Οι άνθρωποι και οι άλλοι ζωντανοί οργανισμοί ήρθαν στη Γη από το διάστημα, με "όχημα" τους περιπλανώμενους κομήτες, κάτι που επιβεβαιώνεται από τα νέα αστρονομικά στοιχεία που συνεχώς έρχονται στο φως, σύμφωνα με κορυφαίο βρετανό επιστήμονα.
Ο καθηγητής Τσάντρα Γουικραμασίνγκε, διευθυντής του Κέντρου Αστροβιολογίας του πανεπιστημίου του Κάρντιφ, σε άρθρο του στο "International Journal of Astrobiology" (Διεθνές Περιοδικό Αστροβιολογίας) του πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική "Τέλεγκραφ", τονίζει ότι η γήινη ζωή έχει κοσμική προέλευση, αλλά ένα "πολιτισμικό φράγμα" εμποδίζει τους ανθρώπους του πλανήτη να παραδεχθούν τη διαστημική τους καταγωγή.
Όπως αναφέρει, η αστρονομία συνεχίζει να αποκαλύπτει την παρουσία οργανικών μορίων και οργανικής "σκόνης" σε μια τεράστια κοσμική κλίμακα, που καλύπτει το ένα τρίτο περίπου του συνολικού διαστρικού άνθρακα. Εκτιμά ότι όπως στη Γη η οργανική ύλη, που έχει αποθηκευτεί στη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών και ανιχνεύεται στα γεωλογικά στρώματα, κατά βάση προέρχεται από τη σταδιακή αποσύνθεση ζώντων κυττάρων, έτσι και στο αχανές διάστημα η διαστρική οργανική ύλη έχει βιολογική προέλευση, από αποσυντεθειμένα βακτήρια και μικρόβια.
Ο Γουικραμασίνγκε εκτιμά ότι, καθώς φέτος ξεκίνησε μια νέα δεκαετία, η δεύτερη του 21ού αιώνα, ήρθε η ώρα, μετά από μεγάλη καθυστέρηση, η ανθρωπότητα να αναγνωρίσει πια την εξωγήινη καταγωγή της και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής σε κοσμική κλίμακα.
Ο διάσημος επιστήμων, ο οποίος γεννήθηκε στη Σρι Λάνκα το 1939, υπήρξε μαθητής και συνεργάτης του διάσημου βρετανού αστρονόμου Φρεντ Χόιλ, μαζί με τον οποίο υπήρξαν, στη δεκαετία του ΄60, οι πρωτεργάτες της θεωρίας της "πανσπερμίας", σύμφωνα με την οποία η ζωή είναι διάχυτη στο σύμπαν και διασπείρεται συνεχώς, με τον τρόπο αυτό φθάνοντας και στη Γη.
Σύμφωνα με τον Γουικραμασίνγκε, οι πρώτοι "σπόροι" της ζωής έφτασαν με κομήτες που έπεσαν στον πλανήτη μας πριν περίπου 3,8 δισ. χρόνια. Ήσαν μικρόβια και άλλοι μικροοργανισμοί, που τελικά εξελίχτηκαν για να δημιουργήσουν τη βιοποικιλότητα που σήμερα βλέπουμε στη Γη.
"Ναι, είμαστε όλοι εξωγήινοι, μοιραζόμαστε μια κοσμική καταγωγή", τονίζει. «Κάθε φορά που ένα νέο πλανητικό σύστημα σχηματίζεται, λίγα μικρόβια που επιβιώνουν, βρίσκουν το δρόμο τους σε κάποιους κομήτες. Μετά αυτά πολλαπλασιάζονται και 'σπέρνονται' σε άλλους πλανήτες. Είμαστε, έτσι, τμήμα μιας ενιαίας αλυσίδας που εκτείνεται σε ένα μεγάλο τμήμα του Κόσμου. Τα επιστημονικά στοιχεία δείχνουν αναμφισβήτητα προς αυτή την κατεύθυνση", προσθέτει.
Ουσιαστικά, όπως πιστεύει, πρόκειται για μια κυκλική διαδικασία μεταφοράς της ζωής από πλανήτη σε πλανήτη (χωρίς την μεσολάβηση εξωγήινων κατ' ανάγκην!). Οι κομήτες πέφτουν πάνω σε πλανήτες και σπρώχνουν την οργανική ύλη στο διάστημα. Ένα μέρος από αυτή την ύλη επιβιώνει πάνω σε κομήτες και μεταφέρεται έτσι, με την επόμενη πρόσκρουση, σε άλλο πλανήτη κ.ο.κ. στην πορεία δισεκατομμυρίων ετών.
Πάντως ο κεϊλανο-βρετανός αστρονόμος παραδέχεται ότι η θεωρία του δεν μπορεί να εξηγήσει πώς άρχισε πραγματικά η ζωή για πρώτη φορά κάπου στο σύμπαν. "Αν και δεν έχουμε ξεκάθαρη γνώση για το πώς η ζωή ξεκίνησε στην αρχή, από τη στιγμή που αυτό συνέβη, άρχισε την εξάπλωσή της στον Κόσμο και η επιβίωσή της ήταν αναπόφευκτη", υποστηρίζει.
Ο Γουικραμασίνγκε και η θεωρία της πανσπερμίας αντιτίθενται στην εναλλακτική -και πιο δημοφιλή μεταξύ των επιστημόνων μέχρι στιγμής- θεωρία ότι η ζωή στη Γη ξεκίνησε από μια "πρωταρχική σούπα" χημικών στοιχείων, από όπου, με τις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες και μετά από πολλές "δοκιμές" και τύχη, ξεπήδησαν τα πρώτα οργανικά μόρια, που αποτέλεσαν την απαρχή της μακράς εξελικτικής πορείας της ζωής.
Ο 70χρονος αστροβιολόγος αντιτείνει ότι, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, πολλές επιστημονικές έρευνες έδειξαν ότι μεγάλες εκτάσεις του γαλαξία μας είναι "σπαρμένες" με γιγάντια σύννεφα σκόνης γεμάτης οργανικά μόρια. Όπως αναφέρει, η φασματοσκοπική ανάλυση αυτών των οργανικών μορίων δείχνει ότι στην πραγματικότητα είναι απομεινάρια βακτηρίων που έχουν πια διασπαστεί. "Τα διαστρικά νέφη φαίνονται να είναι τα νεκροταφεία και όχι τα λίκνα της ζωής", γράφει στο άρθρο του.
Link:Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://journals.cambridge.org/action/displayAbstract?fromPage=online&aid=7174908
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010
Μερικοί άνθρωποι είναι γενετικά προγραμματισμένοι να γερνάνε γρηγορότερα
Βρετανοί και ολλανδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι, για πρώτη φορά, ανακάλυψαν ορισμένες γονιδιακές παραλλαγές που σχετίζονται με τη βιολογική γήρανση των ανθρώπων. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι γενετικά προγραμματισμένοι να γερνάνε με πιο γρήγορο ρυθμό από τους υπόλοιπους και εξηγεί γιατί μερικοί άνθρωποι δείχνουν μεγαλύτεροι από την ηλικία τους. Εξάλλου, η ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει μελλοντικά στη δημιουργία ενός γενετικού τεστ, σε νεαρή ηλικία, το οποίο θα δείχνει πόσο γρήγορα θα γεράσει ένας άνθρωπος στη διάρκεια της ζωής του,
Οι ερευνητές από τα βρετανικά πανεπιστήμια του Λέστερ υπό τον καθηγητή καρδιολογίας Νιλές Σαμανί και του King's College του Λονδίνου υπό τον καθηγητή Τιμ Σπέκτορ, καθώς και από το ολλανδικό πανεπιστήμιο του Γκρόνιγκεν, ανέλυσαν πάνω από 500.000 γενετικές παραλλαγές σε όλο το ανθρώπινο γονιδίωμα και εντόπισαν εκείνες που σχετίζονται με το "βιολογικό ρολόι" και βρίσκονται κοντά στο γονίδιο TERC, το οποίο εμπλέκεται στη διατήρηση του μήκους του τελομερούς, με την χρήση ενός ενζύμου (τελομεράση). Η έρευνά τους δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature Genetics", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, το BBC και τη βρετανική "Ιντεπέντεντ".
Έναυσμα για την έρευνα αποτέλεσε το γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι μετά τα 80 τους έχουν απολύτως φυσιολογικές αρτηρίες, ενώ άλλοι ήδη μετά τα 40 τους εμφανίζουν προβλήματα σε αυτές, παρόλο που δεν ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος εγγενής βιολογικός λόγος γι' αυτή την φθορά.
Υπάρχουν δύο είδη γήρανσης: η χρονολογική/ηλικιακή (πόσα χρόνια ζωής έχουν περάσει από τη γέννηση) και η βιολογική, με βάση την οποία τα κύτταρα μερικών ανθρώπων μπορεί να είναι πιο γερασμένα ή πιο νεαρά σε σχέση με την πραγματική (χρονολογική) ηλικία τους. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι ορισμένες καρδιοπάθειες, καρκίνοι και άλλες ασθένειες συνδέονται στενότερα με τη βιολογική παρά με την χρονολογική ηλικία.
Οι ερευνητές μελέτησαν τις δομές που λέγονται τελομερή και αποτελούν μέρος των χρωμοσωμάτων (έχουν παρομοιαστεί με τις πλαστικές άκρες των κορδονιών των παπουτσιών). Οι άνθρωποι γεννιούνται με τελομερή ορισμένου μήκους, που μικραίνουν συνήθως, όσο τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται (διαχωρίζονται) και γερνάνε. Έτσι, το μήκος των τελομερών αποτελεί βασικό δείκτη βιολογικής γήρανσης.
