Τόσο στη φύση, όσο και στα έργα των ανθρώπων, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης και σε όλες τις εποχές, ορισμένα σχήματα έχουν προτιμηθεί από άλλα, επειδή θεωρούνται πιο ελκυστικά και αισθητικά τέλεια. Αυτό που έχουν κοινό ο Παρθενών των Αθηνών, οι Πυραμίδες της Αιγύπτου, η Μόνα Λίζα του ντα Βίντσι και (για να γίνουμε λίγο ασεβείς) το κεφάλι του Τζορτζ Κλούνεϊ, είναι η λεγόμενη "χρυσή αναλογία", μια μαθηματική αναλογία που διαχρονικά και υποσυνείδητα, για κάποιο λόγο, ευχαριστεί το ανθρώπινο μάτι.
Η χρυσή αναλογία ή θεϊκή αναλογία ή χρυσή τομή (η αναλογία που ισούται περίπου με 1:1,618), η οποία χοντρικά απεικονίζεται στις διαστάσεις μιας τηλεοπτικής ή κινηματογραφικής οθόνης (πράγμα καθόλου τυχαίο), έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική, ενώ συναντάται και στη φύση.
Τώρα, ένας μαθηματικός, ο καθηγητής Άντριαν Μπέτζαν του πανεπιστημίου Ντιουκ των ΗΠΑ, ο οποίος δημοσίευσε σχετική επιστημονική εργασία στο "International Journal of Design and Nature and Ecodynamics" (Διεθνές Περιοδικό Σχεδιασμού και Φύσης και Οικοδυναμικής), σύμφωνα με τη βρετανική "Ιντεπέντεντ", πιστεύει ότι βρήκε την αιτία για την γοητεία που ασκεί η συγκεκριμένη αναλογία.
Όπως πιστεύει, η ενστικτώδης προτίμηση του ανθρώπου για σχήματα με αυτή την αναλογία, οφείλεται στο ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι πιο εύκολο από κάθε άλλη αναλογία για το μάτι και τον εγκέφαλο του ανθρώπου να αποτυπώσουν μια εικόνα σε όλες τις σημαντικές λεπτομέρειές της, κάτι που εξηγείται από την εξελικτική προϊστορία των προγόνων μας. Με άλλα λόγια, η χρυσή αναλογία είναι το πιο αποτελεσματικό σχήμα για το οπτικό "σκανάρισμα" από τον εγκέφαλό μας. Σύμφωνα με τον ερευνητή, χάρη στη χρυσή αναλογία, το μάτι μπορεί να συλλάβει περισσότερες πληροφορίες σε πολύ πιο σύντομο χρόνο (έως και πέντε φορές ταχύτερα).
Ο Μπάτζαν έχει από το 1996 έχει εφεύρει έναν μαθηματικό νόμο, που ισχυρίζεται ότι περιγράφει πώς δημιουργούνται τα διάφορα σχέδια στη φύση, από τη ροή των υδάτων στα δέλτα των ποταμών μέχρι τις διακλαδώσεις των αεραγωγών στους πνεύμονες, με βάση μια ενιαία αρχή: την ολοένα μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της κίνησης και της ροής του νερού, του αέρα, του αίματος, ακόμα και των ατόμων μέσα σε ένα πλήθος.
Όπως υποστηρίζει, η όραση επίσης υπόκειται στον ίδιο νόμο της αυξημένης αποτελεσματικότητας, όσον αφορά την ταχύτερη ροή των πληροφοριών από τον έξω κόσμο στο μάτι μας και από εκεί στον εγκέφαλό μας. Και το κατ' εξοχήν σχήμα που βοηθά σε αυτό, όπως λέει, είναι η χρυσή αναλογία. Από βιολογική άποψη, ο "νόμος" αυτός ισχύει στα ζώα και σταδιακά τέθηκε σε εφαρμογή και στους προγόνους των ανθρώπων, όταν κυνηγούσαν ζώα και μάζευαν τροφές από το δάσος ή επέλεγαν συντρόφους.
Κάπως έτσι, κατά τον Μπάτζαν, το μάτι ευχαριστιέται σήμερα ιδιαίτερα να βλέπει ένα οριζόντιο παραλληλόγραμμο στο οποίο η οριζόντια πλευρά είναι περίπου μιάμιση φορά μεγαλύτερη από την κάθετη και, γενικότερα, μια τέτοια αναλογία επεκράτησε στη ζωή και τον πολιτισμό των ανθρώπων, με συνέπεια, μεταξύ άλλων, πρόσωπα που αντανακλούν αυτή την αναλογία να είναι πιο ελκυστικά από τα άλλα.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://journals.witpress.com/pages/paperinfo.asp?PaperID=403&jID=19&vn=4&in=2
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
Αρχαίο πυλώνα από γρανίτη ανακάλυψε η ελληνική αποστολή με επικεφαλής τον Χάρη Τζάλα στα νερά της Αλεξάνδρειας
Η Ελληνική Αρχαιολογική Αποστολή που πραγματοποιεί ενάλιες ανασκαφές στην Αλεξάνδρεια, με επικεφαλής τον κ. Χάρη Τζάλα, ανακάλυψε έναν πυλώνα από γρανίτη και ο γενικός γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου δρ Ζάχι Χαουάς επέτρεψε κατ΄εξαίρεση την ανάσυρσή του, μολονότι από το 2002 απαγορεύεται να ανασύρονται αρχαιότητες που βρίσκονται κάτω από το νερό στην περιοχή της Αλεξάνδρειας.
Εξηγώντας την απόφασή του ο δόκτωρ Χαουάς τόνισε ότι η απαγόρευση επιβλήθηκε το 2002, αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως επικεφαλής των Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αρχαία αντικείμενα τέχνης στα ύδατα της Αλεξάνδρειας και επειδή η συντήρησή τους είναι μια μακρά διαδικασία και ο χώρος που υπάρχει στα μουσεία είναι περιορισμένος.
Η εξαίρεση έγινε γι΄αυτό το συγκεκριμένο πυλώνα, γιατί εκτός του ότι είναι ένα μοναδικό αρχαιολογικό εύρημα - ο μόνος μονολιθικός πυλώνας σε ολόκληρη την Αίγυπτο και ένα μοναδικό εύρημα για την Αλεξάνδρεια - δείχνει την τοποθεσία του Ναού της `Ισιδος Λοχιάδος, ο οποίος βρισκόταν ακριβώς δίπλα από το Μαυσωλείο της Κλεοπάτρας. Ενα νέο μουσείο προετοιμάζεται στην έκταση του Ναυτικού Μουσείου της Αλεξάνδρειας, στο Στάνλεϊ, όπου θα εκτεθούν όλα τα σημαντικά αγάλματα και άλλα έργα τέχνης, τα οποία θα ανασυρθούν από τη θάλασσα. Μετά από μακρά διαδικασία συντήρησης, που θα απαιτήσει έξι έως οκτώ μήνες, ο πυλώνας θα εκτεθεί εκεί.
Ο κ. Χάρης Τζάλας, επικεφαλής της αποστολής του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχαίων και Μεσαιωνικών Αλεξανδρινών Σπουδών, ο οποίος ανακάλυψε το βυθισμένο στη θάλασσα πυλώνα, κλήθηκε να συμμετάσχει στην επιχείρηση μεταφοράς με τρεις αρχαιολόγους-δύτες, οι οποίοι εργάστηκαν σε συνεργασία με τους Αιγυπτίους συναδέλφους τους. Ο κ. Τζάλας εξέφρασε την ικανοποίησή του για την απόφαση αυτή. Ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι σύμφωνα με τον Πλούταρχο και τον Δίωνα τον Κάσσιο, δύο αξιόπιστες αρχαίες πηγές, το συγκεκριμένο αρχαίο εύρημα αποτελεί τμήμα των ιδιαίτερων διαμερισμάτων των βασιλικών ανακτόρων, όπου το έτος 30 π.Χ. η Κλεοπάτρα η 7η και ο Μάρκος Αντώνιος έθεσαν τραγικό τέλος στη ζωή τους.
Ο πυλώνας ανασύρθηκε με επιτυχία και μεταφέρθηκε χθες στο Ανατολικό λιμάνι της Αλεξάνδρειας με μια δύσκολη επιχείρηση. Το τελευταίο τμήμα της επιχείρησης θα πραγματοποιηθεί αύριο, από μία κοινή ομάδα Ελλήνων και Αιγυπτίων δυτών, με επικεφαλής τον κ. Χάρη Τζάλα, ενώ παρόντες θα είναι ο υπουργός Πολιτισμού της Αιγύπτου Φαρούκ Χόσνι, ο γενικός γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων δρ Ζάχι Χαουάς, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια κ. Διακοφωτάκης, ο κυβερνήτης της Αλεξάνδρειας στρατηγός `Αντελ Λαμπίμπ και ο γενικός διευθυντής του Μουσείου της Αλαξάνδρειας δρ Ιμπραήμ Νταρουίς.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Εξηγώντας την απόφασή του ο δόκτωρ Χαουάς τόνισε ότι η απαγόρευση επιβλήθηκε το 2002, αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως επικεφαλής των Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αρχαία αντικείμενα τέχνης στα ύδατα της Αλεξάνδρειας και επειδή η συντήρησή τους είναι μια μακρά διαδικασία και ο χώρος που υπάρχει στα μουσεία είναι περιορισμένος.
