Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2015

Σε αγιορείτικο μετόχι ο λόφος Καστά

Σε μετόχι μοναστηριού του Αγίου Όρους, το οποίο παραμένει υπό διεκδίκηση, περιλαμβάνεται ο λόφος Καστά στη Μεσολακκιά Σερρών, όπου ανακαλύφθηκε ο εντυπωσιακός αρχαίος μακεδονικός τάφος, που έχει καταπλήξει όλο τον κόσμο.

Η συγκεκριμένη έκταση είναι καταγεγραμμένη ως μετόχι της Μονής Παντοκράτορος και έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη έχουν αρχίσει οι διερευνητικές εργασίες, για να εκτιμηθεί εάν θα ξεκινήσουν διαδικασίες και για τη νομική διεκδίκησή του.

Όπως αναφέρει η ''Μακεδονία'', συζητήσεις για τις διεκδικήσεις των μετοχίων των μοναστηριών της μοναστικής πολιτείας αναθερμάνθηκαν στα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της Αγιορείτικης Εστίας με θέμα "Η εξακτίνωση του Αγίου Όρους στον ορθόδοξο κόσμο: τα μετόχια".

Στο συνέδριο ακούστηκαν απόψεις κυρίως αναφορικά με το καθεστώς απαλλοτριώσεων από το σύγχρονο ελληνικό κράτος με σκοπό την εγκατάσταση προσφύγων στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Ωστόσο από ομιλητές εκφράστηκε η άποψη πως οι απαλλοτριώσεις αυτές δεν έχουν συντελεστεί, με το επιχείρημα ότι τα μοναστήρια δεν αποζημιώθηκαν ποτέ για μεγάλο μέρος των μετοχίων που θεωρήθηκαν απαλλοτριωθέντα. "Ουσιαστικά πρόκειται για δήμευση", υποστηρίχθηκε.

Τα μετόχια του Αγίου Όρους, τα οποία βρίσκονται σε αυτό το καθεστώς και οι αγιορείτες τονίζουν σε όλους τους τόνους πως είναι ιδιοκτησίες τους, ανέρχονται σε 121 και η έκτασή τους σε 1 εκατομμύριο στρέμματα. Ειδικό ενδιαφέρον μεταξύ αυτών παρουσιάζει το μετόχι Μαρμαρίου ή "Γενίκιοϊ", που αποτελείται από ένα μεγάλο τρίγωνο, ξεκινώντας από το Στρυμονικό κόλπο, στο οποίο περιλαμβάνονται οι οικισμοί της Αμφίπολης, της Μεσολακκιάς και της Παλαιοκώμης και οι εκτάσεις γύρω από αυτούς. Δεδομένου ότι οι εκπρόσωποι του Αγίου Όρους έχουν καταστήσει σαφές πως οι οποιεσδήποτε διεκδικήσεις τους δεν θα αφορούν κατοικημένες περιοχές, κτήματα που είναι πλέον ιδιοκτησίες, ακόμη και καταπατημένες γι' αυτούς εκτάσεις, ο λόφος του Καστά στη Μεσολακκιά βρίσκεται μεταξύ των υπό διεκδίκηση εκτάσεων, καθώς τώρα έχει το χαρακτήρα του δημόσιου κτήματος.

Κατά καιρούς το θέμα των διεκδικήσεων μετοχίων που έχουν αποκτήσει με αυτοκρατορικά χρυσόβουλα και οθωμανικά φιρμάνια τα μοναστήρια του Αγίου Όρους -τίτλοι που αμφισβητούνται από διάφορους φορείς- έχει απασχολήσει τα ελληνικά δικαστήρια με κορυφαίες τις διεκδικήσεις της Μονής Βατοπεδίου και τις "ιερές" ανταλλαγές που ακολούθησαν. Και αν ποινικά το θέμα του Βατοπεδίου θα απασχολήσει τα δικαστήρια, σε επίπεδο διεκδικήσεων βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα, καθώς οριστική απόφαση δεν έχει εκδοθεί. Επίσης άλλα δύο μοναστήρια άρχισαν πριν από χρόνια δικαστικό αγώνα για τη διεκδίκηση εκτάσεων μετοχίων, αλλά οι αγωγές τους απορρίφθηκαν για τυπικούς λόγους, με τους νομικούς να επισημαίνουν ότι δεν έχει δημιουργηθεί δικαστικό δεδικασμένο στην ουσία του ζητήματος, που είναι η κτήση των συγκεκριμένων εκτάσεων.

Κοινή άποψη πάντως στην πολιτεία του Άθω είναι ότι λόγω της κατάστασης που επικρατεί με την οικονομική κρίση κανείς δεν σκέφτεται σε αυτή τη φάση να προχωρήσει σε δυναμικές κινήσεις διεκδίκησης των εκτάσεων των μετοχίων μέσω της δικαστικής οδού. Γέροντες του Αγίου Όρους, οι οποίοι γνωρίζουν το ζήτημα, έλεγαν χαρακτηριστικά στη "ΜτΚ" πως "το ζήτημα είναι να εφαρμοστεί ο νόμος και να επιλυθεί. Δηλαδή, εφόσον οι απαλλοτριώσεις δεν συντελέστηκαν, καθώς δεν δόθηκαν αποζημιώσεις για τα μετόχια, είτε να δοθούν τώρα είτε να ανακληθούν οι απαλλοτριώσεις". Σημείωναν όμως πως λόγω της κρίσης πολλά μοναστήρια αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και γι' αυτό ζητούν να ρυθμιστεί άμεσα το φλέγον αυτό ζήτημα, λέγοντας πως το κράτος "κλείνει τα μάτια".

