Μεγάλη Πέμπτη...

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,

ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.

Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,

ο των αγγέλων βασιλεύς.

Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,

ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.

Ράπισμα κατεδέξατο,

ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.

Ήλοις προσηλώθη,

ο νυμφίος της Εκκλησίας.

Λόγχη εκεντήθη,

ο υιός της Παρθένου.

Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.

Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.

Μεγάλη Τρίτη...

Το Τροπάριο της Κασσιανής

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σήν αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.

Οίμοι! λέγουσα, οτι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος ερως της αμαρτίας.

Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει.

Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν κρότον τοις ώσιν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.

Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σήν δούλην παρίδης, Ο αμέτρητον έχων το έλεος.

Πώς μετρούσαν το χρόνο στην αρχαία Ελλάδα

Σε αντίθεση με τις σύγχρονες αντιλήψεις καταγραφής του ετήσιου χρόνου και εφαρμογής του ημερολογίου, οι αρχαίοι Έλληνες δεν έκαναν χρήση ενός πανελλήνιου ετήσιου λειτουργικού κειμένου, το οποίο να ρυθμίζει την καθημερινή θρησκευτική και πολιτικοκοινωνική ζωή στο σύνολό της.

Η διάρθρωση του ετήσιου χρόνου στην αρχαία Ελλάδα χαρακτηρίζεται από την εφαρμογή κοινών μεταξύ των πόλεων πρακτικών (υιοθέτηση του σεληνο-ηλιακού ημερολογίου, εφαρμογή εμβόλιμων μηνών) που εξασφάλιζαν, κατά τον Πλάτωνα, τη διευθέτηση της "τάξης" - δηλαδή της τακτοποίησης "των ημερών σε μήνες και των μηνών σε χρόνια"- με σκοπό κυρίως την εξίσωση του εορτασμού των λατρευτικών πράξεων με συγκεκριμένες εποχές του έτους.

Αυτά επισήμανε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Σοφία Κραβαρίτου, αρχαιολόγος - διδάκτωρ Θρησκευτικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και διδάκτωρ της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας του Πανεπιστημίου της Λωζάννης, η οποία εργάζεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Θεσσαλικών Σπουδών (με έδρα στο Βόλο), με αφορμή διάλεξή της στο πλαίσιο εκδήλωσης του Φιλολογικού, Ιστορικού, Λογοτεχνικού Συνδέσμου "Φ.Ι.Λ.Ο.Σ.".

Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια, η οργάνωση της καθημερινής θρησκευτικής και πολιτικής πραγματικότητας στην αρχαία Ελλάδα χαρακτηρίζεται από δύο παραμέτρους: α) τη διαφοροποίηση των ονομάτων των μηνών από πόλη σε πόλη, την ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού τοπικών εορτών με αναφορά σε τοπικούς ήρωες και τοπικά ιστορικά γεγονότα που μέσω της ετήσιας ανακύκλωσής τους τονίζουν την ιδιαιτερότητα κάθε πόλης ή κοινότητας και β) τις διαρκείς αλλαγές και εμβολές νέων δεδομένων ανάλογα με την εκάστοτε ιστορική περίοδο. Σε αυτά προστίθενται, επίσης, ανορθόδοξες παρεμβολές στην κανονική ροή του χρόνου που επιβάλλονταν από τις εκάστοτε κοινωνικοπολιτικές συνθήκες.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει η κ.Κραβαρίτου, οι Έλληνες υιοθέτησαν το σεληνο-ηλιακό "ημερολόγιο" και έκαναν χρήση διαφόρων συστημάτων πρόσθεσης εμβόλιμων μηνών στη διάρκεια ενός κανονικού έτους (διητερίς, τετραετηρίς ή πενταετηρίς, οκταετηρίς και εννεακαιδεκαετηρίς), για να πετύχουν την αντιστοιχία των 12 σεληνιακών μηνών με ένα ηλιακό έτος (365, 242 ημέρες) ή με ένα πλήρη κύκλο των εποχών.

H σταθεροποίηση αυτής της αντιστοιχίας θα εξασφάλιζε κατ' επέκταση τη σταθερή σχέση των εορτών με τις εποχές.

Συνολικά, γνωρίζουμε πάνω από 130 τοπικά ονόματα μηνών και επιπλέον τις διαλεκτικές παραλλαγές τους, που συνήθως αποτελούσαν παράγωγα των ονομάτων των εορτών ή των θεϊκών επιθέτων και αντιστοιχούσαν σε ξεχωριστές πόλεις.