Η εξαίρεση έγινε γι΄αυτό το συγκεκριμένο πυλώνα, γιατί εκτός του ότι είναι ένα μοναδικό αρχαιολογικό εύρημα - ο μόνος μονολιθικός πυλώνας σε ολόκληρη την Αίγυπτο και ένα μοναδικό εύρημα για την Αλεξάνδρεια - δείχνει την τοποθεσία του Ναού της `Ισιδος Λοχιάδος, ο οποίος βρισκόταν ακριβώς δίπλα από το Μαυσωλείο της Κλεοπάτρας. Ενα νέο μουσείο προετοιμάζεται στην έκταση του Ναυτικού Μουσείου της Αλεξάνδρειας, στο Στάνλεϊ, όπου θα εκτεθούν όλα τα σημαντικά αγάλματα και άλλα έργα τέχνης, τα οποία θα ανασυρθούν από τη θάλασσα. Μετά από μακρά διαδικασία συντήρησης, που θα απαιτήσει έξι έως οκτώ μήνες, ο πυλώνας θα εκτεθεί εκεί.
Ο κ. Χάρης Τζάλας, επικεφαλής της αποστολής του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχαίων και Μεσαιωνικών Αλεξανδρινών Σπουδών, ο οποίος ανακάλυψε το βυθισμένο στη θάλασσα πυλώνα, κλήθηκε να συμμετάσχει στην επιχείρηση μεταφοράς με τρεις αρχαιολόγους-δύτες, οι οποίοι εργάστηκαν σε συνεργασία με τους Αιγυπτίους συναδέλφους τους. Ο κ. Τζάλας εξέφρασε την ικανοποίησή του για την απόφαση αυτή. Ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι σύμφωνα με τον Πλούταρχο και τον Δίωνα τον Κάσσιο, δύο αξιόπιστες αρχαίες πηγές, το συγκεκριμένο αρχαίο εύρημα αποτελεί τμήμα των ιδιαίτερων διαμερισμάτων των βασιλικών ανακτόρων, όπου το έτος 30 π.Χ. η Κλεοπάτρα η 7η και ο Μάρκος Αντώνιος έθεσαν τραγικό τέλος στη ζωή τους.
Ο πυλώνας ανασύρθηκε με επιτυχία και μεταφέρθηκε χθες στο Ανατολικό λιμάνι της Αλεξάνδρειας με μια δύσκολη επιχείρηση. Το τελευταίο τμήμα της επιχείρησης θα πραγματοποιηθεί αύριο, από μία κοινή ομάδα Ελλήνων και Αιγυπτίων δυτών, με επικεφαλής τον κ. Χάρη Τζάλα, ενώ παρόντες θα είναι ο υπουργός Πολιτισμού της Αιγύπτου Φαρούκ Χόσνι, ο γενικός γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων δρ Ζάχι Χαουάς, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια κ. Διακοφωτάκης, ο κυβερνήτης της Αλεξάνδρειας στρατηγός `Αντελ Λαμπίμπ και ο γενικός διευθυντής του Μουσείου της Αλαξάνδρειας δρ Ιμπραήμ Νταρουίς.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η αρχαία ελληνική τραγωδία στην υπηρεσία του αμερικανικού Πενταγώνου
Με τίτλο "Αρχαίοι σύμμαχοι" και υπότιτλο "Το Πεντάγωνο ζητεί τις συμβουλές του Σοφοκλή" η εφημερίδα "Νeue Ζurcher Ζeitung" δημοσιεύει σήμερα εκτενές άρθρο της Andrea Kohler για την πρωτοβουλία του αμερικανικού Πενταγώνου να χρησιμοποιήσει τους αρχαίους Έλληνες τραγικούς για να βοηθήσει τους στρατιώτες του που επιστρέφουν από τους πολέμους στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, με συμπτώματα που ήταν γνωστά στους αρχαίους Έλληνες.
Το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας χορήγησε 3,7 εκατ. δολάρια στο θεατρικό όμιλο της Νέας Υόρκης "Θέατρο του Πολέμου" για την ανάγνωση σε ακροατήριο βετεράνων και των οικογενειών τους, των τραγωδιών του Σοφοκλή "Αίας" και "Φιλοκτήτης". Οι αναγνώσεις αυτές, που γίνονται σε στρατιωτικές βάσεις σε όλη την Αμερική, αποσκοπούν να βοηθήσουν τους στρατιώτες και τις οικογένειές τους να ξεπεράσουν τις "αγχώδεις μετατραυματικές δυσλειτουργίες", που συνοδεύουν βετεράνους που επιστρέφουν στην Αμερική από τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Όπως ο Οδυσσέας, που επιστρέφει μετά από πολυετείς περιπλανήσεις σε μια πατρίδα που του φαίνεται ξένη, ο Αχιλλέας, ο Φιλοκτήτης και ο Αίας που επιδίδονται σε πράξεις βίας επηρεασμένοι από τα τραύματα του πολέμου, έτσι και οι σύγχρονοι Αμερικανοί βετεράνοι επιστρέφουν στη χώρα τους με προβλήματα προσαρμογής καταδιωκόμενοι από πανικό, εφιάλτες, παραισθήσεις και απελπισία, αισθανόμενοι πολλές φορές ξένοι στον ίδιο τον τόπο τους.
Η ανάγνωση των τραγωδιών δεν θεωρείται ψυχοθεραπεία, αλλά φαίνεται να φέρνει μια "κάθαρση", αφού στο Σαν Ντιέγκο και στη Νέα Υόρκη βετεράνοι του πολέμου μετά την ανάγνωση των τραγωδιών μίλησαν ανοιχτά για τη δική τους ψυχική οδύνη θέτοντας τη δική τους εμπειρία σε ένα γενικότερο ιστορικό πλαίσιο. Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του Αχιλλέα, ο οποίος αποφασίζει να μείνει στην ιστορία ως ήρωας επιλέγοντας το θάνατο από την ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα του, το κλέος από το νόστο, φαίνεται ότι από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα είναι ευκολότερο να τιμήσει κανείς νεκρούς στρατιώτες παρά αυτούς που επιστρέφουν στον τόπο τους από έναν πόλεμο, καταλήγει το άρθρο.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας χορήγησε 3,7 εκατ. δολάρια στο θεατρικό όμιλο της Νέας Υόρκης "Θέατρο του Πολέμου" για την ανάγνωση σε ακροατήριο βετεράνων και των οικογενειών τους, των τραγωδιών του Σοφοκλή "Αίας" και "Φιλοκτήτης". Οι αναγνώσεις αυτές, που γίνονται σε στρατιωτικές βάσεις σε όλη την Αμερική, αποσκοπούν να βοηθήσουν τους στρατιώτες και τις οικογένειές τους να ξεπεράσουν τις "αγχώδεις μετατραυματικές δυσλειτουργίες", που συνοδεύουν βετεράνους που επιστρέφουν στην Αμερική από τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Όπως ο Οδυσσέας, που επιστρέφει μετά από πολυετείς περιπλανήσεις σε μια πατρίδα που του φαίνεται ξένη, ο Αχιλλέας, ο Φιλοκτήτης και ο Αίας που επιδίδονται σε πράξεις βίας επηρεασμένοι από τα τραύματα του πολέμου, έτσι και οι σύγχρονοι Αμερικανοί βετεράνοι επιστρέφουν στη χώρα τους με προβλήματα προσαρμογής καταδιωκόμενοι από πανικό, εφιάλτες, παραισθήσεις και απελπισία, αισθανόμενοι πολλές φορές ξένοι στον ίδιο τον τόπο τους.
Η ανάγνωση των τραγωδιών δεν θεωρείται ψυχοθεραπεία, αλλά φαίνεται να φέρνει μια "κάθαρση", αφού στο Σαν Ντιέγκο και στη Νέα Υόρκη βετεράνοι του πολέμου μετά την ανάγνωση των τραγωδιών μίλησαν ανοιχτά για τη δική τους ψυχική οδύνη θέτοντας τη δική τους εμπειρία σε ένα γενικότερο ιστορικό πλαίσιο. Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του Αχιλλέα, ο οποίος αποφασίζει να μείνει στην ιστορία ως ήρωας επιλέγοντας το θάνατο από την ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα του, το κλέος από το νόστο, φαίνεται ότι από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα είναι ευκολότερο να τιμήσει κανείς νεκρούς στρατιώτες παρά αυτούς που επιστρέφουν στον τόπο τους από έναν πόλεμο, καταλήγει το άρθρο.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος "φορτώνεται" καθημερινά με 34 Gb πληροφοριών ή 100.500 λέξεις
Ο καταιγισμός πληροφοριών στη σύγχρονη εποχή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και άλλες πηγές έχουν οδηγήσει στον καθημερινό "βομβαρδισμό" του μέσου ανθρώπινου εγκεφάλου με τόσο μεγάλο όγκο πληροφοριών που θα προκαλούσε ανησυχητική υπερφόρτωση ακόμα και σε ένα φορητό υπολογιστή, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη, που έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο, υπό τον Ρότζερ Μπον, σύμφωνα με τις βρετανικές "Τάιμς του Λονδίνου" και "Τέλεγκραφ", εκτιμά ότι κάθε μέρα οι άνθρωποι κατακλύζονται με το ισοδύναμο όγκου πληροφοριών 34 Gb (gigabytes), αρκετή ποσότητα για να υπερφορτώσει ένα φορητό υπολογιστή μέσα σε μια εβδομάδα. Μέσα από τα κινητά τηλέφωνα, το διαδίκτυο, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες, τα βιβλία κ.α. οι άνθρωποι δέχονται καθημερινά περίπου 100.500 λέξεις ή 23 λέξεις ανά δευτερόλεπτο κατά τη μισή μέρα (12 ώρες) που είναι ξύπνιοι και "καταναλώνουν" πληροφορίες (δηλαδή όταν δεν κοιμούνται, τρώνε ή ασχολούνται με άλλες ανάγκες τους). Αν και οι άνθρωποι μπορεί να μην διαβάζουν πραγματικά αυτές τις 105.000 λέξεις κάθε μέρα, τόσος υπολογίζεται ότι είναι ο αριθμός που φθάνει στα μάτια και τα αυτιά τους καθημερινά. Αν προσθέσει κανείς τις εικόνες, από βίντεο, games κλπ., φθάνουμε στον όγκο των 34 gigabytes κάθε μέρα κατά μέσο όρο.