Οι βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μερικοί άνθρωποι, που έχουν μια συγκεκριμένη γενετική ποικιλία, έχουν μικρότερα τελομερή (πιθανώς επειδή το ένζυμο τελομεράση λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο στους ανθρώπους αυτούς), συνεπώς είναι βιολογικά πιο γέροι και το βιολογικό τους "ρολόι" κυλάει ταχύτερα, κάτι που πιθανώς τούς κάνει πιο ευάλωτους σε παθήσεις που σχετίζονται με την μεγάλη ηλικία.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Τιμ Σπέκτορ του Βασιλικού Κολλεγίου του Λονδίνου, η απώλεια του μήκους των τελομερών στα άτομα με μια συγκεκριμένη γονιδιακή παραλλαγή (που εμφανίζεται στο ένα τρίτο του πληθυσμού) αντιστοιχεί σε απώλεια περίπου τεσσάρων ετών βιολογικής γήρανσης πάνω από την πραγματική ηλικία (αν δηλαδή κάποιος είναι 60 ετών, βιολογικά είναι 64). Μια μικρότερη ομάδα ανθρώπων (περίπου το 7% του πληθυσμού) έχουν μια δεύτερη γενετική ποικιλία, που αντιστοιχεί σε βιολογική γήρανση περίπου οκτώ ετών (δηλαδή οι άνθρωποι αυτοί είναι χρονολογικά 60 ετών, αλλά βιολογικά 68).
Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τους ερευνητές, η γενετική αυτή προδιάθεση μπορεί να κάνει μερικούς "ευάλωτους" ανθρώπους να γερνάνε ακόμα πιο γρήγορα όταν εκτίθενται σε περιβάλλοντα που κάνουν κακό στα τελομερή, όπως σε χώρους καπνιζόντων ή όταν υποκύπτουν στην παχυσαρκία, την έλλειψη άσκησης κ.α., με συνέπεια τα συγκεκριμένα άτομα να καταλήγουν να είναι αρκετά χρόνια πιο γερασμένα από βιολογική σκοπιά (να δείχνουν έτσι δέκα ή και περισσότερα χρόνια πιο μεγάλοι από την ηλικία τους).
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/ng/journal/vaop/ncurrent/abs/ng.532.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Οι ερευνητές από τα βρετανικά πανεπιστήμια του Λέστερ υπό τον καθηγητή καρδιολογίας Νιλές Σαμανί και του King's College του Λονδίνου υπό τον καθηγητή Τιμ Σπέκτορ, καθώς και από το ολλανδικό πανεπιστήμιο του Γκρόνιγκεν, ανέλυσαν πάνω από 500.000 γενετικές παραλλαγές σε όλο το ανθρώπινο γονιδίωμα και εντόπισαν εκείνες που σχετίζονται με το "βιολογικό ρολόι" και βρίσκονται κοντά στο γονίδιο TERC, το οποίο εμπλέκεται στη διατήρηση του μήκους του τελομερούς, με την χρήση ενός ενζύμου (τελομεράση). Η έρευνά τους δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature Genetics", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, το BBC και τη βρετανική "Ιντεπέντεντ".
Έναυσμα για την έρευνα αποτέλεσε το γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι μετά τα 80 τους έχουν απολύτως φυσιολογικές αρτηρίες, ενώ άλλοι ήδη μετά τα 40 τους εμφανίζουν προβλήματα σε αυτές, παρόλο που δεν ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος εγγενής βιολογικός λόγος γι' αυτή την φθορά.
Υπάρχουν δύο είδη γήρανσης: η χρονολογική/ηλικιακή (πόσα χρόνια ζωής έχουν περάσει από τη γέννηση) και η βιολογική, με βάση την οποία τα κύτταρα μερικών ανθρώπων μπορεί να είναι πιο γερασμένα ή πιο νεαρά σε σχέση με την πραγματική (χρονολογική) ηλικία τους. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι ορισμένες καρδιοπάθειες, καρκίνοι και άλλες ασθένειες συνδέονται στενότερα με τη βιολογική παρά με την χρονολογική ηλικία.
Οι ερευνητές μελέτησαν τις δομές που λέγονται τελομερή και αποτελούν μέρος των χρωμοσωμάτων (έχουν παρομοιαστεί με τις πλαστικές άκρες των κορδονιών των παπουτσιών). Οι άνθρωποι γεννιούνται με τελομερή ορισμένου μήκους, που μικραίνουν συνήθως, όσο τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται (διαχωρίζονται) και γερνάνε. Έτσι, το μήκος των τελομερών αποτελεί βασικό δείκτη βιολογικής γήρανσης.
Οι βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μερικοί άνθρωποι, που έχουν μια συγκεκριμένη γενετική ποικιλία, έχουν μικρότερα τελομερή (πιθανώς επειδή το ένζυμο τελομεράση λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο στους ανθρώπους αυτούς), συνεπώς είναι βιολογικά πιο γέροι και το βιολογικό τους "ρολόι" κυλάει ταχύτερα, κάτι που πιθανώς τούς κάνει πιο ευάλωτους σε παθήσεις που σχετίζονται με την μεγάλη ηλικία.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Τιμ Σπέκτορ του Βασιλικού Κολλεγίου του Λονδίνου, η απώλεια του μήκους των τελομερών στα άτομα με μια συγκεκριμένη γονιδιακή παραλλαγή (που εμφανίζεται στο ένα τρίτο του πληθυσμού) αντιστοιχεί σε απώλεια περίπου τεσσάρων ετών βιολογικής γήρανσης πάνω από την πραγματική ηλικία (αν δηλαδή κάποιος είναι 60 ετών, βιολογικά είναι 64). Μια μικρότερη ομάδα ανθρώπων (περίπου το 7% του πληθυσμού) έχουν μια δεύτερη γενετική ποικιλία, που αντιστοιχεί σε βιολογική γήρανση περίπου οκτώ ετών (δηλαδή οι άνθρωποι αυτοί είναι χρονολογικά 60 ετών, αλλά βιολογικά 68).
Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τους ερευνητές, η γενετική αυτή προδιάθεση μπορεί να κάνει μερικούς "ευάλωτους" ανθρώπους να γερνάνε ακόμα πιο γρήγορα όταν εκτίθενται σε περιβάλλοντα που κάνουν κακό στα τελομερή, όπως σε χώρους καπνιζόντων ή όταν υποκύπτουν στην παχυσαρκία, την έλλειψη άσκησης κ.α., με συνέπεια τα συγκεκριμένα άτομα να καταλήγουν να είναι αρκετά χρόνια πιο γερασμένα από βιολογική σκοπιά (να δείχνουν έτσι δέκα ή και περισσότερα χρόνια πιο μεγάλοι από την ηλικία τους).
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/ng/journal/vaop/ncurrent/abs/ng.532.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
Τα δέντρα μεγαλώνουν πια πιο γρήγορα λόγω της κλιματικής αλλαγής
Τα δέντρα δεν φημίζονται για την ταχύτητά τους (μάλλον αποτελούν αιώνιο σύμβολο της αργής αλλά σταθερής ανάπτυξης), όμως μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει ότι, λόγω κυρίως της κλιματικής αλλαγής, μεγαλώνουν πια πολύ πιο γρήγορα -για τα δικά τους δεδομένα! Η έρευνα διαπίστωσε ότι ο ρυθμός ανάπτυξής τους στο βόρειο ημισφαίριο είναι ο ταχύτερος των τελευταίων 225 ετών.
Η έρευνα, που βασίστηκε σε μελέτες δασών στις ανατολικές ΗΠΑ για μια περίοδο 22 ετών, έγινε από ερευνητές υπό τον δασολόγο-οικολόγο Τζόφρεϊ Πάρκερ του Κέντρου Περιβαλλοντικών Ερευνών Σμιθσόνιαν και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "PNAS" της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τη βρετανική "Ιντεπέντεντ". Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα περισσότερα δέντρα αναπτύσσονται δύο με τέσσερις φορές ταχύτερα από τις προβλέψεις των αναλυτών.
Τα δέντρα έχουν επιταχύνει την ανάπτυξή τους πιθανότατα επειδή συσσωρεύεται περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και ανεβαίνει σιγά-σιγά η θερμοκρασία. Η μελέτη επίσης, επισημαίνει τη σημασία των δασών για να αντισταθμίσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.
Σύμφωνα με την έρευνα, το δάσος παράγει δύο πλέον επιπρόσθετους τόνους ξυλείας ανά εκτάριο (3,04 τετραγωνικά μέτρα) ετησίως, ποσότητα που ισοδυναμεί με την εμφάνιση ενός νέου δέντρου διαμέτρου 70 εκατ. σε διάστημα ενός χρόνου.
Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι αν τα δέντρα σε όλη τη ζωή τους μεγάλωναν με το σημερινό ταχύτερο ρυθμό, τότε θα ήσαν σήμερα πολύ πιο μεγάλα. Επίσης εκτίμησαν ότι σε χρονικό διάστημα μιας 20ετίας το διοξείδιο του άνθρακα στον αέρα του δάσους έχει αυξηθεί περίπου κατά 12%. Η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί 0,3 βαθμούς Κελσίου, ενώ η περίοδος ανάπτυξης του δέντρου έχει επιμηκυνθεί κατά σχεδόν οκτώ μέρες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, και οι τρεις αυτοί λόγοι συνετέλεσαν, ώστε τα δέντρα να μεγαλώνουν πιο γρήγορα πια.