Oι εμβόλιμοι μήνες έπαιρναν συνήθως ένα από τα υπόλοιπα ονόματα με την πρόσθετη ένδειξη- "δεύτερος", "ύστερος" ή, όπως συμβαίνει στη Θεσσαλία, με την ένδειξη "εμβόλιμος".

Όπως επισημαίνει η κ.Κραβαρίτου, ο πρώτος μήνας κάθε έτους συνέπιπτε με το θερινό (π.χ. Aθήνα) ή το χειμερινό ηλιοστάσιο (π.χ. Δήλος), και με την εαρινή (π.χ. Δελφοί) ή τη φθινοπωρινή ισημερία (π.χ.΄Aργος).

Παράλληλα με το σεληνιακό μήνα, που χαρακτηρίζεται από τα επιγραφικά κείμενα ως "μήν κατά θεόν" ή "μήν κατά Σελήνην", η οργάνωση του ετήσιου χρόνου γινόταν επίσης με βάση τη θητεία των πολιτικών αρχόντων (π.χ. αττική οργάνωση και διαίρεση του ετήσιου χρόνου σε πρυτανείες) και σε αυτή την περίπτωση ο μήνας ονομάζονταν "μήν κατ' άρχονταν".

Tα διαφορετικά δε αυτά συστήματα ονομασίας και οργάνωσης του ετήσιου χρόνου λειτουργούσαν παράλληλα στην καθημερινή πραγματικότητα κάθε πόλης, όπως παράλληλα λειτουργούσε και η θρησκευτική με την πολιτική της έκφραση.

Ωστόσο, σύμφωνα με την Ελληνίδα επιστήμονα, τα παραπάνω στοιχεία που αντιπροσωπεύουν την "τάξη" με την οποία διευθετούνταν κατά τον Πλάτωνα ο κυκλικός θρησκευτικός χρόνος στην Αρχαία Ελλάδα, έρχονται σε αντίθεση με τον Aριστοφάνη, ο οποίος επικαλείται δυσαρέσκεια των θεών -μεταξύ των οποίων και της Σελήνης- λόγω της άτακτης οργάνωσης των εορτών.

Η ίδια σημειώνει πως διέφερε στην αρχαιότητα και η αντιστοιχία μεταξύ ομώνυμων μηνών διαφορετικών πόλεων. Για παράδειγμα, εάν στον 5ο αι. π.X. ο αττικός Eλαφηβολιών (Mάρτιος/Aπρίλιος) αντιστοιχούσε στον σπαρτιατικό Aρτεμίσιο, ο Aρτεμισιώνας της Δήλου αντιστοιχούσε στον αττικό Mουνυχιώνα (Aπρίλιο/Mάϊο).

Όμως, παρ' όλη την αναντιστοιχεία, παρατηρείται ότι και οι δύο ομώνυμοι μήνες Aρτεμίσιος και Aρτεμισιών αποτελούν ανοιξιάτικους μήνες, γεγονός που δικαιολογεί και την πρόταση του Θουκυδίδη.

Kατά την ελληνιστική όμως εποχή και έπειτα από άπειρες αλλαγές της ροής του κυκλικού χρόνου, οι ομώνυμοι μήνες διαφορετικών πόλεων μπορούσαν να ανήκουν σε διαφορετικές εποχές του έτους.

Η κ.Κραβαρίτου δεν παραλείπει να αναφέρει πως η οργάνωση του αρχαίου κυκλικού χρόνου-που βρισκόταν σε στενή συνάρτηση με το γεωγραφικό χώρο, αλλά και με το ιστορικό του πλαίσιο- επηρεαζόταν σαφέστατα από τα κοινωνικο-πολιτικά γεγονότα κάθε περιοχής.

Πολιτικοκοινωνικά φαινόμενα επηρέαζαν εμφανώς τον εορτασμό κάποιων εορτών, αλλά και τη σχέση τους με τα πρωταρχικά γεγονότα σε ανάμνηση των οποίων τελούνταν. Πολλά από τα πρωταρχικά αυτά γεγονότα, επισημαίνει, χάνονταν στο παρελθόν, στις αρχές δηλαδή της ιστορίας κάθε κοινότητας και ο ετήσιος εορτασμός τους ή η κατάργησή τους συνέβαλαν στη διαφύλαξη ή στη διατάραξη της ιστορικής μνήμης των τοπικών πληθυσμών.