Ανέφεραν επίσης ότι δεν σκέφτονται να χειριστούν το θέμα των μετοχίων με ανταλλαγές, ειδικά μετά όσα συνέβησαν με το Βατοπέδι. Το καθεστώς απαλλοτρίωσης των μετοχίων ανέλυσε στο συνέδριο ο δικηγόρος Αναστάσιος Νικόπουλος, σημειώνοντας πως η απαλλοτρίωση σε μεγάλο μέρος των εκτάσεων των μετοχίων δεν συντελέστηκε ποτέ, αφού τα μοναστήρια δεν αποζημιώθηκαν. Αναφορικά με το καθεστώς κτήσης, το οποίο έχει αμφισβητηθεί από ορισμένους φορείς, υπογράμμισε πως τόσο τα αυτοκρατορικά χρυσόβουλα όσο και τα οθωμανικά φιρμάνια, όπως και οι κτηματολογικοί κατάλογοι της εποχής, αποδεικνύουν ότι τα μετόχια αποτελούν ιδιοκτησίες των μοναστηριών. Οι κτήσεις αυτές έχουν αναγνωριστεί από δύο μεγάλα κέντρα, το Ινστιτούτο της Ιστορίας του Δικαίου της Φραγκφούρτης και του Γκρόνιγκεν της Ολλανδίας.

Ο ΤΥΜΒΟΣ ΚΑΣΤΑ

Ο τύμβος του Καστά, που από το περασμένο καλοκαίρι προσελκύει το ενδιαφέρον αρχαιολόγων και μη σε όλο τον κόσμο με την ανακάλυψη του αρχαίου μακεδονικού τάφου, αναμένεται στο προσεχές διάστημα να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον των αγιορειτών. Έγκυρες πληροφορίες της "ΜτΚ" έλεγαν πως ήδη άρχισαν διερευνητικές εργασίες για το νομικό καθεστώς του συγκεκριμένου μετοχίου, όπου περιλαμβάνεται και ο τάφος και μάλιστα πριν από την έναρξη των ανασκαφών.

Το μετόχι αποκτήθηκε από τη Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους με βυζαντινό χρυσόβουλο του Μανουήλ Β' του Παλαιολόγου το 1392 και έχει συνολική έκταση 25.000 στρεμμάτων. Η αυτοκρατορική δωρεά είχε γίνει, επειδή η περιοχή απελευθερώθηκε από τους Σέρβους, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια των Οθωμανών. Από την πλευρά των τελευταίων, όπως ανέφεραν άνθρωποι της μοναστικής πολιτείας, το βακούφι του Γενίκιοϊ δεν άλλαξε ιδιοκτησιακό καθεστώς. Τα βακούφια και επί Οθωμανών ήταν δώρα Θεού, οπότε χαρακτηρίζονταν ιερές εκτάσεις.

Το ίδιο μοναστήρι έχει κινηθεί στο παρελθόν στα δικαστήρια για μία έκταση στη Σιθωνία, όμως η αγωγή εκείνη πάγωσε, επειδή στρεφόταν εναντίον ιδιωτών και οι νομικοί του Αγίου Όρους δεν προχώρησαν στην εκδίκασή της, με συνέπεια να ματαιωθεί.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ "Να εφαρμοστεί ο νόμος"

"Εμείς ζητούμε το θέμα των μετοχίων να ρυθμιστεί με την εφαρμογή του νόμου και όχι έτι περαιτέρω", έλεγαν σε όλους τους τόνους αγιορείτες, οι οποίοι γνωρίζουν την υπόθεση. "Μέχρι τώρα δεν έχουμε προσφύγει ούτε στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και οι προσφυγές στα ελληνικά είναι περιορισμένες. Δεν επιθυμούμε, ειδικά αυτήν την περίοδο που ο κόσμος πεινάει, να προχωρήσουμε σε νομικές διεκδικήσεις. Ωστόσο το ζήτημα πρέπει να λυθεί, είτε να συντελεστεί η απαλλοτρίωση και να αποζημιωθούν τα μοναστήρια για τις εκτάσεις είτε να επιστραφούν", έλεγαν, επισημαίνοντας πως οι περισσότερες φωνές στην Πολιτεία του Άθω είναι αντίθετες σε δικαστικές διεκδικήσεις.
Νομικοί αμφισβητούν επίσης ότι με τις απαλλοτριώσεις υλοποιήθηκε ο σκοπός του κράτους για την εγκατάσταση προσφύγων. Όπως επισήμανε στην εισήγησή του στο συνέδριο της Αγιορείτικης Εστίας ο κ. Νικόπουλος, "η επιμονή των κυβερνήσεων να εκμεταλλευτούν το προσφυγικό πρόβλημα και να φτάσουν σταδιακά και μεθοδευμένα στην απαλλοτρίωση σχεδόν όλων των μετοχίων θέτει το ερώτημα αν αξιοποιήθηκε η τεράστια έκταση αυτών για το σκοπό για τον οποίο απαλλοτριώθηκε. Τα λιγοστά στοιχεία δείχνουν ότι μονάχα ένα σχετικά μικρό μέρος διατέθηκε σε πρόσφυγες και συγκεκριμένα στα συνολικώς 55 μετόχια που απαλλοτριώθηκαν την περίοδο 1924 - 1927, δηλαδή στην αιχμή του προσφυγικού προβλήματος, μόνον στα 20 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες, ενώ τα υπόλοιπα είτε διατέθηκαν για γεωργική αποκατάσταση γηγενών είτε απλώς καταπατήθηκαν από τρίτους με την ανοχή μάλιστα των κρατικών αρχών".

