεχάσει ποιος ήταν ο δικός τους λόγος για την επιτυχία και θεωρούν ότι αυτός ήταν μόνο η δημοσιονομική προσαρμογή. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιας μορφής σκευωρία. Από την άλλη μεριά όμως οι αγορές λειτουργούν έχουν τη δική τους λογική και τη δική τους φιλοσοφία, και όταν κάποιος βλέπει ότι είσαι ανίκανος να κάνεις τις προσαρμογές που πρέπει για να φέρεις την οικονομία σου εκεί που πρέπει να την φέρεις και να είσαι στην κορυφή με τους κορυφαίους, τότε συνειδητοποιούν ότι ο μόνος τρόπος για να λειτουργήσουν και να βγάλουν λεφτά σε μια χώρα σαν αυτή, να κάνουν δηλαδή επενδύσεις, είναι αν την αγοράσουν φθηνά. Αυτό προσωπικά μερικές φορές το παίρνουμε ότι πάνε να μας φάνε χωρίς λόγο τζάμπα. Δεν βλέπουμε τις δικές μας ευθύνες. Δεν είναι δυνατόν να έρθει να λειτουργήσει ένας επιχειρηματίας εδώ αν δεν σε αγοράσει φθηνά, γιατί δεν είναι σίγουρος για το θεσμικό πλαίσιο, δεν ξέρει αν αύριο αλλάξεις δεκαπέντε φορές τη νομοθεσία κλπ. Είναι τεράστιο το ρίσκο. Για να αντισταθμιστεί αυτό το ρίσκο θεωρούν ότι πρέπει να μας αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί. Συμπέρασμα είναι να δούμε τις δικές μας ευθύνες».

Η «πρωτότυπη» φορολογία

«Είμαστε ίσως η μόνη χώρα στον κόσμο αυτή τη στιγμή, που φορολογεί τη λεγόμενη αρνητική περιουσία. Δηλαδή σε κάποιον που αγόρασε με δάνειο μια κατοικία και το δάνειο είναι μεγαλύτερο σε αξία από την αξία του σπιτιού σήμερα, και έρχεσαι και φορολογείται επί της αρνητικής του περιουσίας, δηλαδή αντί να τον βοηθήσει το κράτος, όπως κάνει σε άλλες χώρες επειδή έχει αρνητική περιουσία, ουσιαστικά τον φορολογεί και επί αυτής. Αυτά τα προβλήματα αν δεν λυθούν, δεν μπορεί να έχει τη νομιμοποίηση η κυβέρνηση για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τέτοια σοβαρή κρίση», σχολίασε ο κ. Πιτέλης και συμπλήρωσε πως «επίσης με τον ΦΠΑ στην εστίαση, δίνεις σε κάποιον που κλείνει, έναν τρόπο να επιβιώσει. Όσο αυξάνεται ο ΦΠΑ στην εστίαση, τόσο αυξάνεται η τάση να μην δίνει κανένας αποδείξεις. Γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις να μην μειωθεί ο ΦΠΑ στην εστίαση, ώστε να μειωθεί και το κίνητρο για κλέψιμο, και να μειωθούν και όλα αυτά τα ρεζιλίκια που παθαίνουμε; Αυτά όμως είναι δικά μας. Δεν είναι θέματα άλλων. Αυτά πρέπει να λύσουμε και να αντιμετωπίσουμε, για να μας δώσουν και οι άλλοι τον κατάλληλο σεβασμό».

«Ο Στουρνάρας είναι ό,τι καλύτερο έχουμε»

«Στο υπουργείο Οικονομικών, ο Στουρνάρας είναι ό,τι καλύτερο έχουμε σε ελληνικό αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο και σε δυνατότητα υλοποίησης αλλά και σε γνώση της πραγματικότητας. Θεωρώ όμως ότι είναι τρομακτική η πίεση για να δοθεί έμφαση μόνο στη λιτότητα, να βρεθούν τα 11,5 δις που κοντεύουν να γίνουν 13,5 και μπορεί να γίνουν και πολλά περισσότερα. Είναι το θέμα όμως και κατά πόσο υφίστανται οι μηχανισμοί και οι πόροι για να λειτουργήσουν αυτά τα πράγματα, να υλοποιηθούν,. Αυτή τη στιγμή ζούμε το πολύ παράδοξο ότι ζητείται από ανθρώπους από τους οποίους καθημερινά κόβεται η ζωή, να υλοποιήσουν όλη αυτή την πολιτική. Αυτά είναι τα λεπτά σημεία τα οποία ήθελαν προσοχή. Είναι τεράστια τα προβλήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται έξυπνη, μεταβατική προσαρμογή, όχι βίαια προσαρμογή. Και παράλληλα χρειάζεται επικοινωνιακή πολιτική προς τους δανειστές, για να γίνει ξεκάθαρο και σε αυτούς, με δεδομένο αυτό που θέλουν, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Ο καλύτερος τρόπος να πάρουν τα λεφτά τους πίσω αυτή τη στιγμή δεν είναι αυτό που γίνεται, όσο ικανή και όσο καλή και να είναι η δική μας πλευρά», σημείωσε ο κ. Πιτέλης.