Ο συνοικισμός, για παράδειγμα, των πόλεων της Μυκόνου έγινε τον 2ο αιώνα π.X., χωρίς παρεμβολή ξένης δύναμης και χωρίς να αλλάξουν τα ονόματα των μηνών, ούτε οι τοπικές λατρείες ηρώων και αρχηγετών, που παρέπεμπαν σε μυθικά γεγονότα του παρελθόντος, τα οποία συντηρούσαν την ιστορική μνήμη αυτών των φιλικά διακείμενων μεταξύ τους πόλεων.

Αντίθετα, ο τύραννος Διόνυσος των Συρακουσών, όταν κατέλαβε τον 4ο αιώνα π.X. τη Σικελική Νάξο άλλαξε τα Ιονικά ονόματα των μηνών σε Δωρικά, και μετονόμασε την πόλη σε Ταυρομένιο, προσπαθώντας να ανακατευθύνει την ιστορική της μνήμη.

Aλλά και οι Mακεδόνες, στο θεσσαλικό χώρο, αφού άλλαξαν ριζικά τα ονόματα των μηνών των μαγνητικών πόλεων, αφενός διατήρησαν και εξωράισαν παλιές λατρείες που ευνοούσαν τη συνοχή του συνοικισμένου πληθυσμού, αφετέρου δε ίδρυσαν τη λατρεία των νέων αρχηγετών και κτιστών του συνοικισμού, γεγονός στο οποίο αντιτίθεται με ψήφισμά του ο μαγνητικός δήμος των Ιωλκίων, αποδεικνύοντας περίτρανα το ρόλο του "ημερολογίου" στη δημιουργία αλλά και στη διαφύλαξη της ιστορικής συνείδησης, καταλήγει η αρχαιολόγος.

(πηγή:www.evdomi.gr)

Ερασιτέχνες αστρονόμοι ταξιδεύουν σε Σιβηρία και Κίνα για να "απολαύσουν" σπάνια φαινόμενα του ουρανού

Όταν πέφτει ένα αστέρι κάποιοι κάνουν μια ευχή, με την ελπίδα να πραγματοποιηθεί... Κάποιοι άλλοι όμως, που παρακολουθούν συνεχώς τα αστέρια, εύχονται απλά να συνεχίσουν να τα κοιτάνε. Πρόκειται για τα μέλη του Συλλόγου Φίλων Αστρονομίας Θεσσαλονίκης, που έχουν ταξιδέψει χιλιόμετρα, σε απίστευτα μέρη της γης, για να δουν εκλείψεις ηλίου και άλλα φαινόμενα του ουρανού.

Από τη Σιβηρία έως τη Βουλγαρία και το ακριτικό Καστελόριζο έχουν βρεθεί ερασιτέχνες αστρονόμοι της Θεσσαλονίκης, προκειμένου να στήσουν τα κιάλια και τα τηλεσκόπια τους και να «γευτούν» μοναδικές εμπειρίες. Το επόμενο ταξίδι που προγραμματίζουν είναι για τον προσεχή Ιούνιο, στην Κίνα, όπου θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν μια ολική έκλειψη του ηλίου, από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια.

Στις 22 Ιουνίου, περισσότεροι από 50 ερασιτέχνες αστρονόμοι, θα βρεθούν στην πόλη Ντιπού, που βρίσκεται νότια, νοτιοδυτικά της Σαγκάης και θα έχουν τη δυνατότητα για 5,5 λεπτά να δουν τη μέρα να γίνεται νύχτα. Τη στιγμή που η σελήνη κρύβει όλο τον ηλιακό δίσκο, κατά τη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης ηλίου, ξεπροβάλλει ένα κατακόκκινο στεφάνι με σχηματισμούς που θυμίζουν φλόγες.

«Κάθε φορά που στρέφουμε το κεφάλι ψηλά στον ουρανό και κοιτάζουμε τα άστρα βλέπουμε κάτι το μοναδικό. Τα άστρα είναι ελκυστικά και στις εκδρομές συλλέγουμε εμπειρίες. Όσο ψάχνουμε με τα τηλεσκόπιά μας στον ουρανό, τόσο πιο όμορφα πράγματα βλέπουμε. Η έκλειψη του ηλίου είναι ένα σπάνιο φαινόμενο», δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος του Ομίλου Φίλων Αστρονομίας (ΟΦΑ), κ. Αντώνης Ιτσιος.