(Πηγή: Thousandnews.gr)

Οι δύο κυρίες που λύνουν το μυστήριο του σκελετού

Δύο νεαρές ανθρωπολόγοι από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης είναι οι επιστήμονες που μελετούν εδώ και περίπου ενάμιση μήνα τον σκελετό που βρέθηκε στο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης και την επόμενη εβδομάδα θα είναι σε θέση να δώσουν τις εκτιμήσεις τους.

Η Σέβη Τριανταφύλλου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. με ειδίκευση στην οστεοαρχαιολογία, και η επίσης επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου με ειδίκευση στη φυσική ανθρωπολογία Χριστίνα Παπαγεωργοπούλου διευκρινίζουν ότι «τα οστά δεν πρόκειται να μας δώσουν την ταυτότητα του νεκρού» και παραπέμπουν για περισσότερα στις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Πολιτισμού.

«Μελετούμε τον σκελετό, αλλά δεν θα πούμε τίποτε περισσότερο. Πρέπει να περιμένετε τις επίσημες ανακοινώσεις», δήλωσε στο «Έθνος» η Σ. Τριανταφύλλου.

«Μελετούμε τον σκελετό, αλλά δεν θα πούμε τίποτε περισσότερο. Πρέπει να περιμένετε τις επίσημες ανακοινώσεις», λέει η Σέβη Τριανταφύλλου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδίκευση στην οστεοαρχαιολογία
Σε προηγούμενες δηλώσεις της, ωστόσο, ανέφερε ότι η μακροσκοπική μελέτη των σκελετικών κατάλοιπων και ανάλογα με την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν αυτά θα δείξει το φύλο, την ηλικία και πιθανές παθολογικές αλλοιώσεις, αλλά όχι την αιτία του θανάτου, εκτός και αν υπάρχει τραυματισμός, πρόσφατος στον χρόνο θανάτου.

Στο ίδιο μήκος κύματος η Χρ. Παπαγεωργοπούλου σημείωσε ότι το DNA, εφόσον βρεθεί καλά διατηρημένο και σε ικανή ποσότητα, θα αποκαλύψει τη γενετική ιστορία του νεκρού. Η ανάθεση της μελέτης στις δύο ανθρωπολόγους έγινε ύστερα από απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Πολιτισμού να δοθεί σε Ελληνες ερευνητές που να έχουν κοινή μέθοδο, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι ο σκελετός έχει μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη, χωρίς ωστόσο να γίνεται γνωστό πού ακριβώς - πιθανότατα σε εργαστήριο του Α.Π.Θ.

Μετά την απόκτηση του πτυχίου της από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. η Καβαλιώτισσα στην καταγωγή Σ. Τριανταφύλλου έκανε μεταπτυχιακό στην Προϊστορική Αρχαιολογική στο ίδιο τμήμα και συνέχισε τις σπουδές της με διδακτορικό στην Οστεολογία, στην Παλαιοπαθολογία και στην Ταφική Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ στην Αγγλία, ενώ από το 2011 διδάσκει στο Α.Π.Θ.

Συμμετείχε ως αρχαιολόγος στις πανεπιστημιακές ανασκαφές της Τούμπας Θεσσαλονίκης, του Αργους Ορεστικού Καστοριάς, καθώς και σε άλλες στη Μακεδονία, την Κρήτη και την Πελοπόννησο, ενώ τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν την προϊστορική αρχαιολογία, την προϊστορία του Αιγαίου, την ταφική αρχαιολογία, τη βιοαρχαιολογία, τη διαχείριση των νεκρών στην προϊστορία.


Η Χριστίνα Παπαγεωργοπούλου είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με ειδίκευση στη φυσική ανθρωπολογία.


Η Χρ. Παπαγεωργοπούλου απέκτησε το πτυχίο της από το Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές Βιολογίας και Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας και έκανε το διδακτορικό της στη Φυσική Ανθρωπολογία και την Αρχαιολογία Αλπικών Πληθυσμών στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας Ελβετίας, όπου και δίδαξε από το 2005 έως το 2009 και από το 2012 είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Δημοκρίτειο.

Σημειώνεται ότι ο σκελετός, το κρανίο και ολόκληρη η γνάθος βρέθηκαν τον Νοέμβριο, εντός και εκτός του μεγάλου κυβωτιόσχημου τάφου, κατασκευασμένου από πωρόλιθους, μέσα στον τρίτο θάλαμο του ταφικού μνημείου. Από τότε οι θεωρίες έδωσαν και πήραν, περιέλαβαν την Ολυμπιάδα, τον Μεγαλέξανδρο, τον Νέαρχο, πολεμιστές και στρατηγούς, για να υποχρεωθεί το υπουργείο να βγάλει ανακοίνωση στα μέσα Δεκεμβρίου - τότε που το Διαδίκτυο διακινούσε ότι ο σκελετός ανήκει σε γυναίκα ηλικίας 54 χρόνων- και να διευκρινίσει ότι το σκελετικό υλικό μελετάται και οι ανακοινώσεις θα γίνουν τον Ιανουάριο.