Η συνολική κατανάλωση πληροφοριών από τηλεοράσεις, υπολογιστές και άλλα μέσα πληροφόρησης το 2008 εκτιμήθηκε (για τις ΗΠΑ) σε 3,6 εκατομμύρια gigabytes. Τα παραδοσιακά μέσα (τηλεόραση και ραδιόφωνο) εξακολουθούν να κυριαρχούν στην καθημερινή ροή των πληροφοριών με περίπου 60% των ωρών "κατανάλωσης".
Η μελέτη θεωρεί μεν ότι ο εγκέφαλος μας δεν απειλείται άμεσα, αλλά πάντως δεν αποκλείει να υπάρχει επιζήμια επίδραση ή η πληροφοριακή "πλημμύρα" να οδηγήσει σε διαφορετική οδό εξέλιξης του ανθρώπινου εγκεφάλου, μέσα από τη δημιουργία νέων νευρωνικών συνδέσεων, με δεδομένο ότι ο εγκέφαλός μας έχει αποδειχτεί πια ότι είναι "εύπλαστος" και μπορεί να "καλωδιωθεί" κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την ποσότητα και την ποιότητα των ερεθισμάτων που δέχεται.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κύρια συνέπεια της υπερφόρτωσης με πληροφορίες είναι ότι η προσοχή του ανθρώπου συνεχώς εμποδίζεται να εστιαστεί και διακόπτεται όλο και πιο συχνά, πράγμα που δεν βοηθά στη διαδικασία του συλλογισμού και της βαθύτερης σκέψης. Όπως σχολίασε ο αμερικανός ψυχίατρος Έντουαρντ Χάλοουελ, "ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία οι εγκέφαλοί μας δεν είχαν να επεξεργαστούν τόσες πολλές πληροφορίες όσες σήμερα. Έχουμε πια μια γενιά ανθρώπων που περνάνε τόσες ώρες μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή ή σε ένα κινητό, οι οποίοι είναι τόσο απασχολημένοι με την επεξεργασία των πληροφοριών που δέχονται από όλες τις κατευθύνσεις, ώστε χάνουν την ικανότητα να σκέφτονται και να αισθάνονται. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτές τις πληροφορίες είναι επιφανειακές. Οι άνθρωποι θυσιάζουν το βάθος και το αίσθημα και αποκόβονται από τους άλλους ανθρώπους".
Πιο αισιόδοξος δήλωσε ο νευροεπιστήμονας και καθηγητής φυσιολογίας στο βρετανικό πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Τζον Στάιν, ο οποίος τόνισε ότι και στον Μεσαίωνα, όταν εφευρέθηκε η τυπογραφία, ανησυχούσαν ότι το ανθρώπινο μυαλό δεν θα αντέξει τις πολλές πληροφορίες, κάτι που όμως δεν συνέβη τελικά.
Ο ίδιος ο Μπον, που έκανε την έρευνα, διευκρίνισε ότι η μελέτη δεν κατέγραψε πόσες πληροφορίες από αυτά τα καθημερινά 34 gigabytes τελικά απορροφά ο εγκέφαλος. Από την άλλη, επεσήμανε ότι στη σύγχρονη εποχή αυτό που έχει αλλάξει, είναι περισσότερο η φύση της εισρέουσας πληροφορίας και όχι τόσο η ποσότητά της. Όπως είπε, είτε κοιτάμε μια οθόνη υπολογιστή, είτε μιλάμε πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον, στην πραγματικότητα ο εγκέφαλός μας μπορεί να απορροφά τον ίδιο όγκο πληροφοριών.
Μια συνομιλία πρόσωπο με πρόσωπο έχει το δικό της ισοδύναμο σε bytes πληροφοριών (άγνωστο πόσο ακόμα), καθώς π.χ. ο εγκέφαλος παρακολουθεί τις εκφράσεις του άλλου ανθρώπου, ακούει τους χρωματισμούς της φωνής του κ.α. Σύμφωνα με την εκτίμηση του Μπον, αν σε μια τέτοια συνομιλία ο εγκέφαλός μας αποθηκεύει πληροφορίες με όγκο 100 megabits ανά δευτερόλεπτο, τότε μια δίωρη συνομιλία με κάποιον ξεπερνά ακόμα και τον εκτιμώμενο όγκο των ηλεκτρονικών πληροφοριών που δέχεται μέσα σε μια ημέρα ο εγκέφαλός μας.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η μελέτη, που έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο, υπό τον Ρότζερ Μπον, σύμφωνα με τις βρετανικές "Τάιμς του Λονδίνου" και "Τέλεγκραφ", εκτιμά ότι κάθε μέρα οι άνθρωποι κατακλύζονται με το ισοδύναμο όγκου πληροφοριών 34 Gb (gigabytes), αρκετή ποσότητα για να υπερφορτώσει ένα φορητό υπολογιστή μέσα σε μια εβδομάδα. Μέσα από τα κινητά τηλέφωνα, το διαδίκτυο, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες, τα βιβλία κ.α. οι άνθρωποι δέχονται καθημερινά περίπου 100.500 λέξεις ή 23 λέξεις ανά δευτερόλεπτο κατά τη μισή μέρα (12 ώρες) που είναι ξύπνιοι και "καταναλώνουν" πληροφορίες (δηλαδή όταν δεν κοιμούνται, τρώνε ή ασχολούνται με άλλες ανάγκες τους). Αν και οι άνθρωποι μπορεί να μην διαβάζουν πραγματικά αυτές τις 105.000 λέξεις κάθε μέρα, τόσος υπολογίζεται ότι είναι ο αριθμός που φθάνει στα μάτια και τα αυτιά τους καθημερινά. Αν προσθέσει κανείς τις εικόνες, από βίντεο, games κλπ., φθάνουμε στον όγκο των 34 gigabytes κάθε μέρα κατά μέσο όρο.
Η συνολική κατανάλωση πληροφοριών από τηλεοράσεις, υπολογιστές και άλλα μέσα πληροφόρησης το 2008 εκτιμήθηκε (για τις ΗΠΑ) σε 3,6 εκατομμύρια gigabytes. Τα παραδοσιακά μέσα (τηλεόραση και ραδιόφωνο) εξακολουθούν να κυριαρχούν στην καθημερινή ροή των πληροφοριών με περίπου 60% των ωρών "κατανάλωσης".
Η μελέτη θεωρεί μεν ότι ο εγκέφαλος μας δεν απειλείται άμεσα, αλλά πάντως δεν αποκλείει να υπάρχει επιζήμια επίδραση ή η πληροφοριακή "πλημμύρα" να οδηγήσει σε διαφορετική οδό εξέλιξης του ανθρώπινου εγκεφάλου, μέσα από τη δημιουργία νέων νευρωνικών συνδέσεων, με δεδομένο ότι ο εγκέφαλός μας έχει αποδειχτεί πια ότι είναι "εύπλαστος" και μπορεί να "καλωδιωθεί" κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την ποσότητα και την ποιότητα των ερεθισμάτων που δέχεται.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κύρια συνέπεια της υπερφόρτωσης με πληροφορίες είναι ότι η προσοχή του ανθρώπου συνεχώς εμποδίζεται να εστιαστεί και διακόπτεται όλο και πιο συχνά, πράγμα που δεν βοηθά στη διαδικασία του συλλογισμού και της βαθύτερης σκέψης. Όπως σχολίασε ο αμερικανός ψυχίατρος Έντουαρντ Χάλοουελ, "ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία οι εγκέφαλοί μας δεν είχαν να επεξεργαστούν τόσες πολλές πληροφορίες όσες σήμερα. Έχουμε πια μια γενιά ανθρώπων που περνάνε τόσες ώρες μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή ή σε ένα κινητό, οι οποίοι είναι τόσο απασχολημένοι με την επεξεργασία των πληροφοριών που δέχονται από όλες τις κατευθύνσεις, ώστε χάνουν την ικανότητα να σκέφτονται και να αισθάνονται. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτές τις πληροφορίες είναι επιφανειακές. Οι άνθρωποι θυσιάζουν το βάθος και το αίσθημα και αποκόβονται από τους άλλους ανθρώπους".
Πιο αισιόδοξος δήλωσε ο νευροεπιστήμονας και καθηγητής φυσιολογίας στο βρετανικό πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Τζον Στάιν, ο οποίος τόνισε ότι και στον Μεσαίωνα, όταν εφευρέθηκε η τυπογραφία, ανησυχούσαν ότι το ανθρώπινο μυαλό δεν θα αντέξει τις πολλές πληροφορίες, κάτι που όμως δεν συνέβη τελικά.
Ο ίδιος ο Μπον, που έκανε την έρευνα, διευκρίνισε ότι η μελέτη δεν κατέγραψε πόσες πληροφορίες από αυτά τα καθημερινά 34 gigabytes τελικά απορροφά ο εγκέφαλος. Από την άλλη, επεσήμανε ότι στη σύγχρονη εποχή αυτό που έχει αλλάξει, είναι περισσότερο η φύση της εισρέουσας πληροφορίας και όχι τόσο η ποσότητά της. Όπως είπε, είτε κοιτάμε μια οθόνη υπολογιστή, είτε μιλάμε πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον, στην πραγματικότητα ο εγκέφαλός μας μπορεί να απορροφά τον ίδιο όγκο πληροφοριών.