Ωστόσο μπορεί οι ερασιτέχνες αστρονόμοι να περιμένουν με ανυπομονησία το ταξίδι στην Κίνα, όμως δεν αποκλείεται ο καιρός να μην τους κάνει το χατίρι. «Όλα είναι πιθανά. Μπορεί και να μην δούμε την έκλειψη του ηλίου λόγω συννεφιάς, όμως παρ' όλα αυτά η εμπειρία και το θέαμα αξίζει τον κόπο», πρόσθεσε ο κ.Ιτσιος.

Οι .... μοναχικοί χαρακτήρες, με το τηλεσκόπιο μπορούν να περάσουν πολλές νύχτες γόνιμων παρατηρήσεων, η ενασχόληση τους όμως αποκτά νέες διαστάσεις μέσα από τις γνώσεις, τις εμπειρίες και τις συμβουλές άλλων ερασιτεχνών, μέσα από σεμινάρια και ανταλλαγή πληροφοριών. Οι βραδιές αστροπαρατήρησης στην ύπαιθρο, θα ήταν δύσκολα εφικτές ακόμη και για τον πιο ενθουσιώδη φίλο του ουρανού, χωρίς τη συμμετοχή σε μια οργανωμένη ομάδα «συναθλητών».

«Η Θεσσαλονίκη δεν ενδείκνυται για αστροπαρατηρήσεις, καθώς λόγω της φωτορύπανσης δεν μπορείς να δεις καθαρά. Χρειάζεται, να βγούμε σε ομάδες έξω από την πόλη για να δούμε τα άστρα», καταλήγει ο κ.Ιτσιος.

Ερασιτέχνες αστρονόμοι σε όλη τη χώρα

Ο Όμιλος Φίλων Αστρονομίας Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1997 και αριθμεί περίπου 500 μέλη, λάτρεις - θαυμαστές του έναστρου ουρανού, και των δύο φύλων, διαφόρων επαγγελμάτων και ηλικιών. Σκοπός του Ομίλου είναι η διάδοση της αγάπης για την αστρονομία, αλλά και την επιστήμη γενικότερα στο ευρύ κοινό και ευπρόσδεκτος είναι όποιος έχει την επιθυμία να ασχοληθεί με τον ουρανό και τα φαινόμενα του. Σε όλη την Ελλάδα λειτουργούν 17 Όμιλοι Ερασιτεχνών Αστρονόμων.

Φέτος, συμπληρώνονται 400 χρόνια αστρονομίας, καθώς το φθινόπωρο του 1609 ο Γαλιλαίος, παρατηρώντας με το τηλεσκόπιο, το οποίο ο ίδιος είχε κατασκευάσει, είδε τη Σελήνη και συνειδητοποίησε ότι και αυτή είναι ένα ουράνιο σώμα παρόμοιο με τη Γη. Στο πλαίσιο αυτό, σε όλη τη χώρα διοργανώνονται πλήθος εκδηλώσεων, συνήθως με παρατεταγμένα τηλεσκόπια σε διάφορες περιοχές για τους πολίτες που ενδιαφέρονται να ρίξουν μια «ματιά» στον ουρανό.

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Αυξήθηκαν τα δηλητηριώδη φίδια στο Παγγαίο, ισχυρίζονται κάτοικοι της περιοχής

Αμέτρητα δηλητηριώδη φίδια, κυρίως οχιές, έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο όρος Παγγαίο, σύμφωνα με όσα αναφέρουν κάτοικοι του οικισμού της Παλαιοκώμης, του δήμου Αμφίπολης Σερρών. Υποστηρίζουν, μάλιστα, πως ο αριθμός τους είναι τόσο μεγάλος, ώστε να βρίσκουν φίδια ακόμη και μέσα στις αυλές των σπιτιών τους.

Πρόσφατα, οχιά τσίμπησε τον κάτοικο του οικισμού Χρήστο Παγώνη, ο οποίος όμως δεν έχασε την ψυχραιμία του. Σκότωσε το φίδι, το τοποθέτησε σ’ ένα μπουκάλι και κατευθύνθηκε στο κέντρο υγείας Ροδολίβους. Από εκεί μεταφέρθηκε στο γενικό νοσοκομείο Δράμας, όπου του χορηγήθηκε το κατάλληλο αντίδοτο.