Τα πράγματα είναι πιο αισιόδοξα

«Τα πράγματα δεν είναι τόσο απαισιόδοξα όσο εμφανίζονται. Είμαστε δέκα εκατομμύρια άνθρωποι. Έχουμε το καλύτερο οικόπεδο στον κόσμο, και αυτή τη στιγμή, παρ’ όλη την κρίση, παρ’ όλα τα προβλήματα, παρ’ όλο το χαμό που γίνεται, δεν μπορούσες να βρεις δωμάτιο για μια νύχτα το καλοκαίρι στη Χαλκιδική. Αν το σύστημα ήταν ορθολογικοποιημένο, μόνο με τον τουρισμό, μόνο με τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων ποιότητας, αλλά και το γεγονός ότι έχουμε από τα καλύτερα κεφάλια στον κόσμο που από μόνα τους βγάζουν συνεχώς εφευρέσεις, (αλλά αναγκάζονται και φεύγουν στο εξωτερικό γιατί δεν υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο και οι μηχανισμοί αυτά να βγουν στην αγορά και να βγάλουν χρήματα), γι’ αυτούς τους λόγους δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο. Δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή να φτιάξουμε εμείς αυτοκινητοβιομηχανία. Αυτό που χρειάζεται είναι η υγιής επιχειρηματικότητα και κίνητρα για την υγιή επιχειρηματικότητα», σχολίασε ο κ. Πιτέλης.

Όπως είπε, «αυτή τη στιγμή η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών τα ξέρει αυτά καλύτερα απ’ όποιον άλλο. Ο Στουρνάρας είναι κορυφή σε αυτά τα θέματα. Το πρόβλημα είναι η πίεση της καθημερινότητας, και ότι «ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη». Είμαστε σε λίγο καλύτερη σειρά. Αλλά δυστυχώς εκτίμησή μου είναι ότι αυτό δεν αρκεί, αν συγχρόνως εμείς δεν κάνουμε κάποιες τομές, αλλά και αυτοί που δανείζουν να καταλάβουν ότι αν θέλουν τα λεφτά τους πίσω, χρειάζεται η τεχνογνωσία να είναι εκεί που θα βοηθηθεί η ανάπτυξη και όχι εκεί που καθημερινά πέφτουμε ακόμα χαμηλότερα. Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι έχει πέσει όλος ο κόσμος, και εμείς από εδώ και αυτοί από εκεί, σε μια απεργία σκέψης. Δεν μπορεί να κατεβάσει κάποιος κάποια καλή ιδέα. Το θέμα είναι ότι σιγοντάρουν και αυτοί σε τρελά πράγματα που κατεβάζουν ακόμη πιο χαμηλά την οικονομία. Και εδώ πολύ σωστά κάποιος μπορεί να φτάσει και σε σημείο να σκέφτεται ότι μπορεί να υπάρχουν και σκευωρίες να μας αγοράσουν. Αλλά είναι πολύ πιο σύνθετα τα πράγματα, γιατί είναι δική μας ευθύνη τα του οίκου μας να α βάλουμε σε μια σειρά».

Διερευνητικές οι επαφές με τους ηγέτες

Σχετικά με την συνάντηση Σαμαρά με Μέρκελ και Ολάντ, ο κ. Πιτέλης παρατήρησε πως «δεν περιμένω τίποτα προς το παρόν. Αυτά είναι εντελώς διερευνητικά. Εδώ προς το παρόν οι άνθρωποι αυτοί περιμένουν να δουν πως από όλα αυτά που λέμε, ένα ή δύο ξεκίνησαν να γίνονται. Θέλουν απλά μια ένδειξη ότι υπάρχει η θέληση και η ικανότητα. Γιατί το θέμα είναι το εξής: Αν δεν τα πίστευες γιατί τα υπέγραψες; Από τη στιγμή που τα υπέγραψες κάποια μορφή υλοποίησης πρέπει να γίνει. Η επιλογή πρέπει να είναι ένα κριτήριο για το τι μπορεί να γίνει άμεσα, με τη λιγότερη δυνατή ζημία. Αυτή πρέπει να είναι η επιλογή. Δίνοντας δύο-τρία τέτοια δείγματα γραφής, μπορείς να πας και να τους πεις μετά, μήπως υπάρχει πιθανότητα να σκεφτούμε ότι το μοντέλο αυτό καθαυτό δεν δουλεύει. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σοβαρός οικονομολόγος στον κόσμο που πιστεύει σε αυτού του είδους τα πράγματα. Γιατί υπάρχει αυτό το τεράστιο χάσμα μεταξύ οικονομικής σκέψης και πολιτικής υλοποίησης;»

Συμπλήρωσε μάλιστα πως «δεν είναι τυχαίο ότι το γερμανικό μοντέλο, όπως σε διαφορετική μορφή εφαρμόστηκε σε χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας δούλεψε. Και αυτό είναι ένα μοντέλο το οποίο ήθελε κρατική παρέμβαση, το οποίο ήθελε θεσμικά και άλλα μέτρα που βοηθούσαν την οικονομία και κοινωνική συναίνεση. Εδώ είναι που πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη και αίσθηση του εθνικού συμφέροντος, όχι μόνο του ιδιοτελούς συμφέροντος. Αυτό είναι ένα θέμα που στην Ελλάδα θέλουμε πολιτισμική επανάσταση για να το κερδίσουμε. Δεν είναι εύκολο. Εδώ ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του. Είναι μια απλή αλήθεια και την ξέρουμε. Βέβαια ένας λόγος που γίνεται αυτό στην Ελλάδα είναι ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη για το ότι οι κυβερνήσεις ξέρουν τι κάνουν γιατί το κάνουν και ότι οι θυσίες θα πιάσουν τόπο. Αυτό βαρύνει τους αποφασίζοντες».