Μια συνομιλία πρόσωπο με πρόσωπο έχει το δικό της ισοδύναμο σε bytes πληροφοριών (άγνωστο πόσο ακόμα), καθώς π.χ. ο εγκέφαλος παρακολουθεί τις εκφράσεις του άλλου ανθρώπου, ακούει τους χρωματισμούς της φωνής του κ.α. Σύμφωνα με την εκτίμηση του Μπον, αν σε μια τέτοια συνομιλία ο εγκέφαλός μας αποθηκεύει πληροφορίες με όγκο 100 megabits ανά δευτερόλεπτο, τότε μια δίωρη συνομιλία με κάποιον ξεπερνά ακόμα και τον εκτιμώμενο όγκο των ηλεκτρονικών πληροφοριών που δέχεται μέσα σε μια ημέρα ο εγκέφαλός μας.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
"Διαβάστηκε" το γονιδίωμα του "πάντα" και μοιάζει με του σκύλου
Κινέζοι επιστήμονες κατάφεραν, για πρώτη φορά, να "χαρτογραφήσουν" το πλήρες γονιδίωμα του γιγάντιου κινεζικού "πάντα" και διαπίστωσαν ότι το ντροπαλό ζώο είναι γενετικά πολύ όμοιο με το σκύλο. Από όλα τα θηλαστικά, των οποίων έχει αναγνωστεί το γονιδίωμα μέχρι σήμερα, τα "πάντα" έχουν τις περισσότερες γενετικές ομοιότητες με το σκύλο (σε ποσοστό 80%), ενώ με τους ανθρώπους η ομοιότητά τους είναι μόνο 68%.
Όπως αποκαλύφθηκε, το γονιδίωμα των "πάντα" έχει διαχρονικά υποστεί πολύ λιγότερες γενετικές αλλαγές σε σχέση με των σκύλων ή των ανθρώπων, μια ένδειξη ότι τα αξιαγάπητα ζώα εξελίχθηκαν με πιο αργό ρυθμό. Επίσης διαπιστώθηκε ότι το "πάντα" έχει υψηλό βαθμό γενετικής ποικιλομορφίας, περίπου διπλάσιο σε σχέση με τους ανθρώπους, πράγμα που αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσής του, παρά τον μικρό πληθυσμό του που επιβιώνει μέχρι σήμερα. Το "πάντα" θεωρείται "ζωντανό απολίθωμα", επειδή οι πρόγονοί του ζούσαν στην Κίνα πριν πάνω από οκτώ εκατομμύρια χρόνια.
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του Ινστιτούτου Γενωμικής του Πεκίνου, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το επιστημονικό περιοδικό "Nature", όπου και δημοσιεύτηκε η σχετική μελέτη. Το τρίχρονο θηλυκό "πάντα" που ξεδίπλωσε τα γενετικά μυστικά του, ήταν η μασκότ των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου το 2008.
Η ανάγνωση του γονιδιώματος έδειξε ότι το "πάντα" έχει 21 ζεύγη χρωμοσωμάτων και περίπου 21.000 γονίδια. Πέρα από τη γενετική ομοιότητα με το σκύλο, η "χαρτογράφηση" των γονιδίων ενισχύει και την άποψη των περισσότερων επιστημόνων ότι το πανέμορφο ζώο είναι υπο-είδος της οικογενείας των αρκούδων.
Η ανακάλυψη αναμένεται να βοηθήσει στην προστασία του "πάντα", που ανήκει στη λίστα των υπό απειλή ειδών, στην καταπολέμηση των ασθενειών του και στην υποβοήθηση της αναπαραγωγής του. Τα "πάντα" έχουν μικρή λίμπιντο και χαμηλή αναπαραγωγική ικανότητα και οι επιστήμονες θέλουν να τα βοηθήσουν να γεννάνε περισσότερους απογόνους σε κάθε γέννα (στο παρελθόν έχουν φθάσει μέχρι του σημείου να τους δείχνουν βίντεο "πορνό" με άλλα "πάντα" που συνουσιάζονται, για να τους διεγείρουν το ενδιαφέρον σεξουαλικής συνεύρεσης!). Σύμφωνα με τους κινέζους ειδικούς, υπάρχουν μόνο γύρω στα 1.600 άγρια "πάντα" στην Κίνα, κυρίως στη νοτιοδυτική περιοχή της χώρας (αν και υπάρχουν πολλές διαφωνίες για τον πραγματικό αριθμό τους), και άλλα 200 έως 300 που ζουν υπό περιορισμό σε διάφορα κινεζικά κέντρα.
Ένας άλλος παράγων που στέκεται εμπόδιο στην αύξηση του πληθυσμού των "πάντα", είναι ότι διατρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με μπαμπού, πράγμα που τα καθιστά δυσπροσάρμοστα στο περιβάλλον τους, όταν δεν μπορούν εύκολα να βρουν την αγαπημένη τους τροφή. Το αξιοπερίεργο είναι πως η ανάγνωση του γονιδιώματός τους έδειξε ότι τα "πάντα" διαθέτουν όλα τα κατάλληλα γονίδια για να φάνε και να χωνέψουν το κρέας, αλλά παρόλα αυτά προτιμούν μόνο το μπαμπού. Έτσι, παρόλο που τα "πάντα" ταξινομούνται ως σαρκοφάγα, στην πράξη είναι πρωτίστως φυτοφάγα.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/abs/nature08696.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Όπως αποκαλύφθηκε, το γονιδίωμα των "πάντα" έχει διαχρονικά υποστεί πολύ λιγότερες γενετικές αλλαγές σε σχέση με των σκύλων ή των ανθρώπων, μια ένδειξη ότι τα αξιαγάπητα ζώα εξελίχθηκαν με πιο αργό ρυθμό. Επίσης διαπιστώθηκε ότι το "πάντα" έχει υψηλό βαθμό γενετικής ποικιλομορφίας, περίπου διπλάσιο σε σχέση με τους ανθρώπους, πράγμα που αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσής του, παρά τον μικρό πληθυσμό του που επιβιώνει μέχρι σήμερα. Το "πάντα" θεωρείται "ζωντανό απολίθωμα", επειδή οι πρόγονοί του ζούσαν στην Κίνα πριν πάνω από οκτώ εκατομμύρια χρόνια.
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του Ινστιτούτου Γενωμικής του Πεκίνου, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το επιστημονικό περιοδικό "Nature", όπου και δημοσιεύτηκε η σχετική μελέτη. Το τρίχρονο θηλυκό "πάντα" που ξεδίπλωσε τα γενετικά μυστικά του, ήταν η μασκότ των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου το 2008.
Η ανάγνωση του γονιδιώματος έδειξε ότι το "πάντα" έχει 21 ζεύγη χρωμοσωμάτων και περίπου 21.000 γονίδια. Πέρα από τη γενετική ομοιότητα με το σκύλο, η "χαρτογράφηση" των γονιδίων ενισχύει και την άποψη των περισσότερων επιστημόνων ότι το πανέμορφο ζώο είναι υπο-είδος της οικογενείας των αρκούδων.
Η ανακάλυψη αναμένεται να βοηθήσει στην προστασία του "πάντα", που ανήκει στη λίστα των υπό απειλή ειδών, στην καταπολέμηση των ασθενειών του και στην υποβοήθηση της αναπαραγωγής του. Τα "πάντα" έχουν μικρή λίμπιντο και χαμηλή αναπαραγωγική ικανότητα και οι επιστήμονες θέλουν να τα βοηθήσουν να γεννάνε περισσότερους απογόνους σε κάθε γέννα (στο παρελθόν έχουν φθάσει μέχρι του σημείου να τους δείχνουν βίντεο "πορνό" με άλλα "πάντα" που συνουσιάζονται, για να τους διεγείρουν το ενδιαφέρον σεξουαλικής συνεύρεσης!). Σύμφωνα με τους κινέζους ειδικούς, υπάρχουν μόνο γύρω στα 1.600 άγρια "πάντα" στην Κίνα, κυρίως στη νοτιοδυτική περιοχή της χώρας (αν και υπάρχουν πολλές διαφωνίες για τον πραγματικό αριθμό τους), και άλλα 200 έως 300 που ζουν υπό περιορισμό σε διάφορα κινεζικά κέντρα.
Ένας άλλος παράγων που στέκεται εμπόδιο στην αύξηση του πληθυσμού των "πάντα", είναι ότι διατρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με μπαμπού, πράγμα που τα καθιστά δυσπροσάρμοστα στο περιβάλλον τους, όταν δεν μπορούν εύκολα να βρουν την αγαπημένη τους τροφή. Το αξιοπερίεργο είναι πως η ανάγνωση του γονιδιώματός τους έδειξε ότι τα "πάντα" διαθέτουν όλα τα κατάλληλα γονίδια για να φάνε και να χωνέψουν το κρέας, αλλά παρόλα αυτά προτιμούν μόνο το μπαμπού. Έτσι, παρόλο που τα "πάντα" ταξινομούνται ως σαρκοφάγα, στην πράξη είναι πρωτίστως φυτοφάγα.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/abs/nature08696.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009
Η νέα γρίπη είναι λιγότερο θανατηφόρα απ όσο είχε αρχικώς εκτιμηθεί, αναφέρουν βρετανοί επιστήμονες
H πανδημία της νέας γρίπης Η1Ν1είναι λιγότερο θανατηφόρα απ όσο είχαν φοβηθεί αρχικά οι επιστήμονες, δήλωσαν σήμερα ειδικοί βρετανοί επιστήμονες που πρόσθεσαν ωστόσο ότι οι υπεύθυνοι για τη δημόσια υγεία θα πρέπει να συνεχίσουν τον εμβολιασμό των πληθυσμών. Στην πρώτη συγκριτική ανάλυση των θανάτων από την εμφάνιση της νόσου στην Αγγλία και αφότου η γρίπη χαρακτηρίστηκε πανδημία, τον Ιούνιο, δείχνει ότι σε κάθε 100 χιλιάδες περιπτώσεις μόλυνσης με τον ιό της νέας γρίπης οι θάνατοι φτάνουν τους 26 δηλαδή ποσοστό 0,026%. Το ποσοστό αυτό δείχνει ότι η νέα γρίπη είναι ελάχιστα σοβαρότερη από τη γνωστή εποχιακή γρίπη.