Η υψηλότερη συγκέντρωση ατμοσφαιρικού διοξειδίου και η επιμήκυνση των περιόδων ανάπτυξης μπορεί να λειτουργήσουν ευνοϊκά για τις γεωργικές καλλιέργειες σε αρκετά μέρη της Γης, κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η έρευνα, που βασίστηκε σε μελέτες δασών στις ανατολικές ΗΠΑ για μια περίοδο 22 ετών, έγινε από ερευνητές υπό τον δασολόγο-οικολόγο Τζόφρεϊ Πάρκερ του Κέντρου Περιβαλλοντικών Ερευνών Σμιθσόνιαν και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "PNAS" της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τη βρετανική "Ιντεπέντεντ". Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα περισσότερα δέντρα αναπτύσσονται δύο με τέσσερις φορές ταχύτερα από τις προβλέψεις των αναλυτών.
Τα δέντρα έχουν επιταχύνει την ανάπτυξή τους πιθανότατα επειδή συσσωρεύεται περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και ανεβαίνει σιγά-σιγά η θερμοκρασία. Η μελέτη επίσης, επισημαίνει τη σημασία των δασών για να αντισταθμίσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.
Σύμφωνα με την έρευνα, το δάσος παράγει δύο πλέον επιπρόσθετους τόνους ξυλείας ανά εκτάριο (3,04 τετραγωνικά μέτρα) ετησίως, ποσότητα που ισοδυναμεί με την εμφάνιση ενός νέου δέντρου διαμέτρου 70 εκατ. σε διάστημα ενός χρόνου.
Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι αν τα δέντρα σε όλη τη ζωή τους μεγάλωναν με το σημερινό ταχύτερο ρυθμό, τότε θα ήσαν σήμερα πολύ πιο μεγάλα. Επίσης εκτίμησαν ότι σε χρονικό διάστημα μιας 20ετίας το διοξείδιο του άνθρακα στον αέρα του δάσους έχει αυξηθεί περίπου κατά 12%. Η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί 0,3 βαθμούς Κελσίου, ενώ η περίοδος ανάπτυξης του δέντρου έχει επιμηκυνθεί κατά σχεδόν οκτώ μέρες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, και οι τρεις αυτοί λόγοι συνετέλεσαν, ώστε τα δέντρα να μεγαλώνουν πιο γρήγορα πια.
Η υψηλότερη συγκέντρωση ατμοσφαιρικού διοξειδίου και η επιμήκυνση των περιόδων ανάπτυξης μπορεί να λειτουργήσουν ευνοϊκά για τις γεωργικές καλλιέργειες σε αρκετά μέρη της Γης, κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
To τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος" και το Ινστιτούτο Αστροσωματιδιακής Φυσικής "Νέστωρ" αποκτούν συνδέσεις υπερ-υψηλής ταχύτητας με οπτικές ίνες
Το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ Α.Ε) ανακοίνωσε ότι, στο πλαίσιο των δράσεων του για τη διασύνδεση μεγάλων ερευνητικών υποδομών της περιφέρειας στο δίκτυό του, ολοκληρώνεται η σύνδεση του υπερσύγχρονου Τηλεσκοπίου "Αρίσταρχος" στο όρος Χελμός και του Ινστιτούτου Αστροσωματιδιακής Φυσικής "Νέστωρ" στην Πύλο με το δίκτυο ΕΔΕΤ, μέσω οπτικών ινών.
Οι προσβάσεις που ολοκληρώθηκαν, παρέχουν στις υποδομές αυτές σύνδεση με την ελληνική και παγκόσμια ερευνητική και ακαδημαϊκή κοινότητα σε υπερυψηλές ταχύτητες της τάξης των Gbps, με απεριόριστες δυνατότητες αναβάθμισης. Οι υποδομές αυτές θα μπορέσουν έτσι να αξιοποιήσουν τους παρεχόμενους συνδέσμους οπτικών ινών και το δίκτυο νέας γενιάς ΕΔΕΤ, για τη διακίνηση μεγάλης σημασίας και όγκου ερευνητικών δεδομένων, που δεν ήταν εφικτή μέχρι σήμερα.
Ειδικά για το τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος", το μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο τηλεσκόπιο των Bαλκανίων, που είναι εγκατεστημένο στο όρος Χελμός, η διασύνδεσή του με υπερυψηλές ταχύτητες μετάδοσης δεδομένων θα επιτρέψει την αξιοποίησή του εξ αποστάσεως, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη θέση που βρίσκεται, με αξιοπιστία και σε πραγματικό χρόνο.
Η τηλε-διαχείριση και η διάθεση των σημαντικών δεδομένων παρατηρήσεων που παρέχουν τα υπερσύγχρονα όργανά του προς την εθνική και διεθνή αστρονομική κοινότητα, όπως είναι οι υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες, καθώς και φάσματα εξαιρετικού επιστημονικού ενδιαφέροντος, αναμένεται να καταστούν εφικτά μέσω της νέας σύνδεσης, που εκτείνεται μέχρι το όρος Χελμός με οπτικές ίνες μήκους 118 χλμ.
Το Ινστιτούτο Αστροσωματιδιακής Φυσικής "Νέστωρ", αναπτύσσει σημαντικό ερευνητικό έργο, που απαιτεί τη μεταφορά εξαιρετικά μεγάλου όγκου πειραματικών δεδομένων, εξαιρετικού επιστημονικού ενδιαφέροντος, σε υπερ-υψηλές ταχύτητες προς τα συνεργαζόμενα Ινστιτούτα στο εξωτερικό και γενικότερα την ευρωπαϊκή ερευνητική κοινότητα. Η αξιοποίηση της σύνδεσης του Ινστιτούτου "Νέστωρ" προς το δίκτυο ΕΔΕΤ, η οποία εκτείνεται μέχρι τις εγκαταστάσεις του στην Πύλο, έγινε με οπτικές ίνες μήκους 79χλμ.
Το Ινστιτούτο Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών έχει εγκαταστήσει στην κορυφή του όρους Χελμού σε ύψος 2.340 μέτρων το υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος" (Αστεροσκοπείο Χελμού). Το τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος" είναι ένα από τα τελειότερα τηλεσκόπια στον κόσμο, ενταγμένο ήδη στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα στήριξης μεγάλων τηλεσκοπίων "OPTICON". Θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά τηλεσκόπια της Eυρώπης. Eχει διάμετρο 2,3 μέτρα και μεγάλη ακρίβεια στόχευσης και παρακολούθησης ουράνιων αντικειμένων. Mε χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων της Πάτρας και του Mάντσεστερ και του Iδρύματος Eυγενίδου, έχουν τοποθετηθεί επιπλέον στο τηλεσκόπιο κάμερες και ειδικά προηγμένα επιστημονικά όργανα.
Το Ινστιτούτο Αστροσωματιδιακής Φυσικής "Νέστωρ" έχει λάβει έγκριση για την ένταξή του στις Μεγάλες Ευρωπαϊκές Ερευνητικές Υποδομές. Αποτελεί ένα εκ των τριών υποψηφίων σε ολόκληρη των Ευρώπη για την φιλοξενία ενός από τα μεγαλύτερα πειράματα παγκόσμιας εμβέλειας στην αστρονομία, το "Τηλεσκόπιο Νετρίνων του Κυβικού Χιλιομέτρου, ΚΜ3NeT".
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Οι προσβάσεις που ολοκληρώθηκαν, παρέχουν στις υποδομές αυτές σύνδεση με την ελληνική και παγκόσμια ερευνητική και ακαδημαϊκή κοινότητα σε υπερυψηλές ταχύτητες της τάξης των Gbps, με απεριόριστες δυνατότητες αναβάθμισης. Οι υποδομές αυτές θα μπορέσουν έτσι να αξιοποιήσουν τους παρεχόμενους συνδέσμους οπτικών ινών και το δίκτυο νέας γενιάς ΕΔΕΤ, για τη διακίνηση μεγάλης σημασίας και όγκου ερευνητικών δεδομένων, που δεν ήταν εφικτή μέχρι σήμερα.
Ειδικά για το τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος", το μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο τηλεσκόπιο των Bαλκανίων, που είναι εγκατεστημένο στο όρος Χελμός, η διασύνδεσή του με υπερυψηλές ταχύτητες μετάδοσης δεδομένων θα επιτρέψει την αξιοποίησή του εξ αποστάσεως, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη θέση που βρίσκεται, με αξιοπιστία και σε πραγματικό χρόνο.
Η τηλε-διαχείριση και η διάθεση των σημαντικών δεδομένων παρατηρήσεων που παρέχουν τα υπερσύγχρονα όργανά του προς την εθνική και διεθνή αστρονομική κοινότητα, όπως είναι οι υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες, καθώς και φάσματα εξαιρετικού επιστημονικού ενδιαφέροντος, αναμένεται να καταστούν εφικτά μέσω της νέας σύνδεσης, που εκτείνεται μέχρι το όρος Χελμός με οπτικές ίνες μήκους 118 χλμ.
Το Ινστιτούτο Αστροσωματιδιακής Φυσικής "Νέστωρ", αναπτύσσει σημαντικό ερευνητικό έργο, που απαιτεί τη μεταφορά εξαιρετικά μεγάλου όγκου πειραματικών δεδομένων, εξαιρετικού επιστημονικού ενδιαφέροντος, σε υπερ-υψηλές ταχύτητες προς τα συνεργαζόμενα Ινστιτούτα στο εξωτερικό και γενικότερα την ευρωπαϊκή ερευνητική κοινότητα. Η αξιοποίηση της σύνδεσης του Ινστιτούτου "Νέστωρ" προς το δίκτυο ΕΔΕΤ, η οποία εκτείνεται μέχρι τις εγκαταστάσεις του στην Πύλο, έγινε με οπτικές ίνες μήκους 79χλμ.