Οι κάτοικοι της περιοχής υποστηρίζουν πως η εμφάνιση τους οφείλεται σε οικολόγους, που άφησαν ελευθέρα φίδια στην περιοχή του Παγγαίου. Από την πλευρά του, ο δήμαρχος Αμφίπολης, Πέτρος Πετρίδης, είναι καθησυχαστικός. Τονίζει πως «δεν παρουσιάστηκε αύξηση δηλητηριωδών φιδιών» και ανέφερε ότι «πάντα η περιοχή είχε αρκετά φίδια, λόγω του πετρώδους εδάφους».

Πάντως, ο δήμαρχος ζήτησε ήδη από τις αρμόδιες υπηρεσίες να λάβουν μέτρα προφύλαξης και αντιμετώπισης των φιδιών. Άλλωστε, παραδέχεται πως, «ο κόσμος έχει πανικοβληθεί, από το μεμονωμένο περιστατικό που συνέβη στο συγχωριανό του». Προειδοποιεί, βέβαια, πως «αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τραγικοποιούμε τα πράγματα».

(Πηγή:www.evdomi.gr)

"Τσιπ" που αποθηκεύουν φως, φέρνουν πιο κοντά τους κβαντικούς κομπιούτερ-αστραπή

Ένα "τσιπάκι" (ολοκληρωμένο κύκλωμα) που μπορεί να αποθηκεύσει φως, έστω και για ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τη δημιουργία ενός οπτικού κομπιούτερ γρήγορου σαν αστραπή.

Το φως είναι το ταχύτερο πράγμα στο σύμπαν, πράγμα που το καθιστά ιδανικό για τη μεταφορά πληροφοριών σε μεγάλες αποστάσεις. Άλλωστε, ήδη ένα μεγάλο μέρος των πληροφοριών που "κυλά" στα δίκτυα του Ίντερνετ, ταξιδεύει με τη μορφή φωτός μέσω των οπτικών ινών. Όταν όμως το φως φτάνει στον προορισμό του, στο τέλος της οπτικής ίνας αναγκαστικά η ταχύτητά του επιβραδύνεται και τα μεταφερόμενα δεδομένα πρέπει να μετατραπούν σε ηλεκτρικά σήματα προς επεξεργασία. Αν πρέπει να σταλούν πίσω από εκεί που ήρθαν, γίνεται η αντίστροφη διαδικασία και τα ηλεκτρικά σήματα μετατρέπονται σε φως κ.ο.κ.

Όλη αυτή η διαδικασία είναι δαπανηρή και πολύπλοκη, γι' αυτό αναζητείται ένας τρόπος να μην χρειάζεται αυτή η συνεχής μετατροπή, πράγμα που θα επιτρέψει την ανάδυση μιας νέας γενιάς ταχύτατων οπτικών κομπιούτερ και πλήρως οπτικών δικτύων. Αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα, σύμφωνα με το τριμηνιαίο ένθετο "Τεχνολογία" του "Εκόνομιστ", επειδή, αντίθετα με τη δυνατότητα "χειραγώγησης" ενός ηλεκτρονίου (που μπορεί να επιταχυνθεί, να επιβραδυνθεί ή να ακινητοποιηθεί), δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο με την ταχύτητα του φωτός. Έτσι, τα φωτόνια δεν είναι "βολικά" σαν τα ηλεκτρόνια, με συνέπεια να πρέπει να μεταφερθούν τα δεδομένα από τα φωτόνια στα ηλεκτρόνια, προκειμένου να μπορούν να διακρατηθούν σε μια μνήμη υπολογιστή.

Όμως μια νέα ανακάλυψη, που έγινε από ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου της Γενεύης, υπό τον φυσικό Nicolas Gisin, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature", προσφέρει μια πολλά υποσχόμενη διέξοδο στο πρόβλημα, αναπτύσσοντας ένα τσιπ κομπιούτερ που μπορεί να κρατήσει τα φωτόνια έστω και για ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου. Αν και ο χρόνος αυτός φαίνεται ασήμαντος, στην πραγματικότητα ένα φωτόνιο μπορεί να ταξιδέψει 300 μέτρα μέσα σε αυτό το απειροελάχιστο χρονικό διάστημα, που είναι αρκετό για να γίνουν ουκ ολίγοι υπολογισμοί.