"Η πρώτη πανδημία γρίπης του 21ου αιώνα, σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις ειδικών είναι τελικώς λιγότερο θανατηφόρα απ΄ όσο είχε εκτιμηθεί αρχικώς", αναφέρει ο σερ Λίαμ Ντόναλτσον, βρετανός καθηγητής επικεφαλής μελέτης που εκπονήθηκε για τη νέα γρίπη. Στην ίδια μελέτη αναφέρεται ότι οι τρεις πανδημίες γρίπης του 20ου αιώνα ήταν πολύ σοβαρότερες: για παράδειγμα η λεγόμενη ισπανική γρίπη του 1918 είχε ποσοστά θανάτου 2-3%, ενώ οι πανδημίες του 1957/8 και του 1967/8 είχαν ποσοστά θανάτου 0,2%.
Βεβαίως, όπως ανέφερε ο δόκτορ Ντόναλτσον οι συνθήκες υγιεινής, οι χώροι διαβίωσης, η διατροφή και η δημόσια υγεία, καθώς και η ιατρική γενικώς έχουν σημειώσει μεγάλη βελτίωση στις μέρες μας γεγονός που βοηθά στην μείωση των θυμάτων. Παράλληλα στη μελέτη τονίζεται ότι το 63% των ασθενών από τη γρίπη που κατέληξαν, υπέφεραν και από άλλα σοβαρότερα προβλήματα υγείας ή και χρόνιες παθήσεις.
Επίσης στη μελέτη τονίζεται ότι αν και τα άτομα ηλικίας άνω των 65 χρόνων έχουν λιγότερες πιθανότητες να προσβληθούν από τη γρίπη, στην περίπτωση που νοσήσουν, η γρίπη μπορεί να είναι μοιραία γι αυτούς.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
"Η πρώτη πανδημία γρίπης του 21ου αιώνα, σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις ειδικών είναι τελικώς λιγότερο θανατηφόρα απ΄ όσο είχε εκτιμηθεί αρχικώς", αναφέρει ο σερ Λίαμ Ντόναλτσον, βρετανός καθηγητής επικεφαλής μελέτης που εκπονήθηκε για τη νέα γρίπη. Στην ίδια μελέτη αναφέρεται ότι οι τρεις πανδημίες γρίπης του 20ου αιώνα ήταν πολύ σοβαρότερες: για παράδειγμα η λεγόμενη ισπανική γρίπη του 1918 είχε ποσοστά θανάτου 2-3%, ενώ οι πανδημίες του 1957/8 και του 1967/8 είχαν ποσοστά θανάτου 0,2%.
Βεβαίως, όπως ανέφερε ο δόκτορ Ντόναλτσον οι συνθήκες υγιεινής, οι χώροι διαβίωσης, η διατροφή και η δημόσια υγεία, καθώς και η ιατρική γενικώς έχουν σημειώσει μεγάλη βελτίωση στις μέρες μας γεγονός που βοηθά στην μείωση των θυμάτων. Παράλληλα στη μελέτη τονίζεται ότι το 63% των ασθενών από τη γρίπη που κατέληξαν, υπέφεραν και από άλλα σοβαρότερα προβλήματα υγείας ή και χρόνιες παθήσεις.
Επίσης στη μελέτη τονίζεται ότι αν και τα άτομα ηλικίας άνω των 65 χρόνων έχουν λιγότερες πιθανότητες να προσβληθούν από τη γρίπη, στην περίπτωση που νοσήσουν, η γρίπη μπορεί να είναι μοιραία γι αυτούς.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Ανακαλύφθηκε νέος τεράστιος ιός
Γάλλοι επιστήμονες απομόνωσαν ένα νέο γιγάντιο ιό που κρύβεται μέσα στην αμοιβάδα και του οποίου ο γενετικός κώδικας περιλαμβάνει πολλά γονίδια από άλλα είδη.
Πρόκειται για "μια τελείως νέα μορφή ιού", όπως δήλωσε ο Ντιντιέ Ραούλ, επικεφαλής του τμήματος ερευνών μολυσματικών και τροπικών ασθενειών στο πανεπιστήμιο Αιξ-Μασαλία 2.
Το γονιδίωμα του ιού, που ονομάστηκε "Μασαλιο-ιός" λόγω του τόπου όπου ανακαλύφθηκε, περιλαμβάνει μια ευρεία και πολύπλοκη γκάμα γονιδίων, που είναι πολύ διαφορετικά από το DNA των άλλων ιών. Αυτό δείχνει ότι μπορεί να υπάρξει μια εκτεταμένη ανταλλαγή γενετικού υλικού ανάμεσα σε μικρο-οργανισμούς, όπως οι ιοί και στα βακτήρια που βρίσκονται μέσα σε μια αμοιβάδα.
Οι αμοιβάδες, οι κατ' εξοχήν μονοκύτταροι οργανισμοί στη φύση, που παρασιτούν σε ανθρώπους και ζώα, μπορούν να αποτελούν "λίκνο" για τη δημιουργία νέων ιών και βακτηρίων, σύμφωνα με τον Ραούλ, ο οποίος παρουσίασε τη σχετική ανακάλυψη στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο. Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί πολύ λίγοι γιγάντιοι ιοί, ο πρώτος το 1993 από τύχη. Αντίθετα με τους κλασικούς ιούς, οι τεράστιοι ιοί μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα και από ένα συμβατικό μικροσκόπιο. Μέχρι στιγμής ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά γι' αυτούς. Το 2008, μια ερευνητική ομάδα, επίσης υπό τον Ραούλ, ανακάλυψε γιγάντιους ιούς που μολύνουν άλλους ιούς προκειμένου να πολλαπλασιασθούν.
Ο Μασαλιο-ιός είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος ιός που έχει ποτέ βρεθεί και έχει διάμετρο 250 νανομέτρων (περίπου 250 εκατομμυριοστών του χιλιοστού), σύμφωνα με τη σχετική αναφορά του Ραούλ στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας. Το DNA του ιού περιέχει υλικό από ποικίλες πηγές, μεταξύ άλλων από φυτική και ζωική ύλη, βακτήρια και άλλους γιγάντιους ιούς, όπως ο Μιμι-ιός (APMV). Το γεγονός ότι ο γιγάντιος ιός προέρχεται από τόσους "προγόνους", κατά τον Ραούλ, είναι κάτι που δεν είχε προβλεφθεί από τη δαρβινική θεωρία, σύμφωνα με την οποία η ζωή προέρχεται από κάποιο κοινό πρόγονο. "Η ιδέα ενός κοινού προγόνου δεν έχει νόημα στην περίπτωση των ιών. Ήταν μια ιδέα του Δαρβίνου, αλλά ήταν σαφώς λάθος", επεσήμανε ο γάλλος ερευνητής.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.pnas.org/content/early/2009/12/08/0911354106.abstract?sid=7d1dd984-b95a-4b78-90cb-5b16d40f317c
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Πρόκειται για "μια τελείως νέα μορφή ιού", όπως δήλωσε ο Ντιντιέ Ραούλ, επικεφαλής του τμήματος ερευνών μολυσματικών και τροπικών ασθενειών στο πανεπιστήμιο Αιξ-Μασαλία 2.
Το γονιδίωμα του ιού, που ονομάστηκε "Μασαλιο-ιός" λόγω του τόπου όπου ανακαλύφθηκε, περιλαμβάνει μια ευρεία και πολύπλοκη γκάμα γονιδίων, που είναι πολύ διαφορετικά από το DNA των άλλων ιών. Αυτό δείχνει ότι μπορεί να υπάρξει μια εκτεταμένη ανταλλαγή γενετικού υλικού ανάμεσα σε μικρο-οργανισμούς, όπως οι ιοί και στα βακτήρια που βρίσκονται μέσα σε μια αμοιβάδα.
Οι αμοιβάδες, οι κατ' εξοχήν μονοκύτταροι οργανισμοί στη φύση, που παρασιτούν σε ανθρώπους και ζώα, μπορούν να αποτελούν "λίκνο" για τη δημιουργία νέων ιών και βακτηρίων, σύμφωνα με τον Ραούλ, ο οποίος παρουσίασε τη σχετική ανακάλυψη στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο. Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί πολύ λίγοι γιγάντιοι ιοί, ο πρώτος το 1993 από τύχη. Αντίθετα με τους κλασικούς ιούς, οι τεράστιοι ιοί μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα και από ένα συμβατικό μικροσκόπιο. Μέχρι στιγμής ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά γι' αυτούς. Το 2008, μια ερευνητική ομάδα, επίσης υπό τον Ραούλ, ανακάλυψε γιγάντιους ιούς που μολύνουν άλλους ιούς προκειμένου να πολλαπλασιασθούν.