Η επικεφαλής της ανασκαφής Κατερίνα Περιστέρη παρουσίασε φωτογραφία του στην ενημέρωση που έκανε σε ειδική εκδήλωση στο υπουργείο Πολιτισμού και εξήγησε ότι ο σκελετός φωτογραφήθηκε με χώματα, καθώς ήταν «διαταραγμένος» από τυμβωρύχους και για τον λόγο αυτό η μεταφορά του έπρεπε να γίνει με ιδιαίτερη προσοχή, προκειμένου να μην αναμειχθεί το DNA του νεκρού με εκείνο των εργαζομένων και πρόσθεσε ότι η ανάλυση του χώματος θα δείξει αν και κατά πόσο έχουν διατηρηθεί ίχνη από το ρούχο που φορούσε ο νεκρός ή άλλα μικροστοιχεία.

Στην ίδια εκδήλωση η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε ότι το μεγαλύτερο μέρος του σκελετού βρέθηκε εντός του ορύγματος, ενώ το κρανίο ήταν μακριά από το όρυγμα και κοντά του εντοπίστηκε η κάτω γνάθος. Επιπλέον, συμπλήρωσε ότι θα μπορούσε να ανασυσταθεί, όμως η λεκάνη ήταν σε πολύ αποσπασματική κατάσταση, από την πτώση λίθων, ώστε δεν αναγνωριζόταν το φύλο του νεκρού.

Μετά την ανθρωπολογική μελέτη αναμένεται να γίνουν ιστοτοπικές αναλύσεις - πιθανόν στο Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του Δημόκριτου-, οι οποίες θα δώσουν πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες και το περιβάλλον στο οποίο έζησε ο νεκρός, καθώς και ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα -14 για το πότε ακριβώς έζησε, με απόκλιση ωστόσο 100-150 χρόνων.

(Πηγή: Μ. Ριτζαλέου, Έθνος, Ανασκαφή)

Χρηματικές αμοιβές για την καταπολέμηση της αρχαιοκαπηλίας

Με στόχο την καταπολέμηση της αρχαιοκαπηλίας η κυβέρνηση αποφάσισε την καταβολή χρηματικής αμοιβής σε όποιον «συμβάλλει στην ανάκτηση μνημείων τα οποία κατέχονται παρανόμως».

Σύμφωνα με απόφαση που υπέγραψαν οι υπουργοί Οικονομικών κκ. Γκίκας Χαρδούβελης, Πολιτισμού και Αθλητισμού Κωνσταντίνος Τασούλας και Δημόσιας Τάξης Βασίλης Κικίλιας και δημοσιεύτηκε στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (τεύχος Β/ αρ.φύλλου 3568/30.12.2014) ο δικαιούχος χρηματικής αμοιβής είναι «όποιος συμβάλλει με την παροχή στοιχείων στην ανάκτηση του μνημείου, το οποίο κατέχεται παρανόμως ή στην καταστολή των ποινικών αδικημάτων του ένατου κεφαλαίου του Ν. 3028/2002 όπως εκάστοτε ισχύει» - ο 3028/2002 είναι ο νόμος περί προστασίας Αρχαιοτήτων.

Σε περίπτωση θανάτου του δικαιούχου το δικαίωμα χορήγησης αμοιβής μεταβιβάζεται στους κληρονόμους του εφόσον αυτοί προσκομίσουν τα απαραίτητα έγγραφα που αποδεικνύουν το κληρονομικό τους δικαίωμα.

Αντιθέτως δεν δικαιούται χρηματικής αμοιβής «όποιος έχει καταδικασθεί τελεσιδίκως, για ποινικά αδικήματα που προβλέπονται στο Ν. 3028/2002» καθώς επίσης «υπάλληλος ή λειτουργός του Δημοσίου, των ΟΤΑ, άλλων ΝΠΔΔ ή ΝΠΙΔ του ευρύτερου δημόσιου τομέα ή συγγενής αυτού μέχρι 3ου βαθμού, εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά ότι λειτουργεί στο πλαίσιο των υπηρεσιακών του καθηκόντων».

Σχετικά με το ύψος της αμοιβής «ορίζεται με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού ύστερα από γνωμοδότηση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων ανάλογα με τη σπουδαιότητα του μνημείου και τη συμβολή του παρέχοντος την πληροφορία στην ανεύρεση και διάσωσή του».

Αναφορικά με το πότε δίνεται η αμοιβή αναφέρεται πως «χορηγείται εντός χρονικού διαστήματος που δεν δύναται να υπερβαίνει τα πέντε έτη μετά την ανάκτηση του μνημείου από το Ελληνικό Δημόσιο» ενώ αν η χορήγηση της χρηματικής αμοιβής συνδέεται με εκκρεμή υπόθεση ενώπιον των δικαστηρίων, «το χρονικό διάστημα του προηγούμενου εδαφίου υπολογίζεται αφ' ότου εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση».

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., το πρώτο εξάμηνο του 2014 τις αρμόδιες αρχές σε όλη τη χώρα απασχόλησαν 34 υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας ενώ προχώρησαν σε 32 εξιχνιάσεις. Επιπλέον σχηματίστηκαν δικογραφίες σε βάρος 46 ελλήνων και τεσσάρων αλλοδαπών.