Το Ινστιτούτο Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών έχει εγκαταστήσει στην κορυφή του όρους Χελμού σε ύψος 2.340 μέτρων το υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος" (Αστεροσκοπείο Χελμού). Το τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος" είναι ένα από τα τελειότερα τηλεσκόπια στον κόσμο, ενταγμένο ήδη στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα στήριξης μεγάλων τηλεσκοπίων "OPTICON". Θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά τηλεσκόπια της Eυρώπης. Eχει διάμετρο 2,3 μέτρα και μεγάλη ακρίβεια στόχευσης και παρακολούθησης ουράνιων αντικειμένων. Mε χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων της Πάτρας και του Mάντσεστερ και του Iδρύματος Eυγενίδου, έχουν τοποθετηθεί επιπλέον στο τηλεσκόπιο κάμερες και ειδικά προηγμένα επιστημονικά όργανα.
Το Ινστιτούτο Αστροσωματιδιακής Φυσικής "Νέστωρ" έχει λάβει έγκριση για την ένταξή του στις Μεγάλες Ευρωπαϊκές Ερευνητικές Υποδομές. Αποτελεί ένα εκ των τριών υποψηφίων σε ολόκληρη των Ευρώπη για την φιλοξενία ενός από τα μεγαλύτερα πειράματα παγκόσμιας εμβέλειας στην αστρονομία, το "Τηλεσκόπιο Νετρίνων του Κυβικού Χιλιομέτρου, ΚΜ3NeT".
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Λίγο ιχθυέλαιο με ωμέγα-3 την ημέρα, την ψύχωση την κάνει πέρα
Η λήψη μιας κάψουλας ιχθυελαίου κάθε μέρα μπορεί να αποτρέψει σοβαρές ψυχικές νόσους, όπως η ψύχωση και η σχιζοφρένεια, σε όσους ανθρώπους αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές αποδίδουν την προστατευτική δράση των ιχθυελαίων στον εγκέφαλο στο ότι περιέχουν τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία είναι ήδη γνωστό από άλλες μελέτες ότι προστατεύουν την καρδιά.
Η έρευνα, από αυστριακούς, ελβετούς και αυστραλούς επιστήμονες, υπό τον δρα Πολ Άμινγκερ, του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης στην Αυστρία, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Archives of General Psychiatry" (Αρχεία Γενικής Ψυχιατρικής), σύμφωνα με το BBC. Μεταξύ των ερευνητών βρίσκεται ο ελληνικής καταγωγής ερευνητής Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, επίσης από το ίδιο αυστριακό πανεπιστήμιο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καθημερινή λήψη ιχθυελαίων/ωμέγα-3 επί τρίμηνο εμφάνισε την ίδια αποτελεσματικότητα με την φαρμακοθεραπεία, μειώνοντας τα ποσοστά εμφάνισης ψυχώσεων. "Η ανακάλυψη ότι η θεραπεία με μια φυσική ουσία μπορεί να εμποδίσει ή τουλάχιστον να καθυστερήσει την εμφάνιση της ψυχωτικής διαταραχής, δίνει ελπίδες ότι πιθανώς υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στα αντι-ψυχωτικά φάρμακα", σύμφωνα με τη νέα μελέτη.
Τα ισχυρά αντιψυχωτικά φάρμακα μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες, γεγονός που κάνει ορισμένους ανθρώπους να τα αποφεύγουν. Από την άλλη, τα συμπληρώματα διατροφής με ιχθυέλαια γίνονται γενικά καλά ανεκτά και είναι εύκολα στη λήψη, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Η διεθνής ομάδα των ερευνητών μελέτησε 81 άτομα που θεωρούνταν ότι είχαν υψηλό ρίσκο εμφάνισης ψύχωσης, είτε λόγω οικογενειακού ιστορικού σχιζοφρένειας ή παρόμοιων διαταραχών, είτε επειδή ήδη είχαν αρχίσει να εμφανίζουν ήπια συμπτώματα. Οι μισοί ασθενείς πήραν συμπληρώματα ιχθυελαίου (1,2 γραμμάρια ωμέγα-3 λιπαρών οξέων) επί 12 εβδομάδες και οι άλλοι μισοί πήραν ένα εικονικό φάρμακο. Κανείς ασθενής δεν ήξερε τι χάπι έπαιρνε.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν τους ασθενείς επί ένα έτος μετά το πείραμα για να δουν ποιοι τελικά θα εμφάνιζαν κάποια ψύχωση. Όπως διαπίστωσαν, αυτό συνέβη σε 11 άτομα της δεύτερης ομάδας που είχαν πάρει το εικονικό φάρμακο και σε μόλις δύο άτομα της πρώτης ομάδας που είχαν πάρει τα ιχθυέλαια/ωμέγα-3.
Όπως εκτιμούν οι ερευνητές, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα δρουν ευεργετικά, καθώς αλλάζουν τον τρόπο μετάδοσης των σημάτων μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://archpsyc.ama-assn.org/cgi/content/abstract/67/2/146
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η έρευνα, από αυστριακούς, ελβετούς και αυστραλούς επιστήμονες, υπό τον δρα Πολ Άμινγκερ, του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης στην Αυστρία, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Archives of General Psychiatry" (Αρχεία Γενικής Ψυχιατρικής), σύμφωνα με το BBC. Μεταξύ των ερευνητών βρίσκεται ο ελληνικής καταγωγής ερευνητής Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, επίσης από το ίδιο αυστριακό πανεπιστήμιο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καθημερινή λήψη ιχθυελαίων/ωμέγα-3 επί τρίμηνο εμφάνισε την ίδια αποτελεσματικότητα με την φαρμακοθεραπεία, μειώνοντας τα ποσοστά εμφάνισης ψυχώσεων. "Η ανακάλυψη ότι η θεραπεία με μια φυσική ουσία μπορεί να εμποδίσει ή τουλάχιστον να καθυστερήσει την εμφάνιση της ψυχωτικής διαταραχής, δίνει ελπίδες ότι πιθανώς υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στα αντι-ψυχωτικά φάρμακα", σύμφωνα με τη νέα μελέτη.
Τα ισχυρά αντιψυχωτικά φάρμακα μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες, γεγονός που κάνει ορισμένους ανθρώπους να τα αποφεύγουν. Από την άλλη, τα συμπληρώματα διατροφής με ιχθυέλαια γίνονται γενικά καλά ανεκτά και είναι εύκολα στη λήψη, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Η διεθνής ομάδα των ερευνητών μελέτησε 81 άτομα που θεωρούνταν ότι είχαν υψηλό ρίσκο εμφάνισης ψύχωσης, είτε λόγω οικογενειακού ιστορικού σχιζοφρένειας ή παρόμοιων διαταραχών, είτε επειδή ήδη είχαν αρχίσει να εμφανίζουν ήπια συμπτώματα. Οι μισοί ασθενείς πήραν συμπληρώματα ιχθυελαίου (1,2 γραμμάρια ωμέγα-3 λιπαρών οξέων) επί 12 εβδομάδες και οι άλλοι μισοί πήραν ένα εικονικό φάρμακο. Κανείς ασθενής δεν ήξερε τι χάπι έπαιρνε.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν τους ασθενείς επί ένα έτος μετά το πείραμα για να δουν ποιοι τελικά θα εμφάνιζαν κάποια ψύχωση. Όπως διαπίστωσαν, αυτό συνέβη σε 11 άτομα της δεύτερης ομάδας που είχαν πάρει το εικονικό φάρμακο και σε μόλις δύο άτομα της πρώτης ομάδας που είχαν πάρει τα ιχθυέλαια/ωμέγα-3.
Όπως εκτιμούν οι ερευνητές, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα δρουν ευεργετικά, καθώς αλλάζουν τον τρόπο μετάδοσης των σημάτων μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://archpsyc.ama-assn.org/cgi/content/abstract/67/2/146
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Νέα συσκευή-σούπερ κόλλα θα επιτρέπει στους ανθρώπους να περπατάνε στους τοίχους
Μπορεί οι άνθρωποι κάποια μέρα να περπατάνε στους τοίχους όπως ο Σπάιντερμαν; Αυτό ακριβώς υπόσχεται μια νέα συσκευή, σε μέγεθος παλάμης, που επιτρέπει στα χέρια να κολλάνε με ασφάλεια στον τοίχο, την οποία ανέπτυξαν ερευνητές του αμερικανικού πανεπιστημίου Κορνέλ.
Η συσκευή χρησιμοποιεί την επιφανειακή τάση του νερού και των άλλων υγρών ως δεσμούς συγκόλλησης σε μια επιφάνεια και μπορεί να οδηγήσει στην κατασκευή γαντιών και παπουτσιών, που θα κολλάνε και θα ξεκολλάνε κατά βούληση από κάθετες επιφάνειες, επιτρέποντας στους ανθρώπους να αναρριχώνται εκεί που σήμερα μπορούν μόνο στους όνειρά τους (και στις ταινίες του Χόλιγουντ). Μια άλλη πρακτική εφαρμογή θα ήταν αυτοκόλλητες σημειώσεις (Post-it) στον τοίχο, οι οποίες όμως θα μπορούν να σηκώσουν μεγάλο βάρος!
Η ανακάλυψη έγινε από τον καθηγητή χημικής και βιομοριακής μηχανικής Πολ Στιν και τους συνεργάτες του και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Η έμπνευση για τη συσκευή-κόλλα προήλθε από ένα σκαθάρι της Φλόριδα (Hemisphaerota cyanea), το οποίο μπορεί να προσκολληθεί σε ένα φύλλο με δύναμη 100 φορές μεγαλύτερη από το δικό του βάρος, παρόλα αυτά μπορεί να ξεκολλήσει αμέσως όταν το θελήσει.