Ο Μασαλιο-ιός είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος ιός που έχει ποτέ βρεθεί και έχει διάμετρο 250 νανομέτρων (περίπου 250 εκατομμυριοστών του χιλιοστού), σύμφωνα με τη σχετική αναφορά του Ραούλ στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας. Το DNA του ιού περιέχει υλικό από ποικίλες πηγές, μεταξύ άλλων από φυτική και ζωική ύλη, βακτήρια και άλλους γιγάντιους ιούς, όπως ο Μιμι-ιός (APMV). Το γεγονός ότι ο γιγάντιος ιός προέρχεται από τόσους "προγόνους", κατά τον Ραούλ, είναι κάτι που δεν είχε προβλεφθεί από τη δαρβινική θεωρία, σύμφωνα με την οποία η ζωή προέρχεται από κάποιο κοινό πρόγονο. "Η ιδέα ενός κοινού προγόνου δεν έχει νόημα στην περίπτωση των ιών. Ήταν μια ιδέα του Δαρβίνου, αλλά ήταν σαφώς λάθος", επεσήμανε ο γάλλος ερευνητής.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.pnas.org/content/early/2009/12/08/0911354106.abstract?sid=7d1dd984-b95a-4b78-90cb-5b16d40f317c
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Για πρώτη φορά οι επιστήμονες μπόρεσαν να σβήσουν μνήμες φόβου χωρίς φάρμακα
Αμερικανοί ερευνητές στο πεδίο της γνωσιακής νευροεπιστήμης κατόρθωσαν, για πρώτη φορά στα επιστημονικά χρονικά, να μπλοκάρουν μνήμες φόβου στον εγκέφαλο ανθρώπων, χωρίς να χρησιμοποιήσουν κάποιο φάρμακο, ανοίγοντας έτσι πιθανώς το δρόμο για εναλλακτικές μη φαρμακευτικές θεραπείες σε περιπτώσεις όπως το μετα-τραυματικό στρες. Επίσης το κατόρθωμα έρχεται να αμφισβητήσει την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι οι μακροχρόνιες μνήμες μας είναι σταθερές, "παγωμένες" στον χρόνο και συνεπώς δεν υπόκεινται σε αλλαγές. Είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται πως είναι δυνατό, χωρίς φάρμακα, να αλλάξει μια μακροπρόθεσμη μνήμη, η οποία τελικά φαίνεται πως έχει πιο ρευστό και χειραγωγήσιμο περιεχόμενο από ό,τι νόμιζαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες.
Το επίτευγμα, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Ελίζαμπεθ Φελπς του πανεπιστημίου της Ν.Υόρκης, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ. Βασίστηκε σε προηγούμενες ανάλογες έρευνες των ίδιων ερευνητών σε αρουραίους, οι οποίες είχαν επιτυχία και έτσι άνοιξαν το δρόμο για την εφαρμογή της νέας μεθόδου και στους ανθρώπους. Η νέα τεχνική στηρίζεται στην ανακάλυψη ότι υπάρχει ένα "παράθυρο χρόνου" στο οποίο γίνεται επεξεργασία της μνήμης από τον εγκέφαλο μέχρι να αποθηκευτεί και αυτό συμβαίνει ξανά και ξανά, κάθε φορά που ανακαλείται η ίδια μνήμη. Σε αυτό ακριβώς το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, πριν γίνει η αποθήκευση της μνήμης, οι επιστήμονες μπόρεσαν να επέμβουν για να την μπλοκάρουν με συμπεριφορικές τεχνικές.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για να "σβηστούν" άσχημες μνήμες (κυρίως φόβου), όμως υπάρχουν παρενέργειες για τον εγκέφαλο, ενώ το αποτέλεσμα του "σβησίματος" δεν διαρκεί πολύ και η εκφοβιστική μνήμη επανέρχεται και ταλαιπωρεί τον άνθρωπο. Τα πειράματα της ομάδας της Φελπς, αρχικά με τα πειραματόζωα και μετά με τους ανθρώπους, έδειξαν ότι είναι δυνατό οι παλιές μνήμες να μεταβληθούν ή και να σβηστούν, αλλά μόνο στη διάρκεια ενός πολύ συγκεκριμένου και μικρού χρονικού "παραθύρου" μετά την επανεργοποίηση της άσχημης μνήμης. Το "παράθυρο" αυτό κρατά από δέκα λεπτά έως έξι ώρες (κατά μέσο όρο μια ώρα) μετά τη στιγμή που ο άνθρωπος (ή το πειραματόζωο) έχει εκτεθεί ξανά στο αντικείμενο του φόβου του και προτού η τρομακτική μνήμη αποθηκευτεί ξανά στο νου του.
Δηλαδή, κάθε φορά, για παράδειγμα, που κάποιος βλέπει ένα φίδι, ο εγκέφαλος ανακαλεί τις αποθηκευμένες πληροφορίες και τα συναισθήματα σχετικά με προηγούμενες εμπειρίες του με τα φίδια, όμως πάντα εκείνη τη στιγμή υπάρχει ένα χρονικό "άνοιγμα" που η μνήμη είναι ευάλωτη σε "επαναξιολόγηση" με τρόπο τέτοιο που να αποθηκευτεί ξανά, αλλά αυτή τη φορά χωρίς να συνοδεύεται από το συναίσθημα του φόβου.
Στη διάρκεια αυτού του "παραθύρου" οι ερευνητές εφαρμόζουν συμπεριφορικές-γνωσιακές τεχνικές επανεκπαίδευσης του φοβισμένου ατόμου, ώστε να του σβήσουν την τρομακτική μνήμη. Έλεγχοι που έγιναν μετά από έναν χρόνο, έδειξαν ότι η μέθοδος ήταν αποτελεσματική και οι άνθρωποι είχαν πια ξεπεράσει την άσχημη ανάμνηση και δεν φοβούνταν. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό που πρέπει να συμβαίνει, είναι ότι στη διάρκεια του χρονικού "παραθύρου" υπάρχει η δυνατότητα να αποθηκευτεί πλέον μια ασφαλής και όχι μια εκφοβιστική μνήμη που να αφορά το ίδιο αντικείμενο.
Η Φελπς παραδέχτηκε ότι αυτό το πεδίο έρευνας είναι τελείως καινούριο και συνεπώς είναι ακόμα πρόωρο να εφαρμοστεί από τώρα σε περιστατικά ανθρώπων με σοβαρά άγχη και φοβίες, αλλά στο μέλλον μπορεί να αξιοποιηθεί.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/full/nature08637.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Το επίτευγμα, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Ελίζαμπεθ Φελπς του πανεπιστημίου της Ν.Υόρκης, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ. Βασίστηκε σε προηγούμενες ανάλογες έρευνες των ίδιων ερευνητών σε αρουραίους, οι οποίες είχαν επιτυχία και έτσι άνοιξαν το δρόμο για την εφαρμογή της νέας μεθόδου και στους ανθρώπους. Η νέα τεχνική στηρίζεται στην ανακάλυψη ότι υπάρχει ένα "παράθυρο χρόνου" στο οποίο γίνεται επεξεργασία της μνήμης από τον εγκέφαλο μέχρι να αποθηκευτεί και αυτό συμβαίνει ξανά και ξανά, κάθε φορά που ανακαλείται η ίδια μνήμη. Σε αυτό ακριβώς το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, πριν γίνει η αποθήκευση της μνήμης, οι επιστήμονες μπόρεσαν να επέμβουν για να την μπλοκάρουν με συμπεριφορικές τεχνικές.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για να "σβηστούν" άσχημες μνήμες (κυρίως φόβου), όμως υπάρχουν παρενέργειες για τον εγκέφαλο, ενώ το αποτέλεσμα του "σβησίματος" δεν διαρκεί πολύ και η εκφοβιστική μνήμη επανέρχεται και ταλαιπωρεί τον άνθρωπο. Τα πειράματα της ομάδας της Φελπς, αρχικά με τα πειραματόζωα και μετά με τους ανθρώπους, έδειξαν ότι είναι δυνατό οι παλιές μνήμες να μεταβληθούν ή και να σβηστούν, αλλά μόνο στη διάρκεια ενός πολύ συγκεκριμένου και μικρού χρονικού "παραθύρου" μετά την επανεργοποίηση της άσχημης μνήμης. Το "παράθυρο" αυτό κρατά από δέκα λεπτά έως έξι ώρες (κατά μέσο όρο μια ώρα) μετά τη στιγμή που ο άνθρωπος (ή το πειραματόζωο) έχει εκτεθεί ξανά στο αντικείμενο του φόβου του και προτού η τρομακτική μνήμη αποθηκευτεί ξανά στο νου του.
Δηλαδή, κάθε φορά, για παράδειγμα, που κάποιος βλέπει ένα φίδι, ο εγκέφαλος ανακαλεί τις αποθηκευμένες πληροφορίες και τα συναισθήματα σχετικά με προηγούμενες εμπειρίες του με τα φίδια, όμως πάντα εκείνη τη στιγμή υπάρχει ένα χρονικό "άνοιγμα" που η μνήμη είναι ευάλωτη σε "επαναξιολόγηση" με τρόπο τέτοιο που να αποθηκευτεί ξανά, αλλά αυτή τη φορά χωρίς να συνοδεύεται από το συναίσθημα του φόβου.