Η ελβετική ομάδα στην πραγματικότητα δεν επιβραδύνει το φως, αλλά έχει δημιουργήσει ένα θάλαμο από σπάνια μέταλλα (νεοδύμιο, ύττριο, βανάδιο), στο εσωτερικό του οποίου περιορίζεται το φως αντανακλώμενο στα "τοιχώματά" του. Είναι σημαντικό ότι αυτή η αναπήδηση του φωτός στα "τοιχώματα" του θαλάμου δεν καταργεί το περίφημο και μυστηριώδες φαινόμενο της "κβαντικής εμπλοκής", κατά το οποίο δύο φωτόνια, αν και σε απόσταση μεταξύ τους, βρίσκονται σε ένα είδος αλληλοεπίδρασης, καθώς αν αλλάξει η κατάσταση του ενός, αλλάζει και του άλλου.

Είναι ακριβώς αυτή η "εμπλοκή" που επιτρέπει να γίνουν παράλληλα τεράστιοι όγκοι υπολογισμών, με αποτέλεσμα οι κβαντικοί υπολογιστές του μέλλοντος να ξεπερνούν κατά πολύ τους σημερινούς σε ταχύτητα και υπολογιστικές δυνατότητες. Η κβαντική εμπλοκή επίσης υπόσχεται κρυπτογραφία που να μην "σπάει" με τίποτε.

Πέρυσι ο Gisin και άλλοι τρεις ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Γενεύης απέδειξαν πειραματικά ότι δύο υποατομικά σωματίδια μπορούν να επικοινωνήσουν σχεδόν αυτόματα, αν και απέχουν μεγάλες αποστάσεις, αποδεικνύοντας ένα από τα βασικά αξιώματα της κβανοτμηχανικής. Η ελβετική ομάδα διεχώρισε δύο φωτόνια, που προηγουμένως ήσαν κβαντικά "πλεγμένα", και τα έστειλε, δια μέσου δύο διαφορετικών καλωδίων οπτικών ινών, σε δύο ελβετικά χωριά που απείχαν 18 χλμ. μεταξύ τους. Όπως αποδείχτηκε, όποια αλλαγή (π.χ. "χρώματος") συνέβαινε στο ένα φωτόνιο, χωρίς χρονική υστέρηση συνέβαινε και στο άλλο, παρόλο που απείχαν τόσα χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, ό,τι κι αν ήταν αυτό που επηρέαζε τα φωτόνια ταυτόχρονα, ταξίδευε με ταχύτητα τουλάχιστον 10.000 φορές πιο γρήγορα από το φως. Συνεπώς, ο Αϊνστάιν είχε άδικο που θεωρούσε ότι τίποτε δεν μπορεί να ταξιδέψει πιο γρήγορα από το φως. Η σχετική επιστημονική εργασία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature" και προκάλεσε αίσθηση στην επιστημονική κοινότητα.

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Παλαιοντολογικά ευρήματα σε αργιλωρυχείο στην περιοχή του Σέσκλου

Ινστιτούτο Προστασίας Γεωλογικών Μνημείων
Αγίου Δημητρίου 143, Τ.Κ. 54634, Θεσσαλονίκη
Τηλ. 2310 214999, 6945 313309, Lithosnet@yahoo.com

Παλαιοντολογικά ευρήματα σε αργιλωρυχείο στην περιοχή του Σέσκλου
Νομού Μαγνησίας.

Μετά από καταγγελίες εργαζομένων πραγματοποιήθηκε αυτοψία κλιμακίου του Ινστιτούτου Προστασίας Γεωλογικών Μνημείων «Λίθος» στο αργιλωρυχείο της βιομηχανίας ΑΓΕΤ στην περιοχή του χωριού Σέσκλο.

Στην περιοχή όπου γίνονται εκσκαφές διαπιστώθηκαν υπολείμματα απολιθωμένων οστών. Πρόκειται κυρίως για οστά θηλαστικών, όπως Ιπποειδή, Βοοειδή, Σαρκοφάγα, καθώς και θραύσματα από χαυλιόδοντα, μέσα σε Πλειο - Πλειστοκαινικά ιζήματα, από όπου γίνεται η απόληψη της αργίλου. Μεγάλο ποσοστό των απολιθωμάτων έχει καταστραφεί από τα σκαπτικά μηχανήματα. Θραύσματα οστών παρατηρούνται μέσα στη στρωματογραφία.