(Πηγή: Δ. Βυθούλκας, Το Βήμα, Ανασκαφή

Νεότερα από τη γεωσκόπηση στην Αμφίπολη

Η ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με τη συντονιστική ευθύνη του καθηγητή Γρηγ. Τσόκα, η οποία διεξάγει τη γεωφυσική διασκόπηση και τη γεωλογική χαρτογράφηση του λόφου Καστά, στην Αμφίπολη, κατασκεύασε ψηφιακό προσομοίωμα (μοντέλο) του εδάφους της εποχής, πριν από την παρέμβαση για την ανέγερση της θόλου. Από τη σύγκριση του προσομοιώματος με την σημερινή κατάσταση και την κατάσταση, πριν από τις πρόσφατες ανασκαφές, προέκυψε ότι το μεγαλύτερο μέρος του λόφου συνίσταται από φυσικούς σχηματισμούς. Το προσομοίωμα αναμένεται να γίνει πληρέστερο μετά την ενσωμάτωση στοιχείων από τις γεωτρήσεις που θα διανοιχθούν για γεωτεχνικούς σκοπούς.
Οι απεικονίσεις του εσωτερικού του λόφου, μέσω των ηλεκτρικών τομογραφιών, εντόπισαν αντιστατικές δομές, οι οποίες πιθανόν να είναι αρχαίες κατασκευές. Επομένως, τα σημεία, στα οποία αυτές εμφανίζονται χρειάζονται  αρχαιολογική διερεύνηση.
Δυτικά της θόλου, και σχεδόν παράλληλα, σε οριζόντια τομή, που προέκυψε από τις τομογραφίες και απεικονίζει την κατανομή της ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης, εντοπίστηκε περιοχή υψηλών τιμών, η οποία πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω με ανασκαφική διερεύνηση.
Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η οριζόντια τομογραφική εικόνα, όπου ανατολικό της τμήμα διακρίνεται η ανωμαλία των υψηλών αντιστάσεων  


Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2015

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων για την επίθεση στο Charlie Hebdo

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων


Η σημερινή σφαγή στα γραφεία περιοδικού Charlie Hebdo είναι μια βάρβαρη πράξη βίας κατά των δημοσιογράφων και της ελευθερίας του Τύπου τονίζει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, υπήρξαν 12 θύματα από τους πυροβολισμούς. Ανάμεσά τους, 9 δημοσιογράφοι και 2 αστυνομικοί. Τα ΜΜΕ αναφέρουν ότι τουλάχιστον δύο οπλοφόροι με καλυμμένα πρόσωπα συμμετείχαν στην επίθεση στα γραφεία του περιοδικού σήμερα στις 11.30 π.μ.

Η ΕΟΔ εξέφρασε τα συλλυπητήριά της στις οικογένειες και στους φίλους των θυμάτων. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Mogens Blicher Bjerregaard, θα μεταβεί αργότερα σήμερα ή αύριο στο Παρίσι για να τιμήσει τη μνήμη των θυμάτων.

Η ΕΟΔ καταδίκασε αυτή τη βάρβαρη ενέργεια βίας εναντίον των δημοσιογράφων και της ελευθερίας του Τύπου και κάλεσε τις γαλλικές αρχές να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να μη μείνει ατιμώρητο αυτό το τρομακτικό έγκλημα. «Δεν είναι μόνο μια επίθεση εναντίον δημοσιογράφων αλλά και εναντίον της ελευθερίας του Τύπου. Οι δημοσιογράφοι είναι σήμερα αντιμέτωποι με ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους και απειλές», δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΟΔ.

Μέσα στο 2014, 118 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι σε ΜΜΕ έχασαν τη ζωή τους εκτελώντας το καθήκον τους. Στην Ευρώπη, 9 δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν, οι περισσότεροι απ’ αυτούς στην Ουκρανία.

Με αφορμή την τρομακτική σημερινή επίθεση, η ΕΟΔ επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς τις κυβερνήσεις, την Ευρωπαϊκή Ένωση, και τις διεθνείς οργανώσεις (μεταξύ αυτών το Συμβούλιο της Ευρώπης και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Ανασυγκρότηση στην Ευρώπη) να εντείνουν τις προσπάθειές τους υπέρ της προστασίας των δημοσιογράφων.

(Δελτίο Τύπου)

Φωτογραφική έκθεση: Ευρήματα από την ανασκαφή της Βεργίνας στο Μορφωτικό Ίδρυμα ΕΣΗΕΜ-Θ

Το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΜ-Θ είναι ο επόμενος σταθμός της έκθεσης Τέχνες και Τεχνουργήματα στην αρχαιότητα: Επιλεγμένα ευρήματα από τη βασιλική νεκρόπολη των Αιγών, που άρχισε τη διαδρομή της τον Νοέμβριο του 2013 από τις Βρυξέλλες, συστήνοντας στους βουλευτές και τους επισκέπτες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα ευρήματα από την ανασκαφή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στη Βεργίνα, με αφορμή τη συμπλήρωση 75 ετών από την έναρξή της.