Στη διάρκεια αυτού του "παραθύρου" οι ερευνητές εφαρμόζουν συμπεριφορικές-γνωσιακές τεχνικές επανεκπαίδευσης του φοβισμένου ατόμου, ώστε να του σβήσουν την τρομακτική μνήμη. Έλεγχοι που έγιναν μετά από έναν χρόνο, έδειξαν ότι η μέθοδος ήταν αποτελεσματική και οι άνθρωποι είχαν πια ξεπεράσει την άσχημη ανάμνηση και δεν φοβούνταν. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό που πρέπει να συμβαίνει, είναι ότι στη διάρκεια του χρονικού "παραθύρου" υπάρχει η δυνατότητα να αποθηκευτεί πλέον μια ασφαλής και όχι μια εκφοβιστική μνήμη που να αφορά το ίδιο αντικείμενο.
Η Φελπς παραδέχτηκε ότι αυτό το πεδίο έρευνας είναι τελείως καινούριο και συνεπώς είναι ακόμα πρόωρο να εφαρμοστεί από τώρα σε περιστατικά ανθρώπων με σοβαρά άγχη και φοβίες, αλλά στο μέλλον μπορεί να αξιοποιηθεί.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/full/nature08637.html
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Τα πόδια "μιλάνε": Μια μυστική γλώσσα του σώματος με την οποία οι άνθρωποι "περνάνε" μηνύματα στους άλλους
Το σώμα έχει γενικά τη δική του γλώσσα, τα μάτια λένε πολλά χωρίς λόγια, αλλά φαίνεται πως υπάρχει μια ακόμη "γλώσσα", αυτή των ποδιών. Ένας κορυφαίος βρετανός ψυχολόγος, που μελετά το ζήτημα εδώ και δεκαετίες, ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε άλλη μια "οδό" επικοινωνίας, με την οποία όλοι οι άνθρωποι, ιδίως οι γυναίκες, στέλνουν μυστικά μηνύματα στους γύρω τους και το κάνουν με τα πόδια τους, χωρίς οι περισσότεροι από εμάς να έχουμε καν ιδέα ότι αυτό συμβαίνει.
Η ανακάλυψη έγινε από τον καθηγητή Τζιόφρι Μπίτι, επικεφαλής της σχολής ψυχολογικών επιστημών του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, σύμφωνα με τη βρετανική "Τέλεγκραφ". Η έρευνα, που έγινε για λογαριασμό της εταιρίας κατασκευής υποδημάτων Τζέφερι Γουέστ, έδειξε ότι αν μια γυναίκα επιθυμεί έναν άνδρα και γελά, όταν μιλά μαζί του, τα πόδια της ασυνείδητα απομακρύνονται από το σώμα της και παίρνει μια στάση με πιο ανοικτά πόδια, σαφείς ενδείξεις ότι ο συνομιλητής της την ελκύει σεξουαλικά. Αν όμως τα πόδια της είναι σταυρωμένα ή διπλωμένα κάτω από το σώμα της, την ώρα που μιλά σε έναν άνδρα, τότε μάλλον δεν έλκεται από αυτόν.
Οι άνδρες, αντίθετα με τις γυναίκες, δεν "σηματοδοτούν" σεξουαλική έλξη με τα πόδια τους. Οι ψεύτες κρατάνε τα πόδια τους αφύσικα ακίνητα, ώστε υποσυνείδητα να μην δίνουν στόχο και τους προσέχουν οι άλλοι. Οι γυναίκες κρίνουν τους άνδρες σε μεγάλο βαθμό από τα παπούτσια που φοράνε, πόσο είναι στιλάτα, καθαρά και ακριβά (ή τουλάχιστον φαίνονται να είναι!).
Αν ένας άνδρας είναι νευρικός, θα το δείξει αυξάνοντας τις κινήσεις των ποδιών του. Αντίθετα, οι γυναίκες, όταν είναι νευρικές, κρατάνε τα πόδια τους ακίνητα. Οι κυριαρχικοί τύποι ανδρών και γυναικών κάνουν συγκριτικά λιγότερες κινήσεις ποδιών, γιατί τους αρέσει να ελέγχουν όχι μόνο το περιβάλλον τους, αλλά και το σώμα τους. Οι εξωστρεφείς κάνουν το ίδιο (λίγες κινήσεις), όπως και οι αλαζόνες και εγωιστές, αλλά για άλλους λόγους, ενώ οι ντροπαλοί κάνουν συχνές κινήσεις με τα πόδια τους.
Ο Μπίτι (που είναι ο αρμόδιος ψυχολόγος για τα σόου του "Μπιγκ Μπράδερ" στη Βρετανία) ανέφερε ότι οι άνθρωποι μπορούν ευκολότερα να έχουν επίγνωση των μηνυμάτων που μεταδίδουν με τα χέρια ή τις εκφράσεις του προσώπου τους, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με τα πόδια τους. "Η μυστική γλώσσα των ποδιών μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την προσωπικότητά μας, τι σκεφτόμαστε για το πρόσωπο με το οποίο συνομιλούμε και γενικότερα για τη συναισθηματική και ψυχολογική μας κατάσταση. Είναι ένα πραγματικά γοητευτικό μη λεκτικό κανάλι επικοινωνίας", πρόσθεσε και τόνισε ότι ακριβώς επειδή είναι κατ' εξοχήν ασυνείδητο, είναι πιο αξιόπιστο όσον αφορά τα μηνύματα που μεταφέρει.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η ανακάλυψη έγινε από τον καθηγητή Τζιόφρι Μπίτι, επικεφαλής της σχολής ψυχολογικών επιστημών του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, σύμφωνα με τη βρετανική "Τέλεγκραφ". Η έρευνα, που έγινε για λογαριασμό της εταιρίας κατασκευής υποδημάτων Τζέφερι Γουέστ, έδειξε ότι αν μια γυναίκα επιθυμεί έναν άνδρα και γελά, όταν μιλά μαζί του, τα πόδια της ασυνείδητα απομακρύνονται από το σώμα της και παίρνει μια στάση με πιο ανοικτά πόδια, σαφείς ενδείξεις ότι ο συνομιλητής της την ελκύει σεξουαλικά. Αν όμως τα πόδια της είναι σταυρωμένα ή διπλωμένα κάτω από το σώμα της, την ώρα που μιλά σε έναν άνδρα, τότε μάλλον δεν έλκεται από αυτόν.
Οι άνδρες, αντίθετα με τις γυναίκες, δεν "σηματοδοτούν" σεξουαλική έλξη με τα πόδια τους. Οι ψεύτες κρατάνε τα πόδια τους αφύσικα ακίνητα, ώστε υποσυνείδητα να μην δίνουν στόχο και τους προσέχουν οι άλλοι. Οι γυναίκες κρίνουν τους άνδρες σε μεγάλο βαθμό από τα παπούτσια που φοράνε, πόσο είναι στιλάτα, καθαρά και ακριβά (ή τουλάχιστον φαίνονται να είναι!).
Αν ένας άνδρας είναι νευρικός, θα το δείξει αυξάνοντας τις κινήσεις των ποδιών του. Αντίθετα, οι γυναίκες, όταν είναι νευρικές, κρατάνε τα πόδια τους ακίνητα. Οι κυριαρχικοί τύποι ανδρών και γυναικών κάνουν συγκριτικά λιγότερες κινήσεις ποδιών, γιατί τους αρέσει να ελέγχουν όχι μόνο το περιβάλλον τους, αλλά και το σώμα τους. Οι εξωστρεφείς κάνουν το ίδιο (λίγες κινήσεις), όπως και οι αλαζόνες και εγωιστές, αλλά για άλλους λόγους, ενώ οι ντροπαλοί κάνουν συχνές κινήσεις με τα πόδια τους.
Ο Μπίτι (που είναι ο αρμόδιος ψυχολόγος για τα σόου του "Μπιγκ Μπράδερ" στη Βρετανία) ανέφερε ότι οι άνθρωποι μπορούν ευκολότερα να έχουν επίγνωση των μηνυμάτων που μεταδίδουν με τα χέρια ή τις εκφράσεις του προσώπου τους, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με τα πόδια τους. "Η μυστική γλώσσα των ποδιών μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την προσωπικότητά μας, τι σκεφτόμαστε για το πρόσωπο με το οποίο συνομιλούμε και γενικότερα για τη συναισθηματική και ψυχολογική μας κατάσταση. Είναι ένα πραγματικά γοητευτικό μη λεκτικό κανάλι επικοινωνίας", πρόσθεσε και τόνισε ότι ακριβώς επειδή είναι κατ' εξοχήν ασυνείδητο, είναι πιο αξιόπιστο όσον αφορά τα μηνύματα που μεταφέρει.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Με την Βορειοδυτική Ελλάδα συνδέεται πιθανώς ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων
Στην περιοχή της Βορειοδυτικής Ελλάδας οδηγούν τα νέα ευρήματα της έρευνας για την προέλευση και λειτουργία του μηχανισμού των Αντικυθήρων, του πρώτου αναλογικού υπολογιστή που κατασκευάστηκε πριν από 2000 χρόνια και βρέθηκε σε ναυάγιο ανοικτά του ελληνικού νησιού, απ' όπου ανασύρθηκε από Συμιακούς σφουγγαράδες. Πρόκειται για την αρχαιότερη σωζόμενη διάταξη με γρανάζια, κατασκευασμένη, όπως όλα δείχνουν μέχρι σήμερα, να υπολογίζει τις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων και της Σελήνης με εντυπωσιακή ακρίβεια, καθώς επίσης και αστρονομικών φαινομένων- όπως η έκλειψη του ήλιου.