Τα παλαιοντολογικά ευρήματα αποτελούν γεωλογικό μνημείο και στοιχείο της γεωλογικής μας κληρονομιάς. Σύμφωνα με το Νόμο 3028/2002 και τον 1650/1988 προστατεύονται από την Πολιτεία και επιβάλλονται κυρώσεις σε περίπτωση καταστροφής τους. Κρίνεται απαραίτητο να υπάρξει άμεση επέμβαση των αρμόδιων φορέων. Για το θέμα έχουν ενημερωθεί τόσο η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας Βόρειας Ελλάδας, όσο και η Νομαρχία Μαγνησίας από τις 30 Μαρτίου 2009. Κατά τη διάρκεια των εκσκαφών θα πρέπει να υπάρξει επίβλεψη από ειδικό επιστήμονα έτσι ώστε να αποφευχθούν μελλοντικές καταστροφές παλαιοντολογικών ευρημάτων.

(Δελτίο Τύπου)

Βρέθηκε για πρώτη φορά το κέντρο της σοφίας;

Επιστήμονες ισχυρίζονται ότι για πρώτη φορά ανακάλυψαν το κέντρο της ανθρώπινης σοφίας στον εγκέφαλο, εντοπίζοντας τις περιοχές εκείνες που μας καθοδηγούν όταν αντιμετωπίζουμε δύσκολα ηθικά διλήμματα.

Ο εντοπισμός έγινε με την αξιοποίηση λειτουργικών μαγνητικών τομογραφιών (fMRI) και διαπιστώθηκε ότι οι περιοχές που ενεργοποιούνται, περιλαμβάνουν όχι μόνο τα αναμενόμενα τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ικανότητα αφηρημένης σκέψης, αλλά και άλλες περιοχές -λιγότερο αναμενόμενες- που εμπλέκονται επίσης στα πρωτόγονα ένστικτα του σεξ, του φόβου και του θυμού.

Η ανακάλυψη έγινε από επιστημονική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Σαν Ντιέγκο), υπό τον καθηγητή ψυχιατρικής και νευροεπιστήμης Ντίλιπ Τζέστε, και πρόκειται να δημοσιευτεί στο περιοδικό "Archives of General Psychiatry" (Αρχεία Γενικής Ψυχιατρικής), σύμφωνα με τους Times του Λονδίνου.

Η εμπειρική έρευνα για τη σοφία είναι ένα νέο επιστημονικό φαινόμενο, που εντάσσεται στη γενικότερη "έκρηξη" των νευροεπιστημών κατά τα τελευταία χρόνια. Στη δεκαετία του ΄70 είχαν δημοσιευτεί μόνο 20 επιστημονικά άρθρα για τη σοφία, ενώ μετά το 2000 πάνω από 250. Είναι όμως η πρώτη φορά που η σοφία ερευνήθηκε σε σχέση με τη νευροβιολογία, με βάση τις νέες τεχνικές της νευροαπεικόνισης.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η έρευνα δείχνει ότι πιθανότατα υπάρχει κοινή νευροβιολογική βάση στα πιο καθολικά χαρακτηριστικά της σοφίας, που παρατηρούνται σε όλες τις εποχές και σε όλους τους πολιτισμούς. Τέτοια ευρέως διαδεδομένα χαρακτηριστικά της σοφίας θεωρούνται η συμπόνια, ο αλτρουισμός, η συναισθηματική σταθερότητα, η αυτογνωσία, η ανεκτικότητα στη διαφορά, η απόρριψη της αντικοινωνικότητας κ.α.

Όπως έδειξαν τα πειράματα σε εθελοντές, η σκέψη για μια απλή κατάσταση, που απαιτεί από τον άνθρωπο να δείξει αλτρουισμό, ενεργοποιεί το μέσο προμετωπιαίο φλοιό, μια περιοχή που σχετίζεται με τη νοημοσύνη και τη μάθηση. Η αντιμετώπιση ενός δύσκολου ηθικού διλήμματος όμως ενεργοποιεί περιοχές που σχετίζονται τόσο με την ορθολογική σκέψη όσο και με τα πρωτόγονα συναισθήματα. Όπως δήλωσαν οι ερευνητές, φαίνεται πως υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στις πιο πρωτόγονες εγκεφαλικές περιοχές, όπως το μεταιχμιακό σύστημα, και στις πιο πρόσφατες, όπως ο προμετωπιαίος φλοιός.