Την έκθεση, με φωτογραφίες ευρημάτων που συγκροτούν μια εικαστική περιήγηση στο ανάκτορο, το θέατρο, την αγορά και το νεκροταφείο των Αιγών, προετοίμασαν το Διεπιστημονικό Κέντρο Αρχαιολογικών Μελετών «Μανόλης Ανδρόνικος» του ΑΠΘ και η πανεπιστημιακή ανασκαφή της Βεργίνας με πρωτοβουλία της διευθύντριάς της, αρχαιολόγου, ομότιμης καθηγήτριας του ΑΠΘ κ. Χρυσούλας Σαατσόγλου-Παλιαδέλη, και των συνεργατών της.

Τα εγκαίνια θα γίνουν την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2015, στις 19.00, στην αίθουσα του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΜ-Θ (Μορκεντάου 1).

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί ως τον Ιούνιο του 2015 και θα πλαισιώσει σειρά δράσεων με πυρήνα την αρχαιολογική επιστήμη και τη σχέση της με τη δημοσιογραφία.

Η έκθεση θα λειτουργεί τις καθημερινές από τις 10.00 έως τις 17.00 και κάθε Τετάρτη έως τις 20.00.

(Δελτίο Τύπου)

Οι "Αράπηδες" του Παλαιοχωρίου Παγγαίου

Τα’ Άη Γιαννιού σήμερα, μέρα γιορτής. Σαν σήμερα, μέχρι το 1949, στο γραφικό χωριό μας, αναβίωναν οι «Αράπηδες». Παραμένει άγνωστο γιατί σταμάτησε η αναβίωση τους πριν 65 χρόνια.

Πρόσφατα, μιλώντας με κάποιους ηλικιωμένους του χωριού, έζησα λίγες στιγμές εκείνης της παλιάς γιορτινής ατμόσφαιρας. Πήρα λίγη από τη λάμψη που φώτιζε τα μάτια τους όταν θυμούνταν τη συμμετοχή τους σε αυτό το έθιμο, και ήταν πραγματικά συγκινητικές οι στιγμές, όταν μου αφηγούνταν το δρώμενο αλλά και το πώς ένιωθαν ως  συμμετέχοντες.

Οι ρίζες του δρώμενου χάνονται στην αρχαιότητα, στη λατρεία του Διονύσου, αλλά μπορεί και πιο πίσω. Με τους αιώνες, και προκειμένου το δρώμενο να διατηρηθεί, οι «Αράπηδες» άλλαξαν χαρακτήρα, όμως το «αρχέγονο» συνεχίζει να τους χαρακτηρίζει. Όπως χαρακτηρίζει και τις ανάλογες μεταμφιέσεις σε τόσο διαφορετικές περιοχές της βόρειας Ελλάδας, που όμως έχουν τόσα κοινά μεταξύ τους.

Το Δρώμενο

Κάθε χρόνο, στο τέλος του Δωδεκαημέρου, στις 7 Ιανουαρίου, στην καρδιά του Παγγαίου Όρους, περιδιαβαίνουν κατά ομάδες, σοβαροφανείς και άγριοι «Αράπηδες», σκορπίζοντας τον ήχο από τα κουδούνια τους, ίσως, για να διώξουν τα «κακά πνεύματα».

Ο χρόνος τέλεσης του εθίμου προφανώς σχετίζεται με το χειμερινό ηλιοστάσιο. Συνακόλουθα, πρέπει να θεωρείται ως ένα πανάρχαιο έθιμο που διατηρήθηκε μέχρι σήμερα, όπως συνηθίζεται να γιορτάζεται, την ίδια εποχή του έτους, και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Όλες οι ομάδες των «Αράπηδων», που ντύνονταν σε διάφορα σπίτια και ξεπρόβαλαν από την ντόπια συνοικία του Παλαιοχωρίου, έκαναν κοινή παρέλαση προς την πλατεία του χωριού, υπό τους εκκωφαντικούς ήχους των κουδουνιών τους. Δύο αρχηγοί ομάδων παλεύουν, μέχρι την τελική πτώση του ενός. Ακολούθως, γύρω από τον πεσμένο αρχηγό, μαζεύονται όλοι, σε μια μυσταγωγία - δέηση, που τελειώνει με την ανάσταση του νεκρού και τον ιδιόρρυθμο ξέφρενο χορό όλων, που ακολουθεί. Σύμφωνα με την παράδοση, η παράσταση αυτή συμβολίζει το θάνατο του Διονύσου και την ανάσταση του, ή πιο ξεκάθαρα, το «θάνατο» και την αναγέννηση της φύσης!

Η Ενδυμασία

«Αράπηδες» ντύνονται άνδρες, σκεπάζοντας όλο το σώμα τους με προβιές ζώων ή κάπα. Στην πλάτη τους δημιουργείται καμπούρα με γέμισμα φύλλων καλαμποκιού ή χόρτου (άχυρου). Στη μέση τους δένουν τέσσερα κουδούνια, από τα οποία τα τρία ονομάζονται «τσάνια», και παράγουν πρίμους ήχους, ενώ το τέταρτο ονομάζεται «μπατάλι» και παράγει μπάσο ήχο. Το μπατάλι δένεται μπροστά και δεξιά.

Τις κνήμες τους τυλίγουν με κομμάτια μάλλινου υφάσματος, που είναι γνωστά ως «καλτσιούνια». Αντί για παπούτσια φορούν τα «τσιρβούλια», που κατασκευάζονται από ακατέργαστο χοιρινό δέρμα. Τα «τσιρβούλια» συγκρατούνται στις κνήμες με τις «λαπάρες», οι οποίες είναι δερμάτινα σχοινιά, που τυλίγονται στις κνήμες μέχρι το γόνατο.