Η πολυπλοκότητα λειτουργίας του μηχανισμού αφήνει ακόμη πολλά αναπάντητα ερωτήματα για τη χρήση του, τον τρόπο και τον λόγο της κατασκευής του, την προέλευσή του. Ωστόσο, μία σειρά από νέες ενδείξεις που ήρθαν στο φως, στο πλαίσιο διδακτορικής διατριβής που ξεκίνησε το Εργαστήριο Αστρονομίας του τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής τους Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, με επιβλέποντα τον καθηγητή, Γιάννη Σειραδάκη, τείνουν να ξεκαθαρίσουν, έστω και αμυδρά, το τοπίο.
«Είναι πιθανό, ο ιδιοκτήτης του μηχανισμού να προέρχεται ή να έχει σχέση με την Βορειοδυτική Ελλάδα και συγκεκριμένα την Ηπειρο και την Κέρκυρα» δήλωσε ο κ.Σειραδάκης, επισημαίνοντας ότι τρία ανεξάρτητα στοιχεία που βρέθηκε να φέρει ο μηχανισμός, μπορούν να οδηγήσουν σ' αυτή την υπόθεση.
Το πρώτο στοιχείο αφορά τη σπείρα του Μέτωνα, η οποία (με τις 235 υποδιαιρέσεις στον σπειροειδή έλικά της) προέβλεπε με ακρίβεια την κίνηση και τις φάσεις της Σελήνης, παρά την ιδιαίτερα πολύπλοκη πορεία της. Εκεί ανακαλύφθηκε ένα ημερολόγιο με τα ονόματα των 12 μηνών, το οποίο ταυτίζεται πλήρως με τα ημερολόγια που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίες πόλεις της Κέρκυρας, του Βουθρωτού της Βόρειας Ηπείρου και της Δωδώνης. Όπως είναι γνωστό, κάθε πόλη είχε το δικό της ημερολόγιο και δικά της ονόματα στους μήνες. Το δεύτερο στοιχείο έχει σχέση με τους σημαντικούς αγώνες που διεξάγονταν στην αρχαία Ελλάδα, όπως Ολυμπιακοί, Πύθια, Ισθμια και Νέμεα. Εκτός αυτών, εντοπίστηκε και μία ακόμη ονομασία αγώνων, των Νάιων, οι οποίοι διεξάγονταν στη Δωδώνη και συγκαταλέγονται στους σημαντικούς στεφανίτες αγώνες.
Η τρίτη ένδειξη συνδέεται με τις Επιτολές, δηλαδή το σύνολο των αστρονομικών φαινομένων, και με τη σειρά που αυτά εμφανίζονταν. Ο μηχανισμός φέρει ένα Παράπηγμα με Επιτολές διαφόρων αστέρων, η σειρά εμφάνισης των οποίων εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος της περιοχής χρήσης. Για παράδειγμα, η σειρά εμφάνισης των φαινομένων δεν ταίριαζε με το γεωγραφικό πλάτος της Κρήτης ή άλλων τοποθεσιών, παρά μόνο με αυτό της Βορειοδυτικής Ελλάδας.
Ο νόμος Κέπλερ ήταν γνωστός στους Ελληνες 1.600 χρόνια πριν Εξάλλου, σύμφωνα με τον κ.Σειραδάκη, από την επεξεργασία των στοιχείων του μηχανισμού προκύπτουν δύο ακόμη σημαντικές διαπιστώσεις, που ενισχύουν την σπουδαιότητά του.
Ο δείκτης της Σελήνης και των ζωδίων στον σπειροειδή έλικα του Μέτωνα είναι έτσι κατασκευασμένος ώστε να είναι ελεύθερος να πηγαινοέρχεται για να ακολουθεί τη σπείρα. Η κίνηση αυτή περιγράφεται εκατοντάδες χρόνια μετά τον δεύτερο νόμο των εμβαδών του Κέπλερ, ενώ η τεχνική μοιάζει με αυτή του πικάπ (κίνηση της βελόνας). Τέλος, οι δύο σπείρες της πίσω πλευράς του μηχανισμού δεν αποτελούν σπείρες του Αρχιμήδη (δημιουργία κύκλων με διαφορετικό μήκος ακτίνας), αλλά σπείρες που έχουν δημιουργηθεί από δύο ημικύκλια. Υποψήφια διδάκτωρ για την εκπόνηση της διατριβής επιλέχθηκε η απόφοιτη του τμήματος Φυσικής και του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, Μαγδαληνή Αναστασίου.
Η έρευνα για το μηχανισμό πραγματοποιείται με τη χρήση ειδικού υπολογιστή και του προγράμματος επεξεργασίας δεδομένων VG Studio Max, που αγοράστηκαν για το σκοπό αυτό από το ΑΠΘ. Στο πλαίσιο της διατριβής κατασκευάστηκε αντίγραφο του μηχανισμού, σε πραγματικές διαστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα μέχρι στιγμής δεδομένα της έρευνας.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Η πολυπλοκότητα λειτουργίας του μηχανισμού αφήνει ακόμη πολλά αναπάντητα ερωτήματα για τη χρήση του, τον τρόπο και τον λόγο της κατασκευής του, την προέλευσή του. Ωστόσο, μία σειρά από νέες ενδείξεις που ήρθαν στο φως, στο πλαίσιο διδακτορικής διατριβής που ξεκίνησε το Εργαστήριο Αστρονομίας του τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής τους Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, με επιβλέποντα τον καθηγητή, Γιάννη Σειραδάκη, τείνουν να ξεκαθαρίσουν, έστω και αμυδρά, το τοπίο.
«Είναι πιθανό, ο ιδιοκτήτης του μηχανισμού να προέρχεται ή να έχει σχέση με την Βορειοδυτική Ελλάδα και συγκεκριμένα την Ηπειρο και την Κέρκυρα» δήλωσε ο κ.Σειραδάκης, επισημαίνοντας ότι τρία ανεξάρτητα στοιχεία που βρέθηκε να φέρει ο μηχανισμός, μπορούν να οδηγήσουν σ' αυτή την υπόθεση.
Το πρώτο στοιχείο αφορά τη σπείρα του Μέτωνα, η οποία (με τις 235 υποδιαιρέσεις στον σπειροειδή έλικά της) προέβλεπε με ακρίβεια την κίνηση και τις φάσεις της Σελήνης, παρά την ιδιαίτερα πολύπλοκη πορεία της. Εκεί ανακαλύφθηκε ένα ημερολόγιο με τα ονόματα των 12 μηνών, το οποίο ταυτίζεται πλήρως με τα ημερολόγια που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίες πόλεις της Κέρκυρας, του Βουθρωτού της Βόρειας Ηπείρου και της Δωδώνης. Όπως είναι γνωστό, κάθε πόλη είχε το δικό της ημερολόγιο και δικά της ονόματα στους μήνες. Το δεύτερο στοιχείο έχει σχέση με τους σημαντικούς αγώνες που διεξάγονταν στην αρχαία Ελλάδα, όπως Ολυμπιακοί, Πύθια, Ισθμια και Νέμεα. Εκτός αυτών, εντοπίστηκε και μία ακόμη ονομασία αγώνων, των Νάιων, οι οποίοι διεξάγονταν στη Δωδώνη και συγκαταλέγονται στους σημαντικούς στεφανίτες αγώνες.
Η τρίτη ένδειξη συνδέεται με τις Επιτολές, δηλαδή το σύνολο των αστρονομικών φαινομένων, και με τη σειρά που αυτά εμφανίζονταν. Ο μηχανισμός φέρει ένα Παράπηγμα με Επιτολές διαφόρων αστέρων, η σειρά εμφάνισης των οποίων εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος της περιοχής χρήσης. Για παράδειγμα, η σειρά εμφάνισης των φαινομένων δεν ταίριαζε με το γεωγραφικό πλάτος της Κρήτης ή άλλων τοποθεσιών, παρά μόνο με αυτό της Βορειοδυτικής Ελλάδας.
Ο νόμος Κέπλερ ήταν γνωστός στους Ελληνες 1.600 χρόνια πριν Εξάλλου, σύμφωνα με τον κ.Σειραδάκη, από την επεξεργασία των στοιχείων του μηχανισμού προκύπτουν δύο ακόμη σημαντικές διαπιστώσεις, που ενισχύουν την σπουδαιότητά του.
Ο δείκτης της Σελήνης και των ζωδίων στον σπειροειδή έλικα του Μέτωνα είναι έτσι κατασκευασμένος ώστε να είναι ελεύθερος να πηγαινοέρχεται για να ακολουθεί τη σπείρα. Η κίνηση αυτή περιγράφεται εκατοντάδες χρόνια μετά τον δεύτερο νόμο των εμβαδών του Κέπλερ, ενώ η τεχνική μοιάζει με αυτή του πικάπ (κίνηση της βελόνας). Τέλος, οι δύο σπείρες της πίσω πλευράς του μηχανισμού δεν αποτελούν σπείρες του Αρχιμήδη (δημιουργία κύκλων με διαφορετικό μήκος ακτίνας), αλλά σπείρες που έχουν δημιουργηθεί από δύο ημικύκλια. Υποψήφια διδάκτωρ για την εκπόνηση της διατριβής επιλέχθηκε η απόφοιτη του τμήματος Φυσικής και του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, Μαγδαληνή Αναστασίου.
Η έρευνα για το μηχανισμό πραγματοποιείται με τη χρήση ειδικού υπολογιστή και του προγράμματος επεξεργασίας δεδομένων VG Studio Max, που αγοράστηκαν για το σκοπό αυτό από το ΑΠΘ. Στο πλαίσιο της διατριβής κατασκευάστηκε αντίγραφο του μηχανισμού, σε πραγματικές διαστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα μέχρι στιγμής δεδομένα της έρευνας.
(Πηγή:www.evdomi.gr)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)