Η λεπτή επίπεδη συσκευή, που δεν περιλαμβάνει καθόλου στερεά κινούμενα μέρη, διαθέτει μικροσκοπικές οπές και μια μικρή κοινή μπαταρία 9 βολτ, η οποία στέλνει νερό ή άλλο υγρό (π.χ. λάδι), το οποίο βρίσκεται αποθηκευμένο σε ένα ξεχωριστό χώρο, να κυλήσει μέσω της συσκευής και των ανοιγμάτων της. Η επιφανειακή τάση των σταγόνων του υγρού, καθώς αυτές εκτίθενται στις οπές, δημιουργεί "υγρές γέφυρες" και επιτρέπει στη συσκευή να προσκολληθεί γερά σε μια άλλη επιφάνεια (π.χ. κάθετο τοίχο).
Όσο πιο μικρές και πιο πολλές είναι οι τρύπες, τόσο πιο ισχυρή είναι η συγκολλητική δύναμη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, μια συσκευή με επιφάνεια περίπου 6,5 τετραγωνικά εκατοστά, η οποία διαθέτει εκατομμύρια τρύπες με διάμετρο ένα μικρόμετρο (ένα εκατομμυριοστό του μέτρου) η κάθε μια, μπορεί να κρατήσει κολλημένο ένα βάρος περίπου επτά κιλών. Προς το παρόν, οι τρύπες της συσκευής έχουν διάμετρο περίπου 150 μικρόμετρα η κάθε μια και μπορούν να σηκώσουν βάρος περίπου 10 γραμμαρίων ανά τετραγωνικό εκατοστό. Αν κάθε τρύπα μειωθεί σε 0,1 μικρόμετρο, η συσκευή θα μπορεί να σηκώσει (κολλήσει) βάρος μέχρι 13 κιλών ανά τετραγωνικό εκατοστό.
Για να ξεκολλήσει η συσκευή, απλώς αντιστρέφεται το ηλεκτρικό πεδίο και το νερό αποσύρεται από τις οπές, σπάζοντας έτσι τις αόρατες "γέφυρες" συγκόλλησης που είχαν δημιουργηθεί από τις μικροσκοπικές σταγόνες ανάμεσα στη συσκευή και την άλλη επιφάνεια.Η νέα συσκευή στηρίζεται στις αρχές της λεγόμενης "ηλεκτρο-οσμωτικής" δύναμης που αναπτύσσεται από την επιφανειακή τάση δύο ξεχωριστών επιφανειών.
Οι ερευνητές ήδη οραματίζονται την κατασκευή μεγαλύτερων τέτοιων συσκευών, μόλις τελειοποιήσουν τον μηχανισμό και ο συγκολλητικός δεσμός γίνει ακόμα ισχυρότερος. Η παραπάνω τεχνική που βασίζεται στην υγρή συγκόλληση που χρησιμοποιεί το σκαθάρι, διαφέρει από την ξηρά συγκόλληση που χρησιμοποιούν οι σαύρες και την οποία επίσης προσπαθούν να μιμηθούν οι επιστήμονες.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η συσκευή χρησιμοποιεί την επιφανειακή τάση του νερού και των άλλων υγρών ως δεσμούς συγκόλλησης σε μια επιφάνεια και μπορεί να οδηγήσει στην κατασκευή γαντιών και παπουτσιών, που θα κολλάνε και θα ξεκολλάνε κατά βούληση από κάθετες επιφάνειες, επιτρέποντας στους ανθρώπους να αναρριχώνται εκεί που σήμερα μπορούν μόνο στους όνειρά τους (και στις ταινίες του Χόλιγουντ). Μια άλλη πρακτική εφαρμογή θα ήταν αυτοκόλλητες σημειώσεις (Post-it) στον τοίχο, οι οποίες όμως θα μπορούν να σηκώσουν μεγάλο βάρος!
Η ανακάλυψη έγινε από τον καθηγητή χημικής και βιομοριακής μηχανικής Πολ Στιν και τους συνεργάτες του και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Η έμπνευση για τη συσκευή-κόλλα προήλθε από ένα σκαθάρι της Φλόριδα (Hemisphaerota cyanea), το οποίο μπορεί να προσκολληθεί σε ένα φύλλο με δύναμη 100 φορές μεγαλύτερη από το δικό του βάρος, παρόλα αυτά μπορεί να ξεκολλήσει αμέσως όταν το θελήσει.
Η λεπτή επίπεδη συσκευή, που δεν περιλαμβάνει καθόλου στερεά κινούμενα μέρη, διαθέτει μικροσκοπικές οπές και μια μικρή κοινή μπαταρία 9 βολτ, η οποία στέλνει νερό ή άλλο υγρό (π.χ. λάδι), το οποίο βρίσκεται αποθηκευμένο σε ένα ξεχωριστό χώρο, να κυλήσει μέσω της συσκευής και των ανοιγμάτων της. Η επιφανειακή τάση των σταγόνων του υγρού, καθώς αυτές εκτίθενται στις οπές, δημιουργεί "υγρές γέφυρες" και επιτρέπει στη συσκευή να προσκολληθεί γερά σε μια άλλη επιφάνεια (π.χ. κάθετο τοίχο).
Όσο πιο μικρές και πιο πολλές είναι οι τρύπες, τόσο πιο ισχυρή είναι η συγκολλητική δύναμη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, μια συσκευή με επιφάνεια περίπου 6,5 τετραγωνικά εκατοστά, η οποία διαθέτει εκατομμύρια τρύπες με διάμετρο ένα μικρόμετρο (ένα εκατομμυριοστό του μέτρου) η κάθε μια, μπορεί να κρατήσει κολλημένο ένα βάρος περίπου επτά κιλών. Προς το παρόν, οι τρύπες της συσκευής έχουν διάμετρο περίπου 150 μικρόμετρα η κάθε μια και μπορούν να σηκώσουν βάρος περίπου 10 γραμμαρίων ανά τετραγωνικό εκατοστό. Αν κάθε τρύπα μειωθεί σε 0,1 μικρόμετρο, η συσκευή θα μπορεί να σηκώσει (κολλήσει) βάρος μέχρι 13 κιλών ανά τετραγωνικό εκατοστό.
Για να ξεκολλήσει η συσκευή, απλώς αντιστρέφεται το ηλεκτρικό πεδίο και το νερό αποσύρεται από τις οπές, σπάζοντας έτσι τις αόρατες "γέφυρες" συγκόλλησης που είχαν δημιουργηθεί από τις μικροσκοπικές σταγόνες ανάμεσα στη συσκευή και την άλλη επιφάνεια.Η νέα συσκευή στηρίζεται στις αρχές της λεγόμενης "ηλεκτρο-οσμωτικής" δύναμης που αναπτύσσεται από την επιφανειακή τάση δύο ξεχωριστών επιφανειών.
Οι ερευνητές ήδη οραματίζονται την κατασκευή μεγαλύτερων τέτοιων συσκευών, μόλις τελειοποιήσουν τον μηχανισμό και ο συγκολλητικός δεσμός γίνει ακόμα ισχυρότερος. Η παραπάνω τεχνική που βασίζεται στην υγρή συγκόλληση που χρησιμοποιεί το σκαθάρι, διαφέρει από την ξηρά συγκόλληση που χρησιμοποιούν οι σαύρες και την οποία επίσης προσπαθούν να μιμηθούν οι επιστήμονες.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
Οι γυναίκες αργούν λίγο περισσότερο από τους άνδρες να καταλάβουν ένα αστείο
Το χιούμορ έχει τη δική του επιστήμη. Ακόμα και στα αστεία, γυναίκες και άνδρες αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία βασίστηκε σε πειράματα και μελέτη του εγκεφάλου. Όπως διαπίστωσε, οι γυναίκες χρησιμοποιούν περισσότερη εγκεφαλική ενέργεια και χρειάζονται περισσότερο χρόνο σε σχέση με τους άνδρες για να "πιάσουν" ένα αστείο, αλλά, μόλις το καταλάβουν, το απολαμβάνουν πιο πολύ. Επιπλέον, αντίθετα, με τους άνδρες, δύσκολα θα γελάσουν με μια "κρυάδα", καθώς αναζητούν ποιότητα στο χιούμορ.
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, υπό τον καθηγητή Άλαν Ράις, διευθυντή του Κέντρου Διεπιστημονικών Ερευνών στις Επιστήμες του Εγκεφάλου, σύμφωνα με τους "Τάιμς του Λονδίνου". Οι ερευνητές, με τη βοήθεια μαγνητικών τομογραφιών λειτουργικού συντονισμού (fMRI), μελέτησαν τους εγκεφάλους δέκα ανδρών και δέκα γυναικών, στους οποίους έδειξαν διάφορα αστεία ή αδιάφορα καρτούν και, ανάλογα με το πόσο αστεία τους φάνηκαν, τους ζήτησαν πατήσουν ορισμένα κουμπιά.
Το πείραμα έδειξε ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν περισσότερα τμήματα του εγκεφάλου τους, ιδίως του προμετωπιαίου φλοιού (που ελέγχει την ερμηνεία του λόγου και την σε βάθος ανάλυση), από ό,τι οι άνδρες, για να "επεξεργαστούν" ένα αστείο και, παράλληλα, έχουν εκ των προτέρων λιγότερη αναμονή ότι θα το βρουν αστείο. Επίσης, όπως διαπιστώθηκε, αντιδρούν στο αστείο με μια ελαφριά χρονική υστέρηση σε σχέση με τους άνδρες, αλλά το απολαμβάνουν περισσότερο. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι γυναίκες φαίνεται να προτιμούν το πιο εξεζητημένο και "σοφιστικέ" χιούμορ και χρησιμοποιούν πιο πολύπλοκες εγκεφαλικές λειτουργίες για να αναλύσουν ένα αστείο.