Τέλος, στο κεφάλι φορούν την «μπαρμπότα», το επιβλητικό κάλυμμα που κατασκευάζεται από ακατέργαστο δέρμα τράγου γεμάτο με χόρτα. Συχνά η «μπαρμπότα» είναι στολισμένη με ένα κεντημένο μαντήλι, το οποίο θεωρείται μεταγενέστερη προσθήκη.

Σύμφωνα με την παράδοση, την εποχή της τουρκοκρατίας στον εξοπλισμό του «Αράπη» προστέθηκε και ένα ξύλινο σπαθί, η λεγόμενη «μαχαίρα».


Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τους Παλαιοχωρινούς, που μοιράστηκαν μαζί μου τις μνήμες τους από τη συμμετοχή τους στην αναβίωση του δρώμενου στο χωριό μας, και μου έδωσαν σημαντικές πληροφορίες, ακόμη και αν πέρασαν 65 χρόνια!!!

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2015

Τα Θεοφάνεια στο Παλαιοχώρι Παγγαίου

«Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός και χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός…». Η ημέρα των Θεοφανείων είναι μια ιδιαίτερη μέρα για το Παλαιοχώρι στο Παγγαίο. Οι ντόπιοι κάτοικοι του έχουν συνδέσει αυτή τη γιορτή με διάφορες δοξασίες – κατάλοιπα των αρχαίων χρόνων, με αποτέλεσμα η αναβίωση διαφόρων μικρών εθίμων σε κάθε σπίτι, πέρα από την ιεροτελεστία, να αποτελεί και κάτι ξεχωριστό για την περιοχή.

Οι οιωνοί και οι συμβολισμοί κατέχουν σημαντική θέση στην αναβίωση των εθίμων που έχουν πάντα ως επίκεντρο την πίστη. Άλλωστε, από τα αρχαία χρόνια, οι κάτοικοι του Παγγαίου διακρίνονταν για την πίστη τους στα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους. Εκεί λοιπόν, έγινε μία ένωση των παλαιών μυστηριακών τελετών με τις παραδόσεις του Χριστιανισμού, μια και ήταν από τις πρώτες περιοχές της Ελλάδας που ασπάστηκαν τον Θεάνθρωπο, αφού βρίσκεται κοντά στους Φιλίππους, χώρο ιδιαίτερα σημαντικό για την πορεία του Χριστιανισμού στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από το πλήθος των ναών και των μοναστηριών (είτε αυτά λειτουργούν, είτε αποτελούν πλέον αρχαιολογικά αξιοθέατα), που βρίσκονται στο ιερό αυτό βουνό, για τους αρχαίους.

Στο Παλαιοχώρι λοιπόν, έναν από τους παλαιότερους οικισμούς του Παγγαίου, οι κάτοικοι του «κρατούν» κάποια έθιμα που αν και δεν παίρνουν την μορφή εκδηλώσεων και πολύβουων δραστηριοτήτων, διατηρούνται σχεδόν αναλλοίωτα στο χρόνο.

Το καθάρισμα του σπιτιού και της καμινάδας

Οι ετοιμασίες για την υποδοχή του ιερέα, που θα περάσει για να φωτίσει όλα τα σπίτια του χωριού, έτσι ώστε να φύγουν οι καλικάντζαροι και το κακό, ξεκινούν από τις παραμονές της εορτής. Οι νοικοκυρές καθαρίζουν σχολαστικότατα τα σπίτια έτσι ώστε να είναι καθαρά για την ευλογία που θα μεταφέρει στο σπίτι ο αγιασμός.

Ο νοικοκύρης κάθε σπιτιού είχε την ευθύνη του καθαρισμού της καμινάδας και του τζακιού, έτσι ώστε να μην μπορούν να περάσουν οι καλικάντζαροι που σύμφωνα με την παράδοση μπαίνουν στο σπίτι πάντα από την καμινάδα. Τη στάχτη από το τζάκι, που τη μαζεύουν τις παραμονές των Φώτων, την κρατούν και την παραμονή της γιορτής την τοποθετούν γύρω από το σπίτι, και ιδιαίτερα στις εξωτερικές γωνίες του σπιτιού, για να απομακρύνουν το κακό.

Ο αγιασμός που καθαγιάζεται την παραμονή των Θεοφανείων προορίζεται για την ευλογία των σπιτιών και των χωραφιών, μια και οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής είναι αγρότες και η σοδειά τους αποτελεί τον μοναδικό πόρο για να ζήσουν. Έτσι την παραμονή που όλοι πηγαίνουν στην εκκλησία παίρνουν με ευλάβεια σε ένα δοχείο λίγο αγιασμό και το φυλάνε για να τον ρίξουν κάνοντας τον σταυρό τους στα χωράφια που θα καλλιεργήσουν.