Η νέα αντίληψη της νευροεπιστήμης ότι (και) η σοφία τελικά αποτελεί "αντανάκλαση" του τρόπου που είναι "δικτυωμένοι" οι νευρώνες (εγκεφαλικά κύτταρα) του ανθρώπου, αντίθετα με την παραδοσιακή άποψη ότι η σοφία αποτελεί κάποια μεταφυσική έννοια, δεν γίνεται εύκολα αποδεκτή. Όμως ο Τζέστε πιστεύει ότι "η γνώση των υποκείμενων μηχανισμών στον εγκέφαλο μπορεί να οδηγήσει σε παρεμβάσεις για τη βελτίωση της σοφίας στο μέλλον".

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Ο Μέγας Αλέξανδρος και ...τα καγκουρό!!!

Aυστραλιανά μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να προβάλουν τον ισχυρισμό ενός ομογενή ότι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου μπορεί να βρίσκεται στην Αυστραλία!

Παρά το γεγονός ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν στηρίζεται σε κάποιες έρευνες αρχαιολόγων ή σε άλλα ιστορικά στοιχεία και θεωρείται τελείως αβάσιμος και από τους πλέον αδαείς, αυτό δεν εμποδίζει κάποια αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης να τον προβάλουν με έμφαση.

Λόγω της μεγάλης δημοσιότητας που δόθηκε στο θέμα, οι κάτοικοι του Μπρουμ (όπου αναφέρθηκε ότι βρίσκεται ο τάφος του Αλεξάνδρου) δεν έχουν άλλο θέμα συζήτησης απ' αυτό εδώ και εβδομάδες. Το Μπρουμ είναι μια πανέμορφη τουριστική κωμόπολη στη Δυτική Αυστραλία που βρέχεται από τον Ινδικό ωκεανό.

Σύμφωνα, λοιπόν, με συνέντευξη του ομογενή Τιμ Τουτουτζή στο κρατικό ραδιόφωνο του ABC, στο Μπρουμ βρίσκεται ο τάφος του Αλεξάνδρου. Ακολούθησε σειρά δημοσιεύμάτων στον τοπικό τύπο και με το θέμα ασχολήθηκαν κανάλια και ραδιοφωνικοί σταθμοί.

Πώς το ξέρει ο ομογενής; Του το είπε ένας παλιός του φίλος, επίσης, ομογενής, πριν χρόνια! "Συζητούσαμε για το Μέγα Αλέξανδρο και ο φίλος μου, ο Λου Μπατάλης, μου είπε πως ποτέ δεν θα βρουν τον τάφο του", ανέφερε ο κ. Τουτουτζής στο ABC και συνέχισε: "Ο Λου Μπατάλης μου είπε πως πριν 50 χρόνια κάποιος βρήκε μια σπηλιά στο Μπρουμ και μπήκε μέσα. Εκεί είδε κάποιες γραφές στους βράχους που έμοιαζαν με αρχαία ελληνικά. Το ανέφερε στην κυβέρνηση, η οποία έστειλε ειδικούς που έκαναν έρευνες. Κατέφυγαν, τότε, και σε μέλη της ελληνικής παροικίας για να βρουν κάποιους που ήξεραν ελληνικά. Ο Λου, που γεννήθηκε στην Αίγυπτο και σπούδασε εκεί, ήξερε και αρχαία Ελληνικά. Πήγε, λοιπόν, στη σπηλιά και τα διάβασε. Μεταξύ άλλων υπήρχε και η επιγραφή ``Αλέξανδρος ο Μέγας``. Η κυβέρνηση του είπε τότε να μην πει λέξη".

Αυτά ανέφερε ο κ. Τουτουτζής στο κρατικό ραδιόφωνο, και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, αλλά και οι κάτοικοι της περιοχής άρχισαν, πλέον, να ψάχνουν για τη σπηλιά όπου υπάρχει ο τάφος.

Ο κ. Μπατάλης είναι υπέργηρος σήμερα και έχει χάσει τη μνήμη του, αλλά ο κ. Τουτουτζής είναι βέβαιος ότι ο φίλος του "κατά 99% είπε την αλήθεια". "Είναι ένας άνθρωπος μορφωμένος, σοβαρός, έντιμος", ανέφερε. Πρόσθεσε δε πως δεν είναι απίθανο ο Αλέξανδρος και κάποιοι στρατιώτες του από την Ινδία να ήρθαν με πλοίο στην Αυστραλία. "Μπορεί και να έχασαν τον δρόμο τους", είπε.

(Πηγή:www.evdomi.gr)

Άνοιξη ...δροσερή