Από την άλλη, στους άνδρες ένα αστείο ενεργοποιεί περισσότερο, όχι τον προμετωπιαίο φλοιό, αλλά τον επικλινή πυρήνα (το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην ανταμοιβή και την ευχαρίστηση). Έτσι, οι άνδρες περιμένουν εκ των προτέρων να γελάσουν με το αστείο, αλλά όταν το δουν ή το ακούσουν, μετά πέφτουν πιο απότομα σε… κατάθλιψη.
Η ομάδα του καθηγητή Ράις διεξάγει ήδη νέα πειράματα με παιδιά για να διαπιστώσει αν οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων στο χιούμορ είναι γενετικές ή επηρεάζονται κυρίως από το περιβάλλον μέσω των διαφορετικών εμπειριών ανατροφής.
Έχουν εντοπισθεί αρκετές διαφορές στην χρήση του χιούμορ ανάμεσα στα δύο φύλα. Σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχολογίας Ροντ Μάρτιν του καναδικού πανεπιστημίου του Δυτικού Οντάριο, οι άνδρες είναι πολύ πιθανότερο να χρησιμοποιήσουν "επιθετικό" και "εχθρικό" χιούμορ για να κάνουν κριτική (να "πειράξουν") ο ένας στον άλλο και να επιβάλλουν την κυριαρχική θέση τους, ενώ αντίθετα οι γυναίκες τείνουν να λένε αστεία μεταξύ τους για να διατηρήσουν τις σχέσεις τους και να νιώσουν πιο άνετα.
Επιπλέον, οι γυναίκες είναι πιο ειλικρινείς. Αν δεν "πιάνουν" ένα ανέκδοτο ή κάποιο άλλο αστείο, θα το πουν, ενώ οι άνδρες, ακόμα και αν δεν καταλαβαίνουν το αστείο, θα γελάσουν, για να μη φανούν…βλάκες. Ακόμα, αν μια γυναίκα πει ένα αστείο, οι άνδρες γύρω της είναι πιθανό να μη γελάσουν καθόλου, ενώ αν ένας άνδρας πει το ίδιο αστείο σε λίγο, οι άλλοι άνδρες είναι πολύ πιθανό να ξεκαρδιστούν στα γέλια! Τέλος, σύμφωνα και με τις απόψεις κωμικών, οι γυναίκες είναι γενικά πιο "απαιτητικές" στο χιούμορ τους και θέλουν ποιότητα στο αστείο για να γελάσουν, ενώ οι άνδρες είναι πιο εύκολο να γελάσουν με το παραμικρό - ακόμα και με κακόγουστα πράγματα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, υπό τον καθηγητή Άλαν Ράις, διευθυντή του Κέντρου Διεπιστημονικών Ερευνών στις Επιστήμες του Εγκεφάλου, σύμφωνα με τους "Τάιμς του Λονδίνου". Οι ερευνητές, με τη βοήθεια μαγνητικών τομογραφιών λειτουργικού συντονισμού (fMRI), μελέτησαν τους εγκεφάλους δέκα ανδρών και δέκα γυναικών, στους οποίους έδειξαν διάφορα αστεία ή αδιάφορα καρτούν και, ανάλογα με το πόσο αστεία τους φάνηκαν, τους ζήτησαν πατήσουν ορισμένα κουμπιά.
Το πείραμα έδειξε ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν περισσότερα τμήματα του εγκεφάλου τους, ιδίως του προμετωπιαίου φλοιού (που ελέγχει την ερμηνεία του λόγου και την σε βάθος ανάλυση), από ό,τι οι άνδρες, για να "επεξεργαστούν" ένα αστείο και, παράλληλα, έχουν εκ των προτέρων λιγότερη αναμονή ότι θα το βρουν αστείο. Επίσης, όπως διαπιστώθηκε, αντιδρούν στο αστείο με μια ελαφριά χρονική υστέρηση σε σχέση με τους άνδρες, αλλά το απολαμβάνουν περισσότερο. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι γυναίκες φαίνεται να προτιμούν το πιο εξεζητημένο και "σοφιστικέ" χιούμορ και χρησιμοποιούν πιο πολύπλοκες εγκεφαλικές λειτουργίες για να αναλύσουν ένα αστείο.
Από την άλλη, στους άνδρες ένα αστείο ενεργοποιεί περισσότερο, όχι τον προμετωπιαίο φλοιό, αλλά τον επικλινή πυρήνα (το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην ανταμοιβή και την ευχαρίστηση). Έτσι, οι άνδρες περιμένουν εκ των προτέρων να γελάσουν με το αστείο, αλλά όταν το δουν ή το ακούσουν, μετά πέφτουν πιο απότομα σε… κατάθλιψη.
Η ομάδα του καθηγητή Ράις διεξάγει ήδη νέα πειράματα με παιδιά για να διαπιστώσει αν οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων στο χιούμορ είναι γενετικές ή επηρεάζονται κυρίως από το περιβάλλον μέσω των διαφορετικών εμπειριών ανατροφής.
Έχουν εντοπισθεί αρκετές διαφορές στην χρήση του χιούμορ ανάμεσα στα δύο φύλα. Σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχολογίας Ροντ Μάρτιν του καναδικού πανεπιστημίου του Δυτικού Οντάριο, οι άνδρες είναι πολύ πιθανότερο να χρησιμοποιήσουν "επιθετικό" και "εχθρικό" χιούμορ για να κάνουν κριτική (να "πειράξουν") ο ένας στον άλλο και να επιβάλλουν την κυριαρχική θέση τους, ενώ αντίθετα οι γυναίκες τείνουν να λένε αστεία μεταξύ τους για να διατηρήσουν τις σχέσεις τους και να νιώσουν πιο άνετα.
Επιπλέον, οι γυναίκες είναι πιο ειλικρινείς. Αν δεν "πιάνουν" ένα ανέκδοτο ή κάποιο άλλο αστείο, θα το πουν, ενώ οι άνδρες, ακόμα και αν δεν καταλαβαίνουν το αστείο, θα γελάσουν, για να μη φανούν…βλάκες. Ακόμα, αν μια γυναίκα πει ένα αστείο, οι άνδρες γύρω της είναι πιθανό να μη γελάσουν καθόλου, ενώ αν ένας άνδρας πει το ίδιο αστείο σε λίγο, οι άλλοι άνδρες είναι πολύ πιθανό να ξεκαρδιστούν στα γέλια! Τέλος, σύμφωνα και με τις απόψεις κωμικών, οι γυναίκες είναι γενικά πιο "απαιτητικές" στο χιούμορ τους και θέλουν ποιότητα στο αστείο για να γελάσουν, ενώ οι άνδρες είναι πιο εύκολο να γελάσουν με το παραμικρό - ακόμα και με κακόγουστα πράγματα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Πρέπει να πάρετε κάποια απόφαση; Φάτε λίγη ζάχαρη για να μην βιάζεστε!
Αν πρόκειται να πάρετε κάποια σημαντική απόφαση ή αν σχεδιάζετε να διαπραγματευτείτε μια αύξηση μισθού με το αφεντικό σας, θα ήταν καλή ιδέα να πιείτε πριν ένα αναψυκτικό με ζάχαρη, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία διαπίστωσε ότι η αύξηση του ζαχάρου στο αίμα κάνει τους ανθρώπους πιο υπομονετικούς και λιγότερο παρορμητικούς - άρα δεν θα πρόκειται να δεχτείτε αμέσως την πρώτη αύξηση που ο εργοδότης σας θα σας προτείνει…
Η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου της Νότιας Ντακότα υπό τους ψυχολόγους Σιάο-Τιάν Γουάνγκ και Ρόμπερτ Ντβόρακ και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Psychological Science" (Ψυχολογική Επιστήμη), σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
Οι ψυχολόγοι έκαναν πειράματα με μια μεγάλη ομάδα εθελοντών φοιτητών τους, από τους οποίους ζήτησαν να αποφασίσουν αν θα πάρουν ένα μικρότερο ποσό χρημάτων "αύριο" ή ένα μεγαλύτερο ποσό στο μέλλον. Οι εθελοντές είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες: οι μισοί έπρεπε να απαντήσουν με άδειο στομάχι και οι άλλοι μισοί αφού προηγουμένως είχαν πιει αναψυκτικό με ζάχαρη ή τεχνητή γλυκαντική ουσία (ασπαρτάμη).
Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μετρήθηκαν πριν και μετά το πείραμα. Μόλις δέκα λεπτά μετά την κατανάλωση του αναψυκτικού, που αύξησε το ζάχαρο στο αίμα, ήταν ήδη φανερό ότι οι συμμετέχοντες ήσαν πιο πρόθυμοι να περιμένουν για να πάρουν το μεγαλύτερο ποσό στο μέλλον. Αντίθετα, οι νηστικοί δεν έβλεπαν την ώρα και τη στιγμή να πάρουν την ανταμοιβή τους το συντομότερο δυνατό.