Καλή χρονιά όταν παγώνει ο αγιασμός

Η κορύφωση των «εθίμων» των Θεοφανείων έρχεται ανήμερα της γιορτής, κατά την οποία αγιάζονται όλα τα νερά της γης. Μετά τον εσπερινό της παραμονής των Φώτων ο σταυρός παραμένει όλο το βράδυ μέσα στην κολυμβήθρα που περιέχει τον αγιασμό, μια και το Παγγαίο απέχει αρκετά από την θάλασσα και έτσι η ευλογία των υδάτων γίνεται σε άλλες τοποθεσίες, όπως λίμνες, ρυάκια ή ακόμη και μέσα στο ναό στην κολυμβήθρα, όπως είπαμε. Παλαιότερα, που τη θέρμανση των ναών δεν είχαν αναλάβει οι λέβητες και τα καλοριφέρ, έκανε περισσότερο κρύο, με αποτέλεσμα το νερό της κολυμβήθρας να παγώνει και μέσα σε αυτό να παγώνει και ο σταυρός. Αυτό εθεωρείτο καλός οιωνός και σήμαινε, σύμφωνα με την παράδοση, ότι η χρονιά που μόλις ξεκινούσε θα ήταν καλή.

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2015

Το "Ποδαρικό" στο Παλαιοχώρι

Το θυμόμαστε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, και κάθε χρόνο κάνω τη σχετική δημοσίευση. Και αναφέρομαι στο έθιμο του "Ποδαρικού", που δυστυχώς, όσο περνούν τα χρόνια, χάνεται...

Το «Ποδαρικό» στο Παλαιοχώρι είναι γνωστό και ως «Χαραβασίλα». Γινόταν σε όλα τα σπίτια, και σχετιζόταν με το ποιο άτομο, εκτός της οικογένειας, θα πατούσε πρώτος το πόδι του σε κάποιο συγγενικό, φιλικό ή ακόμη και γειτονικό σπίτι, και θα «καθόριζε» την τύχη της οικογένειας για όλο τον χρόνο.

Τη δεύτερη μέρα της Πρωτοχρονιάς, δηλαδή στις 2 Ιανουαρίου, πολύ πρωί, παιδιά αλλά και μεγαλύτεροι, κρατώντας μεγάλες πέτρες, τις «κλώσες», πήγαιναν στα σπίτια των γνωστών τους. Με ένα κλαδί, συνήθως ελιάς, το «ρόζο», χτυπούσαν δυνατά την πόρτα φωνάζοντας: «Να σας ποδαρίξουμε;». Οι νοικοκύρηδες πάντα τους καλοδέχονταν, για να έχουν καλή τύχη.

Τα παιδιά, αφού άφηναν τις πέτρες δίπλα στην «γωνιά», στο τζάκι δηλαδή, έλεγαν την καθιερωμένη ευχή: «Όσο βαρεί αυτή η πέτρα, τόσο να βαρεί το σακούλ' του νοικοκύρ'», δηλαδή όσο βαριά είναι αυτή η πέτρα, τόσο βαρύ να είναι το πορτοφόλι του νοικοκύρη. Πολλές φορές μεγαλύτεροι που πήγαιναν να «ποδαρίξουν», κουβαλούσαν αστειευόμενοι μεγάλες και βαριές πέτρες, με αποτέλεσμα οι νοικοκύρηδες να δυσκολεύονται να τις βγάλουν έξω. Οι «κλώσες» παρέμεναν δίπλα στην «γωνιά» μέχρι την ημέρα των Φώτων, που γινόταν ο αγιασμός. Αφού τοποθετούσαν τη πέτρα δίπλα στη «γωνιά» κάθονταν κάτω με σταυρωμένα πόδια μπροστά στην «κλώσα». Έριχναν αλάτι στη φωτιά και ενώ αυτό έκανε θόρυβο καθώς καιγόταν, έλεγαν τις ακόλουθες ευχές:

«Γεια χαρά, γεια Βασίλ'
όπως πατλαντά αυτό τ' άλας 
να πατλαντούν τ' αυγούδια 
να βγαίνουν τα πλούδια.
Όσ' αυγά, τόσα πλιά".

Δηλαδή:

«Γεια χαρά, γεια Βασίλη, 
όπως σκάει αυτό το αλάτι
να σκάζουν τα αυγά
να βγαίνουν τα πουλιά.
Όσα θα είναι τα αυγά, τόσα να είναι τα πουλιά».

Ρίχνοντας ξανά αλάτι στην φωτιά συνέχιζαν:

«Γεια χαρά, γεια Βασίλ'
πολύ στάρ' πολύ μισίρ'
πολλά κατσκούδια
πολλά προβατούδια. 
Γεροί νοικοκυροί».

Δηλαδή:

«Γεια χαρά, γεια Βασίλη
πολύ σιτάρι, πολύ καλαμπόκι
πολλά κατσίκια
πολλά αρνιά.
Γεροί ας είναι οι νοικοκύρηδες».

Και ρίχνοντας για τρίτη φορά αλάτι στη φωτιά έλεγαν:

«Γεια χαρά, γεια Βασίλ'
στη μια τη κόγχ' τ' ασήμ',
στην άλλ' το μάλαμα».

Δηλαδή:

«Γεια χαρά, γεια Βασίλη
στην μια κόγχη να είναι το ασήμι,
στην άλλη το χρυσάφι».

Ακολουθούσαν, τέλος, οι ανάλογες ευχές για «καλές δουλειές» στους νοικοκύρηδες, «καλά γεράματα» στον παππού και την γιαγιά και «καλό τυχερό» ή «καλή πρόοδο» στα παιδιά ανάλογα με την ηλικία. «Κλειδί» για να «πιάσουν» οι ευχές ήταν να φύγουν τα παιδιά ευχαριστημένα, με κεράσματα και φιλοδωρήματα.

Καλή Χρονιά!!!