"Είναι όπως με το φαγητό: όταν το ζάχαρο στο αίμα είναι υψηλό, τότε μπορεί κανείς να περιμένει πιο πολλή ώρα μέχρι να φάει", δήλωσαν οι ερευνητές, οι οποίοι συμπέραναν ότι το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα δεν καθορίζει μόνο τη συμπεριφορά απέναντι στην τροφή, αλλά και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Όταν κανείς έχει υψηλότερο ζάχαρο, μπορεί να είναι πιο υπομονετικός για να πάρει μια ανταμοιβή (χρηματική ή άλλη απόλαυση), συνεπώς γίνεται πιο "ανθεκτικός" διαπραγματευτής και λιγότερο βιαστικός.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, όταν κάποιος πίνει ένα αναψυκτικό διαίτης (χωρίς ζάχαρη), τότε δίνει στο σώμα του κάτι με ωραία γεύση, αλλά χωρίς θερμίδες, με συνέπεια να δημιουργεί μια "μίνι ενεργειακή κρίση" στον οργανισμό του, ο οποίος προσπαθεί ενστικτωδώς να "αρπάξει" οτιδήποτε βρίσκεται διαθέσιμο εκείνη τη στιγμή - και αυτό δεν αφορά μόνο την τροφή. Συνεπώς η συχνή κατανάλωση "υγιεινών" αναψυκτικών οδηγεί σε μεγαλύτερη παρορμητικότητα και πιο "βιαστικές" αποφάσεις, σύμφωνα με την έρευνα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου της Νότιας Ντακότα υπό τους ψυχολόγους Σιάο-Τιάν Γουάνγκ και Ρόμπερτ Ντβόρακ και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Psychological Science" (Ψυχολογική Επιστήμη), σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
Οι ψυχολόγοι έκαναν πειράματα με μια μεγάλη ομάδα εθελοντών φοιτητών τους, από τους οποίους ζήτησαν να αποφασίσουν αν θα πάρουν ένα μικρότερο ποσό χρημάτων "αύριο" ή ένα μεγαλύτερο ποσό στο μέλλον. Οι εθελοντές είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες: οι μισοί έπρεπε να απαντήσουν με άδειο στομάχι και οι άλλοι μισοί αφού προηγουμένως είχαν πιει αναψυκτικό με ζάχαρη ή τεχνητή γλυκαντική ουσία (ασπαρτάμη).
Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μετρήθηκαν πριν και μετά το πείραμα. Μόλις δέκα λεπτά μετά την κατανάλωση του αναψυκτικού, που αύξησε το ζάχαρο στο αίμα, ήταν ήδη φανερό ότι οι συμμετέχοντες ήσαν πιο πρόθυμοι να περιμένουν για να πάρουν το μεγαλύτερο ποσό στο μέλλον. Αντίθετα, οι νηστικοί δεν έβλεπαν την ώρα και τη στιγμή να πάρουν την ανταμοιβή τους το συντομότερο δυνατό.
"Είναι όπως με το φαγητό: όταν το ζάχαρο στο αίμα είναι υψηλό, τότε μπορεί κανείς να περιμένει πιο πολλή ώρα μέχρι να φάει", δήλωσαν οι ερευνητές, οι οποίοι συμπέραναν ότι το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα δεν καθορίζει μόνο τη συμπεριφορά απέναντι στην τροφή, αλλά και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Όταν κανείς έχει υψηλότερο ζάχαρο, μπορεί να είναι πιο υπομονετικός για να πάρει μια ανταμοιβή (χρηματική ή άλλη απόλαυση), συνεπώς γίνεται πιο "ανθεκτικός" διαπραγματευτής και λιγότερο βιαστικός.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, όταν κάποιος πίνει ένα αναψυκτικό διαίτης (χωρίς ζάχαρη), τότε δίνει στο σώμα του κάτι με ωραία γεύση, αλλά χωρίς θερμίδες, με συνέπεια να δημιουργεί μια "μίνι ενεργειακή κρίση" στον οργανισμό του, ο οποίος προσπαθεί ενστικτωδώς να "αρπάξει" οτιδήποτε βρίσκεται διαθέσιμο εκείνη τη στιγμή - και αυτό δεν αφορά μόνο την τροφή. Συνεπώς η συχνή κατανάλωση "υγιεινών" αναψυκτικών οδηγεί σε μεγαλύτερη παρορμητικότητα και πιο "βιαστικές" αποφάσεις, σύμφωνα με την έρευνα.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η μυστηριώδης αυξομείωση των υδρατμών στη στρατόσφαιρα ανεβοκατεβάζει την θερμοκρασία της Γης
Ένα σημαντικό μέρος από τη στασιμότητα που παρατηρείται στις παγκόσμιες θερμοκρασίες κατά την τελευταία δεκαετία, μπορεί να αποδοθεί στη μυστηριώδη μείωση της συγκέντρωσης υδρατμών στην κατώτερη στρατόσφαιρα του πλανήτη μας, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα αμερικανών κλιματολόγων. Αντίστροφα, η μελέτη αποδίδει, σε σημαντικό βαθμό, στην αύξηση των υδρατμών την άνοδο της θερμοκρασίας κατά την προηγούμενη δεκαετία του ΄90.
Η έρευνα, που έγινε από επιστήμονες της Εθνικής Διοίκησης Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ, υπό τη δρα Σούζαν Σόλομον (από τις κορυφαίες στον κόσμο κλιματολόγους), σε συνεργασία με ερευνητές του πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με τις βρετανικές "Γκάρντιαν" και "Ντέιλι Μέιλ", το PhysicsWorld και το Scientific American.
Οι αμερικανοί ερευνητές επισημαίνουν ότι οι κλιματολόγοι μέχρι σήμερα έχουν υποβαθμίσει τη σημασία των υδρατμών στις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας της Γης και τονίζουν ότι η επίδρασή τους είναι πολύ πιο σημαντική από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες. Αν και η νέα έρευνά τους δεν θέτει σε αμφισβήτηση ότι η κλιματική αλλαγή είναι κατά βάση ανθρωπογενής (λόγω υπερπαραγωγής διοξειδίου του άνθρακα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες), παρόλα αυτά βοηθά να γίνει κατανοητό γιατί η παγκόσμια θερμοκρασία ανεβοκατεβαίνει από δεκαετία σε δεκαετία.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, μια μείωση κατά 10% της υγρασίας (των υδρατμών) περίπου 20 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης εξηγεί γιατί η αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας ουσιαστικά έχει μείνει σταθερή από την αρχή του 21ού αιώνα, παρά την μεγάλη άνοδο του διοξειδίου στην ατμόσφαιρα. Παράλληλα, η αντίστροφη άνοδος της υγρασίας πριν το 2000 ερμηνεύει γιατί στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 η θερμοκρασία αυξήθηκε τόσο απότομα.
Οι υδρατμοί έχουν αναγνωριστεί εδώ και καιρό ως σημαντικό "αέριο του θερμοκηπίου", όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, καθώς απορροφούν θερμότητα από τον ήλιο, η οποία διαφορετικά θα είχε αντανακλαστεί πίσω στο διάστημα, συμβάλλοντας έτσι στο να παγιδεύεται η θερμότητα πάνω από τον πλανήτη μας. Όμως μέχρι τώρα τα περισσότερα υπολογιστικά κλιματικά μοντέλα επικεντρώνουν την προσοχή τους στις συγκεντρώσεις υδρατμών στην κατώτερη ατμόσφαιρα (την τροπόσφαιρα), αλλά η νέα μελέτη αναδεικνύει για πρώτη φορά την υποτιμημένη σημασία των υδρατμών σε μεγαλύτερο ύψος της ατμόσφαιρας, στη στρατόσφαιρα.
Σύμφωνα με τους αμερικανούς κλιματολόγους, οι παρατηρήσεις από δορυφόρους και μετεωρολογικά μπαλόνια έδειξαν πως οι υδρατμοί στη στρατόσφαιρα είχαν αυξηθεί αισθητά στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 και μειώθηκαν σημαντικά στην πρώτη δεκαετία του τρέχοντος αιώνα. Οι μεταβολές αυτές έλαβαν χώρα σε μια πολύ στενή λωρίδα στο κατώτερο τμήμα της στρατόσφαιρας, είχαν όμως πολύ μεγάλη επίπτωση στο κλίμα. Η έρευνα εκτιμά ότι η μείωση της ατμοσφαιρικής υγρασίας μετά το 2000 οδήγησε σε άνοδο της θερμοκρασίας κατά 25% μικρότερη από ό,τι αν δεν είχε υπάρξει η μείωση των υδρατμών. Αντίστροφα, στη δεκαετία του ΄90, η αύξηση της υγρασίας προκάλεσε πιθανότατα αύξηση της θερμοκρασίας της Γης κατά 30%.
Μυστήριο παραμένει, όπως παραδέχτηκαν οι επιστήμονες, γιατί οι υδρατμοί αυξομειώνονται τόσο γρήγορα και τόσο έντονα. Μια πιθανή αιτία είναι οι μεταβολές της θερμοκρασίας στην επιφάνεια των θαλασσών, ειδικά στην τροπική ζώνη (κάτι που σχετίζεται, μεταξύ άλλων, με τα ρεύματα Ελ Νίνιο και Λα Νίνια). Η κρύα στρατόσφαιρα είναι το στρώμα της ατμόσφαιρας πάνω από την τροπόσφαιρα (όπου αναπνέουν οι οργανισμοί) και κυμαίνεται σε υψόμετρο από περίπου 10 χλμ. έως 50 χλμ πάνω από την επιφάνεια της Γης. Οι υδρατμοί ανεβαίνουν στη στρατόσφαιρα μέσω της τροπόπαυσης, ενός "διαδρόμου" στην τροπόσφαιρα πάνω από τους τροπικούς.
Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του πλανήτη μας έχει αυξηθεί περίπου κατά 0,13 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία κατά τον τελευταίο μισό αιώνα.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/science.1182488
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η έρευνα, που έγινε από επιστήμονες της Εθνικής Διοίκησης Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ, υπό τη δρα Σούζαν Σόλομον (από τις κορυφαίες στον κόσμο κλιματολόγους), σε συνεργασία με ερευνητές του πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με τις βρετανικές "Γκάρντιαν" και "Ντέιλι Μέιλ", το PhysicsWorld και το Scientific American.
Οι αμερικανοί ερευνητές επισημαίνουν ότι οι κλιματολόγοι μέχρι σήμερα έχουν υποβαθμίσει τη σημασία των υδρατμών στις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας της Γης και τονίζουν ότι η επίδρασή τους είναι πολύ πιο σημαντική από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες. Αν και η νέα έρευνά τους δεν θέτει σε αμφισβήτηση ότι η κλιματική αλλαγή είναι κατά βάση ανθρωπογενής (λόγω υπερπαραγωγής διοξειδίου του άνθρακα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες), παρόλα αυτά βοηθά να γίνει κατανοητό γιατί η παγκόσμια θερμοκρασία ανεβοκατεβαίνει από δεκαετία σε δεκαετία.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, μια μείωση κατά 10% της υγρασίας (των υδρατμών) περίπου 20 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης εξηγεί γιατί η αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας ουσιαστικά έχει μείνει σταθερή από την αρχή του 21ού αιώνα, παρά την μεγάλη άνοδο του διοξειδίου στην ατμόσφαιρα. Παράλληλα, η αντίστροφη άνοδος της υγρασίας πριν το 2000 ερμηνεύει γιατί στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 η θερμοκρασία αυξήθηκε τόσο απότομα.
Οι υδρατμοί έχουν αναγνωριστεί εδώ και καιρό ως σημαντικό "αέριο του θερμοκηπίου", όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, καθώς απορροφούν θερμότητα από τον ήλιο, η οποία διαφορετικά θα είχε αντανακλαστεί πίσω στο διάστημα, συμβάλλοντας έτσι στο να παγιδεύεται η θερμότητα πάνω από τον πλανήτη μας. Όμως μέχρι τώρα τα περισσότερα υπολογιστικά κλιματικά μοντέλα επικεντρώνουν την προσοχή τους στις συγκεντρώσεις υδρατμών στην κατώτερη ατμόσφαιρα (την τροπόσφαιρα), αλλά η νέα μελέτη αναδεικνύει για πρώτη φορά την υποτιμημένη σημασία των υδρατμών σε μεγαλύτερο ύψος της ατμόσφαιρας, στη στρατόσφαιρα.
Σύμφωνα με τους αμερικανούς κλιματολόγους, οι παρατηρήσεις από δορυφόρους και μετεωρολογικά μπαλόνια έδειξαν πως οι υδρατμοί στη στρατόσφαιρα είχαν αυξηθεί αισθητά στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 και μειώθηκαν σημαντικά στην πρώτη δεκαετία του τρέχοντος αιώνα. Οι μεταβολές αυτές έλαβαν χώρα σε μια πολύ στενή λωρίδα στο κατώτερο τμήμα της στρατόσφαιρας, είχαν όμως πολύ μεγάλη επίπτωση στο κλίμα. Η έρευνα εκτιμά ότι η μείωση της ατμοσφαιρικής υγρασίας μετά το 2000 οδήγησε σε άνοδο της θερμοκρασίας κατά 25% μικρότερη από ό,τι αν δεν είχε υπάρξει η μείωση των υδρατμών. Αντίστροφα, στη δεκαετία του ΄90, η αύξηση της υγρασίας προκάλεσε πιθανότατα αύξηση της θερμοκρασίας της Γης κατά 30%.
Μυστήριο παραμένει, όπως παραδέχτηκαν οι επιστήμονες, γιατί οι υδρατμοί αυξομειώνονται τόσο γρήγορα και τόσο έντονα. Μια πιθανή αιτία είναι οι μεταβολές της θερμοκρασίας στην επιφάνεια των θαλασσών, ειδικά στην τροπική ζώνη (κάτι που σχετίζεται, μεταξύ άλλων, με τα ρεύματα Ελ Νίνιο και Λα Νίνια). Η κρύα στρατόσφαιρα είναι το στρώμα της ατμόσφαιρας πάνω από την τροπόσφαιρα (όπου αναπνέουν οι οργανισμοί) και κυμαίνεται σε υψόμετρο από περίπου 10 χλμ. έως 50 χλμ πάνω από την επιφάνεια της Γης. Οι υδρατμοί ανεβαίνουν στη στρατόσφαιρα μέσω της τροπόπαυσης, ενός "διαδρόμου" στην τροπόσφαιρα πάνω από τους τροπικούς.
Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του πλανήτη μας έχει αυξηθεί περίπου κατά 0,13 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία κατά τον τελευταίο μισό αιώνα.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/science.1182488
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τα παιδιά δεν μπορούν πλέον να γράψουν με στυλό!
Όλο και περισσότεροι γονείς εκφράζουν την ανησυχία τους για το κατά πόσο η νέα τεχνολογία, δηλαδή οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, επηρεάζουν την ικανότητα των παιδιών τους στο να γράφουν με μολύβι ή στυλό.
Δεν είναι μόνο που η καλλιγραφία πάει… περίπατο, αφού τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας μαθαίνουν να γράφουν στο πληκτρολόγιο ενός υπολογιστή και δεν εξασκούνται αρκετά στο γράψιμο με το μολύβι, αλλά και άλλες βασικές κινητικές ικανότητες του ατόμου.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, την οποία χρηματοδότησε η BΙC και έλαβαν μέρος 1.000 γονείς από όλη την Αυστραλία, το 70% των γονέων ανησυχεί για το γεγονός ότι τα παιδιά τους όλο και συχνότερα επιλέγουν την πληκτρολόγηση από την γραφή με στυλό. Ας μην ξεχνάμε ότι εν έτει 2010 ένα ποσοστό 10% παιδιών προσχολικής ηλικίας μαθαίνει πρώτα να πληκτρολογεί και ύστερα να γράφει.
Σύμφωνα με την κ. Κάθι Γουόκερ, συγγραφέα του βιβλίου "Parenting: A Practical Guide to Raising Preschool Children" και σύμβουλο γονέων, η έλλειψη εξάσκησης στο γράψιμο μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει για την ικανότητα κινητικότητας του παιδικού χεριού και για την εν γένει νοητική του εξέλιξη στο μέλλον.
"Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ανακαλύπτουν τη δεξιοτεχνία που κρύβεται στα δάχτυλα και τα χέρια τους. Από τη μία αυτό μπορεί να τους προσφέρει περισσότερες λειτουργικές ικανότητες στα άκρα αλλά από την άλλη βοηθά στην γενικότερη νοητική τους ανάπτυξη. Η υπερβολική χρήση του πληκτρολογίου από τα παιδιά προσχολικής ηλικίας υπονομεύει τον πειραματισμό του ατόμου στο να ζωγραφίζει για παράδειγμα, γεγονός που έχει άμεσο αντίκτυπο στην δημιουργικότητα του ατόμου", αναφέρει η κ. Γουόκερ και καταλήγει: "Το γράψιμο με το στυλό, το μολύβι ή τον μαρκαδόρο αποτελεί ένα πολύ σημαντικό τρόπο επικοινωνίας για τον καθένα μας που στην ουσία προάγει την δημιουργικότητα του ατόμου και την σωστή νοητική του εξέλιξη".
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Δεν είναι μόνο που η καλλιγραφία πάει… περίπατο, αφού τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας μαθαίνουν να γράφουν στο πληκτρολόγιο ενός υπολογιστή και δεν εξασκούνται αρκετά στο γράψιμο με το μολύβι, αλλά και άλλες βασικές κινητικές ικανότητες του ατόμου.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, την οποία χρηματοδότησε η BΙC και έλαβαν μέρος 1.000 γονείς από όλη την Αυστραλία, το 70% των γονέων ανησυχεί για το γεγονός ότι τα παιδιά τους όλο και συχνότερα επιλέγουν την πληκτρολόγηση από την γραφή με στυλό. Ας μην ξεχνάμε ότι εν έτει 2010 ένα ποσοστό 10% παιδιών προσχολικής ηλικίας μαθαίνει πρώτα να πληκτρολογεί και ύστερα να γράφει.
Σύμφωνα με την κ. Κάθι Γουόκερ, συγγραφέα του βιβλίου "Parenting: A Practical Guide to Raising Preschool Children" και σύμβουλο γονέων, η έλλειψη εξάσκησης στο γράψιμο μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει για την ικανότητα κινητικότητας του παιδικού χεριού και για την εν γένει νοητική του εξέλιξη στο μέλλον.
"Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ανακαλύπτουν τη δεξιοτεχνία που κρύβεται στα δάχτυλα και τα χέρια τους. Από τη μία αυτό μπορεί να τους προσφέρει περισσότερες λειτουργικές ικανότητες στα άκρα αλλά από την άλλη βοηθά στην γενικότερη νοητική τους ανάπτυξη. Η υπερβολική χρήση του πληκτρολογίου από τα παιδιά προσχολικής ηλικίας υπονομεύει τον πειραματισμό του ατόμου στο να ζωγραφίζει για παράδειγμα, γεγονός που έχει άμεσο αντίκτυπο στην δημιουργικότητα του ατόμου", αναφέρει η κ. Γουόκερ και καταλήγει: "Το γράψιμο με το στυλό, το μολύβι ή τον μαρκαδόρο αποτελεί ένα πολύ σημαντικό τρόπο επικοινωνίας για τον καθένα μας που στην ουσία προάγει την δημιουργικότητα του ατόμου και την σωστή νοητική του εξέλιξη".
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)